Atos 21
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NAA
1 Da ke kalaa dɔŋa taŋ keŋ nɛ, da moowɔ loŋ keŋ dɔɔ teeŋ te da toŋawɔ gyu Kosi donɔɔ man. Tɛɛ naawɔ na te de ka gyoo Rodesi donɔɔ man, te da leewɔ botɔɔ gyu Patara donɔɔ man.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Botɔɔ te de naa degbele dinaa daale na kee gyu Fonisia tɛɛle man te da gyoo ke man laŋ.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 De sia ke gyɔ Saiporɔse tɛɛlebii keŋ loŋ be kilisi ke nɛ, te de tinaa ke yela te de kpasewɔ mo ka ata yenaŋ gyu ka seŋ Tae boo nɔɔman Siria tɛɛle keŋ dɔɔ. Botɔɔ te ba lese kasolɔse ŋan doo degbele dinaa keŋ man nɛ see.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Botɔɔ te de naa Kristotena baale te de kyaawɔ be gyaŋ weeya nyetooro. Te Wurubuarɛ feliŋ ŋon tɛɛwɔ be dɔɔ yako Pɔɔl nyi, ɔ na fa waa gyu Gyerusalɛm ya.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Mɔna debaŋ keŋ kelii nyi dɛɛ koro lee be gyaŋ nɛ, te da korowɔ mo de gbɛɛ bela. Keŋte baŋ na be wɛɛla na be bia pou gyuuwɔ ka tee daa donɔɔ keŋ nɔɔman. Te de popou buŋawɔ da doona dɔɔ ɛpo keŋ nɔɔman te de fanewɔ.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 De kalaa dɔŋa te de ka gyoo degbele dinaa keŋ man te baŋ mɔɔ besewɔ laŋ be dɛɛ.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Da besewɔ mo de gbɛɛ keŋ dɔɔ lee Tae menɛɛ kelii Pitolemase te da doo Kristotena baŋ be kya botɔɔ nɛ nɔɔ te de kyaawɔ be gyaŋ wee dokoloŋ.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Tɛɛ kena na te da korowɔ ka gyoo Kaesaria donɔɔ man, te de ka soo Filipo ŋon ɔ ne tɛɛ kolosi Kristo nombia nɛ. Ŋon Filipo mɔ kpuɛ balaŋ nyetooro baŋ bɔɔ kyaa lese Gyerusalɛm nyi baa kɛɛ weenɛɛ kekpɛlɛɛ dɔɔ nɛ man.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Na ɔ dana bia alebia banaara baŋ ba te yala ta ya, na Wurubuarɛ ne tɛɛ be dɔɔ kolosi.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 De ke di weeya akalansɛɛ ŋaale botɔɔ nɛ, te Wurubuarɛ dekpeŋkpeŋgyɔɔre ŋolo ŋon bɛɛ baake e nyi Agabuse nɛ, lee Gyudia tɛɛle man kɔŋ.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Ɔ kɔŋa de gyaŋ na, te ɔ moo Pɔɔl abɔsɔɔ mo baake ŋon gbagba ɔ nawɔɔ na ɔ nyiŋmaase te ɔ yakowɔ nyiaa, “Nnɛ yaa Wurubuarɛ feliŋ ŋon ne yako. Nnɛ te Gyudatena baŋ be kyaa Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, baa bake ŋon ɔ tee abɔsɔɔ kei nɛ, na baa lese e fa balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ.”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Debaŋ keŋ dɔɔ nyii mena nombia kɛŋa nɛ, te daa na balaŋ akaŋ baŋ be kyaa botɔɔ nɛ waase Pɔɔl nyi ɔ na gyu Gyerusalɛm ya.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Keŋte Pɔɔl tiranɔɔ fa wɔ nyi, “Weera ɛ ne wii te ɛ ne yeli dekɔkɔrɔkɔɔ ne kyaŋ maŋ mena? Na me desina ma wose bo fa kebake kaageŋ Gyerusalɛm ya, mɔna ma te desina ma wose fa yeŋ mɔ lee de Gbeŋgyoo Yesu yele man.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Da te tale kyɛɛkee wa agyueŋ ya, mena dɔɔ de tina e yela te de yakowɔ nyi, “Wurubuarɛ gbagba waa yɛɛ ɔ kegyaebii.