Atos 21
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NVT
1 Da ke kalaa dɔŋa taŋ keŋ nɛ, da moowɔ loŋ keŋ dɔɔ teeŋ te da toŋawɔ gyu Kosi donɔɔ man. Tɛɛ naawɔ na te de ka gyoo Rodesi donɔɔ man, te da leewɔ botɔɔ gyu Patara donɔɔ man.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Botɔɔ te de naa degbele dinaa daale na kee gyu Fonisia tɛɛle man te da gyoo ke man laŋ.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 De sia ke gyɔ Saiporɔse tɛɛlebii keŋ loŋ be kilisi ke nɛ, te de tinaa ke yela te de kpasewɔ mo ka ata yenaŋ gyu ka seŋ Tae boo nɔɔman Siria tɛɛle keŋ dɔɔ. Botɔɔ te ba lese kasolɔse ŋan doo degbele dinaa keŋ man nɛ see.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Botɔɔ te de naa Kristotena baale te de kyaawɔ be gyaŋ weeya nyetooro. Te Wurubuarɛ feliŋ ŋon tɛɛwɔ be dɔɔ yako Pɔɔl nyi, ɔ na fa waa gyu Gyerusalɛm ya.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Mɔna debaŋ keŋ kelii nyi dɛɛ koro lee be gyaŋ nɛ, te da korowɔ mo de gbɛɛ bela. Keŋte baŋ na be wɛɛla na be bia pou gyuuwɔ ka tee daa donɔɔ keŋ nɔɔman. Te de popou buŋawɔ da doona dɔɔ ɛpo keŋ nɔɔman te de fanewɔ.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 De kalaa dɔŋa te de ka gyoo degbele dinaa keŋ man te baŋ mɔɔ besewɔ laŋ be dɛɛ.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Da besewɔ mo de gbɛɛ keŋ dɔɔ lee Tae menɛɛ kelii Pitolemase te da doo Kristotena baŋ be kya botɔɔ nɛ nɔɔ te de kyaawɔ be gyaŋ wee dokoloŋ.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Tɛɛ kena na te da korowɔ ka gyoo Kaesaria donɔɔ man, te de ka soo Filipo ŋon ɔ ne tɛɛ kolosi Kristo nombia nɛ. Ŋon Filipo mɔ kpuɛ balaŋ nyetooro baŋ bɔɔ kyaa lese Gyerusalɛm nyi baa kɛɛ weenɛɛ kekpɛlɛɛ dɔɔ nɛ man.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Na ɔ dana bia alebia banaara baŋ ba te yala ta ya, na Wurubuarɛ ne tɛɛ be dɔɔ kolosi.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 De ke di weeya akalansɛɛ ŋaale botɔɔ nɛ, te Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Agabuse nɛ, lee Gyudia tɛɛle man kɔŋ.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Ɔ kɔŋa de gyaŋ na, te ɔ moo Pɔɔl abɔsɔɔ mo baake ŋon gbagba ɔ nawɔɔ na ɔ nyiŋmaase te ɔ yakowɔ nyiaa, “Nnɛ yaa Wurubuarɛ feliŋ ŋon ne yako. Nnɛ te Gyudatena baŋ be kyaa Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, baa bake ŋon ɔ tee abɔsɔɔ kei nɛ, na baa lese e fa balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ.”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Debaŋ keŋ dɔɔ nyii mena nombia kɛŋa nɛ, te daa na balaŋ akaŋ baŋ be kyaa botɔɔ nɛ waase Pɔɔl nyi ɔ na gyu Gyerusalɛm ya.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Keŋte Pɔɔl tiranɔɔ fa wɔ nyi, “Weera ɛ ne wii te ɛ ne yeli dekɔkɔrɔkɔɔ ne kyaŋ maŋ mena? Na me desina ma wose bo fa kebake kaageŋ Gyerusalɛm ya, mɔna ma te desina ma wose fa yeŋ mɔ lee de Gbeŋgyoo Yesu yele man.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Da te tale kyɛɛkee wa agyueŋ ya, mena dɔɔ de tina e yela te de yakowɔ nyi, “Wurubuarɛ gbagba waa yɛɛ ɔ kegyaebii.