Lucas 24

num (NUM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 “Pea notou 'ilo'i ai 'ia te maká kua teka'i mei te fanualotó.”|alt="Women arriving at open tomb" src="CN01850b.tif" size="col" ref="24:2" Kā 'i te 'uluaki 'aho 'o te uiké, 'oku kei hengihengi 'aupitó, ne'e notou ō atu ki te fanualotó, 'o 'ave te ahi kua notou teú.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Pea notou 'ilo'i ai 'ia te maká kua teka'i mei te fanualotó.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Kā 'i te notou uulu ki aí, ne'e kailoa notou 'ilo'i te sino 'o te 'Aliki ko Sīsuú.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Pea 'i te lolotonga te notou puputu'u 'i te me'a ko iá, tā ne'e tu'u mai kiā nātou he ongo tangata ne'e huhulu te nā kofú.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Pea 'i te notou manahē fu'ú, mo fo'oifo ki te kelekelé, ne nā pehē ange kiā nātou, “Ko te ā 'oku kotou kumi ai 'ia Ia 'oku ma'ulí ki te kau pekiá?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 'Oku kala 'i heni Ia, kā kua toetu'u. Manatu'i Tana me'a kiā kōtou 'i Tana kei 'i Kālelí, 'o pehē,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 ‘Kua pau ki te Fanautama te Tangatá ke tukuange 'Ona ki te kakai angahalá, pea ke kalusefai, pea ke toetu'u 'i tono 'aho tolú.’ ”
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Pea notou manatu ai ki Tana 'ū leá,
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 pea notou foki mai mei te fanualotó, 'o notou tala 'ia te 'ū me'a ko iá ki te kau hongofulu mā tahá, pea mo tono toe 'o te kakaí.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Pea ko Mele mei Makitalá, mo Sioana, mo Mele ko te fa'ē 'a Sēmisí, pea mo te 'ihi ne'e 'iā nātoú, ne'e notou tala 'ia te 'ū me'a ko iá ki te kau 'apōsetoló.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Ka ne'e hangē te notou fakamatalá ko he muná; pea ne'e kailoa notou tui ki te kau fafiné.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Ka ne'e tu'u 'ia Pita, 'o lele atu ki te fanualotó, pea tulolo ia 'o sio ko te 'ū tupenú pē; pea 'alu atu ia, mo tana fakatumutumu 'i te me'a kua hokó.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Pea ko te toko ua 'o nātou ne'e nā fononga 'i te 'aho ko iá ki te ki'i kolo ne'e hingoa ko 'Emeasi, ko tono mama'o mei Selusalemá ko te maile nai 'e fitu.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Pea nā talatalanoa ki te 'ū me'a kehekehe kua toki hokó.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Pea 'i te lolotonga te nā talanoa mo fe'eké, ne'e fakaofiofi mai 'ia Sīsū, 'o ō fakataha mo nāua.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ka ne'e ta'ofi to'o nāuá mata ke 'aua na'a nā 'ilo'i Ia.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Pea iange 'e Ia kiā nāua, “Ko te ā te 'ū me'a 'oku kulā fekīhiaki ai 'i te kulā fonongá?” Pea nā tutu'u 'oku nā mata mamahi.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Pea tali ange 'e te toko taha ne'e hingoa ko Kaliopasi, 'o pehē, “Tā ko te sola 'apē 'ia koe ki Selusalema, 'i tau ta'e'ilo ki te 'ū fu'u me'a kua hoko 'i te 'ū 'aho nei?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Pea iange 'e Ia kiā nāua, “'Ia te ā koā?”
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 'i Tono tukuange foki 'e te kau taula'aliki lahí, mo te kau pule 'o mātoú, ke fakamāumatea, mo notou kalusefai Iá.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Ka ne'e motou 'amanaki 'e mātou, ko Ia ia 'oku teuteu ke huhu'i 'ia 'Isilelí. Kae'uma'ā 'eni foki, ko tono 'aho tolú 'eni talu te fai 'o te me'a ko iá.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 'Io, pea ne'e fakalele ma'uli kiā mātou 'e te 'ihi 'o te motou kau fafiné, 'a ia ne'e notou uhu ki te fanualotó;
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 pea 'i te kailoa notou 'ilo'i Tono sinó, ne'e notou ōmai 'o tala kua notou sio takua he vīsone, ko he ongo 'āngelo ne'e nā fakahaa'i kua ma'uli 'ia Ia.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Pea 'alu ki te fanualotó he 'ihi 'iā nātou 'oku motou kaú, 'o notou 'ilo'i 'o hangē tofu pē ko te lau 'a te kau fafiné; kā ne kailoa notou sio kiā Ia.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Pea toki me'a 'e Ia kiā nāua, “'Ia te kau vale, pea tō'ohi ke tui ki te 'ū me'a ne lea 'aki 'e te kau palōfitá!
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Ne kailoa koā pau ke mamahi pehē 'ia Kalaisi, kae toki hoko ki Tana lāngilangi'iná?”
