Lucas 20

num (NUM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pea ko te 'aho 'e taha, lolotonga Tana faiako ki te kakaí mo malanga 'aki 'ia te ongoongoleleí 'i te Temipalé, ne'e tutu'u mai 'ia te kau taula'aliki lahí mo te kau sikalaipé, fakataha mo te kau mātu'á,
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 'o notou pehē, “Tala'i mai angé pe ko te mafai mei fea 'oku fai ai 'e Koe 'ia te 'ū me'a nei? Pea ko ai ne ina tuku kiā Koe 'ia te mafai ko iá?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Pea tali ange 'e Ia, “Ke fai atu mo Au Ha'akú fehu'i, pea kotou tali mai:
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 ko te fai papitaiso 'a Sioné, ne'e mei hēvani ia, pe mei te tangatá?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Pea notou fealealea'aki leva 'iā nātou, 'o pehē, “Kāpau 'e tou tali, ‘Mei hēvani,’ 'e pehē mai 'e Ia, ‘Pea ko te ā ne'e kailoa kotou tuitala ai kiā iá?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Pea kāpau 'e tou pehē, ‘Mei te tangatá,’ 'e tolongi tātou 'e te kakaí fuli pē; he 'oku notou tui 'aupito ko Sioné ko he palōfita.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Pea notou iange leva, “'Oku kala motou 'ilo'i pe ne'e mei fea ia.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Pea iange 'e Sīsū kiā nātou, “Pea 'e kailoa ā ke Au tala'i atu 'e Au, pe ko te ā Toku mafai 'Okou fai ai 'ia te 'ū me'a neí.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Pea lea 'aki 'e Ia ki te kakaí 'ia te talanoa fakatātā ko 'ení: “Takua ko he tangata ne'e tō tana ngoue vaine, pea tuku atu 'e ia ke lisi 'e te kau fa'a, kae 'alu ia ki muli, 'o fualoa 'i ai.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Pea 'i tana a'u ki te to'ukaí, ne ina fekau'i atu he tamaio'aliki ki te kau fa'á, kote'uhí ke notou tuku mai kiā ia tono 'inasi mei te fua 'o te ngoué. Kā ko te kau fa'á ne'e notou haha ia, mo fakafoki nga'asi.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Pea toe fekau'i atu 'e ia mo he tamaio'aliki kehe. Pea notou toe haha mo pā'usi'i mo fakafoki nga'asi mo te toko taha ko iá.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Pea ne ina toe fekau'i mai mo tono toko tolú. Pea notou taa'i mo ia foki, 'o sī 'ona ki tua'ā kua lavelavea.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Pea toki pehē 'e te 'aliki 'o te ngoue vainé, ‘Ko te ā taku me'a 'e faí? 'Ē, 'e au fekau'i atu toku foha 'ofa'angá; na'a notou toka'i ā 'ona.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Kā 'i te vakai atu 'e te kau fa'á kiā iá, ne'e notou fepehē'aki, ‘Ko te 'eá 'ena; tou tāmate'i mu'a ia, kae 'o tātou 'ia te tofi'á.’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Pea notou toho leva 'ona ki te tua'ā ngoué, 'o tāmate'i.
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 'E hoko mai ia 'o faka'auha 'ia te kau fa'a ko iá, pea 'avange te ngoue vainé ki te 'ihi kehe.”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Pea siofia 'e Ia 'ia nātou, mo iange, “Kā ko te ā ai 'eni kua tohí,
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Kā 'i ai he taha 'e tō ki te maka ko iá 'e mafasifasi; kā ko ia 'e tō 'ia te maká ki ai, 'e laiki 'ona ke efu.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Pea ko te kau sikalaipé mo te kau taula'aliki lahí ne'e notou feinga ke puke'i 'Ona 'i te taimi ko iá; ka ne'e notou manahē ki te kakaí, he ne'e notou 'ilo'i kua Ina lea 'aki 'ia te talanoa fakatātā ko iá 'o kau kiā nātou.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Pea notou lamalama faingamālie leva, 'o notou fekau'i atu he 'ihi kua ako'i ke notou fakamā'oni'oni lohi'i 'ia nātou, kote'uhí ke notou ma'u'i 'Ona 'i te aleá, kae notou tuku'i atu 'Ona ki te pule mo te mafai 'o te kōvaná.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Pea notou fehu'i ange kiā Ia, 'o pehē, “Tangata'aliki, 'oku motou 'ilo'i 'oku totonu pē Ta'aú lea mo te ako, pea 'oku kailoa Ke filifilimānako; pea 'oku Ke ako totonu 'aki 'ia te ala 'o te 'Atuá.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Pe 'oku ngafua ke motou totongi tukuhau kiā Sisa, pe kailoa?