Lucas 16
num (NUM) vs ARIB
1 Pea lea foki 'e Ia ki te kau akó, 'o pehē, “Takua ne'e 'i ai he tangata koloa'ina, mo te matāpule ne'e tauhi tana koloá. Pea ne'e faka'ilo 'ia te tauhi koloá kiā ia, takua 'oku toloveka 'aki 'e ia tana koloá.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Pea ui mai 'e ia 'ona, 'o iange ki ai, ‘Ko te ā 'eni 'okou fanongo ki ai 'o kau kiā koé? Tuku mai te tohi 'o tau tauhi koloá, he tala'i'eaí 'e lava ke ke toe tauhi.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Pea pehē 'e te tauhi koloá 'i tono lotó, ‘Ko te ā haku me'a 'e faí? He kua to'o meiā au 'ia te lakangá 'e taku 'alikí. 'Oku kailoa ke au mafai ke keli; pea 'okou mā ke ma'uli kolekole.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 'Ē, 'okou 'ilo'i pē te me'a 'e au fai, kote'uhí ke talitali 'oku he 'ihi ki te notou falé, 'o kā hifo 'oku mei te lakangá.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Pea ui ange tāutaha 'e ia 'ia te kakai ne'e ma'ua ki tana 'alikí, 'o iange ki te 'uluakí, ‘'Oku fia tou ma'ua ki taku 'alikí?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Pea tali ange 'e ia, ‘Ko te pōkete lolo 'e teau.’ Pea iange 'e ia ki ai, ‘Ko 'ena tau tohí, pea ke nofo leva 'o tohi'i ai ke nimangofulu pē.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Pea tē 'eke ia ki te taha kehe, ‘Mo koe foki, 'oku fia ta'aú ma'ua?’ Pea iange 'e ia, ‘Ko te tangai uite 'e teau.’ Pea iange leva 'e ia ki ai, ‘Ko 'ena tau tohí, pea ke tohi'i ai ke valungofulu pē.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Pea fakamālō'ina 'e tana 'alikí te tauhi koloa kākaá, kote'uhí ko te ngali poto tana faí. He ko te fānau 'o māmaní, 'i te fai mo te notou fa'ahingá, 'oku ngali poto ange te notou tō'ongá 'i te tō'onga 'a te fānau 'o te maamá.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Pea 'Okou pehē atu kiā kōtou: kotou ngāue 'aki te koloa kākaá ke tupu ai he kakai 'e 'ofa mai; kote'uhí 'o kā kotou mate, pea notou fia ma'u kōtou ki te 'ū tēniti ta'engatá.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Ko ia 'oku faitotonu 'i te me'a 'oku si'í, 'e faitotonu foki 'i te me'a 'oku lahí; pea ko ia 'oku kākā 'i te me'a si'isi'í, 'e kākā foki ia 'i te me'a 'oku lahí.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 'Io, pea kāpau kua kailoa kotou faitotonu 'i te fai ki te koloa kākaá, ko ai leva ia 'e falala kiā kōtou 'o 'avatu 'ia te koloa mo'oní?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Pea kāpau kua kala kotou faitotonu 'i te ngāue 'aki te koloa he taha kehé, ko ai ia 'e 'avatu te koloa 'a kōtoú?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 'Oku kala lava he tamaio'aliki ke 'aliki 'aki te 'aliki 'e toko ua, he 'e fihi'a ia ki te taha, kae 'ofa'i te taha; pē 'e piki ia ki te taha, kae ta'etoka'i te taha. 'Oku kailoa kotou lava ke 'aliki 'aki 'ia te 'Atuá pea mo te koloá fakatou'osi.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Pea ne'e fanongo ki te 'ū me'a ko iá 'e te kau Fālesí, 'a ia ko te fa'ahinga ne'e mānumanu ki te pa'angá; pea ne'e notou fingofingo kiā Ia.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “Ko kōtou ia 'oku kotou ngāue pē ke hā totonu ki te kakaí; kā 'oku mea'i 'e te 'Atuá te kotou lotó. He ko te me'a 'oku fungani 'i te lau 'a te kakaí ko te fakalialia pē ia 'i te vakai 'a te 'Atuá.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Ne'e 'i ai 'ia te Laó mo te kau palōfitá 'o a'u mai kiā Sione; talu mei ai mo te malanga 'aki 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá, pea 'oku feinga mālohi ki ai 'ia te kakai kotoa pē.