Apocalipse 14
num (NUM) vs BKJ
1 Pea u vakai, pea tā ne'e tu'u 'ia te Lamí 'i te funga ma'unga ko Saioné, pea ne'e 'iā Ia he toko taha kilu mā toko fā mano mā toko fā afe, 'a ia kua tohi ki te notou la'é Tono huafá, mo te huafa 'o Tana Tamaí.
1 E eu olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo o nome de seu Pai inscrito em suas testas.
2 Pea ne au fanongo ki he le'o mei te langí, hangē ko te le'o 'o he 'ū vai lahi, pea hangē ko te le'o 'o he fu'u mana; pea ko te le'o ne au fanongo ki aí, ne'e hangē ko te tā ha'ape 'a te kau hiva.
2 E eu ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas harpeando com as suas harpas.
3 Pea ne'e notou hiva 'aki he hiva fo'ou 'i te 'ao 'o te taloní, pea 'i te 'ao 'o te me'a ma'uli 'e faá, mo te mātu'á. Pea ne'e kailoa he taha 'e lava ke ako 'ia te hiva ko iá, ngata pē 'i te toko taha kilu mā toko fā mano mā toko fā afé, 'a ia ne'e fakahaofi mei māmaní.
3 E eles cantavam como se fosse uma nova canção diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e nenhum homem podia aprender aquela canção, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram redimidos da terra.
4 Ko 'eni ia 'ia nātou ne'e kailoa 'uli'i 'aki 'ia te fafiné, he 'oku notou tāupo'ou. Ko nātou 'eni 'oku notou mulimuli ki te Lamí, 'i te feitu'u kotoa pē 'oku Ina 'alu ki ai. Ko nātou 'eni ne'e huhu'i mei te kakaí, ko te polopolo ma'a te 'Atuá mo te Lamí.
4 Estes são aqueles que não foram contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que Ele vá. Estes foram redimidos dentre os homens, sendo as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Pea 'i te notou ngutú ne'e kailoa 'ilo'i ai he kākā; 'oku notou ta'emele.
5 E na sua boca não se achou astúcia porque eles estão sem culpa diante do trono de Deus.
6 Pea u vakai he 'āngelo 'e taha, 'oku puna 'i te loto langí, pea 'oku 'alu mo ia 'ia te ongoongolelei ta'engatá ke malanga 'aki kiā nātou 'oku nofo 'i te fanuá, pea ki te pule'anga, mo te matakali, mo te lea, mo te fa'ahinga kotoa pē,
6 E eu vi outro anjo voar pelo meio do céu, tendo o evangelho eterno para pregar aos habitantes da terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 'o ina lea le'o lahi 'o pehē, “Kotou manahē ki te 'Atuá, pea tuku kolōlia kiā Ia; he kua hokosia te taimi 'o Tana fakamaaú; pea kotou hū kiā Ia ne Ina ngaahi 'ia te langí mo te fanuá mo te taí mo te 'ū matavaí.”
7 dizendo em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Pea ne'e mulimuli mai he 'āngelo 'e taha, ko tono uá ia, 'o pehē, “Kua tō ki lalo, kua tō ki lalo 'ia fu'u Pāpilone, 'a ē ne ina fakainu 'ia te 'ū kakaí 'aki te uaine ko te houhau 'o tana fe'auakí.”
8 E seguiu outro anjo, dizendo: Babilônia caiu, caiu aquela grande cidade, porque ela fez todas as nações beberem do vinho da ira de sua fornicação.
9 Pea mulimuli kiā nāua he 'āngelo 'e taha, ko tono tolú ia, 'o ina lea le'o lahi 'o pehē, “'Ilonga pē ia 'oku lotu ki te manu fekaí mo tono 'īmisí, pea 'oku ina ma'u 'ia te faka'ilonga 'i tono la'é, pe 'i tono nimá,
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo em alta voz: Se algum homem adorar a besta, e a sua imagem, e receber sua marca em sua testa, ou na sua mão,
10 'e inu mo ia foki 'ia te uaine ko te tautea mei te 'Atuá, 'a ē 'oku lingi ta'ehu'i ki te ipu 'o Tana houhaú; pea 'e fakamamahi'i 'aki 'ia te afi mo te sūlifa 'i te 'ao 'o te kau 'āngelo mā'oni'oní, pea 'i te 'ao 'o te Lamí.
