Mateus 21
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NVT
1 Yesu na ɔ kaseela ka benaa Gyerusalɛm donɔɔ, te be kelii Bɛtifagi donɔɔ keŋ ke kyaa oliifi bula keŋ dɔɔ nɛ, ɔ kpila ɔ kaseela bala,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 te ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ gyu donɔɔ keŋ kyaa ɛ siaman nɛ man. Ɛ gyoo ke man pɛ nɛ, ɛ kena afurum kpaŋɛɛ na ɔ bu seŋɛɛ ɔ gyaŋ. Ɛ booli wɔ na ɛ ka mo wɔ kɔna maŋ.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Akpaa ŋolo de bɔɔse ŋon nombii daale nɛ, ɛ yako e nyiaa, ‘De Gbeŋgyoo Yesu ne gyae na wɔ.’ Ɛ yako mena nɛ, waa tina wɔ yela fa ŋon debokenaŋ man.”
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Mena nombia kɛŋa pou kɔŋawɔ mena, te yela Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan ɔ be tɛɛ ɔ dekpeŋkpeŋgyɔɔre dɔɔ yako nɛ, kɔŋawɔ ampaŋ.
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 Ɔ yakowɔ nyiaa,
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Keŋte Yesu kaseela baŋ gyuuwɔ ke yɛɛ ŋgba mena keŋ ɔ be yako wɔ nɛ.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Ba moo afurum ŋon na ɔ bu kɔŋ, te ba moo be kanyaŋse gyakaa be dɔɔ, te Yesu gyeŋawɔ kyaa.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Balaŋ burum fɛlɛɛ be kanyaŋse lɔ gbɛɛnaa keŋ man, te baale mɔ kɛrɛɛ daase tombia na ŋe faareŋse lɔ gbɛɛnaa man fa e.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Balaŋ burum baŋ be dɔŋɛɛ Yesu siaman, na baŋ be dɔŋɛɛ ɔ wɔle nɛ pou fiasɛɛ bɛɛ fae yeesa nyiaa,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Yesu ke kɔŋ kaa gyoo Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, donɔɔ keŋ pou siŋiiwɔ te be bɔɔse dɔŋa nyiaa, “Walaŋ woŋti yɛna kei?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Keŋte balaŋ baŋ tiranɔɔ nyiaa, “Kei yɛna Yesu, Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre ŋon ɔ ba lee Nasarɛte donɔɔ keŋ ke kyaa Galelia tɛɛle man nɛ.”
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Yesu gyuu Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ dekpaŋalaŋ man, te ɔ kenaawɔ nyi balaŋ ne di kebu botɔɔ. Keŋte ɔ gegi balaŋ baŋ bɛɛ yɔɔ abɔɔ na baŋ bɛɛ lɛɛ abɔɔ botɔɔ nɛ pou. Ɔ besenaa balaŋ baŋ bɛɛ yɛlɛɛ kɔba nɛ tebuluse buŋii, te ɔ tɛɛse balaŋ baŋ bɛɛ yɔɔ awuluŋna nɛ mɔ gbelɛɛ lɔ.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Keŋte ɔ yako wɔ nyiaa, “Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ne yako daa nyiaa, Wurubuarɛ kpa,
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Siayɛlɛɛsatena na ɔtakasese kɔŋawɔ ɔ gyaŋ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man botɔɔ, te ɔ kyɔɔ wɔ be kaweese pou.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Mɔna saese kegyiise na mmaraa wola baŋ kena gyakoloŋ nombia ŋan Yesu be yɛɛ, na mena keŋ bia ne fae yeesa Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man nyiaa, “Gyoo Defidi ɔ naanabii lɛɛ daa” nɛ, ba gyeŋa baŋ Yesu dɔɔ.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Keŋte be bɔɔse Yesu nyiaa, “N ne nyii nombia ŋan bia baŋ ne yako?” Te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Ayi, mee nyii.” Keŋte ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Ɛ te kala ta na ɛ kena kpene keŋ Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan ne yako nɛ yee? Ba te ŋmarase see nyiaa,
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Keŋte Yesu leewɔ be gyaŋ donɔɔ keŋ man, te ɔ gyuuwɔ Bɛtani donɔɔ man, te ɔ doowɔ botɔɔ.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Tɛɛ kena nebo nebo fuu keŋ Yesu ba bese ɔ wɔle ɔ ne kɔŋ Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, na tanam na ko e.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Botɔɔ te ɔ naa fiigi daŋ daale seŋɛɛ gbɛɛnaa nɔɔman, te ɔ kpasewɔ gyu ke tɛɛ nyi mberem waa nyiŋ ke bia ŋaale di. Mɔna ɔ te nyiŋ bii dokoloŋ na dokoloŋ ya. Ke yɛɛ faareŋse wolowolo bo. Botɔɔ te Yesu falaa daŋ kenaŋ nyiaa, “N be gyae n ka tekaa se bii na bii bela ya.” Debokenaŋ man te fiigi daŋ keŋ botowɔ.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Ɔ kaseela baŋ kena mena nɛ, doo be nɔɔ te be bɔɔse e nyiaa, “Kɔŋaa sena te fiigi daŋ keŋ botowɔ karatetee dokoloŋ mena?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, akpaa ɛ lɛɛ maŋ di nideli te ɛ te lɛɛ aŋmaareŋ ya nɛ, na kpene keŋ be kɔŋ fiigi daŋ kei dɔɔ nɛ kaageŋ te ɛ ke tale yɛɛ ya. Mɔna ɛ ke tale yako bula kei koraŋ nyiaa, ‘Koro ke yala ɛpo man’ te ke gyae ke kɔŋ mena.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Nyi akpaa ɛ lɛɛ maŋ di nɛ, kpene kamasɛ keŋ ɛ ke fane bɔɔse Wurubuarɛ nɛ, ɛ nyiŋmaa gyae ke kaŋ ke.”