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Kā 'oku faingafua ange ke mole 'ia te langí mo māmani 'i te tō kelekele he fe'i kohi 'e taha 'o te Laó.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Kā 'i ai he taha 'oku vete'i tono malí, 'o mali mo he fafine kehe, 'oku fe'auaki ia; pea ko ia 'e mali mo te fafine kua si'aki 'e tono malí, 'oku tono fafine ia.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “Ne'e 'i ai he tangata koloa'ina, ne'e tui ma'u pē te kofu kulakula mo te līneni mahu'inga, pea kai kātoanga ia 'i te 'aho kotoa pē.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Lāsalosi 'oku kolekole 'i te hū'anga 'o te tangata koloa'iná|alt="Lazarus begging at rich man's door" src="GT00078.tif" size="col" ref="16:20-21" Pea ne'e 'i ai mo he matu'a masiva, ko tono hingoá ko Lāsalosi, ne'e fakatakoto atu ia fe'unga mo te hū'anga ki te fale 'o te matāpulé, ko te toko taha ne'e papala 'aupito.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Pea faka'amu 'e ia ke kai mai 'ia te 'ū momo ne'e ngangana mei te tēpile 'a te koloa'iná; kā ko te fanga kulií foki ne'e notou ōmai, 'o 'emo tono papalá.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Pea faifaí pea pekia 'ia te si'i masivá, pea fata ange 'ona 'e te kau 'āngeló ki te fatafata 'o 'Ēpalahamé. Ne'e pekia foki 'ia te matāpule koloa'iná, pea tanu.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Pea 'i tana 'i Hētesí ne'e ma'ua ia 'i te 'ū mamahí, pea sio atu ia, 'o 'ilo'i 'ia 'Ēpalahame 'oku nofo mama'o atu, pea mo Lāsalosi 'i tono fatafatá.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Pea kaila atu ia 'o pehē, ‘'Ēpalahame ē, 'ofa mai mu'a 'iā au, mo ke fekau 'ia Lāsalosi ke unu tono mu'a tuhú ki te vaí, mo'o fakamokomoko toku 'aleló; he 'okou mamahi lahi 'i te afi nei!’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Kae tali ange 'e 'Ēpalahame, ‘Si'aku foha, manatu'i ne ke ma'u ta'aú 'ū me'a lelei fuli pē 'i tau ma'ulí; pehē foki ne ma'u 'e Lāsalosi 'ia te 'ū koví; kā ko 'eni, 'i te feitu'u neí, 'oku ma'u 'e ia 'ia te fiamālié, kā ko koe 'ia te mamahí.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Pea 'āsili aí, he ko te vaha'a 'o mātou mo koé 'oku 'i ai he fu'u vanu lahi kua fokotu'u, kote'uhí kā 'i ai he 'ihi 'oku fia ō atu mei heni kiā kōtoú ke 'aua na'a notou lava, 'uma'ā he laka mai kiā mātou mei hena.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Pea tali mai 'e ia, ‘Kāpau ko ia, pea ko taku kole kiā koé, 'e tamai, ke ke fekau'i mu'a 'ona ki te fale 'o taku tamaí,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 he 'oku 'i ai toku 'ū tokoua 'e toko nima; ke tala'i ange kiā nātou, ke 'aua na'a notou toe ha'u ki te feitu'u fakamamahi neí!’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Ka ne'e iange 'e 'Ēpalahame kiā ia, ‘'Oku notou ma'u 'ia Mōsese mo te kau palōfitá; ke notou fakaongo kiā nātou.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Kae toe iange pē 'e ia, ‘Kailoa, 'Ēpalahame, kae kāpau 'e 'alu ange he taha 'iā nātou kua pekiá, kua pau 'e notou fakatomala!’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Pea toki tali ange 'e ia, ‘Kāpau 'e kala notou tokanga kiā Mōsese mo te kau palōfitá, 'e kailoa fakaloto'i nātou ia neongo 'e toetu'u he taha mei te pekiá.’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.