Atos 15

num (NUM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Pea ne'e 'i ai he kau tangata ne'e notou ō ifo mei Siutea, 'o notou ako ki te kāinga lotú, 'o pehē, “Kāpau 'e kailoa kotou kamu, 'o hangē ko te tu'utu'uni 'a Mōsesé, 'e kailoa lava ke kotou ma'uli.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam assim os irmãos: Se não vos circuncidardes conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Pea ne'e hoko ai he fu'u fetu'usi mo te fe'eke 'iā Paula mo Pānepasa pea mo nātou, 'o notou tu'utu'uni leva ke ō ake ki Selusalema 'ia Paula mo Pānepasa, pea mo he 'ihi meiā nātou, ke 'ave 'ia te me'a nei ki te kau 'apōsetoló mo te kau faifekaú.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo e Barnabé, e alguns dentre eles, subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, sobre aquela questão.
3 Pea kua moimoi'i 'ia nāua 'e te siasí, ne'e nā ō atu 'i Finisia mo Samēlia, 'o notou fakamatala ki te liliu 'a te Senitailé, pea ne'e fu'u fiafia lahi 'ia te kāingá kotoa pē.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passavam pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Pea 'i te nā a'u atu ki Selusalemá, ne'e tali lelei 'ia nāua 'e te siasí, mo te kau 'apōsetoló, mo te kau faifekaú; pea fakamatala'i foki 'e nāua 'ia te 'ū fu'u me'a kua fai 'e te 'Alikí 'i Tana kau mo nāuá.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Kā ne'e tu'u mai he 'ihi 'oku tuí 'i te fa'ahinga 'o te Fālesí, pea notou pehē, “'Oku totonu ke kamu 'ia te kakai ko iá, pea tu'utu'uni foki ke notou tauhi 'ia te Lao 'a Mōsesé.”
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus, que tinham crido, se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar-lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Ne'e fakataha foki 'ia te kau 'apōsetoló mo te kau faifekaú ke vakai'i te me'a ko 'ení.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Pea kua fualoa te notou aleá, pea toki tu'u 'ia Pita, 'o pehē ange kiā nātou, “Kāinga, 'oku kotou lāu'ilo'i, kua fualoa foki tono fili 'oku 'e te 'Atuá meiā kōtou, ke fanongo 'e te kakai Senitailé mei toku ngutú ki te tala 'o te ongoongoleleí, 'o notou tui.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Homens irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre nós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho, e cressem.
8 Pea ko te 'Atuá, 'a ia 'oku tokaima'ananga ki Ai 'ia te lotó, ne'e fakamo'oni Ia ma'a nātou, 'aki Tana foaki kiā nātou 'ia te Laumālie Mā'oni'oní, 'o hangē ko Tana fai kiā tātoú;
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 pea ne'e kala he mama'i faikehekehe kiā tātou pea mo nātou, 'i Tana fakama'a te notou lotó 'aki te notou tuí.
9 E não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Pea ko te ā 'eni 'oku kotou 'ahi'ahi'i ai 'ia te 'Atuá, 'o kotou pehē ke 'ai he kavenga ki te uma 'o te kau akó, 'a ia ne'e kailoa fa'a kātaki 'e te tou mātu'á, pē ko tātoú?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 'Osi angé 'oku tou tui 'e tou ma'uli 'i te kelesi 'a te 'Aliki ko Sīsū 'o hangē tofu pē ko nātoú.”
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Pea toki sīlongo ai 'ia te fakatahá kotoa pē, 'o notou fakafanongo kiā Pānepasa mo Paula, ki te nā fakamatala'i 'ia te 'ū faka'ilonga mana mo fakaofo ne'e fai 'e te 'Atuá 'iā nāua 'i te lotolotonga 'o te Senitailé.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Pea kua longo leva 'ia nāua, pea tali 'e Sēmisi 'o pehē ange, “'E kāinga, kotou tokanga mai kiā au.
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Homens irmãos, ouvi-me:
14 Kua fakamatala'i 'e Saimone te 'uluaki 'a'ahi mai 'a te 'Atuá ke to'o mei te Senitailé he kakai ke kau ki Tono Huafá.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Pea 'oku tatau mo ia 'ia te 'ū tala 'a te kau palōfitá, 'o hangē ko ia kua tohí,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‘Hili iá 'e Au foki mai,
16 Depois disto voltarei,e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído, levantá-lo-ei das suas ruínas, e tornarei a edificá-lo.
17 kote'uhí ke toki fekumi ki te 'Alikí tono toenga 'o te kakaí, pea mo te Senitaile kotoa pē;
17 Para que o restante dos homens busque ao Senhor,e todos os gentios, sobre os quais o meu nome é invocado,diz o Senhor, que faz todas estas coisas,
18 ko te 'ū me'a 'iloa ia talu mei mu'a.’
18 Conhecidas sào a Deus, desde o princípio do mundo, todas as suas obras.
19 Ko ia ai ko toku lotó, ke 'aua tou tē fakakina'i 'ia nātou mei te Senitailé kua tafoki mai ki te 'Atuá,
19 Por isso julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus.
20 kā ke tou tohi kiā nātou ke notou faka'ehi'ehi mei te 'ū me'a kua 'uli'i 'e te 'aitolí, mo te fe'auakí mo te manu kua sisiná mo te totó.
