Apocalipse 5
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs BKJ
1 Kɛŋa wɔle nɛ, me naa tɔne debɔɔsa daale doo walaŋ ŋon ɔ kyaa gyooro gbeli keŋ dɔɔ nɛ dunoluŋ nyiŋmaa man. Ba te ŋmarase do tɔne keŋ siaman na ke wɔle pou, te ba moo kolo anemaataŋ ŋgba keeni nɛ tɔ ke nɔɔ betabonyetooro.
1 E eu vi na destra do que estava assentado no trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Keŋte me naa Wurubuarɛ kpilale doŋte ŋolo fae yeesa keŋkeŋ bɔɔse nyiaa, “Amɔte kaboela nyi waa wolee keenise ŋan, na waa toro tɔne keŋ?”
2 E eu vi um forte anjo proclamando em alta voz: Quem é digno de abrir o livro e romper os seus selos?
3 Mɔna, na ŋolo be kyaa adido yaa tɛɛle kei dɔɔ, yaa tɛɛle kei ateta keŋ waa tale toro tɔne keŋ na waa kala ke ya.
3 E nenhum homem no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, era capaz de abrir o livro, nem de olhar para ele.
4 Mena dɔɔ me wiiwɔ nideli, nawolo nyi be te nyiŋ walaŋ ŋon ɔ kaboena nyi waa toro tɔne keŋ yaa waa kala ke ya.
4 E eu chorei muito, porque nenhum homem foi achado digno de abrir e ler o livro, nem de olhar para ele.
5 Botɔɔ te kegyiise baŋ man ŋolo yako maŋ nyiaa, “Na wii ya. Kɛɛ, walaŋ ŋon bɛɛ baake nyi Dinaate ŋon ɔ ba lee Gyuda dekpaŋalaŋ man na gyoo Defidi duuluŋ man te ɔ yɛɛ walaŋ dinaa e nɛ te yoo di ɔbɔnsam dɔɔ. Mena dɔɔ ŋon ne gyae la waa tale wolee keenise nyetooro ŋan, na waa toro tɔne keŋ.”
5 E um dos anciãos me disse: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, prevaleceu para abrir o livro e romper os seus sete selos.
6 Keŋte me naa Nambu ŋon ɔ yɛɛ ŋgba ba koo e bo nɛ seŋɛɛ gyooro gbeli keŋ na wonise banaara baŋ, na kegyiise sao banaara baŋ nsana nsana. Ɔ dana woo nyetooro na sia nyetooro. Sia nyetooro ŋan yɛna Wurubuarɛ feliŋse nyetooro ŋan ɔ be kpili kɔŋ tɛɛle kei dɔɔ yenaŋ kamasɛ nɛ.
6 E eu olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais, e no meio dos anciãos um Cordeiro em pé, como se tivesse sido morto; tendo sete chifres e sete olhos, que são os sete Espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 Botɔɔ te Nambu ŋon kɔŋawɔ kaa lɛɛ tɔne keŋ lee walaŋ ŋon ɔ kyaa gyooro gbeli keŋ dɔɔ nɛ nyiŋmaa man.
7 E ele veio e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Ɔ ke lɛɛ tɔne keŋ nɛ, wonise banaara (4) baŋ na kegyiise saobanaara (24) baŋ kaa buŋawɔ som Nambu ŋonaŋ. Na be man walaŋ kamasɛ dana adolɛɛ na kɔba yayam nyefale, na oliifi te wulu ŋe man. Oliifi keŋ seŋɛɛ baa fa Kristotena kefane keŋ bɛɛ fane fa Wurubuarɛ nɛ.
8 E havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro; tendo cada um deles harpa e vasos de ouro cheios de incenso, que são as orações dos santos.
9 Keŋte be kpee nɔɔneŋ wɔle fa Nambu ŋon nyiaa,
9 E eles cantavam uma nova canção, dizendo: Tu és digno de tomar o livro, e de abrir seus selos; porque foste morto e nos resgatastes para Deus pelo teu sangue, de cada família, e língua, e povo e nação;
10 N ta mo mena balaŋ benaŋ kpu n gyoori keŋ man,
10 e nos fizeste reis e sacerdotes para o nosso Deus, e nós reinaremos sobre a terra.
11 Me ka bese gɛɛse kɛɛ nɛ, te me nyii Wurubuarɛ kpilala burum baale woya. Ba boe keŋ nyi ŋolo na ŋolo be tale kala wɔ ya. Na be te kilisi gyooro gbeli keŋ na wonise banaara baŋ na kegyiise sao banaara baŋ pou.
11 E eu olhei, e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e o número deles era dez mil, vezes dez mil, e milhares de milhares;
12 Na bee kpee nɔɔneŋ keŋkeŋ nyiaa,
12 dizendo em alta voz: Digno é o Cordeiro que foi morto para receber poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e bênção.
13 Botɔɔ te me nyii kpene kamasɛ keŋ Wurubuarɛ be yɛɛ te ŋe kyaa adido, na ŋan ŋe kyaa tɛɛle dɔɔ na ŋan ŋe doo tɛɛle ateta, na ŋan ŋe doo ɛpo man nɛ pou kpee nɔɔneŋ yako nyiaa,
13 E cada criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, assim como as que estão no mar, e tudo o que neles há, eu as ouvi dizendo: Bênção, e honra, e glória, e poder, sejam àquele que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, para sempre e sempre.
14 Keŋte wonise banaara baŋ sɛɛwɔ yako nyi, “Amɛn.” Te kegyiise sao banaara baŋ tisiwɔ buŋii ba doona dɔɔ, te ba moo be sia buŋ tɛɛle man te ba somwɔ.
14 E os quatro animais disseram: Amém. E os vinte e quatro anciãos se prostraram e adoraram aquele que vive para sempre e sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.