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Keŋte Yesu besewɔ kɔŋ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man, te ɔ kɛɛ wola wɔ Wurubuarɛ nombia ŋan nɛ, saese kegyiise na donɔɔ kegyiise kɔŋawɔ ɔ gyaŋ kaa bɔɔse e nyiaa, “Doŋ woŋti yaa n dana n ne yɛɛ mena abɔɔ kɛŋa pou? Amɔte faa na neŋ mena doŋ kenaŋ?”
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Maŋ mɔ ne gyae maa bɔɔse ŋon nombii dokoloŋ. Nyi akpaa ɛ tiranɔɔ fa maŋ nɛ kenaŋ na maŋ mɔ maa wola ŋon doŋ keŋ me dana mɛɛ yɛɛ mena abɔɔ kɛŋa pou.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Gyɔn Wurubuarɛ loŋkesɔ keŋ ɔ be sɔ balaŋ nɛ, ka lee aleŋ? Ka lee Wurubuarɛ gyaŋ yaa balaŋ gyaŋ?” Botɔɔ te ba gyoo nombia ŋan man te be bɔɔse dɔŋa nyiaa, “Woŋ te dɛɛ yako? ‘Akpaa de yako nyi ka lee Wurubuarɛ gyaŋ na, waa bɔɔse daa nyi woŋ dɔɔ te da te lɛɛ Gyɔn nombia ŋan di ya?’
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Te akpaa de yako nyi ka lee balaŋ gyaŋ na, dee yee balaŋ burum kɛwɔ mɔ. Nawolo nyi be popou ne lɛɛ di nideli nyi Gyɔn yɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre e.”
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Mena dɔɔ be tiranɔɔ fa Yesu nyiaa, “Dɔɔ gyeŋ ya.” Keŋte Yesu mɔ yako wɔ nyiaa, “Akpaa mena na, maŋ mɔ ba wola ŋon me doŋ keŋ da lee ya.”
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Keŋte Yesu besewɔ gyɔ dudu fa wɔ nyiaa, “Balee ŋolo kyaawɔ keŋ ɔ dana bia baala bala. Wee daale nɛ, ɔ gyuu ɔ bu kegyia ŋon gyaŋ ke yako e nyiaa, ‘Me bu, mɛɛ gyae nyi gyɛŋ n ke gyu me wɔɔman ke yɛɛ tom fa maŋ.’
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Keŋte ɔ bu ŋon yako e nyiaa, mɔɔ gyae maa gyu ya, mɔna wɔle wɔle nɛ, ɔ kaa kyɛɛkee wa agyueŋ te ɔ gyuuwɔ.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Keŋte balee ŋon gyuuwɔ ɔ bu kemaasa ŋon gyaŋ ke yako ŋon mɔ mena ke. Ɔ bu kemaasa ŋon sɛɛwɔ nyi, ‘Yoo taata me nyiiwɔ, maa gyu,’ mɔna ɔ te gyu ya.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Botɔɔ te Yesu yako wɔ nyiaa, ɛ wola maŋ ya agyueŋ. Bia bala kɛwɔ man na, woŋti yɛɛna ɔ kya ŋon kegyaebii? Te balaŋ baŋ tiranɔɔ fae e nyiaa, ‘Bu kegyia ŋon.’ Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, ‘Mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, lempoolɛɛra na kafoŋtena te taŋgbɛɛ ŋon bɛɛ gyoo Wurubuarɛ gyoori keŋ man.’
