Mateus 21

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesu na ɔ kaseela ka benaa Gyerusalɛm donɔɔ, te be kelii Bɛtifagi donɔɔ keŋ ke kyaa oliifi bula keŋ dɔɔ nɛ, ɔ kpila ɔ kaseela bala,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 te ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ gyu donɔɔ keŋ kyaa ɛ siaman nɛ man. Ɛ gyoo ke man pɛ nɛ, ɛ kena afurum kpaŋɛɛ na ɔ bu seŋɛɛ ɔ gyaŋ. Ɛ booli wɔ na ɛ ka mo wɔ kɔna maŋ.
2 com a seguinte ordem:
3 Akpaa ŋolo de bɔɔse ŋon nombii daale nɛ, ɛ yako e nyiaa, ‘De Gbeŋgyoo Yesu ne gyae na wɔ.’ Ɛ yako mena nɛ, waa tina wɔ yela fa ŋon debokenaŋ man.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Mena nombia kɛŋa pou kɔŋawɔ mena, te yela Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan ɔ be tɛɛ ɔ dekpeŋkpeŋgyɔɔre dɔɔ yako nɛ, kɔŋawɔ ampaŋ.
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 Ɔ yakowɔ nyiaa,
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Keŋte Yesu kaseela baŋ gyuuwɔ ke yɛɛ ŋgba mena keŋ ɔ be yako wɔ nɛ.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Ba moo afurum ŋon na ɔ bu kɔŋ, te ba moo be kanyaŋse gyakaa be dɔɔ, te Yesu gyeŋawɔ kyaa.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Balaŋ burum fɛlɛɛ be kanyaŋse lɔ gbɛɛnaa keŋ man, te baale mɔ kɛrɛɛ daase tombia na ŋe faareŋse lɔ gbɛɛnaa man fa e.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Balaŋ burum baŋ be dɔŋɛɛ Yesu siaman, na baŋ be dɔŋɛɛ ɔ wɔle nɛ pou fiasɛɛ bɛɛ fae yeesa nyiaa,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Yesu ke kɔŋ kaa gyoo Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, donɔɔ keŋ pou siŋiiwɔ te be bɔɔse dɔŋa nyiaa, “Walaŋ woŋti yɛna kei?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Keŋte balaŋ baŋ tiranɔɔ nyiaa, “Kei yɛna Yesu, Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre ŋon ɔ ba lee Nasarɛte donɔɔ keŋ ke kyaa Galelia tɛɛle man nɛ.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Yesu gyuu Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ dekpaŋalaŋ man, te ɔ kenaawɔ nyi balaŋ ne di kebu botɔɔ. Keŋte ɔ gegi balaŋ baŋ bɛɛ yɔɔ abɔɔ na baŋ bɛɛ lɛɛ abɔɔ botɔɔ nɛ pou. Ɔ besenaa balaŋ baŋ bɛɛ yɛlɛɛ kɔba nɛ tebuluse buŋii, te ɔ tɛɛse balaŋ baŋ bɛɛ yɔɔ awuluŋna nɛ mɔ gbelɛɛ lɔ.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Keŋte ɔ yako wɔ nyiaa, “Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ne yako daa nyiaa, Wurubuarɛ kpa,
13 Ele lhes disse:
14 Siayɛlɛɛsatena na ɔtakasese kɔŋawɔ ɔ gyaŋ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man botɔɔ, te ɔ kyɔɔ wɔ be kaweese pou.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Mɔna saese kegyiise na mmaraa wola baŋ kena gyakoloŋ nombia ŋan Yesu be yɛɛ, na mena keŋ bia ne fae yeesa Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man nyiaa, “Gyoo Defidi ɔ naanabii lɛɛ daa” nɛ, ba gyeŋa baŋ Yesu dɔɔ.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Keŋte be bɔɔse Yesu nyiaa, “N ne nyii nombia ŋan bia baŋ ne yako?” Te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Ayi, mee nyii.” Keŋte ɔ bɔɔse wɔ nyiaa, “Ɛ te kala ta na ɛ kena kpene keŋ Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan ne yako nɛ yee? Ba te ŋmarase see nyiaa,
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Keŋte Yesu leewɔ be gyaŋ donɔɔ keŋ man, te ɔ gyuuwɔ Bɛtani donɔɔ man, te ɔ doowɔ botɔɔ.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Tɛɛ kena nebo nebo fuu keŋ Yesu ba bese ɔ wɔle ɔ ne kɔŋ Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, na tanam na ko e.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Botɔɔ te ɔ naa fiigi daŋ daale seŋɛɛ gbɛɛnaa nɔɔman, te ɔ kpasewɔ gyu ke tɛɛ nyi mberem waa nyiŋ ke bia ŋaale di. Mɔna ɔ te nyiŋ bii dokoloŋ na dokoloŋ ya. Ke yɛɛ faareŋse wolowolo bo. Botɔɔ te Yesu falaa daŋ kenaŋ nyiaa, “N be gyae n ka tekaa se bii na bii bela ya.” Debokenaŋ man te fiigi daŋ keŋ botowɔ.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Ɔ kaseela baŋ kena mena nɛ, doo be nɔɔ te be bɔɔse e nyiaa, “Kɔŋaa sena te fiigi daŋ keŋ botowɔ karatetee dokoloŋ mena?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, “Mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, akpaa ɛ lɛɛ maŋ di nideli te ɛ te lɛɛ aŋmaareŋ ya nɛ, na kpene keŋ be kɔŋ fiigi daŋ kei dɔɔ nɛ kaageŋ te ɛ ke tale yɛɛ ya. Mɔna ɛ ke tale yako bula kei koraŋ nyiaa, ‘Koro ke yala ɛpo man’ te ke gyae ke kɔŋ mena.
