Mateus 25

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesu besewɔ gyɔ dudu fa wɔ nyiaa, “Weeya ŋenaŋ man na Wurubuarɛ gyoori keŋ gyae ke yɛɛ ŋgba, alebia kufu baŋ bɔɔ koro mo be kanease be kaa gyaŋee na alowɔle baale nɛ.
1 Jesus disse:
2 Be man banoŋ yɛɛ ayiŋtenawɔ, te banoŋ mɔ yɛɛ siakaralatenawɔ.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Ayiŋtena baŋ ka mo be kanease na, be ta gyem na baa mo nuŋse tela kpu na ŋan doo be kanease man nɛ ya.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Mɔna siakaralatena baŋ dɔɔ, baŋ moo nuŋ do porontiase man tela kpu na ŋan doo be kanease man nɛ.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Alowɔle baale ŋon te kɔŋ bileŋ ya, mena dɔɔ alebia baŋ pou moowɔ bee deŋeli te be doo dosoroŋ.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 Ke lii tɛɛ nsana nɛ te akelelee yalawɔ nyiaa, ‘Alowɔle baale ŋon te kɔŋ! Ɛ lee kaa gyaŋee na e!’
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Keŋte alebia kufu baŋ pou korowɔ te be gyinaa be kanea ŋmeeseŋ ŋan.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Botɔɔ te ayiŋtena baŋ yako siakaralatena baŋ nyiaa, ‘De kanease na yekee, mena dɔɔ ɛ fa daa ɛ nuŋse ŋan kyomii.’
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Keŋte siakaralatena baŋ yako wɔ nyiaa, ‘Koa de nuŋse ŋan be gyae ka yee dɛɛ fa ŋon ya.’ Mena dɔɔ ɛ gyu donɔɔ man na ɛ kaa gyae ŋaale lɛɛ.
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Mɔna debaŋ keŋ ayiŋtena baŋ be lam be kaa lɛɛ nuŋse ŋan nɛ te alowɔle baale ŋon kaa gyoowɔ. Alebia banoŋ baŋ bɔɔ desina ba wose see nɛ, gyoowɔ alowɔle nɔɔkedi deni keŋ man, te be kyaŋa disim keŋ tɔ.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 Kenaŋ wɔle te alebia akaŋ baŋ mɔ kɔŋawɔ kaa gyoo. Keŋte be fae yeesa baake nyi, ‘De Gbeŋgyoo toro daa.’
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Keŋte alowɔle baale ŋon yako wɔ nyiaa, ‘Mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa mɔɔ gyeŋ ŋon ya.’
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Botɔɔ te Yesu yako ɔ kaseela baŋ nyiaa, ‘Ɛ doo ɛ wose dɔɔ nideli, nawolo nyi ɛ ba gyeŋ wee yaa debaŋ keŋ maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon maa bese kɔŋ ya.’ ”
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 Yesu besewɔ gyɔ dudu fa wɔ nyiaa, “Debaŋ kenaŋ man na Wurubuarɛ gyoori keŋ gyae ke yɛɛ ŋgba balee ŋon ɔ ne gyae waa gyu gbɛɛ, te ɔ be baake ɔ tewulɛɛ te ɔ be kpɛlɛɛ wa abɔɔ do wɔ be nyiŋmaa man nɛ.
14 Jesus continuou:
15 Ɔ faa walaŋ kamasɛ ŋgba mena keŋ waa tale tela nɛ. Ɔ faa ŋolo kɔba kakpoŋse anoŋ (5,000) te ɔ faa ŋolo kakpoŋse ala (2,000) te ɔ faa ŋolo mɔ kakpoŋ dokoloŋ (1,000). Keŋte ɔ korowɔ laŋ ɔ gbɛɛ keŋ.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Tobaale ŋon ɔ be fa e kakpoŋse anoŋ nɛ, korowɔ debokenaŋ man te ɔ moo kɔba keŋ ke yɛɛ tom te ɔ nyiŋa kakpoŋse anoŋ kpu bela.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Mena mɔ te ŋon ɔ be fa e kakpoŋse ala nɛ, nyiŋa kakpoŋse ala bela kpu.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Mɔna tobaale ŋon bɔɔ fa e kakpoŋ dokoloŋ nɛ, korowɔ ke wula bɔɔ te ɔ moo ɔ gbeŋgyoo kɔba keŋ kewuu.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 Be gbeŋgyoo ŋon kyaawɔ botɔɔ kyare pɛte ɔ kɔŋawɔ. Ɔ ke kɔŋ nɛ te ɔ baake ɔ tewulɛɛ baŋ gyaŋee nyi baa gyoo be kɔbase ŋan man.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Tobaale ŋon ɔ be fa e kɔba kakpoŋse anoŋ nɛ, moo kakpoŋse kufu kɔŋ te ɔ yako ɔ gbeŋgyoo ŋon nyiaa, kɛɛ kakpoŋse anoŋ te n faa maŋ mɔna me ta bese nyiŋ kakpoŋse anoŋ kpu bela.
