Atos 21
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NTLH
1 Da ke kalaa dɔŋa taŋ keŋ nɛ, da moowɔ loŋ keŋ dɔɔ teeŋ te da toŋawɔ gyu Kosi donɔɔ man. Tɛɛ naawɔ na te de ka gyoo Rodesi donɔɔ man, te da leewɔ botɔɔ gyu Patara donɔɔ man.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Botɔɔ te de naa degbele dinaa daale na kee gyu Fonisia tɛɛle man te da gyoo ke man laŋ.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 De sia ke gyɔ Saiporɔse tɛɛlebii keŋ loŋ be kilisi ke nɛ, te de tinaa ke yela te de kpasewɔ mo ka ata yenaŋ gyu ka seŋ Tae boo nɔɔman Siria tɛɛle keŋ dɔɔ. Botɔɔ te ba lese kasolɔse ŋan doo degbele dinaa keŋ man nɛ see.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Botɔɔ te de naa Kristotena baale te de kyaawɔ be gyaŋ weeya nyetooro. Te Wurubuarɛ feliŋ ŋon tɛɛwɔ be dɔɔ yako Pɔɔl nyi, ɔ na fa waa gyu Gyerusalɛm ya.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Mɔna debaŋ keŋ kelii nyi dɛɛ koro lee be gyaŋ nɛ, te da korowɔ mo de gbɛɛ bela. Keŋte baŋ na be wɛɛla na be bia pou gyuuwɔ ka tee daa donɔɔ keŋ nɔɔman. Te de popou buŋawɔ da doona dɔɔ ɛpo keŋ nɔɔman te de fanewɔ.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 De kalaa dɔŋa te de ka gyoo degbele dinaa keŋ man te baŋ mɔɔ besewɔ laŋ be dɛɛ.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Da besewɔ mo de gbɛɛ keŋ dɔɔ lee Tae menɛɛ kelii Pitolemase te da doo Kristotena baŋ be kya botɔɔ nɛ nɔɔ te de kyaawɔ be gyaŋ wee dokoloŋ.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Tɛɛ kena na te da korowɔ ka gyoo Kaesaria donɔɔ man, te de ka soo Filipo ŋon ɔ ne tɛɛ kolosi Kristo nombia nɛ. Ŋon Filipo mɔ kpuɛ balaŋ nyetooro baŋ bɔɔ kyaa lese Gyerusalɛm nyi baa kɛɛ weenɛɛ kekpɛlɛɛ dɔɔ nɛ man.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Na ɔ dana bia alebia banaara baŋ ba te yala ta ya, na Wurubuarɛ ne tɛɛ be dɔɔ kolosi.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 De ke di weeya akalansɛɛ ŋaale botɔɔ nɛ, te Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Agabuse nɛ, lee Gyudia tɛɛle man kɔŋ.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ɔ kɔŋa de gyaŋ na, te ɔ moo Pɔɔl abɔsɔɔ mo baake ŋon gbagba ɔ nawɔɔ na ɔ nyiŋmaase te ɔ yakowɔ nyiaa, “Nnɛ yaa Wurubuarɛ feliŋ ŋon ne yako. Nnɛ te Gyudatena baŋ be kyaa Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, baa bake ŋon ɔ tee abɔsɔɔ kei nɛ, na baa lese e fa balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ.”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Debaŋ keŋ dɔɔ nyii mena nombia kɛŋa nɛ, te daa na balaŋ akaŋ baŋ be kyaa botɔɔ nɛ waase Pɔɔl nyi ɔ na gyu Gyerusalɛm ya.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Keŋte Pɔɔl tiranɔɔ fa wɔ nyi, “Weera ɛ ne wii te ɛ ne yeli dekɔkɔrɔkɔɔ ne kyaŋ maŋ mena? Na me desina ma wose bo fa kebake kaageŋ Gyerusalɛm ya, mɔna ma te desina ma wose fa yeŋ mɔ lee de Gbeŋgyoo Yesu yele man.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Da te tale kyɛɛkee wa agyueŋ ya, mena dɔɔ de tina e yela te de yakowɔ nyi, “Wurubuarɛ gbagba waa yɛɛ ɔ kegyaebii.