Apocalipse 14
num (NUM) vs VC
1 Pea u vakai, pea tā ne'e tu'u 'ia te Lamí 'i te funga ma'unga ko Saioné, pea ne'e 'iā Ia he toko taha kilu mā toko fā mano mā toko fā afe, 'a ia kua tohi ki te notou la'é Tono huafá, mo te huafa 'o Tana Tamaí.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Pea ne au fanongo ki he le'o mei te langí, hangē ko te le'o 'o he 'ū vai lahi, pea hangē ko te le'o 'o he fu'u mana; pea ko te le'o ne au fanongo ki aí, ne'e hangē ko te tā ha'ape 'a te kau hiva.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Pea ne'e notou hiva 'aki he hiva fo'ou 'i te 'ao 'o te taloní, pea 'i te 'ao 'o te me'a ma'uli 'e faá, mo te mātu'á. Pea ne'e kailoa he taha 'e lava ke ako 'ia te hiva ko iá, ngata pē 'i te toko taha kilu mā toko fā mano mā toko fā afé, 'a ia ne'e fakahaofi mei māmaní.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Ko 'eni ia 'ia nātou ne'e kailoa 'uli'i 'aki 'ia te fafiné, he 'oku notou tāupo'ou. Ko nātou 'eni 'oku notou mulimuli ki te Lamí, 'i te feitu'u kotoa pē 'oku Ina 'alu ki ai. Ko nātou 'eni ne'e huhu'i mei te kakaí, ko te polopolo ma'a te 'Atuá mo te Lamí.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Pea 'i te notou ngutú ne'e kailoa 'ilo'i ai he kākā; 'oku notou ta'emele.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Pea u vakai he 'āngelo 'e taha, 'oku puna 'i te loto langí, pea 'oku 'alu mo ia 'ia te ongoongolelei ta'engatá ke malanga 'aki kiā nātou 'oku nofo 'i te fanuá, pea ki te pule'anga, mo te matakali, mo te lea, mo te fa'ahinga kotoa pē,
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 'o ina lea le'o lahi 'o pehē, “Kotou manahē ki te 'Atuá, pea tuku kolōlia kiā Ia; he kua hokosia te taimi 'o Tana fakamaaú; pea kotou hū kiā Ia ne Ina ngaahi 'ia te langí mo te fanuá mo te taí mo te 'ū matavaí.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Pea ne'e mulimuli mai he 'āngelo 'e taha, ko tono uá ia, 'o pehē, “Kua tō ki lalo, kua tō ki lalo 'ia fu'u Pāpilone, 'a ē ne ina fakainu 'ia te 'ū kakaí 'aki te uaine ko te houhau 'o tana fe'auakí.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Pea mulimuli kiā nāua he 'āngelo 'e taha, ko tono tolú ia, 'o ina lea le'o lahi 'o pehē, “'Ilonga pē ia 'oku lotu ki te manu fekaí mo tono 'īmisí, pea 'oku ina ma'u 'ia te faka'ilonga 'i tono la'é, pe 'i tono nimá,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 'e inu mo ia foki 'ia te uaine ko te tautea mei te 'Atuá, 'a ē 'oku lingi ta'ehu'i ki te ipu 'o Tana houhaú; pea 'e fakamamahi'i 'aki 'ia te afi mo te sūlifa 'i te 'ao 'o te kau 'āngelo mā'oni'oní, pea 'i te 'ao 'o te Lamí.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Pea 'e 'alu ake te kohu 'o te notou mamahí 'o lauikuonga pea ta'engata; pea 'oku kailoa he notou mālōlō 'i te 'aho mo te pō, 'ia nātou 'oku lotu ki te manu fekaí mo tono 'īmisí, mo ia fuli pē 'oku ma'u 'ia te faka'ilonga 'o tono hingoá.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 'Oku 'i te me'a ko 'ení 'ia te kātaki 'a te kakai lotú, 'ia nātou 'oku tauhi 'ia te 'ū tu'utu'uni 'a te 'Atuá, mo te tui kiā Sīsuú.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Pea ne au ongo'i he le'o mei langi ne'e pehē mai, “Tohi 'eni: mei te 'aho nei 'o fai atu, 'oku manū'ia 'ia te pekia 'oku pekia 'i te 'Alikí.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ko te hele tu'usi|alt="Sickle" src="cn02109b.tif" size="col" ref="14:14" Pea ne au sio, pea vakai, ko te 'ao hinahina, pea ne'e heka ki te 'aó he Toko Taha ne'e hangē ko te Fanautama te Tangatá, 'oku 'i Tono fofongá he kalauni koula, pea 'i Tono nimá he hele tu'usi ne'e māsila.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Pea ne'e 'alu atu mei te Temipalé he 'āngelo 'e taha, 'o kalanga le'o lahi kiā ia ne'e heka ki te 'aó, “'Ai atu tau hele tu'usí, 'o tu'usi te ta'ú; he kua hokosia 'ia te utu-ta'ú, 'io, kua momoho 'ia te ta'u 'o māmaní.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Pea ko ia ne'e heka ki te 'aó ne'e velo 'e ia tana helé ki māmani, pea ne'e utu 'ia te ta'u 'o māmaní.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Pea ne'e 'alu atu he 'āngelo 'e taha mei te Temipale 'oku 'i te langí, 'oku ina to'o foki he hele tu'usi koane ne'e māsila.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Pea ha'u ki tu'a mei te 'ōlitá he 'āngelo 'e taha, 'a ia 'oku 'a'ana 'ia te pule ki te afí, pea ne ina lea le'o lahi kiā ia ne'e to'o 'ia te hele ne'e māsilá, 'o pehē, “'Ai atu tau hele māsila nā, 'o toli te 'ū fuhi 'o te vaine 'o māmaní; he kua momoho tono kālepí.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Pea velo 'e te 'āngeló tana helé ki māmani 'o ina toli 'ia te vaine 'o māmaní, 'o laku ki te fu'u tata'o'anga kālepi 'o te houhau 'a te 'Atuá.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Pea ne'e fai te malaki 'o te tata'o'anga kālepí 'i te tu'a koló; pea ne'e tafe atu te toto mei te tata'o'angá, 'o a'u ake ki te piti 'o te fanga hoosí, 'o mafola atu ko te maile 'e uangeau.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.