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Ka ne'e 'ilo'i lelei pē 'e Ia te notou kākaá, 'o iange kiā nātou,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 Ko te ongo 'āfaki 'o te fe'i tēnalí|src="HK00166b.tif" size="col" loc="[from trial edition]" ref="20:24" “Fakahaa'i mai he fe'i tēnali. Ko te fofonga mo te hingoa 'o ai 'oku 'i aí?”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “'Āua; pe'i 'avange kiā Sisa 'ia te 'ū me'a 'a Sisá, pea ki te 'Atuá 'ia te 'ū me'a 'a te 'Atuá.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Pea ne'e kailoa notou lava ke puke ki Tana leá 'i te 'ao 'o te kakaí, pea notou 'ohovale lahi 'i Tana talí, 'o notou fakalongolongo ai pē.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Pea ne'e ōmai he 'ihi 'o te kau Sātusí, 'ia nātou 'oku pehē 'oku kailoa he toetu'ú; pea notou fehu'i kiā Ia, 'o pehē,
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 “Tangata'aliki, ne'e tohi mai 'e Mōsese 'o pehē, ‘Kāpau 'e pekia he taha 'o he tautēhina, 'a ia ne'e 'i ai tono hoa, kā 'oku kailoa hana fānau, pea ma'u leva 'e tono tokouá 'ia te finematu'á, ke fakatupu ai he hako ki tono tokouá.’
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Pea ne'e 'i ai he tautēhina 'e toko fitu; pea ne'e ma'u hoa 'ia te 'uluakí, pea pekia ta'ehako ia.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Ko tono uá foki,
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 mo tono toko tolú ne nā ma'u 'ona; pea pehē pē mo te toko fitú; ne'e kailoa he notou hako, pea notou pekia.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Pea toki pekia ki muli mai mo te fafiné.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Pea 'i te toetu'ú 'e hoko te fafine ko iá ko te mali 'o ai 'iā nātou? He ko te toko fitú kotoa ne'e notou ma'u 'ona ko te notou mali.”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Pea iange 'e Sīsū kiā nātou, “Ko te fānau 'o te maama ko 'ení 'oku notou mali mo foaki 'unoho, 'ia tangata mo fafine;
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 kā ko nātou 'oku notou lava'i tono taau ke ma'u 'ia te maama ko 'ená, mo te toetu'u mei te pekiá, 'e kailoa notou ma'u mali, pe foaki 'unoho.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Hē 'oku kailoa foki notou kei lava ke pekia, kā 'oku notou tatau mo te kau 'āngeló; pea ko te fānau nātou 'a te 'Atuá, he ko te fānau 'o te toetu'ú.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Kā ko te me'a ki te toe fokotu'u 'o te pekiá, na'a mo Mōsese ne ina lea 'aki 'i te vahe 'oku kau ki te talatala'āmoá, 'i tana lau ki te 'Alikí ko te 'Atua 'o 'Ēpalahame, mo te 'Atua 'o 'Aisake, mo te 'Atua 'o Sēkope.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Hē 'oku kala ko te 'Atua Ia 'o te maté kā 'o te ma'ulí, kote'uhí 'i Tana 'afio 'A'aná 'oku notou mā'u'uli kotoa pē.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Pea tali ange he 'ihi 'o te kau sikalaipé, 'o pehē, “Tangata'aliki, kua mālō Tau leá.”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 He ne'e kailoa notou toe fakato'ato'a ke fai he fehu'i kiā Ia.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Pea tē iange 'e Ia kiā nātou, “'Oku fefe'aki te notou lau ko te Kalaisí ko te Hako Ia 'o Tēvita?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Kā 'oku lau 'e Tēvita 'i te Tohi Saamé:
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 kae'aua ke Au ngaahi Tou 'ū filí ko Tou tu'unga va'e.’
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Kāpau 'oku ui Ia 'e Tēvita ko tono 'Aliki, pea ko tono hako fefe'aki leva Ia?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Pea toki iange 'e Ia ki Tana kau akó 'i te 'ao 'o te kakaí kotoa pē,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Kotou lamalama 'ia te kau sikalaipé, he ko te notou manakó ke 'eva'eva mo te kofu tōtōlofa, pea notou havala ke faka'apa'apa'ina 'i te mala'e fakataú, mo te nonofo ki mu'a 'i te falelotú, mo te 'ū kātoangá.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 'Oku notou folo 'ia te 'ū 'api 'o te kau uitoú, mo notou mounu 'aki te notou lotu loaloá. 'E ma'u 'e te kau siana ko iá he tautea 'oku kovi ange.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.