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Da ke kyaa botɔɔ kyomii nɛ, da moo da wose te de laŋa Gyerusalɛm.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Kristotena baŋ bɔɔ lee Kaesaria nɛ man baale sila daa, te ba moo daa gyu Masɔne ŋon ɔ ba lee Saiporɔse donɔɔ man nɛ dɛɛ. Masɔne kei yɛɛ walaŋ ŋon ɔ be wulaa lɛɛ Kristo di leenaŋ kewalaŋ keŋ.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 De ka gyoo Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, Kristotena baŋ be kyaa botɔɔ nɛ lɛɛ daa nideli.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ke tɛɛ naa keŋ nɛ, daa na Pɔɔl gyuuwɔ ka do Gyemisi nɔɔ. De ke gyu keŋ na ɔsom kegyiise baŋ pou kyaa botɔɔ.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pɔɔl doo wɔ nɔɔ te ɔ yako wɔ kpene kamasɛ keŋ Wurubuarɛ be tɛɛ ɔ dɔɔ yɛɛ balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya man nɛ.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Be ke nyii nombia ŋan taŋ nɛ, be popou lese Wurubuarɛ yele. Te be yako e nyi, “Kegyia Pɔɔl, ŋgba n naa mena keŋ Gyudatena burum be lɛɛ Kristo nombia ŋan di, mɔna be sɛɛ be dana Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nɛ man nideli.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Be te nyii n nombia nyi, n na wola Gyudatena baŋ pou be kyaa balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ tɛɛle dɔɔ nyi, baa tina Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nɛ dɔɔ kedi yela. Be na kara ba bia baala wose ya, te be na sila de naanaɔ beneŋ nombia ŋan bela ya.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Kei na sena yaa dɛɛ yɛɛ baa, de yɛɛ senaa baa nyii nyi n te kɔŋ kɛbo.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Mena dɔɔ yɛɛ kpene keŋ dɛɛ yako neŋ nɛ. Balaŋ banaara baale kyaa de gyaŋ kɛbo keŋ bɔɔ kaŋ ntam.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Gyu ke kpu na balaŋ banaara kɛwɔ na ɛ ka gberaa ɛ wose, na n ke tɔ kom keŋ baa gyoo nɛ, na baa nyiŋ tale tisi ba nyeeya. N yɛɛ mena na, walaŋ kamasɛ waa naa nyi nombia ŋan pou bɔɔ yako lee n wose man nɛ te yɛɛ ampaŋ ya. Mɔna baa naa nyi nyaŋ gbagba mɔ n ne di Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nɛ dɔɔ nideli.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya te bɔɔ lɛɛ Yesu di nɛ dɔɔ, da te ŋmarase tɔne yelee wɔ te de yako wɔ kpene keŋ dɔɔ bake see nɛ nyi be na di bane dɛɛ weenɛɛ ya. Be na di fatabo ya te be na di wonembu ŋon ba te kara ɔ nyee pɛte ɔ ba yem nɛ ya. Nɛnɛɛ baa lese ba wose lee kafoŋ nombia man.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Mena dɔɔ tɛɛ kena keŋ na, te Pɔɔl moo balaŋ banaara baŋ, te be gyuuwɔ kegberaa ba wose. Te ɔ gyuu Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man ka see wee keŋ ba wose kegberaa keŋ gyae ke taŋ, na wee keŋ be man walaŋ kamasɛ waa fa Wurubuarɛ kedi.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Weeya nyetooro ŋan kɛɛ benaa keŋ nɛ, Gyudatena baale baŋ bɔɔ lee Esia tɛɛle man nɛ naa Pɔɔl Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man. Te be feefuwɔ do balaŋ dikpii keŋ bɔɔ gyaŋee botɔɔ nɛ te be kyaŋa e,
