Lucas 24
num (NUM) vs ARA
1 “Pea notou 'ilo'i ai 'ia te maká kua teka'i mei te fanualotó.”|alt="Women arriving at open tomb" src="CN01850b.tif" size="col" ref="24:2" Kā 'i te 'uluaki 'aho 'o te uiké, 'oku kei hengihengi 'aupitó, ne'e notou ō atu ki te fanualotó, 'o 'ave te ahi kua notou teú.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Pea notou 'ilo'i ai 'ia te maká kua teka'i mei te fanualotó.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 Kā 'i te notou uulu ki aí, ne'e kailoa notou 'ilo'i te sino 'o te 'Aliki ko Sīsuú.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Pea 'i te lolotonga te notou puputu'u 'i te me'a ko iá, tā ne'e tu'u mai kiā nātou he ongo tangata ne'e huhulu te nā kofú.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Pea 'i te notou manahē fu'ú, mo fo'oifo ki te kelekelé, ne nā pehē ange kiā nātou, “Ko te ā 'oku kotou kumi ai 'ia Ia 'oku ma'ulí ki te kau pekiá?
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 'Oku kala 'i heni Ia, kā kua toetu'u. Manatu'i Tana me'a kiā kōtou 'i Tana kei 'i Kālelí, 'o pehē,
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 ‘Kua pau ki te Fanautama te Tangatá ke tukuange 'Ona ki te kakai angahalá, pea ke kalusefai, pea ke toetu'u 'i tono 'aho tolú.’ ”
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Pea notou manatu ai ki Tana 'ū leá,
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 pea notou foki mai mei te fanualotó, 'o notou tala 'ia te 'ū me'a ko iá ki te kau hongofulu mā tahá, pea mo tono toe 'o te kakaí.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 Pea ko Mele mei Makitalá, mo Sioana, mo Mele ko te fa'ē 'a Sēmisí, pea mo te 'ihi ne'e 'iā nātoú, ne'e notou tala 'ia te 'ū me'a ko iá ki te kau 'apōsetoló.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ka ne'e hangē te notou fakamatalá ko he muná; pea ne'e kailoa notou tui ki te kau fafiné.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Ka ne'e tu'u 'ia Pita, 'o lele atu ki te fanualotó, pea tulolo ia 'o sio ko te 'ū tupenú pē; pea 'alu atu ia, mo tana fakatumutumu 'i te me'a kua hokó.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Pea ko te toko ua 'o nātou ne'e nā fononga 'i te 'aho ko iá ki te ki'i kolo ne'e hingoa ko 'Emeasi, ko tono mama'o mei Selusalemá ko te maile nai 'e fitu.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Pea nā talatalanoa ki te 'ū me'a kehekehe kua toki hokó.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Pea 'i te lolotonga te nā talanoa mo fe'eké, ne'e fakaofiofi mai 'ia Sīsū, 'o ō fakataha mo nāua.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Ka ne'e ta'ofi to'o nāuá mata ke 'aua na'a nā 'ilo'i Ia.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Pea iange 'e Ia kiā nāua, “Ko te ā te 'ū me'a 'oku kulā fekīhiaki ai 'i te kulā fonongá?” Pea nā tutu'u 'oku nā mata mamahi.
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 Pea tali ange 'e te toko taha ne'e hingoa ko Kaliopasi, 'o pehē, “Tā ko te sola 'apē 'ia koe ki Selusalema, 'i tau ta'e'ilo ki te 'ū fu'u me'a kua hoko 'i te 'ū 'aho nei?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Pea iange 'e Ia kiā nāua, “'Ia te ā koā?”
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 'i Tono tukuange foki 'e te kau taula'aliki lahí, mo te kau pule 'o mātoú, ke fakamāumatea, mo notou kalusefai Iá.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ka ne'e motou 'amanaki 'e mātou, ko Ia ia 'oku teuteu ke huhu'i 'ia 'Isilelí. Kae'uma'ā 'eni foki, ko tono 'aho tolú 'eni talu te fai 'o te me'a ko iá.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 'Io, pea ne'e fakalele ma'uli kiā mātou 'e te 'ihi 'o te motou kau fafiné, 'a ia ne'e notou uhu ki te fanualotó;
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 pea 'i te kailoa notou 'ilo'i Tono sinó, ne'e notou ōmai 'o tala kua notou sio takua he vīsone, ko he ongo 'āngelo ne'e nā fakahaa'i kua ma'uli 'ia Ia.
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Pea 'alu ki te fanualotó he 'ihi 'iā nātou 'oku motou kaú, 'o notou 'ilo'i 'o hangē tofu pē ko te lau 'a te kau fafiné; kā ne kailoa notou sio kiā Ia.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Pea toki me'a 'e Ia kiā nāua, “'Ia te kau vale, pea tō'ohi ke tui ki te 'ū me'a ne lea 'aki 'e te kau palōfitá!
