Lucas 16

num (NUM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pea lea foki 'e Ia ki te kau akó, 'o pehē, “Takua ne'e 'i ai he tangata koloa'ina, mo te matāpule ne'e tauhi tana koloá. Pea ne'e faka'ilo 'ia te tauhi koloá kiā ia, takua 'oku toloveka 'aki 'e ia tana koloá.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Pea ui mai 'e ia 'ona, 'o iange ki ai, ‘Ko te ā 'eni 'okou fanongo ki ai 'o kau kiā koé? Tuku mai te tohi 'o tau tauhi koloá, he tala'i'eaí 'e lava ke ke toe tauhi.’
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Pea pehē 'e te tauhi koloá 'i tono lotó, ‘Ko te ā haku me'a 'e faí? He kua to'o meiā au 'ia te lakangá 'e taku 'alikí. 'Oku kailoa ke au mafai ke keli; pea 'okou mā ke ma'uli kolekole.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 'Ē, 'okou 'ilo'i pē te me'a 'e au fai, kote'uhí ke talitali 'oku he 'ihi ki te notou falé, 'o kā hifo 'oku mei te lakangá.’
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Pea ui ange tāutaha 'e ia 'ia te kakai ne'e ma'ua ki tana 'alikí, 'o iange ki te 'uluakí, ‘'Oku fia tou ma'ua ki taku 'alikí?’
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Pea tali ange 'e ia, ‘Ko te pōkete lolo 'e teau.’ Pea iange 'e ia ki ai, ‘Ko 'ena tau tohí, pea ke nofo leva 'o tohi'i ai ke nimangofulu pē.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Pea tē 'eke ia ki te taha kehe, ‘Mo koe foki, 'oku fia ta'aú ma'ua?’ Pea iange 'e ia, ‘Ko te tangai uite 'e teau.’ Pea iange leva 'e ia ki ai, ‘Ko 'ena tau tohí, pea ke tohi'i ai ke valungofulu pē.’
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Pea fakamālō'ina 'e tana 'alikí te tauhi koloa kākaá, kote'uhí ko te ngali poto tana faí. He ko te fānau 'o māmaní, 'i te fai mo te notou fa'ahingá, 'oku ngali poto ange te notou tō'ongá 'i te tō'onga 'a te fānau 'o te maamá.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Pea 'Okou pehē atu kiā kōtou: kotou ngāue 'aki te koloa kākaá ke tupu ai he kakai 'e 'ofa mai; kote'uhí 'o kā kotou mate, pea notou fia ma'u kōtou ki te 'ū tēniti ta'engatá.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Ko ia 'oku faitotonu 'i te me'a 'oku si'í, 'e faitotonu foki 'i te me'a 'oku lahí; pea ko ia 'oku kākā 'i te me'a si'isi'í, 'e kākā foki ia 'i te me'a 'oku lahí.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 'Io, pea kāpau kua kailoa kotou faitotonu 'i te fai ki te koloa kākaá, ko ai leva ia 'e falala kiā kōtou 'o 'avatu 'ia te koloa mo'oní?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Pea kāpau kua kala kotou faitotonu 'i te ngāue 'aki te koloa he taha kehé, ko ai ia 'e 'avatu te koloa 'a kōtoú?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 'Oku kala lava he tamaio'aliki ke 'aliki 'aki te 'aliki 'e toko ua, he 'e fihi'a ia ki te taha, kae 'ofa'i te taha; pē 'e piki ia ki te taha, kae ta'etoka'i te taha. 'Oku kailoa kotou lava ke 'aliki 'aki 'ia te 'Atuá pea mo te koloá fakatou'osi.”