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Da ke kyaa botɔɔ kyomii nɛ, da moo da wose te de laŋa Gyerusalɛm.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Kristotena baŋ bɔɔ lee Kaesaria nɛ man baale sila daa, te ba moo daa gyu Masɔne ŋon ɔ ba lee Saiporɔse donɔɔ man nɛ dɛɛ. Masɔne kei yɛɛ walaŋ ŋon ɔ be wulaa lɛɛ Kristo di leenaŋ kewalaŋ keŋ.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 De ka gyoo Gyerusalɛm donɔɔ man nɛ, Kristotena baŋ be kyaa botɔɔ nɛ lɛɛ daa nideli.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ke tɛɛ naa keŋ nɛ, daa na Pɔɔl gyuuwɔ ka do Gyemisi nɔɔ. De ke gyu keŋ na ɔsom kegyiise baŋ pou kyaa botɔɔ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pɔɔl doo wɔ nɔɔ te ɔ yako wɔ kpene kamasɛ keŋ Wurubuarɛ be tɛɛ ɔ dɔɔ yɛɛ balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya man nɛ.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Be ke nyii nombia ŋan taŋ nɛ, be popou lese Wurubuarɛ yele. Te be yako e nyi, “Kegyia Pɔɔl, ŋgba n naa mena keŋ Gyudatena burum be lɛɛ Kristo nombia ŋan di, mɔna be sɛɛ be dana Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nɛ man nideli.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Be te nyii n nombia nyi, n na wola Gyudatena baŋ pou be kyaa balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ tɛɛle dɔɔ nyi, baa tina Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nɛ dɔɔ kedi yela. Be na kara ba bia baala wose ya, te be na sila de naanaɔ beneŋ nombia ŋan bela ya.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Kei na sena yaa dɛɛ yɛɛ baa, de yɛɛ senaa baa nyii nyi n te kɔŋ kɛbo.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Mena dɔɔ yɛɛ kpene keŋ dɛɛ yako neŋ nɛ. Balaŋ banaara baale kyaa de gyaŋ kɛbo keŋ bɔɔ kaŋ ntam.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Gyu ke kpu na balaŋ banaara kɛwɔ na ɛ ka gberaa ɛ wose, na n ke tɔ kom keŋ baa gyoo nɛ, na baa nyiŋ tale tisi ba nyeeya. N yɛɛ mena na, walaŋ kamasɛ waa naa nyi nombia ŋan pou bɔɔ yako lee n wose man nɛ te yɛɛ ampaŋ ya. Mɔna baa naa nyi nyaŋ gbagba mɔ n ne di Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see nɛ dɔɔ nideli.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya te bɔɔ lɛɛ Yesu di nɛ dɔɔ, da te ŋmarase tɔne yelee wɔ te de yako wɔ kpene keŋ dɔɔ bake see nɛ nyi be na di bane dɛɛ weenɛɛ ya. Be na di fatabo ya te be na di wonembu ŋon ba te kara ɔ nyee pɛte ɔ ba yem nɛ ya. Nɛnɛɛ baa lese ba wose lee kafoŋ nombia man.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Mena dɔɔ tɛɛ kena keŋ na, te Pɔɔl moo balaŋ banaara baŋ, te be gyuuwɔ kegberaa ba wose. Te ɔ gyuu Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man ka see wee keŋ ba wose kegberaa keŋ gyae ke taŋ, na wee keŋ be man walaŋ kamasɛ waa fa Wurubuarɛ kedi.