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 te be fae yeesa nyi, “Iseraetena ɛ kaa kyɔ daa, balee kei yɛna walaŋ ŋon ɔ dɔŋ yenaŋ kamasɛ ɔ na wola balaŋ pou nombia tia de balaŋ na Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see fa daa nɛ, na Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ. Lee kenaŋ wɔle koraŋ na, ɔ ta mo balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ kɔŋ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man mo ayimɛɛ kaa buraa ke.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Keŋ dɔɔ bɔɔ yako mena yɛna nyi, na be wulaa naa Efeso baale ŋon bɛɛ baake e nyi Tirofimuse nɛ, na Pɔɔl dɔŋɛɛ donɔɔ keŋ man, mena dɔɔ na baŋ gyeŋ nyi Pɔɔl ta mo e gyu Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Botɔɔ te donɔɔ keŋ pou siŋiiwɔ te balaŋ yeuwɔ lee yenaŋ kamasɛ kɔŋ kaa kyaŋ Pɔɔl te be wɔŋee e lee Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man. Karatetee dokoloŋ te be kyaŋa ka asima ŋan pou tɔ.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Be kɛɛ gyae baa ko e nɛ, te tiila ke tuŋa Romantena yoonɔɔtena siamante ŋon nyi, Gyerusalɛm donɔɔ keŋ pou te siŋii.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Debokenaŋ man te ɔ moo yoonɔɔtena kegyiise na yoonɔɔtena baale, te be yeuwɔ gyu balaŋ dikpii keŋ gyaŋ. Balaŋ baŋ kena siamante ŋon na yoonɔɔtena baŋ nɛ, te be tinaa Pɔɔl ketuku yela.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Be siamante ŋon gyuu Pɔɔl gyaŋ te ɔ ke kyaŋa e te ɔ yakowɔ nyi baa mo agbaraagbaraase ala bake e. Keŋte ɔ bɔɔse wɔ nyi, “Amɔte yɛna balee kei, te woŋ yaa ɔ yɛɛwɔ?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Balaŋ baŋ baale ne yako nombii dokoloŋ na baale mɔ ne yako ŋaale kpoo. Botɔɔ kee wosi dɔɔ, yoonɔɔtena siamante ŋon ta gyeŋ nombia ŋan nyee na ŋe nawɔɔ ya, mena dɔɔ ɔ yako ɔ tewulɛɛ baŋ nyi baa mo e gyu ba dekyae man.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Be ka mo e kelii botɔɔ keŋ bɛɛ mo gyeŋ gyoo deni keŋ man nɛ, balaŋ baŋ sia keyɛɛ dɔɔ yoonɔɔtena baŋ gate Pɔɔl seele adido.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Na balaŋ baŋ be silana wɔ nɛ, ne fae yeesa nyii, “Ɛ ko e.”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Be kɛɛ gyae baa mo Pɔɔl gyoo yoonɔɔtena baŋ dekyae keŋ man nɛ, ɔ yako yoonɔɔtena siamante ŋon nyi, “Mɛɛ gyae maa yako neŋ nombii daale.” Te ɔ bɔɔse Pɔɔl nyi, “N ne nyii Giriki dei?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 “Na nyaŋ yɛna Igyipite baale ŋon n be kyaa koro seŋ tia kegyiise te n ba mo awudiina kakpoŋse banaara (4,000) sila n wose gyu kefula man nɛ yee?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Te Pɔɔl tiranɔɔ fa e nyi, “Koa, me yɛɛ Gyuda baale e te ba lola maŋ bo Silisia tɛɛle man. Ma lee Tasuse donɔɔ keŋ ke dana yele nɛ man. Waaseda, fa maŋ gbɛɛ na maa kolosi fa balaŋ baŋ.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Te yoonɔɔtena siamante ŋon faa e gbɛɛ nyi waa kolosi. Mena dɔɔ Pɔɔl seŋawɔ botɔɔ keŋ bɛɛ mo gyeŋ gyoo deni keŋ man nɛ, te ɔ gyinaa ɔ nyiŋmaa adido nyi baa wu be nɔɔ na baa tei e. Balaŋ baŋ ke wu be nɔɔse nɛ, te Pɔɔl kolosiwɔ Hiburu dei man fa wɔ.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.