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Da ke kyaa botɔɔ kyomii nɛ, da moo da wose te de laŋa Gyerusalɛm.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Kristotena baŋ bɔɔ lee Kaesaria nɛ man baale sila daa, te ba moo daa gyu Masɔne ŋon ɔ ba lee Saiporɔse donɔɔ man nɛ dɛɛ. Masɔne kei yɛɛ walaŋ ŋon ɔ be wulaa lɛɛ Kristo di leenaŋ kewalaŋ keŋ.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 De ka gyoo Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, Kristotena baŋ be kyaa botɔɔ nɛ lɛɛ daa nideli.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Ke tɛɛ naa keŋ nɛ, daa na Pɔɔl gyuuwɔ ka do Gyemisi nɔɔ. De ke gyu keŋ na ɔsom kegyiise baŋ pou kyaa botɔɔ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pɔɔl doo wɔ nɔɔ te ɔ yako wɔ kpene kamasɛ keŋ Wurubuarɛ be tɛɛ ɔ dɔɔ yɛɛ balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya man nɛ.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Be ke nyii nombia ŋan taŋ nɛ, be popou lese Wurubuarɛ yele. Te be yako e nyi, “Kegyia Pɔɔl, ŋgba n naa mena keŋ Gyudatena burum be lɛɛ Kristo nombia ŋan di, mɔna be sɛɛ be dana Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nɛ man nideli.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Be te nyii n nombia nyi, n na wola Gyudatena baŋ pou be kyaa balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ tɛɛle dɔɔ nyi, baa tina Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nɛ dɔɔ kedi yela. Be na kara ba bia baala wose ya, te be na sila de naanaɔ beneŋ nombia ŋan bela ya.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Kei na sena yaa dɛɛ yɛɛ baa, de yɛɛ senaa baa nyii nyi n te kɔŋ kɛbo.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Mena dɔɔ yɛɛ kpene keŋ dɛɛ yako neŋ nɛ. Balaŋ banaara baale kyaa de gyaŋ kɛbo keŋ bɔɔ kaŋ ntam.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Gyu ke kpu na balaŋ banaara kɛwɔ na ɛ ka gberaa ɛ wose, na n ke tɔ kom keŋ baa gyoo nɛ, na baa nyiŋ tale tisi ba nyeeya. N yɛɛ mena na, walaŋ kamasɛ waa naa nyi nombia ŋan pou bɔɔ yako lee n wose man nɛ te yɛɛ ampaŋ ya. Mɔna baa naa nyi nyaŋ gbagba mɔ n ne di Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nɛ dɔɔ nideli.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya te bɔɔ lɛɛ Yesu di nɛ dɔɔ, da te ŋmarase tɔne yelee wɔ te de yako wɔ kpene keŋ dɔɔ bake see nɛ nyi be na di bane dɛɛ weenɛɛ ya. Be na di fatabo ya te be na di wonembu ŋon ba te kara ɔ nyee pɛte ɔ ba yem nɛ ya. Nɛnɛɛ baa lese ba wose lee kafoŋ nombia man.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Mena dɔɔ tɛɛ kena keŋ na, te Pɔɔl moo balaŋ banaara baŋ, te be gyuuwɔ kegberaa ba wose. Te ɔ gyuu Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man ka see wee keŋ ba wose kegberaa keŋ gyae ke taŋ, na wee keŋ be man walaŋ kamasɛ waa fa Wurubuarɛ kedi.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Weeya nyetooro ŋan kɛɛ benaa keŋ nɛ, Gyudatena baale baŋ bɔɔ lee Esia tɛɛle man nɛ naa Pɔɔl Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man. Te be feefuwɔ do balaŋ dikpii keŋ bɔɔ gyaŋee botɔɔ nɛ te be kyaŋa e,