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Weeya nyetooro ŋan kɛɛ benaa keŋ nɛ, Gyudatena baale baŋ bɔɔ lee Esia tɛɛle man nɛ naa Pɔɔl Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man. Te be feefuwɔ do balaŋ dikpii keŋ bɔɔ gyaŋee botɔɔ nɛ te be kyaŋa e,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 te be fae yeesa nyi, “Iseraetena ɛ kaa kyɔ daa, balee kei yɛna walaŋ ŋon ɔ dɔŋ yenaŋ kamasɛ ɔ na wola balaŋ pou nombia tia de balaŋ na Wurubuarɛ mmaraase ŋan ɔ be yeli Mosesi be ŋmarase see fa daa nɛ, na Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ. Lee kenaŋ wɔle koraŋ na, ɔ ta mo balaŋ baŋ ba te yɛɛ Gyudatenawɔ ya nɛ kɔŋ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man mo ayimɛɛ kaa buraa ke.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Keŋ dɔɔ bɔɔ yako mena yɛna nyi, na be wulaa naa Efeso baale ŋon bɛɛ baake e nyi Tirofimuse nɛ, na Pɔɔl dɔŋɛɛ donɔɔ keŋ man, mena dɔɔ na baŋ gyeŋ nyi Pɔɔl ta mo e gyu Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Botɔɔ te donɔɔ keŋ pou siŋiiwɔ te balaŋ yeuwɔ lee yenaŋ kamasɛ kɔŋ kaa kyaŋ Pɔɔl te be wɔŋee e lee Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man. Karatetee dokoloŋ te be kyaŋa ka asima ŋan pou tɔ.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Be kɛɛ gyae baa ko e nɛ, te tiila ke tuŋa Romantena yoonɔɔtena siamante ŋon nyi, Gyerusalɛm donɔɔ keŋ pou te siŋii.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Debokenaŋ man te ɔ moo yoonɔɔtena kegyiise na yoonɔɔtena baale, te be yeuwɔ gyu balaŋ dikpii keŋ gyaŋ. Balaŋ baŋ kena siamante ŋon na yoonɔɔtena baŋ nɛ, te be tinaa Pɔɔl ketuku yela.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Be siamante ŋon gyuu Pɔɔl gyaŋ te ɔ ke kyaŋa e te ɔ yakowɔ nyi baa mo agbaraagbaraase ala bake e. Keŋte ɔ bɔɔse wɔ nyi, “Amɔte yɛna balee kei, te woŋ yaa ɔ yɛɛwɔ?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Balaŋ baŋ baale ne yako nombii dokoloŋ na baale mɔ ne yako ŋaale kpoo. Botɔɔ kee wosi dɔɔ, yoonɔɔtena siamante ŋon ta gyeŋ nombia ŋan nyee na ŋe nawɔɔ ya, mena dɔɔ ɔ yako ɔ tewulɛɛ baŋ nyi baa mo e gyu ba dekyae man.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Be ka mo e kelii botɔɔ keŋ bɛɛ mo gyeŋ gyoo deni keŋ man nɛ, balaŋ baŋ sia keyɛɛ dɔɔ yoonɔɔtena baŋ gate Pɔɔl seele adido.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Na balaŋ baŋ be silana wɔ nɛ, ne fae yeesa nyii, “Ɛ ko e.”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Be kɛɛ gyae baa mo Pɔɔl gyoo yoonɔɔtena baŋ dekyae keŋ man nɛ, ɔ yako yoonɔɔtena siamante ŋon nyi, “Mɛɛ gyae maa yako neŋ nombii daale.” Te ɔ bɔɔse Pɔɔl nyi, “N ne nyii Giriki dei?”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 “Na nyaŋ yɛna Igyipite baale ŋon n be kyaa koro seŋ tia kegyiise te n ba mo awudiina kakpoŋse banaara (4,000) sila n wose gyu kefula man nɛ yee?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Te Pɔɔl tiranɔɔ fa e nyi, “Koa, me yɛɛ Gyuda baale e te ba lola maŋ bo Silisia tɛɛle man. Ma lee Tasuse donɔɔ keŋ ke dana yele nɛ man. Waaseda, fa maŋ gbɛɛ na maa kolosi fa balaŋ baŋ.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Te yoonɔɔtena siamante ŋon faa e gbɛɛ nyi waa kolosi. Mena dɔɔ Pɔɔl seŋawɔ botɔɔ keŋ bɛɛ mo gyeŋ gyoo deni keŋ man nɛ, te ɔ gyinaa ɔ nyiŋmaa adido nyi baa wu be nɔɔ na baa tei e. Balaŋ baŋ ke wu be nɔɔse nɛ, te Pɔɔl kolosiwɔ Hiburu dei man fa wɔ.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.