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Ne kailoa koā pau ke mamahi pehē 'ia Kalaisi, kae toki hoko ki Tana lāngilangi'iná?”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Pea kamata Ia meiā Mōsese, mo te kau palōfitá kotoa pē, 'o faka'uhinga mei te Tohitapú 'ia te 'ū me'a fuli pē 'oku kau kiā Iá.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Pea 'i te notou a'u ki te ki'i kolo ne nā fononga ki aí, pea fai atu 'e Ia 'o hangē kā 'alú.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 Pea ta'ofi 'Ona 'e nāua, 'o nā iange, “Afe mai mu'a mo māua; he kua afiafi 'eni, pea kua pale 'aupito te la'aá.” Pea hū Ia ki te ki'i koló ke nofo mo nāua.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Pea ne'e hoko 'o pehē, 'i Tana nofo mo nāua ki te kaí, ne Ina to'o 'ia te maá, 'o fai he tāpuaki, 'o pakipaki mo 'avatu kiā nāua.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Pea 'a'ala ai te nā matá, 'o nā 'ilo'i tā ko Ia; ka ne'e puli leva Ia meiā nāua.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Pea nā fepehē'aki, “Tā ne'ine'i ke vela to'o tāuá loto lolotonga Tana talanoa mai 'i te alá, mo Tana vete kiā tāua 'ia te Tohitapú!”
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Pea nā tutu'u ake 'i te houa pē ko iá, 'o nā foki ki Selusalema; pea 'i te nā a'u atú, tā kua fakatahataha 'ia te kau hongofulu mā tahá ia mo nātou ne'e notou kaú.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Pea notou pehē mai, “Kua toetu'u mo'oni te 'Alikí, pea kua hā Ia kiā Saimone!”
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Pea fakamatala mo nāua foki 'ia te me'a ne'e hoko 'i te alá, pea mo tono 'ilo'i 'e nāua 'i te pakipaki 'o te maá.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Ko te hā 'ia Sīsū ki Tana kau akó|alt="Jesus appears to his disciples" src="CN01866b.tif" size="col" ref="24:36" Pea 'i te lolotonga te notou talanoa peheé mo tana tu'u 'ia Sīsū 'i te notou ha'oha'ongá, 'o pehē kiā nātou, “Ke 'iā kōtou 'ia te melinó!”
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Pea ne'e notou manahē 'aupito mo tetetete, ko te notou mahalo ko he fa'ahikehe 'oku notou sisio ki aí.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “Ko te ā 'oku kotou manahē aí? Pea ko te ā 'oku ake ai te 'ū fifili pehē 'i te kotou lotó?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Vakai mai ki Toku ongo nimá mo Toku va'é, ko Au mo'oni Ia. Fāfā 'ia Au 'o 'ilo'i; he 'oku kailoa kakano mo hui he fa'ahikehe, 'o hangē ko ia 'oku kotou sisio ai 'iā Aú.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Pea 'i Tana lea peheé, ne'e faka'ali'ali ange 'e Ia Tono ongo nimá mo Tono ongo va'é.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Pea 'i te notou kei tuingata'a, kote'uhí ko te notou fiafifia mo ofoofó, ne'e toe iange 'e Ia kiā nātou, “'Oku 'i ai he kotou me'akai heni?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Pea notou 'avange kiā Ia he konga ika tunu.
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 Pea to'o 'e Ia, 'o kai 'i te notou 'aó.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “Ko Taku 'ū lea ē ne Au fai kiā kōtou 'i Taku kei nofo mo kōtoú, 'o pehē: kua pau ke fakamo'oni'i 'ia te 'ū me'a kotoa pē kua tohi kiā Au 'i te Lao 'a Mōsesé, mo te kau palōfitá, mo te Saamé.”
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Pea toki tatala 'e Ia te notou lotó ke notou 'ilo'i tono 'uhinga 'o te Tohitapú;
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 'o folafola kiā nātou, “Ne'e pehē pē tono tohí, pea 'oku taau mo Kalaisi ke mamahi pehē, pea 'e toetu'u Ia mei te pekiá 'i tono 'aho tolú,
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 pea 'e malanga 'aki 'i Tono hingoá 'ia te fakatomalá mo te fakamolemole angahalá ki te kakai kotoa pē, 'o kamata mei Selusalema.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 Ko kōtoú ko te kau fakamo'oni ki te 'ū me'a nei.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Pea ko Au 'eni 'Okou tuku atu 'ia te tala'ofa Taku Tamaí kiā kōtou; pea ko kōtoú 'e kotou nonofo 'i Selusalema, kae'aua ke fakakofu 'aki kōtou he mālohi mei lunga.”
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Pea taki atu 'e Ia 'ia nātou 'o a'u ki Pētani; pea hiki ake 'e Ia Tono ongo nimá 'o tāpuaki'i 'ia nātou.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Pea vakai, 'i te lolotonga Tana tāpuaki'i nātoú, ne'e mavahe Ia meiā nātou, 'o tukutuku ake ki te langí.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Pea ne'e notou lotu kiā Ia, 'o notou toki foki ki Selusalema 'oku notou fiafifia 'aupito.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Pea ne'e notou ō ma'u pē ki te Temipalé 'o fakamālō ki te 'Atuá.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.