Apocalipse 6
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NAA
1 Me ka seŋ mɛɛ kɛɛ nɛ, te Nambu ŋon wolee keenise nyetooro ŋan bɔɔ mo mataa tɔne keŋ tɔ ke nɔɔ nɛ man gyaŋgbate keŋ. Botɔɔ te me nyii wonise banaara baŋ man ŋolo fae yeesa keŋkeŋ ŋgba ɔga fae la nɛ baake nyiaa, “Kɔŋ!”
1 Vi quando o Cordeiro quebrou o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse som de trovão: — Venha!
2 Karatetee dokoloŋ me kɛɛ na, dɛɛkyɔŋ wolom pareparepare ŋolo seŋɛɛ laa. Na walaŋ ŋon ɔ kyaa ɔ dɔɔ nɛ dana baŋdaŋ, te ba moo gyooro kotɔtɔɔ fa e. Keŋte ɔ kyaawɔ dɛɛkyɔŋ ŋon dɔɔ lee laŋ ŋgba walaŋ ŋon ɔ ne yoo di debaŋ kamasɛ nɛ, te ɔ laŋawɔ ɔ kaa yoo di.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e foi-lhe dada uma coroa. E ele saiu vencendo e para vencer.
3 Nambu ŋon ke wolee keeni alate keŋ nɛ, te me nyii wonise banaara baŋ man balate ŋon woya baakewɔ nyiaa, “Kɔŋ!”
3 Quando o Cordeiro quebrou o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: — Venha!
4 Karatetee dokoloŋ te me naa dɛɛkyɔŋ balate ŋolo mɔ leewɔ kɔŋ. Kei ŋon yɛɛ dɛɛkyɔŋ yayam e. Te be faa walaŋ ŋon ɔ kyaa ɔ dɔɔ nɛ doŋ nyi waa lese wosefɛɛreŋ lee tɛɛle kei dɔɔ, na balaŋ ke nyiŋ yoo koe dɔŋa. Keŋte ba moo yoosila dinaa daale do e ɔ nyiŋmaa man.
4 E saiu outro cavalo, que era vermelho. E ao seu cavaleiro foi dado poder para tirar a paz da terra e fazer com que os homens matassem uns aos outros. Também lhe foi dada uma grande espada.
5 Nambu ŋon ke wolee keeni atoorote keŋ nɛ, me nyii wonise banaara baŋ man batoorote ŋon woya baakewɔ nyiaa, “Kɔŋ!” Me kɛɛ na dɛɛkyɔŋ bibiini kirikirikiri ŋolo seŋɛɛ laa me siaman. Na walaŋ ŋon ɔ kyaa ɔ dɔɔ nɛ dana kɔta keŋ bɛɛ mo keri abɔɔ nɛ ɔ nyiŋmaa man.
5 Quando o Cordeiro quebrou o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: — Venha! Então olhei, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Botɔɔ te me nyii kolo ŋgba walaŋ kekolosi nɛ wonise banaara baŋ man nyiaa, “Baa yɔɔ kefaa biliŋ kuruwaatɔɔ lɛɛ walaŋ wee dokoloŋ tom keyɛɛ kɔba. Mena mɔ te baa yɔɔ wambela biliŋ kuruwaa tɔɔse atooro lɛɛ walaŋ wee dokoloŋ tom keyɛɛ kɔba. Mɔna nuŋ na soloŋ dɔɔ, ŋolo na tina ŋa ya!”
6 E ouvi o que parecia uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: — Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifique o azeite e o vinho.
7 Nambu ŋon ke wolee keeni anaarate keŋ nɛ, te me nyii wonise banaara baŋ man banaarate ŋon woya baakewɔ nyiaa, “Kɔŋ!”
7 Quando o Cordeiro quebrou o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: — Venha!
8 Me gɛɛse kɛɛ na, dɛɛkyɔŋ kpalaa kɔŋkɔsɔŋ ŋolo seŋɛɛ laa botɔɔ. Walaŋ ŋon ɔ kyaa ɔ dɔɔ nɛ te bɛɛ baake nyi Yeŋ. Na woyadɛɛ mɔ silana e wɔle wɔle. Ba te fa wɔ doŋ nyi baa mo yoosila na tanam, na kaweese na wonembia kumɛɛ baŋ be kyaa tɛɛle kei dɔɔ nɛ, koe balaŋ baŋ be kyaa tɛɛle kei dɔɔ nɛ be man kekpase anaara man dekpeŋ dokoloŋ.
