Apocalipse 18
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ARA
1 Kei wɔle nɛ, te ma besewɔ naa Wurubuarɛ kpilale ŋolo te tisi lee adido ɔ ne kɔŋ. Na ɔ dana doŋ te ɔ gyoorobiiri ŋalakeewɔ tɛɛle kei dɔɔ pou.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Keŋte ɔ fae yeesa keŋkeŋ nyiaa,
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Nawolo nyi ɔ ta mo ɔ kafoŋ nombia
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Keŋte me nyii woya ŋaale lee adido bela nyiaa,
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Wurubuarɛ te tɔɔse ɔ nombiakumɛɛ ŋan,
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Nombiakumɛɛ ŋan ɔ ba mo yɛɛ balaŋ nɛ,
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Mena keŋ ɔ be di gyoŋ
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Lee mena dɔɔ weese dokoloŋ kooŋ man
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Tɛɛle kei dɔɔ gyooneŋ baŋ bɔɔ gyem tisi ɔ dɔɔ yɛɛ kafoŋ nombia na e, te bɔɔ di gyoŋ kamasɛ kpu na e nɛ, akpaa be naa boalaŋ keŋ ne kpa e nɛ nyɔɔse na, baa wii na baa di ɔ walaŋsa nideli.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Diyem keŋ gyae kekɔŋ Babilɔn donɔɔ keŋ dɔɔ nɛ, gyae ke yɛɛ gyooneŋ baŋ gyakoloŋ. Mena dɔɔ baa seŋ lemlem wii na baa yako nyiaa,
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Tɛɛle kei dɔɔ kebudiira baŋ mɔ baa wii na baa di walaŋsa ɔ dɔɔ. Nawolo nyi ŋolo bɛɛ tekaa lɛɛ ba abɔɔ bela ya.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Ŋolo bɛɛ tekaa lɛɛ ba kegyaŋase na abɔɔ ŋan bɔɔ mo kɔba yayam na kɔba wolom na boya kpaakpaa nyiŋan yɛɛ ŋa nɛ ya. Ŋolo bɛɛ tekaa lɛɛ ba akaralɛɛ kpaakpaa nyiŋan, na agoo kanyaŋse na kanyaŋse yayama na abɔɔ ŋan bɔɔ mo tuu kela yɛɛ ŋa nɛ ya. Ŋolo bɛɛ tekaa lɛɛ abɔɔ ŋan bɔɔ mo daase kpookpoo ŋan ŋe dana koya doŋ yae, na abɔɔ ŋan bɔɔ mo nyeela kpookpoo na boya ŋan ŋe dana koya doŋ yɛɛ ŋa nɛ ya.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Ŋolo bɛɛ tekaa lɛɛ ba abɔɔ buruburu ŋan ŋe dana ofoŋ te bɛɛ mo saa weenɛɛ, na adudo na oliifi na pɛperɛ na soloŋ na nuŋ na biliŋ na nunkyuese na namense na dɛɛkyɔŋse na ŋe kɔtase, na gbeŋa na baŋ bɔɔ kyaŋ wɔ yoo man nɛ ya.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Kebudiira baŋ baa yako nyiaa, “Abɔɔ kpaakpaa ŋan pou n be yase n sia gyae nɛ, ŋe popou ta lee n nyiŋmaa man. Mena keŋ n be nyiŋ n wose, na yele keŋ n be lɛɛ nɛ pou ta yoo kekpaakekpaa.”
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Nombia ŋan gyae ke kɔŋ Babilɔn donɔɔ keŋ dɔɔ nɛ, gyae ke yɛɛ kebudiira baŋ bɔɔ di kebu donɔɔ kenaŋ man nyiŋ ba wose nɛ gyakoloŋ. Mena dɔɔ baa seŋ lemlem wii, na baa di walaŋsa.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Baa wii yako nyiaa,
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Mɔna debaŋ dokoloŋ kei man na,
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Baa seŋ botɔɔ na baa kɛɛ donɔɔ keŋ kekpabii. Be naa ke kɛɛ kpaa keŋ nɛ baa yako nyiaa, “Donɔɔ woŋti kyaa kaalaŋ, keŋ kelii mena donɔɔ dinaa kei.”
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Baa kyaa ŋgba liala nɛ na baa wii waraŋase man nyiaa,
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Ɛmɛɛ baŋ pou ɛ kyaa adido,
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Botɔɔ te Wurubuarɛ kpilale Dekpatakpere ŋolo moo boe dinaa dinaa daale, te ɔ fuŋa ke ka do ɛpo man te ɔ yakowɔ nyiaa,
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Ŋolo mɔ be gyae waa tekaa nyii adolɛɛ gyɔɔra na nɔɔneŋ kpeera yaa keferee na kaberɛ wolala nkaŋ donɔɔ dinaa kei man bela ya.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Te ŋolo na ŋolo be gyae waa tekaa naa
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Babilɔn donɔɔ dinaa kei man
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.