10 este beberá do vinho da ira de Deus, que é derramado sem mistura no cálice da sua indignação; e ele será atormentado com fogo e enxofre na presença dos santos anjos, e na presença do Cordeiro.
11 Pea 'e 'alu ake te kohu 'o te notou mamahí 'o lauikuonga pea ta'engata; pea 'oku kailoa he notou mālōlō 'i te 'aho mo te pō, 'ia nātou 'oku lotu ki te manu fekaí mo tono 'īmisí, mo ia fuli pē 'oku ma'u 'ia te faka'ilonga 'o tono hingoá.”
11 E a fumaça do seu tormento sobe para sempre e sempre; e eles não têm descanso de dia nem de noite, os que adoram a besta e a sua imagem, e quem quer que receba a marca de seu nome.
12 'Oku 'i te me'a ko 'ení 'ia te kātaki 'a te kakai lotú, 'ia nātou 'oku tauhi 'ia te 'ū tu'utu'uni 'a te 'Atuá, mo te tui kiā Sīsuú.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão aqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé de Jesus.
13 Pea ne au ongo'i he le'o mei langi ne'e pehē mai, “Tohi 'eni: mei te 'aho nei 'o fai atu, 'oku manū'ia 'ia te pekia 'oku pekia 'i te 'Alikí.”
13 E eu ouvi uma voz do céu, me dizendo: Escreve: Abençoados são os mortos que doravante morrem no Senhor: Sim, diz o Espírito, para que eles possam descansar dos seus trabalhos, e as suas obras seguem com eles.
14 Ko te hele tu'usi|alt="Sickle" src="cn02109b.tif" size="col" ref="14:14" Pea ne au sio, pea vakai, ko te 'ao hinahina, pea ne'e heka ki te 'aó he Toko Taha ne'e hangē ko te Fanautama te Tangatá, 'oku 'i Tono fofongá he kalauni koula, pea 'i Tono nimá he hele tu'usi ne'e māsila.
14 E eu olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, tendo sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice afiada.
15 Pea ne'e 'alu atu mei te Temipalé he 'āngelo 'e taha, 'o kalanga le'o lahi kiā ia ne'e heka ki te 'aó, “'Ai atu tau hele tu'usí, 'o tu'usi te ta'ú; he kua hokosia 'ia te utu-ta'ú, 'io, kua momoho 'ia te ta'u 'o māmaní.”
15 E outro anjo saiu do templo, gritando em alta voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e ceifa; porque chegou a tua hora de ceifar, porque a colheita da terra está madura.
16 Pea ko ia ne'e heka ki te 'aó ne'e velo 'e ia tana helé ki māmani, pea ne'e utu 'ia te ta'u 'o māmaní.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem lançou sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Pea ne'e 'alu atu he 'āngelo 'e taha mei te Temipale 'oku 'i te langí, 'oku ina to'o foki he hele tu'usi koane ne'e māsila.
17 E outro anjo saiu do templo que está no céu; tendo ele também uma foice afiada.
18 Pea ha'u ki tu'a mei te 'ōlitá he 'āngelo 'e taha, 'a ia 'oku 'a'ana 'ia te pule ki te afí, pea ne ina lea le'o lahi kiā ia ne'e to'o 'ia te hele ne'e māsilá, 'o pehē, “'Ai atu tau hele māsila nā, 'o toli te 'ū fuhi 'o te vaine 'o māmaní; he kua momoho tono kālepí.”
18 E outro anjo saiu do altar, tendo poder sobre o fogo; e gritou com alta voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e junta os cachos da vinha da terra, porque as suas uvas estão totalmente maduras.
19 Pea velo 'e te 'āngeló tana helé ki māmani 'o ina toli 'ia te vaine 'o māmaní, 'o laku ki te fu'u tata'o'anga kālepi 'o te houhau 'a te 'Atuá.
19 E o anjo lançou a sua foice na terra, e juntou a vinha da terra, e lançou-a no grande lagar da ira de Deus.
20 Pea ne'e fai te malaki 'o te tata'o'anga kālepí 'i te tu'a koló; pea ne'e tafe atu te toto mei te tata'o'angá, 'o a'u ake ki te piti 'o te fanga hoosí, 'o mafola atu ko te maile 'e uangeau.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até as rédeas dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.