21 Então Jesus disse:
22 Nyi akpaa ɛ lɛɛ maŋ di nɛ, kpene kamasɛ keŋ ɛ ke fane bɔɔse Wurubuarɛ nɛ, ɛ nyiŋmaa gyae ke kaŋ ke.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Keŋte Yesu besewɔ kɔŋ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man, te ɔ kɛɛ wola wɔ Wurubuarɛ nombia ŋan nɛ, saese kegyiise na donɔɔ kegyiise kɔŋawɔ ɔ gyaŋ kaa bɔɔse e nyiaa, “Doŋ woŋti yaa n dana n ne yɛɛ mena abɔɔ kɛŋa pou? Amɔte faa na neŋ mena doŋ kenaŋ?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Botɔɔ te Yesu tiranɔɔ fa wɔ nyiaa, “Maŋ mɔ ne gyae maa bɔɔse ŋon nombii dokoloŋ. Nyi akpaa ɛ tiranɔɔ fa maŋ nɛ kenaŋ na maŋ mɔ maa wola ŋon doŋ keŋ me dana mɛɛ yɛɛ mena abɔɔ kɛŋa pou.
24 Jesus respondeu:
25 Gyɔn Wurubuarɛ loŋkesɔ keŋ ɔ be sɔ balaŋ nɛ, ka lee aleŋ? Ka lee Wurubuarɛ gyaŋ yaa balaŋ gyaŋ?” Botɔɔ te ba gyoo nombia ŋan man te be bɔɔse dɔŋa nyiaa, “Woŋ te dɛɛ yako? ‘Akpaa de yako nyi ka lee Wurubuarɛ gyaŋ na, waa bɔɔse daa nyi woŋ dɔɔ te da te lɛɛ Gyɔn nombia ŋan di ya?’
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Te akpaa de yako nyi ka lee balaŋ gyaŋ na, dee yee balaŋ burum kɛwɔ mɔ. Nawolo nyi be popou ne lɛɛ di nideli nyi Gyɔn yɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre e.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Mena dɔɔ be tiranɔɔ fa Yesu nyiaa, “Dɔɔ gyeŋ ya.” Keŋte Yesu mɔ yako wɔ nyiaa, “Akpaa mena na, maŋ mɔ ba wola ŋon me doŋ keŋ da lee ya.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Keŋte Yesu besewɔ gyɔ dudu fa wɔ nyiaa, “Balee ŋolo kyaawɔ keŋ ɔ dana bia baala bala. Wee daale nɛ, ɔ gyuu ɔ bu kegyia ŋon gyaŋ ke yako e nyiaa, ‘Me bu, mɛɛ gyae nyi gyɛŋ n ke gyu me wɔɔman ke yɛɛ tom fa maŋ.’
28 Jesus continuou:
29 Keŋte ɔ bu ŋon yako e nyiaa, mɔɔ gyae maa gyu ya, mɔna wɔle wɔle nɛ, ɔ kaa kyɛɛkee wa agyueŋ te ɔ gyuuwɔ.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Keŋte balee ŋon gyuuwɔ ɔ bu kemaasa ŋon gyaŋ ke yako ŋon mɔ mena ke. Ɔ bu kemaasa ŋon sɛɛwɔ nyi, ‘Yoo taata me nyiiwɔ, maa gyu,’ mɔna ɔ te gyu ya.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Botɔɔ te Yesu yako wɔ nyiaa, ɛ wola maŋ ya agyueŋ. Bia bala kɛwɔ man na, woŋti yɛɛna ɔ kya ŋon kegyaebii? Te balaŋ baŋ tiranɔɔ fae e nyiaa, ‘Bu kegyia ŋon.’ Keŋte Yesu yako wɔ nyiaa, ‘Mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, lempoolɛɛra na kafoŋtena te taŋgbɛɛ ŋon bɛɛ gyoo Wurubuarɛ gyoori keŋ man.’