20 Mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da fornicação, do que é sufocado e do sangue.
21 Hē 'oku 'i ai 'i te kolo kotoa pē, talu mei mu'a, 'ia nātou 'oku malanga 'aki 'ia Mōsese, hē 'oku lau tana tohí 'i te 'ū falelotú 'i te Sāpate kotoa pē.”
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Pea ne'e toki hā lelei ki te kau 'apōsetoló mo te kau faifekaú, pea mo te siasí kotoa pē, ke fili he notou ongo tangata, 'o fekau atu ke ō mo Paula mo Pānepasa ki 'Aniteoke: ko Siutasi ne'e ui ko Pasapá, pea mo Sailosi, ko te ongo matāpule ne'e nā takimu'a 'i te kāinga lotú;
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger homens dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens distintos entre os irmãos.
23 pea notou fai leva he tohi 'o 'avatu 'iā nātou, 'o pehē:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, e Síria e Cilícia, saúde.
24 Ko te me'a 'i te motou fanongo kua 'i ai he 'ihi kua ō atu meiā mātou, 'o fakahoha'asi 'ia kōtou 'aki he 'ū koto lau, mo uesia ai te kotou laumālié, kā ne'e kailoa motou fekau 'ia nātoú,
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras, e transtornaram as vossas almas, dizendo que deveis circuncidar-vos e guardar a lei, não lhes tendo nós dado mandamento,
25 ko ia ne'e hā lelei ai kiā mātou 'i te motou loto tahá ke fili'i he 'ihi 'o fekau atu kiā kōtou, fakataha mo te ongo 'ofa'anga 'o mātoú ko Pānepasa mo Paula,
25 Pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 ko te ongo me'a kua si'aki te nā ma'ulí kote'uhí ko te huafa 'o te tou 'Aliki ko Sīsū Kalaisí.
26 Homens que já expuseram as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ko ia ai kua motou fekau atu 'ia Siutasi mo Sailosi, 'a ia 'e nā tala ngutu atu 'ia te 'ū me'a nei.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais por palavra vos anunciarão também as mesmas coisas.
28 Hē kua hā lelei ki te Laumālie Mā'oni'oní mo mātou, ke 'aua na'a toe 'ai mo he kavenga kiā kōtou, kae ngata pē 'i te 'ū me'a ko 'ení:
28 Na verdade pareceu bem ao Espírito Santo e a nós, não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 ke kotou faka'ehi'ehi mei te 'ū me'a kua feilaulau'i ki te 'aitolí, mo te totó, mo te manu kua sisiná, pea mo te fe'auakí. Pea kāpau 'e kotou tauhi kōtou mei te 'ū me'a ko iá, 'e kotou lelei pē.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação, das quais coisas bem fazeis se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Pea kua tukuange 'ia nātou, pea notou a'u ifo ki 'Aniteoke, pea notou fakataha'i 'ia te kakaí, 'o 'avange te tohí.
30 Tendo eles então se despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Pea 'i te 'osi ange pē tono laú ne'e notou fiafia 'i te tokoni kua faí.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Pea ko Siutasi mo Sailosí ko he ongo palōfita foki 'ia nāua, pea ne'e lahi te nā lea 'o tokoni ki te kakaí mo poupou'i te notou lotó.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Pea kua fualoa si'i te nā nofo 'i aí, pea toki tukuange fiamālie atu 'ia nāua 'e te kāingá, ke nā foki kiā nātou ne'e notou fekau'i mai 'ia nāuá.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos;
34 [Kā neongo iá ne'e kei fiamālie pē 'ia Sailosi ia ke nofo atu 'i ai.]
34 Mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Ka ne'e nofo atu pē 'ia Paula mo Pānepasa 'i 'Aniteoke, 'o nā faiako 'i ai mo nā malanga 'aki 'ia te Folafola 'a te 'Atuá fakataha mo he tokolahi kehe.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Pea 'osi ange te 'ū 'aho 'ihi, ne'e iange 'e Paula kiā Pānepasa, “Tā tē foki, 'o 'a'ahi ki te kāingá 'i te 'ū kolo kehekehe ne tā 'osi malanga 'aki ai 'ia te Folafola 'a te 'Alikí, 'o vakai pe 'oku notou fefe'aki.”
36 E alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Pea ne'e loto 'ia Pānepasa ke 'ave 'ia Sione foki, 'a ia 'oku ui ko Ma'aké.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Kā ne'e kailoa sai kiā Paula ke nā 'ave 'ona, he ne'e si'aki 'e ia 'ia nāua 'i Pamifilia, 'o kailoa ō mo nāua ki te ngāué.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Pea ne'e hoko ai he kē; ko ia ne'e nā māvae ai. Pea 'ave 'e Pānepasa 'ia Ma'ake, 'o nā folau ki Saipalo;
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 kā ko Paula ne'e fili 'e ia 'ia Sailosi, 'o nā fononga, kua tukuange 'ia nāua 'e te kāinga lotú ki te 'alo'ofa 'a te 'Atuá.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Fononga tono ua 'a Paulá|alt="Map of Paul’s second journey" src="num_GPS_Paul2-BW.tif" size="span" ref="15:36—18:22" Pea ne'e nā fononga holo 'i Sīlia mo Silisia, 'o nā poupou'i 'ia te 'ū siasí.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.