Atos 15
num (NUM) vs ARA
1 Pea ne'e 'i ai he kau tangata ne'e notou ō ifo mei Siutea, 'o notou ako ki te kāinga lotú, 'o pehē, “Kāpau 'e kailoa kotou kamu, 'o hangē ko te tu'utu'uni 'a Mōsesé, 'e kailoa lava ke kotou ma'uli.”
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pea ne'e hoko ai he fu'u fetu'usi mo te fe'eke 'iā Paula mo Pānepasa pea mo nātou, 'o notou tu'utu'uni leva ke ō ake ki Selusalema 'ia Paula mo Pānepasa, pea mo he 'ihi meiā nātou, ke 'ave 'ia te me'a nei ki te kau 'apōsetoló mo te kau faifekaú.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Pea kua moimoi'i 'ia nāua 'e te siasí, ne'e nā ō atu 'i Finisia mo Samēlia, 'o notou fakamatala ki te liliu 'a te Senitailé, pea ne'e fu'u fiafia lahi 'ia te kāingá kotoa pē.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Pea 'i te nā a'u atu ki Selusalemá, ne'e tali lelei 'ia nāua 'e te siasí, mo te kau 'apōsetoló, mo te kau faifekaú; pea fakamatala'i foki 'e nāua 'ia te 'ū fu'u me'a kua fai 'e te 'Alikí 'i Tana kau mo nāuá.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Kā ne'e tu'u mai he 'ihi 'oku tuí 'i te fa'ahinga 'o te Fālesí, pea notou pehē, “'Oku totonu ke kamu 'ia te kakai ko iá, pea tu'utu'uni foki ke notou tauhi 'ia te Lao 'a Mōsesé.”
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Ne'e fakataha foki 'ia te kau 'apōsetoló mo te kau faifekaú ke vakai'i te me'a ko 'ení.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Pea kua fualoa te notou aleá, pea toki tu'u 'ia Pita, 'o pehē ange kiā nātou, “Kāinga, 'oku kotou lāu'ilo'i, kua fualoa foki tono fili 'oku 'e te 'Atuá meiā kōtou, ke fanongo 'e te kakai Senitailé mei toku ngutú ki te tala 'o te ongoongoleleí, 'o notou tui.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Pea ko te 'Atuá, 'a ia 'oku tokaima'ananga ki Ai 'ia te lotó, ne'e fakamo'oni Ia ma'a nātou, 'aki Tana foaki kiā nātou 'ia te Laumālie Mā'oni'oní, 'o hangē ko Tana fai kiā tātoú;
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 pea ne'e kala he mama'i faikehekehe kiā tātou pea mo nātou, 'i Tana fakama'a te notou lotó 'aki te notou tuí.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 Pea ko te ā 'eni 'oku kotou 'ahi'ahi'i ai 'ia te 'Atuá, 'o kotou pehē ke 'ai he kavenga ki te uma 'o te kau akó, 'a ia ne'e kailoa fa'a kātaki 'e te tou mātu'á, pē ko tātoú?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 'Osi angé 'oku tou tui 'e tou ma'uli 'i te kelesi 'a te 'Aliki ko Sīsū 'o hangē tofu pē ko nātoú.”
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Pea toki sīlongo ai 'ia te fakatahá kotoa pē, 'o notou fakafanongo kiā Pānepasa mo Paula, ki te nā fakamatala'i 'ia te 'ū faka'ilonga mana mo fakaofo ne'e fai 'e te 'Atuá 'iā nāua 'i te lotolotonga 'o te Senitailé.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Pea kua longo leva 'ia nāua, pea tali 'e Sēmisi 'o pehē ange, “'E kāinga, kotou tokanga mai kiā au.
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Kua fakamatala'i 'e Saimone te 'uluaki 'a'ahi mai 'a te 'Atuá ke to'o mei te Senitailé he kakai ke kau ki Tono Huafá.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Pea 'oku tatau mo ia 'ia te 'ū tala 'a te kau palōfitá, 'o hangē ko ia kua tohí,
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Hili iá 'e Au foki mai,
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 kote'uhí ke toki fekumi ki te 'Alikí tono toenga 'o te kakaí, pea mo te Senitaile kotoa pē;
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 ko te 'ū me'a 'iloa ia talu mei mu'a.’