8 Vi, então, e eis um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o inferno o estava seguindo. E lhes foi dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Nambu ŋon ke wolee keeni anoŋte keŋ nɛ, te me naa balaŋ baale woya na be doo Wurubuarɛ kedeesa boe keŋ ateta. Mena woya kɛwɔ yɛna balaŋ baŋ lee Wurubuarɛ nombia ŋan keyako dɔɔ te bɔɔ koe wɔ nɛ. Mena balaŋ benaŋ seŋawɔ keŋkeŋ di Wurubuarɛ nombia ŋan wose man adansɛɛ, keŋ be ta lee be wɔle ya.
9 Quando o Cordeiro quebrou o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Botɔɔ te woya baŋ fae yeesa keŋkeŋ bɔɔse nyiaa, “De Gbeŋgyoo Wurubuarɛ, nyaŋ yɛna doŋte. Nyaŋ nyaageŋ yɛna walaŋ ŋon n ne di anokoare, te ayimɛɛ kamasɛ mɔ be doo n man ya. Woromɔ te nyaŋ ke di tɛɛle kei dɔɔ balaŋ nombia, na n ke wɔŋ ba deŋele lee mena keŋ bɔɔ koe daa nɛ dɔɔ?”
10 Clamaram com voz forte, dizendo: — Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Keŋte Wurubuarɛ faa woya baŋ man walaŋ kamasɛ kegba wolom wurikyim. Te ɔ yako wɔ nyiaa, “Ɛ nyiŋ konɔɔ kyaa kyomii. Nawolo nyi kaboena nyi ɛ tebia Kristotena akaŋ baŋ kaboena nyi baa koe wɔ lee Wurubuarɛ nombia ŋan keyako dɔɔ, ŋgba mena keŋ bɔɔ koe ŋon nɛ be yaanɔɔle keŋ kelii pɛ.”
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi pedido que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Nambu ŋon ke wolee keeni loorote keŋ nɛ, karatetee dokoloŋ te tɛɛle wosiwɔ keŋkeŋ, te weese kyɛɛkeewɔ biri tuum ŋgba kanyaŋ bibiini nɛ. Te gyaalaŋ mɔ kyɛɛkeewɔ yase gooŋ ŋgba fatabo nɛ.
12 Vi quando o Cordeiro quebrou o sexto selo. Houve um grande terremoto, o sol se tornou negro como pano de saco feito de crina, a lua ficou toda vermelha como sangue,
13 Botɔɔ te kyolobiise kuliiwɔ lee adido yala tɛɛle man, ŋgba mena keŋ feliŋ dinaa de gyɔɔ te daasebia adendelɛɛ ne tirii yala nɛ.
13 as estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando sacudida por um vento forte,
14 Keŋte adido mɔ bɔɔwɔ ŋgba mena keŋ bɛɛ bɔɔ dofoŋoŋ nɛ te ke ŋaalaawɔ. Te bulase na tɛɛlesebia ŋan loŋ be kilisi ŋa gyaŋee nɛ, pou ŋaalaawɔ lee botɔɔ keŋ ŋa seŋɛɛ nɛ.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então todos os montes e as ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Te tɛɛle kei dɔɔ gyooneŋ na yoonɔɔtena kegyiise, na balaŋ baŋ be dana kɔba na tɛɛle kei dɔɔ kegyiise na gbeŋi kamasɛ, na gyoorobia pou yekiiwɔ ka yo boya bɔɔneŋ man na kpanaŋse ŋan ŋe gyakaa bulase dɔɔ nɛ ateta.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Keŋte be fae yeesa baake bulase na kpanaŋse ŋan nyiaa, “Ɛ biliŋi kaa wuu de dɔɔ. Na walaŋ ŋon ɔ kyaa gyooro gbeli keŋ dɔɔ nɛ be nyiŋ naa daa ya, na Nambu ŋon mɔ be nyiŋ mo baŋ wɔŋ da deŋele ya.
16 e disseram aos montes e aos rochedos: — Caiam sobre nós e nos escondam da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Nawolo nyi wee dinaa keŋ baa mo baŋ di balaŋ nombia nɛ te lii. Te amɔte ne gyae la waa tale seŋ be siaman?”
17 Porque chegou o grande Dia da ira deles, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.