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Keŋte ɔ gbeŋgyoo ŋon yako e nyiaa, ‘Ao baale kpaakpaa anokoarete, karaŋ na keyɛɛ. N te di anokoare lee kyomii maa moo fa neŋ kei man, mena dɔɔ maa mo abɔɔ burum do n nyiŋmaa man. Kɔŋ na dee di gyoŋ keŋ mee dii nɛ.’
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 Tobaale ŋon ɔ be fa e kɔba kakpoŋse ala nɛ mɔ kɔŋawɔ kaa yako e nyiaa, ‘Me gbeŋgyoo, n faa maŋ kakpoŋse ala, mɔna me te nyiŋ kakpoŋse ala kpu bela.’
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Keŋte ɔ gbeŋgyoo ŋon yako e nyiaa, ‘Tobaale kpaakpaa anokoarete, karaŋ na ke yɛɛ. N te di anokoare lee kyomii maa moo fa neŋ kei man, mena dɔɔ maa mo abɔɔ burum do n nyiŋmaa man. Kɔŋ na dee di gyoŋ keŋ mee dii nɛ.’
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 Tobaale ŋon ɔ be fa e kakpoŋ dokoloŋ nɛ mɔ kɔŋawɔ te ɔ yako ɔ gbeŋgyoo ŋon nyiaa, ‘Me gbeŋgyoo, ma gyeŋ nyi n nombia dana doŋ te botɔɔ keŋ n te duu kolo mɔ ya nɛ, botɔɔ te n ne kɔɔ.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Me yee neŋ mena dɔɔ ma moo n kɔba keŋ ka weese bɔɔ man. Kɛɛ, n kɔba yaa, lɛɛ n woni.’
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 Keŋte ɔ gbeŋgyoo ŋon yako e nyiaa, ‘N yɛɛ tobaale kum na kebɔŋalete e. N gyeŋ nyi mɛɛ kɔ abɔɔ botɔɔ keŋ me te duu ya, te mee yilaa abɔɔ botɔɔ keŋ ma te ŋmatee ya na,
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 weera n ta moo me kɔba ka see maŋ kɔba dɛɛsee man ya. Nafɔ ma ke kɔŋ kei na, ŋgba maa gyu ke lɛɛ keŋ na ka loŋ. Keŋte ɔ yako ɔ tewulɛɛ baŋ nyiaa,
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 ɛ lɛo kɔba keŋ lee ɔ gyaŋ na ɛ ka mo kpu ŋon ɔ be nyiŋ kakpoŋse kufu nɛ.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Nawolo nyi walaŋ ŋon ɔ dana kolo na baa kpu e na waa nyiŋ burum, te ŋon ɔ be dana ya na, kyomii keŋ koraŋ ɔ dana nɛ baa lɛo ke lee ɔ gyaŋ.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Mena dɔɔ ɛ fuŋ tobaale ohuhoo kei ŋon ɔ be dana tɔnɔɔ ya nɛ leki ditiŋtɛɛ keŋ man. Botɔɔ te waa kyaŋ ɔ nyee wii na waa tao ɔ kela.’ ”
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 Keŋte Yesu besewɔ yako wɔ nyiaa, “Debaŋ keŋ maŋ Deniwalaŋ Bu ŋon maa bese kɔŋ na, daa na Wurubuarɛ kpilala ne gyae la dɛɛ kɔŋ. Maa kɔŋ me gyoorobiiri man kaa kyaa me gyooro gbeli keŋ dɔɔ.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Tɛɛle kei balaŋ pou baa kaa yilaa me gyaŋ, na maa kpase be man akpeŋ ala ŋgba mena keŋ wonembia kɛɛlere ne kpase asoose lee namense man nɛ.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Maa mo namense baŋ see me dunoluŋ dɔɔ, na maa mo asoose baŋ see ma demena dɔɔ.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Botɔɔ te maŋ gyoo ŋon maa yako baŋ be kyaa ma dunoluŋ dɔɔ nɛ nyiaa, ‘Ɛmɛɛ baŋ me kya be hiraa ŋon. Ɛ kɔŋ kaa kyaa Wurubuarɛ gyoori keŋ ɔ be wulaa desina see ŋon leenaŋ debaŋ keŋ ɔ be yɛɛ tɛɛle kei nɛ man.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Nawolo nyi debaŋ keŋ tanam na ko maŋ na, ɛ faa maŋ weenɛɛ me diiwɔ. Debaŋ keŋ loŋboaneŋ na ko maŋ na ɛ faa maŋ loŋ me nyɔɔwɔ. Debaŋ keŋ me yɛɛ ŋɔɔle e na, ɛ lɛɛ maŋ gyu ya akpaŋalaŋse man,
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 debaŋ keŋ me dɔŋɛɛ diteŋteli na, ɛ faa maŋ abɔɔ ma doowɔ. Debaŋ keŋ mɛɛ wee na ɛ kaa kɛɛ me dɔɔ, debaŋ keŋ bɔɔ kyaŋ maŋ ketɔ deni na, ɛ ka doo maŋ nɔɔ.’