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Pea kamata Ia meiā Mōsese, mo te kau palōfitá kotoa pē, 'o faka'uhinga mei te Tohitapú 'ia te 'ū me'a fuli pē 'oku kau kiā Iá.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Pea 'i te notou a'u ki te ki'i kolo ne nā fononga ki aí, pea fai atu 'e Ia 'o hangē kā 'alú.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Pea ta'ofi 'Ona 'e nāua, 'o nā iange, “Afe mai mu'a mo māua; he kua afiafi 'eni, pea kua pale 'aupito te la'aá.” Pea hū Ia ki te ki'i koló ke nofo mo nāua.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Pea ne'e hoko 'o pehē, 'i Tana nofo mo nāua ki te kaí, ne Ina to'o 'ia te maá, 'o fai he tāpuaki, 'o pakipaki mo 'avatu kiā nāua.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Pea 'a'ala ai te nā matá, 'o nā 'ilo'i tā ko Ia; ka ne'e puli leva Ia meiā nāua.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Pea nā fepehē'aki, “Tā ne'ine'i ke vela to'o tāuá loto lolotonga Tana talanoa mai 'i te alá, mo Tana vete kiā tāua 'ia te Tohitapú!”
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Pea nā tutu'u ake 'i te houa pē ko iá, 'o nā foki ki Selusalema; pea 'i te nā a'u atú, tā kua fakatahataha 'ia te kau hongofulu mā tahá ia mo nātou ne'e notou kaú.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Pea notou pehē mai, “Kua toetu'u mo'oni te 'Alikí, pea kua hā Ia kiā Saimone!”
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Pea fakamatala mo nāua foki 'ia te me'a ne'e hoko 'i te alá, pea mo tono 'ilo'i 'e nāua 'i te pakipaki 'o te maá.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Ko te hā 'ia Sīsū ki Tana kau akó|alt="Jesus appears to his disciples" src="CN01866b.tif" size="col" ref="24:36" Pea 'i te lolotonga te notou talanoa peheé mo tana tu'u 'ia Sīsū 'i te notou ha'oha'ongá, 'o pehē kiā nātou, “Ke 'iā kōtou 'ia te melinó!”
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Pea ne'e notou manahē 'aupito mo tetetete, ko te notou mahalo ko he fa'ahikehe 'oku notou sisio ki aí.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “Ko te ā 'oku kotou manahē aí? Pea ko te ā 'oku ake ai te 'ū fifili pehē 'i te kotou lotó?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Vakai mai ki Toku ongo nimá mo Toku va'é, ko Au mo'oni Ia. Fāfā 'ia Au 'o 'ilo'i; he 'oku kailoa kakano mo hui he fa'ahikehe, 'o hangē ko ia 'oku kotou sisio ai 'iā Aú.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Pea 'i Tana lea peheé, ne'e faka'ali'ali ange 'e Ia Tono ongo nimá mo Tono ongo va'é.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Pea 'i te notou kei tuingata'a, kote'uhí ko te notou fiafifia mo ofoofó, ne'e toe iange 'e Ia kiā nātou, “'Oku 'i ai he kotou me'akai heni?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Pea notou 'avange kiā Ia he konga ika tunu.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Pea to'o 'e Ia, 'o kai 'i te notou 'aó.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “Ko Taku 'ū lea ē ne Au fai kiā kōtou 'i Taku kei nofo mo kōtoú, 'o pehē: kua pau ke fakamo'oni'i 'ia te 'ū me'a kotoa pē kua tohi kiā Au 'i te Lao 'a Mōsesé, mo te kau palōfitá, mo te Saamé.”
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Pea toki tatala 'e Ia te notou lotó ke notou 'ilo'i tono 'uhinga 'o te Tohitapú;
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 'o folafola kiā nātou, “Ne'e pehē pē tono tohí, pea 'oku taau mo Kalaisi ke mamahi pehē, pea 'e toetu'u Ia mei te pekiá 'i tono 'aho tolú,
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 pea 'e malanga 'aki 'i Tono hingoá 'ia te fakatomalá mo te fakamolemole angahalá ki te kakai kotoa pē, 'o kamata mei Selusalema.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ko kōtoú ko te kau fakamo'oni ki te 'ū me'a nei.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Pea ko Au 'eni 'Okou tuku atu 'ia te tala'ofa Taku Tamaí kiā kōtou; pea ko kōtoú 'e kotou nonofo 'i Selusalema, kae'aua ke fakakofu 'aki kōtou he mālohi mei lunga.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Pea taki atu 'e Ia 'ia nātou 'o a'u ki Pētani; pea hiki ake 'e Ia Tono ongo nimá 'o tāpuaki'i 'ia nātou.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Pea vakai, 'i te lolotonga Tana tāpuaki'i nātoú, ne'e mavahe Ia meiā nātou, 'o tukutuku ake ki te langí.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Pea ne'e notou lotu kiā Ia, 'o notou toki foki ki Selusalema 'oku notou fiafifia 'aupito.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Pea ne'e notou ō ma'u pē ki te Temipalé 'o fakamālō ki te 'Atuá.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.