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Nawolo nyi Gyɔn Wurubuarɛ loŋsɔɔre ŋon kɔŋawɔ kaa wola ŋon gbɛɛ kpaakpaate keŋ ɛ ka mo, mɔna ɛ te lɛɛ e di ya. Lempoolɛɛra na kafoŋtena baŋ dɔɔ, be lɛɛ e di. Kenaŋ wɔle ɛ kena mena koraŋ nɛ, ɛ te kyɛɛkee ya agyueŋ na ɛ ke lɛɛ e di ya.”
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Keŋte Yesu besewɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ nyii dudu daale bela. Wɔɔfarale ŋolo fara wɔɔ te ɔ duu daasebia ŋaale ŋan ŋe yɛɛ ŋgba akutuse te bɛɛ baake ŋa nyi gerepo nɛ. Ɔ dii abaŋ kilisi wɔɔ keŋ, te ɔ wula bɔɔ keŋ baa sara daasebia ŋan ke man na baa lese ŋa loŋ lee ŋe man nɛ. Te ɔ baŋa deni dɔɔloŋ dɔɔloŋ daale, keŋ walaŋ ke kyaa ke man na waa gyee wɔɔ kenaŋ. Te ɔ moo wɔɔ keŋ do paasetena baale nyiŋmaa man nyi baa kɛɛ ke dɔɔ, te ɔ korowɔ laŋ gbɛɛ.
33 Jesus disse:
34 Debaŋ kelii nyi baa kɔ daasebia ŋan nɛ, ɔ kpila ɔ tewulɛɛ gyu paasetena baŋ gyaŋ nyi baa fa e ɔ wui nɔɔ.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Botɔɔ te paasetena baŋ kyaŋa ɔ tewulɛɛ baŋ, te be tuku ŋolo te ba koo ŋolo te be fuŋii ŋolo mɔ boya.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Keŋte wɔɔte ŋon besewɔ kpila ɔ tewulɛɛ baŋ ba boe kela gyaŋgba nyibaŋ baŋ gyu paasetena baŋ gyaŋ, mɔna be yɛɛ baŋ mɔ mena ke.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Kenaŋ wɔle nɛ, wɔɔte ŋon kpila ŋon gbagba ɔ bu te ɔ yakowɔ nyiaa, ‘Mberem ŋon na baa bu e.’
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Mɔna paasetena baŋ kena ɔ bu ŋon nɛ be yako dɔŋa nyiaa, ‘Kei yɛna bu ŋon waa kaa di ɔ kya abɔɔ ŋan. Ɛ yela dɛɛ ko e na abɔɔ ŋan nafɔ waa di nɛ ka bese de wui!’
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Mena dɔɔ be wɔŋee e lee wɔɔ keŋ man ka ko.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Botɔɔ te Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, Mena dɔɔ wee keŋ wɔɔte ŋon de kɔŋ na, woŋ te waa yɛɛ paasetena baŋ?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 Keŋte be tiranɔɔ fa e nyiaa, “Waa koe mena balaŋ kumɛɛ benaŋ pou, na waa mo wɔɔ keŋ do paasetena wɔlɛɛ baŋ debaŋ de lii na, baa fa e ɔ wui nɔɔ nɛ nyiŋmaa man.”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Botɔɔ te Yesu bɔɔse wɔ nyiaa, “Ɛ te kala ta Wurubuarɛ nombia aŋmaraseŋ see ŋan na ɛ kena kpene keŋ ne yako nɛ yee? Be ŋmarasewɔ see nyiaa,
42 Jesus então perguntou:
43 Keŋte Yesu besewɔ yako wɔ nyiaa, “Mena dɔɔ mɛɛ yako ŋon ɛ ke nyii nyiaa, Wurubuarɛ waa lɛo ɔ gyoori keŋ lee ɛ gyaŋ, na waa mo fa balaŋ baŋ baa yɛɛ ɔ kegyaebii nɛ.
43 E Jesus terminou:
44 Walaŋ kamasɛ ŋon ɔ yale mena boe kei dɔɔ na, gyae ke keretii e kpetekpetekpete. Te nyaŋ walaŋ kamasɛ ŋon mɔ boe keŋ de yale n dɔɔ na, nyaŋ ke pɛtɛɛ.”
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Saese kegyiise na Farasiitena baŋ ke nyii Yesu aduya kɛŋa nɛ, ba gyeŋawɔ nyi ba wose man nombia yaa ɔ ne yako.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Mena dɔɔ be gyae gbɛɛ keŋ baa mo kyaŋ e, mɔna be yee balaŋ dikpii keŋ. Nawolo nyi bɛɛ lɛɛ di nideli nyi Yesu yɛɛ Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre e.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.