Atos 15

num (NUM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pea ne'e 'i ai he kau tangata ne'e notou ō ifo mei Siutea, 'o notou ako ki te kāinga lotú, 'o pehē, “Kāpau 'e kailoa kotou kamu, 'o hangē ko te tu'utu'uni 'a Mōsesé, 'e kailoa lava ke kotou ma'uli.”
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Pea ne'e hoko ai he fu'u fetu'usi mo te fe'eke 'iā Paula mo Pānepasa pea mo nātou, 'o notou tu'utu'uni leva ke ō ake ki Selusalema 'ia Paula mo Pānepasa, pea mo he 'ihi meiā nātou, ke 'ave 'ia te me'a nei ki te kau 'apōsetoló mo te kau faifekaú.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Pea kua moimoi'i 'ia nāua 'e te siasí, ne'e nā ō atu 'i Finisia mo Samēlia, 'o notou fakamatala ki te liliu 'a te Senitailé, pea ne'e fu'u fiafia lahi 'ia te kāingá kotoa pē.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Pea 'i te nā a'u atu ki Selusalemá, ne'e tali lelei 'ia nāua 'e te siasí, mo te kau 'apōsetoló, mo te kau faifekaú; pea fakamatala'i foki 'e nāua 'ia te 'ū fu'u me'a kua fai 'e te 'Alikí 'i Tana kau mo nāuá.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Kā ne'e tu'u mai he 'ihi 'oku tuí 'i te fa'ahinga 'o te Fālesí, pea notou pehē, “'Oku totonu ke kamu 'ia te kakai ko iá, pea tu'utu'uni foki ke notou tauhi 'ia te Lao 'a Mōsesé.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Ne'e fakataha foki 'ia te kau 'apōsetoló mo te kau faifekaú ke vakai'i te me'a ko 'ení.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Pea kua fualoa te notou aleá, pea toki tu'u 'ia Pita, 'o pehē ange kiā nātou, “Kāinga, 'oku kotou lāu'ilo'i, kua fualoa foki tono fili 'oku 'e te 'Atuá meiā kōtou, ke fanongo 'e te kakai Senitailé mei toku ngutú ki te tala 'o te ongoongoleleí, 'o notou tui.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Pea ko te 'Atuá, 'a ia 'oku tokaima'ananga ki Ai 'ia te lotó, ne'e fakamo'oni Ia ma'a nātou, 'aki Tana foaki kiā nātou 'ia te Laumālie Mā'oni'oní, 'o hangē ko Tana fai kiā tātoú;
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 pea ne'e kala he mama'i faikehekehe kiā tātou pea mo nātou, 'i Tana fakama'a te notou lotó 'aki te notou tuí.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Pea ko te ā 'eni 'oku kotou 'ahi'ahi'i ai 'ia te 'Atuá, 'o kotou pehē ke 'ai he kavenga ki te uma 'o te kau akó, 'a ia ne'e kailoa fa'a kātaki 'e te tou mātu'á, pē ko tātoú?
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 'Osi angé 'oku tou tui 'e tou ma'uli 'i te kelesi 'a te 'Aliki ko Sīsū 'o hangē tofu pē ko nātoú.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Pea toki sīlongo ai 'ia te fakatahá kotoa pē, 'o notou fakafanongo kiā Pānepasa mo Paula, ki te nā fakamatala'i 'ia te 'ū faka'ilonga mana mo fakaofo ne'e fai 'e te 'Atuá 'iā nāua 'i te lotolotonga 'o te Senitailé.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Pea kua longo leva 'ia nāua, pea tali 'e Sēmisi 'o pehē ange, “'E kāinga, kotou tokanga mai kiā au.
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Kua fakamatala'i 'e Saimone te 'uluaki 'a'ahi mai 'a te 'Atuá ke to'o mei te Senitailé he kakai ke kau ki Tono Huafá.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Pea 'oku tatau mo ia 'ia te 'ū tala 'a te kau palōfitá, 'o hangē ko ia kua tohí,
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Hili iá 'e Au foki mai,
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 kote'uhí ke toki fekumi ki te 'Alikí tono toenga 'o te kakaí, pea mo te Senitaile kotoa pē;
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 ko te 'ū me'a 'iloa ia talu mei mu'a.’