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 te be fae yeesa nyi, “Iseraetena ɛ kaa kyɔ daa, balee kei yɛna walaŋ ŋon ɔ dɔŋ yenaŋ kamasɛ ɔ na wola balaŋ pou nombia tia de balaŋ na Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see fa daa nɛ, na Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ. Lee kenaŋ wɔle koraŋ na, ɔ ta mo balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ kɔŋ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man mo ayimɛɛ kaa buraa ke.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Keŋ dɔɔ bɔɔ yako mena yɛna nyi, na be wulaa naa Efeso baale ŋon bɛɛ baake e nyi Tirofimuse nɛ, na Pɔɔl dɔŋɛɛ donɔɔ keŋ man, mena dɔɔ na baŋ gyeŋ nyi Pɔɔl ta mo e gyu Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Botɔɔ te donɔɔ keŋ pou siŋiiwɔ te balaŋ yeuwɔ lee yenaŋ kamasɛ kɔŋ kaa kyaŋ Pɔɔl te be wɔŋee e lee Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man. Karatetee dokoloŋ te be kyaŋa ka asima ŋan pou tɔ.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Be kɛɛ gyae baa ko e nɛ, te tiila ke tuŋa Romantena yoonɔɔtena siamante ŋon nyi, Gyerusalɛm donɔɔ keŋ pou te siŋii.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Debokenaŋ man te ɔ moo yoonɔɔtena kegyiise na yoonɔɔtena baale, te be yeuwɔ gyu balaŋ dikpii keŋ gyaŋ. Balaŋ baŋ kena siamante ŋon na yoonɔɔtena baŋ nɛ, te be tinaa Pɔɔl ketuku yela.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Be siamante ŋon gyuu Pɔɔl gyaŋ te ɔ ke kyaŋa e te ɔ yakowɔ nyi baa mo agbaraagbaraase ala bake e. Keŋte ɔ bɔɔse wɔ nyi, “Amɔte yɛna balee kei, te woŋ yaa ɔ yɛɛwɔ?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Balaŋ baŋ baale ne yako nombii dokoloŋ na baale mɔ ne yako ŋaale kpoo. Botɔɔ kee wosi dɔɔ, yoonɔɔtena siamante ŋon ta gyeŋ nombia ŋan nyee na ŋe nawɔɔ ya, mena dɔɔ ɔ yako ɔ tewulɛɛ baŋ nyi baa mo e gyu ba dekyae man.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Be ka mo e kelii botɔɔ keŋ bɛɛ mo gyeŋ gyoo deni keŋ man nɛ, balaŋ baŋ sia keyɛɛ dɔɔ yoonɔɔtena baŋ gate Pɔɔl seele adido.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Na balaŋ baŋ be silana wɔ nɛ, ne fae yeesa nyii, “Ɛ ko e.”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Be kɛɛ gyae baa mo Pɔɔl gyoo yoonɔɔtena baŋ dekyae keŋ man nɛ, ɔ yako yoonɔɔtena siamante ŋon nyi, “Mɛɛ gyae maa yako neŋ nombii daale.” Te ɔ bɔɔse Pɔɔl nyi, “N ne nyii Giriki dei?”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 “Na nyaŋ yɛna Igyipite baale ŋon n be kyaa koro seŋ tia kegyiise te n ba mo awudiina kakpoŋse banaara (4,000) sila n wose gyu kefula man nɛ yee?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Te Pɔɔl tiranɔɔ fa e nyi, “Koa, me yɛɛ Gyuda baale e te ba lola maŋ bo Silisia tɛɛle man. Ma lee Tasuse donɔɔ keŋ ke dana yele nɛ man. Waaseda, fa maŋ gbɛɛ na maa kolosi fa balaŋ baŋ.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Te yoonɔɔtena siamante ŋon faa e gbɛɛ nyi waa kolosi. Mena dɔɔ Pɔɔl seŋawɔ botɔɔ keŋ bɛɛ mo gyeŋ gyoo deni keŋ man nɛ, te ɔ gyinaa ɔ nyiŋmaa adido nyi baa wu be nɔɔ na baa tei e. Balaŋ baŋ ke wu be nɔɔse nɛ, te Pɔɔl kolosiwɔ Hiburu dei man fa wɔ.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.