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Pea ne'e fanongo ki te 'ū me'a ko iá 'e te kau Fālesí, 'a ia ko te fa'ahinga ne'e mānumanu ki te pa'angá; pea ne'e notou fingofingo kiā Ia.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “Ko kōtou ia 'oku kotou ngāue pē ke hā totonu ki te kakaí; kā 'oku mea'i 'e te 'Atuá te kotou lotó. He ko te me'a 'oku fungani 'i te lau 'a te kakaí ko te fakalialia pē ia 'i te vakai 'a te 'Atuá.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 Ne'e 'i ai 'ia te Laó mo te kau palōfitá 'o a'u mai kiā Sione; talu mei ai mo te malanga 'aki 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá, pea 'oku feinga mālohi ki ai 'ia te kakai kotoa pē.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Kā 'oku faingafua ange ke mole 'ia te langí mo māmani 'i te tō kelekele he fe'i kohi 'e taha 'o te Laó.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Kā 'i ai he taha 'oku vete'i tono malí, 'o mali mo he fafine kehe, 'oku fe'auaki ia; pea ko ia 'e mali mo te fafine kua si'aki 'e tono malí, 'oku tono fafine ia.
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 “Ne'e 'i ai he tangata koloa'ina, ne'e tui ma'u pē te kofu kulakula mo te līneni mahu'inga, pea kai kātoanga ia 'i te 'aho kotoa pē.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Lāsalosi 'oku kolekole 'i te hū'anga 'o te tangata koloa'iná|alt="Lazarus begging at rich man's door" src="GT00078.tif" size="col" ref="16:20-21" Pea ne'e 'i ai mo he matu'a masiva, ko tono hingoá ko Lāsalosi, ne'e fakatakoto atu ia fe'unga mo te hū'anga ki te fale 'o te matāpulé, ko te toko taha ne'e papala 'aupito.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Pea faka'amu 'e ia ke kai mai 'ia te 'ū momo ne'e ngangana mei te tēpile 'a te koloa'iná; kā ko te fanga kulií foki ne'e notou ōmai, 'o 'emo tono papalá.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Pea faifaí pea pekia 'ia te si'i masivá, pea fata ange 'ona 'e te kau 'āngeló ki te fatafata 'o 'Ēpalahamé. Ne'e pekia foki 'ia te matāpule koloa'iná, pea tanu.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Pea 'i tana 'i Hētesí ne'e ma'ua ia 'i te 'ū mamahí, pea sio atu ia, 'o 'ilo'i 'ia 'Ēpalahame 'oku nofo mama'o atu, pea mo Lāsalosi 'i tono fatafatá.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Pea kaila atu ia 'o pehē, ‘'Ēpalahame ē, 'ofa mai mu'a 'iā au, mo ke fekau 'ia Lāsalosi ke unu tono mu'a tuhú ki te vaí, mo'o fakamokomoko toku 'aleló; he 'okou mamahi lahi 'i te afi nei!’
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Kae tali ange 'e 'Ēpalahame, ‘Si'aku foha, manatu'i ne ke ma'u ta'aú 'ū me'a lelei fuli pē 'i tau ma'ulí; pehē foki ne ma'u 'e Lāsalosi 'ia te 'ū koví; kā ko 'eni, 'i te feitu'u neí, 'oku ma'u 'e ia 'ia te fiamālié, kā ko koe 'ia te mamahí.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Pea 'āsili aí, he ko te vaha'a 'o mātou mo koé 'oku 'i ai he fu'u vanu lahi kua fokotu'u, kote'uhí kā 'i ai he 'ihi 'oku fia ō atu mei heni kiā kōtoú ke 'aua na'a notou lava, 'uma'ā he laka mai kiā mātou mei hena.’
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Pea tali mai 'e ia, ‘Kāpau ko ia, pea ko taku kole kiā koé, 'e tamai, ke ke fekau'i mu'a 'ona ki te fale 'o taku tamaí,
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 he 'oku 'i ai toku 'ū tokoua 'e toko nima; ke tala'i ange kiā nātou, ke 'aua na'a notou toe ha'u ki te feitu'u fakamamahi neí!’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Ka ne'e iange 'e 'Ēpalahame kiā ia, ‘'Oku notou ma'u 'ia Mōsese mo te kau palōfitá; ke notou fakaongo kiā nātou.’
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Kae toe iange pē 'e ia, ‘Kailoa, 'Ēpalahame, kae kāpau 'e 'alu ange he taha 'iā nātou kua pekiá, kua pau 'e notou fakatomala!’
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Pea toki tali ange 'e ia, ‘Kāpau 'e kala notou tokanga kiā Mōsese mo te kau palōfitá, 'e kailoa fakaloto'i nātou ia neongo 'e toetu'u he taha mei te pekiá.’ ”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.