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 Ko ia ai ko toku lotó, ke 'aua tou tē fakakina'i 'ia nātou mei te Senitailé kua tafoki mai ki te 'Atuá,
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 kā ke tou tohi kiā nātou ke notou faka'ehi'ehi mei te 'ū me'a kua 'uli'i 'e te 'aitolí, mo te fe'auakí mo te manu kua sisiná mo te totó.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Hē 'oku 'i ai 'i te kolo kotoa pē, talu mei mu'a, 'ia nātou 'oku malanga 'aki 'ia Mōsese, hē 'oku lau tana tohí 'i te 'ū falelotú 'i te Sāpate kotoa pē.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Pea ne'e toki hā lelei ki te kau 'apōsetoló mo te kau faifekaú, pea mo te siasí kotoa pē, ke fili he notou ongo tangata, 'o fekau atu ke ō mo Paula mo Pānepasa ki 'Aniteoke: ko Siutasi ne'e ui ko Pasapá, pea mo Sailosi, ko te ongo matāpule ne'e nā takimu'a 'i te kāinga lotú;
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 pea notou fai leva he tohi 'o 'avatu 'iā nātou, 'o pehē:
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Ko te me'a 'i te motou fanongo kua 'i ai he 'ihi kua ō atu meiā mātou, 'o fakahoha'asi 'ia kōtou 'aki he 'ū koto lau, mo uesia ai te kotou laumālié, kā ne'e kailoa motou fekau 'ia nātoú,
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 ko ia ne'e hā lelei ai kiā mātou 'i te motou loto tahá ke fili'i he 'ihi 'o fekau atu kiā kōtou, fakataha mo te ongo 'ofa'anga 'o mātoú ko Pānepasa mo Paula,
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 ko te ongo me'a kua si'aki te nā ma'ulí kote'uhí ko te huafa 'o te tou 'Aliki ko Sīsū Kalaisí.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ko ia ai kua motou fekau atu 'ia Siutasi mo Sailosi, 'a ia 'e nā tala ngutu atu 'ia te 'ū me'a nei.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Hē kua hā lelei ki te Laumālie Mā'oni'oní mo mātou, ke 'aua na'a toe 'ai mo he kavenga kiā kōtou, kae ngata pē 'i te 'ū me'a ko 'ení:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 ke kotou faka'ehi'ehi mei te 'ū me'a kua feilaulau'i ki te 'aitolí, mo te totó, mo te manu kua sisiná, pea mo te fe'auakí. Pea kāpau 'e kotou tauhi kōtou mei te 'ū me'a ko iá, 'e kotou lelei pē.
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Pea kua tukuange 'ia nātou, pea notou a'u ifo ki 'Aniteoke, pea notou fakataha'i 'ia te kakaí, 'o 'avange te tohí.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Pea 'i te 'osi ange pē tono laú ne'e notou fiafia 'i te tokoni kua faí.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Pea ko Siutasi mo Sailosí ko he ongo palōfita foki 'ia nāua, pea ne'e lahi te nā lea 'o tokoni ki te kakaí mo poupou'i te notou lotó.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Pea kua fualoa si'i te nā nofo 'i aí, pea toki tukuange fiamālie atu 'ia nāua 'e te kāingá, ke nā foki kiā nātou ne'e notou fekau'i mai 'ia nāuá.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 [Kā neongo iá ne'e kei fiamālie pē 'ia Sailosi ia ke nofo atu 'i ai.]
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Ka ne'e nofo atu pē 'ia Paula mo Pānepasa 'i 'Aniteoke, 'o nā faiako 'i ai mo nā malanga 'aki 'ia te Folafola 'a te 'Atuá fakataha mo he tokolahi kehe.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Pea 'osi ange te 'ū 'aho 'ihi, ne'e iange 'e Paula kiā Pānepasa, “Tā tē foki, 'o 'a'ahi ki te kāingá 'i te 'ū kolo kehekehe ne tā 'osi malanga 'aki ai 'ia te Folafola 'a te 'Alikí, 'o vakai pe 'oku notou fefe'aki.”
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Pea ne'e loto 'ia Pānepasa ke 'ave 'ia Sione foki, 'a ia 'oku ui ko Ma'aké.
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 Kā ne'e kailoa sai kiā Paula ke nā 'ave 'ona, he ne'e si'aki 'e ia 'ia nāua 'i Pamifilia, 'o kailoa ō mo nāua ki te ngāué.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Pea ne'e hoko ai he kē; ko ia ne'e nā māvae ai. Pea 'ave 'e Pānepasa 'ia Ma'ake, 'o nā folau ki Saipalo;
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 kā ko Paula ne'e fili 'e ia 'ia Sailosi, 'o nā fononga, kua tukuange 'ia nāua 'e te kāinga lotú ki te 'alo'ofa 'a te 'Atuá.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Fononga tono ua 'a Paulá|alt="Map of Paul’s second journey" src="num_GPS_Paul2-BW.tif" size="span" ref="15:36—18:22" Pea ne'e nā fononga holo 'i Sīlia mo Silisia, 'o nā poupou'i 'ia te 'ū siasí.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.