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Nawolo nyi Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre ŋon kɔŋawɔ kaa wola ŋon gbɛɛ kpaakpaate keŋ ɛ ka mo, mɔna ɛ te lɛɛ e di ya. Lempoolɛɛra na kafoŋtena baŋ dɔɔ, be lɛɛ e di. Kenaŋ wɔle ɛ kena mena koraŋ nɛ, ɛ te kyɛɛkee ya agyueŋ na ɛ ke lɛɛ e di ya.”
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Keŋte Yesu besewɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ nyii dudu daale bela. Wɔɔfarale ŋolo fara wɔɔ te ɔ duu daasebia ŋaale ŋan ŋe yɛɛ ŋgba akutuse te bɛɛ baake ŋa nyi gerepo nɛ. Ɔ dii abaŋ kilisi wɔɔ keŋ, te ɔ wula bɔɔ keŋ baa sara daasebia ŋan ke man na baa lese ŋa loŋ lee ŋe man nɛ. Te ɔ baŋa deni dɔɔloŋ dɔɔloŋ daale, keŋ walaŋ ke kyaa ke man na waa gyee wɔɔ kenaŋ. Te ɔ moo wɔɔ keŋ do paasetena baale nyiŋmaa man nyi baa kɛɛ ke dɔɔ, te ɔ korowɔ laŋ gbɛɛ.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Debaŋ kelii nyi baa kɔ daasebia ŋan nɛ, ɔ kpila ɔ tewulɛɛ gyu paasetena baŋ gyaŋ nyi baa fa e ɔ wui nɔɔ.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Botɔɔ te paasetena baŋ kyaŋa ɔ tewulɛɛ baŋ, te be tuku ŋolo te ba koo ŋolo te be fuŋii ŋolo mɔ boya.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Keŋte wɔɔte ŋon besewɔ kpila ɔ tewulɛɛ baŋ ba boe kela gyaŋgba nyibaŋ baŋ gyu paasetena baŋ gyaŋ, mɔna be yɛɛ baŋ mɔ mena ke.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Kenaŋ wɔle nɛ, wɔɔte ŋon kpila ŋon gbagba ɔ bu te ɔ yakowɔ nyiaa, ‘Mberem ŋon na baa bu e.’
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Mɔna paasetena baŋ kena ɔ bu ŋon nɛ be yako dɔŋa nyiaa, ‘Kei yɛna bu ŋon waa kaa di ɔ kya abɔɔ ŋan. Ɛ yela dɛɛ ko e na abɔɔ ŋan nafɔ waa di nɛ ka bese de wui!’
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Mena dɔɔ be wɔŋee e lee wɔɔ keŋ man ka ko.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Botɔɔ te Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, Mena dɔɔ wee keŋ wɔɔte ŋon de kɔŋ na, woŋ te waa yɛɛ paasetena baŋ?”
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Keŋte be tiranɔɔ fa e nyiaa, “Waa koe mena balaŋ kumɛɛ benaŋ pou, na waa mo wɔɔ keŋ do paasetena wɔlɛɛ baŋ debaŋ de lii na, baa fa e ɔ wui nɔɔ nɛ nyiŋmaa man.”
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Botɔɔ te Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Ɛ te kala ta Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan na ɛ kena kpene keŋ ne yako nɛ yee? Be ŋmarasewɔ see nyiaa,
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Keŋte Yesu besewɔ yako wɔ nyiaa, “Mena dɔɔ mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, Wurubuarɛ waa lɛo ɔ gyoori keŋ lee ɛ gyaŋ, na waa mo fa balaŋ baŋ baa yɛɛ ɔ kegyaebii nɛ.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ yale mena boe kei dɔɔ na, gyae ke keretii e kpetekpetekpete. Te nyaŋ walaŋ kamasɛ ŋon mɔ boe keŋ de yale n dɔɔ na, nyaŋ ke pɛtɛɛ.”
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Saese kegyiise na Farasiitena baŋ ke nyii Yesu aduya kɛŋa nɛ, ba gyeŋawɔ nyi ba wose man nombia yaa ɔ ne yako.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Mena dɔɔ be gyae gbɛɛ keŋ baa mo kyaŋ e, mɔna be yee balaŋ dikpii keŋ. Nawolo nyi bɛɛ lɛɛ di nideli nyi Yesu yɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre e.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.