Apocalipse 14
num (NUM) vs NVT
1 Pea u vakai, pea tā ne'e tu'u 'ia te Lamí 'i te funga ma'unga ko Saioné, pea ne'e 'iā Ia he toko taha kilu mā toko fā mano mā toko fā afe, 'a ia kua tohi ki te notou la'é Tono huafá, mo te huafa 'o Tana Tamaí.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Pea ne au fanongo ki he le'o mei te langí, hangē ko te le'o 'o he 'ū vai lahi, pea hangē ko te le'o 'o he fu'u mana; pea ko te le'o ne au fanongo ki aí, ne'e hangē ko te tā ha'ape 'a te kau hiva.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Pea ne'e notou hiva 'aki he hiva fo'ou 'i te 'ao 'o te taloní, pea 'i te 'ao 'o te me'a ma'uli 'e faá, mo te mātu'á. Pea ne'e kailoa he taha 'e lava ke ako 'ia te hiva ko iá, ngata pē 'i te toko taha kilu mā toko fā mano mā toko fā afé, 'a ia ne'e fakahaofi mei māmaní.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Ko 'eni ia 'ia nātou ne'e kailoa 'uli'i 'aki 'ia te fafiné, he 'oku notou tāupo'ou. Ko nātou 'eni 'oku notou mulimuli ki te Lamí, 'i te feitu'u kotoa pē 'oku Ina 'alu ki ai. Ko nātou 'eni ne'e huhu'i mei te kakaí, ko te polopolo ma'a te 'Atuá mo te Lamí.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Pea 'i te notou ngutú ne'e kailoa 'ilo'i ai he kākā; 'oku notou ta'emele.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Pea u vakai he 'āngelo 'e taha, 'oku puna 'i te loto langí, pea 'oku 'alu mo ia 'ia te ongoongolelei ta'engatá ke malanga 'aki kiā nātou 'oku nofo 'i te fanuá, pea ki te pule'anga, mo te matakali, mo te lea, mo te fa'ahinga kotoa pē,
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 'o ina lea le'o lahi 'o pehē, “Kotou manahē ki te 'Atuá, pea tuku kolōlia kiā Ia; he kua hokosia te taimi 'o Tana fakamaaú; pea kotou hū kiā Ia ne Ina ngaahi 'ia te langí mo te fanuá mo te taí mo te 'ū matavaí.”
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Pea ne'e mulimuli mai he 'āngelo 'e taha, ko tono uá ia, 'o pehē, “Kua tō ki lalo, kua tō ki lalo 'ia fu'u Pāpilone, 'a ē ne ina fakainu 'ia te 'ū kakaí 'aki te uaine ko te houhau 'o tana fe'auakí.”
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Pea mulimuli kiā nāua he 'āngelo 'e taha, ko tono tolú ia, 'o ina lea le'o lahi 'o pehē, “'Ilonga pē ia 'oku lotu ki te manu fekaí mo tono 'īmisí, pea 'oku ina ma'u 'ia te faka'ilonga 'i tono la'é, pe 'i tono nimá,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 'e inu mo ia foki 'ia te uaine ko te tautea mei te 'Atuá, 'a ē 'oku lingi ta'ehu'i ki te ipu 'o Tana houhaú; pea 'e fakamamahi'i 'aki 'ia te afi mo te sūlifa 'i te 'ao 'o te kau 'āngelo mā'oni'oní, pea 'i te 'ao 'o te Lamí.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Pea 'e 'alu ake te kohu 'o te notou mamahí 'o lauikuonga pea ta'engata; pea 'oku kailoa he notou mālōlō 'i te 'aho mo te pō, 'ia nātou 'oku lotu ki te manu fekaí mo tono 'īmisí, mo ia fuli pē 'oku ma'u 'ia te faka'ilonga 'o tono hingoá.”
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 'Oku 'i te me'a ko 'ení 'ia te kātaki 'a te kakai lotú, 'ia nātou 'oku tauhi 'ia te 'ū tu'utu'uni 'a te 'Atuá, mo te tui kiā Sīsuú.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Pea ne au ongo'i he le'o mei langi ne'e pehē mai, “Tohi 'eni: mei te 'aho nei 'o fai atu, 'oku manū'ia 'ia te pekia 'oku pekia 'i te 'Alikí.”
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Ko te hele tu'usi|alt="Sickle" src="cn02109b.tif" size="col" ref="14:14" Pea ne au sio, pea vakai, ko te 'ao hinahina, pea ne'e heka ki te 'aó he Toko Taha ne'e hangē ko te Fanautama te Tangatá, 'oku 'i Tono fofongá he kalauni koula, pea 'i Tono nimá he hele tu'usi ne'e māsila.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Pea ne'e 'alu atu mei te Temipalé he 'āngelo 'e taha, 'o kalanga le'o lahi kiā ia ne'e heka ki te 'aó, “'Ai atu tau hele tu'usí, 'o tu'usi te ta'ú; he kua hokosia 'ia te utu-ta'ú, 'io, kua momoho 'ia te ta'u 'o māmaní.”
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Pea ko ia ne'e heka ki te 'aó ne'e velo 'e ia tana helé ki māmani, pea ne'e utu 'ia te ta'u 'o māmaní.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Pea ne'e 'alu atu he 'āngelo 'e taha mei te Temipale 'oku 'i te langí, 'oku ina to'o foki he hele tu'usi koane ne'e māsila.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Pea ha'u ki tu'a mei te 'ōlitá he 'āngelo 'e taha, 'a ia 'oku 'a'ana 'ia te pule ki te afí, pea ne ina lea le'o lahi kiā ia ne'e to'o 'ia te hele ne'e māsilá, 'o pehē, “'Ai atu tau hele māsila nā, 'o toli te 'ū fuhi 'o te vaine 'o māmaní; he kua momoho tono kālepí.”
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Pea velo 'e te 'āngeló tana helé ki māmani 'o ina toli 'ia te vaine 'o māmaní, 'o laku ki te fu'u tata'o'anga kālepi 'o te houhau 'a te 'Atuá.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 Pea ne'e fai te malaki 'o te tata'o'anga kālepí 'i te tu'a koló; pea ne'e tafe atu te toto mei te tata'o'angá, 'o a'u ake ki te piti 'o te fanga hoosí, 'o mafola atu ko te maile 'e uangeau.
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.