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 Keŋte mena balaŋ kɛwɔ baŋ be gbɛɛneŋ tenɛɛ Wurubuarɛ siaman nɛ, baa bɔɔse gyoo ŋon nyiaa, ‘De gbeŋgyoo, woromɔ te de naa neŋ nyi tanam na ko neŋ te de faa neŋ weenɛɛ, yaa loŋboaneŋ na ko neŋ te de faa neŋ loŋ n nyɔɔwɔ.
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Woromɔ te de naa neŋ nyi n yɛɛ ŋɔɔle te de lɛɛ neŋ gyu da akpaŋalaŋse man, yaa n dɔŋɛɛ diteŋteli te de faa neŋ abɔɔ n doowɔ?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Woromɔ te de naa neŋ nyi n na wee, yaa ba te kyaŋ neŋ ketɔ deni te de kaa doo neŋ nɔɔ?’
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 Botɔɔ te maŋ gyoo ŋon maa tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, ‘Ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon nyiaa, kpene kamasɛ keŋ ɛ be yɛɛ fa me balaŋ kɛwɔ man kemaasabii koraŋ na, maŋ yaa ɛ yɛɛwɔ fa!’
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 Botɔɔ te maa yako baŋ be kyaa ma demena dɔɔ nɛ nyiaa, ‘Ɛ seŋ lee me gyaŋ, ɛmɛɛ baŋ Wurubuarɛ be falaa ŋon nyi ya gyu ka gyoo boalaŋ degyapaa keŋ ɔ be desina see fa ɔbɔnsam na ɔ kpilala baŋ nɛ man.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Nawolo nyi tanam koo maŋ na, ɛ te fa maŋ weenɛɛ ya, loŋboaneŋ koo maŋ na ɛ te fa maŋ loŋ ya.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Debaŋ keŋ me yɛɛ ŋɔɔle e na ɛ ta mo maŋ gyu ya akpaŋalaŋse man ya. Me tɛɛwɔ diteŋteli na, ɛ te fa maŋ kolo maa do ya. Ma weewɔ mɔna ɛ te kaa do maŋ nɔɔ ya, te be kyaŋa maŋ ketɔ deni, mɔna ɛ te kaa do maŋ nɔɔ ya.’
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 Botɔɔ te balaŋ baŋ baa bɔɔse maŋ gyoo ŋon nyiaa, ‘De gbeŋgyoo woromɔ te de naa neŋ nyi tanam na ko neŋ, yaa loŋboaneŋ na ko neŋ, yaa n yɛɛ ŋɔɔle e yaa n dɔŋ diteŋteli yaa n weewɔ yaa be kyaŋa neŋ ketɔ deni te da te kyɔ neŋ ya?’
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 Keŋte maa tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, ampaŋ yaa mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, ‘Kpene keŋ ɛ be bɛɛ ɛ te yɛɛ fa me balaŋ kɛwɔ man kemaasabii koraŋ ya nɛ, na maŋ yaa ɛ bɛɛwɔ ɛ te yɛɛ fa ya.’
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Botɔɔ te baa mo balaŋ benaŋ gyu botɔɔ keŋ baa naa diyem kekpaakekpaa nɛ, mɔna balaŋ baŋ be gbɛɛneŋ tenɛɛ Wurubuarɛ siaman nɛ dɔɔ, baa nyiŋ nyeedoŋ kekpaakekpaa.”
46 E Jesus terminou assim:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.