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 Ko ia ai ko toku lotó, ke 'aua tou tē fakakina'i 'ia nātou mei te Senitailé kua tafoki mai ki te 'Atuá,
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 kā ke tou tohi kiā nātou ke notou faka'ehi'ehi mei te 'ū me'a kua 'uli'i 'e te 'aitolí, mo te fe'auakí mo te manu kua sisiná mo te totó.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Hē 'oku 'i ai 'i te kolo kotoa pē, talu mei mu'a, 'ia nātou 'oku malanga 'aki 'ia Mōsese, hē 'oku lau tana tohí 'i te 'ū falelotú 'i te Sāpate kotoa pē.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Pea ne'e toki hā lelei ki te kau 'apōsetoló mo te kau faifekaú, pea mo te siasí kotoa pē, ke fili he notou ongo tangata, 'o fekau atu ke ō mo Paula mo Pānepasa ki 'Aniteoke: ko Siutasi ne'e ui ko Pasapá, pea mo Sailosi, ko te ongo matāpule ne'e nā takimu'a 'i te kāinga lotú;
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 pea notou fai leva he tohi 'o 'avatu 'iā nātou, 'o pehē:
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Ko te me'a 'i te motou fanongo kua 'i ai he 'ihi kua ō atu meiā mātou, 'o fakahoha'asi 'ia kōtou 'aki he 'ū koto lau, mo uesia ai te kotou laumālié, kā ne'e kailoa motou fekau 'ia nātoú,
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 ko ia ne'e hā lelei ai kiā mātou 'i te motou loto tahá ke fili'i he 'ihi 'o fekau atu kiā kōtou, fakataha mo te ongo 'ofa'anga 'o mātoú ko Pānepasa mo Paula,
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 ko te ongo me'a kua si'aki te nā ma'ulí kote'uhí ko te huafa 'o te tou 'Aliki ko Sīsū Kalaisí.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ko ia ai kua motou fekau atu 'ia Siutasi mo Sailosi, 'a ia 'e nā tala ngutu atu 'ia te 'ū me'a nei.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Hē kua hā lelei ki te Laumālie Mā'oni'oní mo mātou, ke 'aua na'a toe 'ai mo he kavenga kiā kōtou, kae ngata pē 'i te 'ū me'a ko 'ení:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 ke kotou faka'ehi'ehi mei te 'ū me'a kua feilaulau'i ki te 'aitolí, mo te totó, mo te manu kua sisiná, pea mo te fe'auakí. Pea kāpau 'e kotou tauhi kōtou mei te 'ū me'a ko iá, 'e kotou lelei pē.
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 Pea kua tukuange 'ia nātou, pea notou a'u ifo ki 'Aniteoke, pea notou fakataha'i 'ia te kakaí, 'o 'avange te tohí.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Pea 'i te 'osi ange pē tono laú ne'e notou fiafia 'i te tokoni kua faí.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Pea ko Siutasi mo Sailosí ko he ongo palōfita foki 'ia nāua, pea ne'e lahi te nā lea 'o tokoni ki te kakaí mo poupou'i te notou lotó.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Pea kua fualoa si'i te nā nofo 'i aí, pea toki tukuange fiamālie atu 'ia nāua 'e te kāingá, ke nā foki kiā nātou ne'e notou fekau'i mai 'ia nāuá.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 [Kā neongo iá ne'e kei fiamālie pē 'ia Sailosi ia ke nofo atu 'i ai.]
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Ka ne'e nofo atu pē 'ia Paula mo Pānepasa 'i 'Aniteoke, 'o nā faiako 'i ai mo nā malanga 'aki 'ia te Folafola 'a te 'Atuá fakataha mo he tokolahi kehe.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Pea 'osi ange te 'ū 'aho 'ihi, ne'e iange 'e Paula kiā Pānepasa, “Tā tē foki, 'o 'a'ahi ki te kāingá 'i te 'ū kolo kehekehe ne tā 'osi malanga 'aki ai 'ia te Folafola 'a te 'Alikí, 'o vakai pe 'oku notou fefe'aki.”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Pea ne'e loto 'ia Pānepasa ke 'ave 'ia Sione foki, 'a ia 'oku ui ko Ma'aké.
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Kā ne'e kailoa sai kiā Paula ke nā 'ave 'ona, he ne'e si'aki 'e ia 'ia nāua 'i Pamifilia, 'o kailoa ō mo nāua ki te ngāué.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Pea ne'e hoko ai he kē; ko ia ne'e nā māvae ai. Pea 'ave 'e Pānepasa 'ia Ma'ake, 'o nā folau ki Saipalo;
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 kā ko Paula ne'e fili 'e ia 'ia Sailosi, 'o nā fononga, kua tukuange 'ia nāua 'e te kāinga lotú ki te 'alo'ofa 'a te 'Atuá.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Fononga tono ua 'a Paulá|alt="Map of Paul’s second journey" src="num_GPS_Paul2-BW.tif" size="span" ref="15:36—18:22" Pea ne'e nā fononga holo 'i Sīlia mo Silisia, 'o nā poupou'i 'ia te 'ū siasí.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.