Apocalipse 16
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs NAA
1 Keŋte me nyii woya ŋaale Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man ne yako Wurubuarɛ kpilala nyetooro baŋ keŋkeŋ nyiaa, “Ɛ gyu ke kyɛɛkee Wurubuarɛ baŋ kumɛɛ ŋan ŋe doo ɛ nyefalɛɛ nyetooro ŋan man nɛ woli tɛɛle dɔɔ.”
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Botɔɔ te Wurubuarɛ kpilale gyaŋgbate ŋon gyuuwɔ ke kyɛɛkee kpene keŋ doo ɔ nyefale keŋ man nɛ woli tɛɛle dɔɔ. Ɔ ke kyɛɛkee ke woli tɛɛle dɔɔ pɛ, te gyamɛɛ kumɛɛ ŋaale kaa gyɔɔ balaŋ baŋ pou bɔɔ do wɔ wonembukum ŋon nso, te bɛɛ som bane ŋon bɔɔ maa wonembukum ŋonaŋ dinɔɔ man nɛ.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Kenaŋ wɔle te Wurubuarɛ kpilale balate ŋon mɔ kyɛɛkee kpene keŋ doo ɔ nyefale keŋ man nɛ do ɛpo man. Botɔɔ te ɛpo loŋ keŋ kyɛɛkeewɔ yɛɛ ŋgba walaŋ deyeŋe fatabo nɛ, te wonembu kamasɛ ŋon ɔ doo ɛpo man nɛ yeŋawɔ.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Keŋte Wurubuarɛ kpilale batoorote ŋon mɔ kyɛɛkee kpene keŋ doo ɔ nyefale man nɛ do booneŋ na loŋse man, te ŋe popou bese fatabose.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Botɔɔ te me nyii Wurubuarɛ kpilale ŋon ɔ ne kɛɛ loŋse ŋan dɔɔ nɛ yakowɔ nyiaa,
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Nawolo nyi ba koe n balaŋ
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Keŋte me nyii ŋolo kolosiwɔ lee botɔɔ keŋ bee deesi nɛ nyiaa,
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Kenaŋ wɔle te Wurubuarɛ kpilale banaarate ŋon mɔ kyɛɛkee kpene keŋ doo ɔ nyefale keŋ man nɛ woli weese dɔɔ. Te be faa weese doŋ nyi waa nyakee balaŋ ŋgba boalaŋ nɛ.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Mena dɔɔ weese ŋon nyakee balaŋ baŋ nideli, te be falaa Wurubuarɛ ŋon ɔ dana doŋ mena kayeyɛɛ nombia ŋan dɔɔ nɛ yele. Mɔna be bɛe ba te kyɛɛkee ba agyueŋ na baa tina be nombiakumɛɛ keyɛɛ yela, na baa lese Wurubuarɛ yele ya.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Keŋte Wurubuarɛ kpilale banoŋte ŋon mɔ kyɛɛkee kpene keŋ doo ɔ nyefale keŋ man nɛ woli wonembukum ŋon gyooro gbeli keŋ dɔɔ. Botɔɔ te ditiŋtɛɛ gyoo wonembukum ŋon gyoori keŋ pou. Kayeyɛɛ keŋ be kɔŋ balaŋ dɔɔ nɛ, yela be nyii weeleŋ nideli te be tao be kela.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Be gyamɛɛ ŋan bɔɔ nyim na weeleŋ keŋ bɔɔ nyii nɛ, yela be falaa Wurubuarɛ ŋon ɔ kyaa adido nɛ. Mɔna be bɛe ba te kyɛɛkee ba agyueŋ na baa tina be nombiakumɛɛ keyɛɛ yela, na baa kɔŋ ɔ gyaŋ ya.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Keŋte Wurubuarɛ kpilale loorote ŋon mɔ kyɛɛkee kpene keŋ doo ɔ nyefale keŋ man nɛ, do boo dinaa keŋ bɛɛ baake ke nyi Efurate nɛ man. Te loŋ keŋ pou yoowɔ, na gbɛɛ ke doo fa gyooneŋ baŋ baa lee weese dɛɛlee man kɔŋ nɛ.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Botɔɔ te me naa feliŋkumɛɛ atooro ŋaale na ŋe yɛɛ ŋgba penlase nɛ. Ŋa lee wonembukum dekpatakpere ŋon na wonembukum gyaŋgbate ŋon, na wonembukum balate dekarate ŋon nɔɔse man.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Mena feliŋkumɛɛ kɛwɔ yɛɛ ɔbɔnsam tewulɛɛwɔ, te be dana doŋ keŋ bɛɛ tale yɛɛ gyakoloŋ nombia dinaana. Be dɔŋ tɛɛle kei gyooneŋ pou dɔɔ bee yilaa wɔ, na be kaa yoo na Wurubuarɛ doŋte ŋon ɔ wee dinaa keŋ man.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 De Gbeŋgyoo kpa nyiaa, “Ɛ tɔɔse nyi maa kɔŋ kaa futaa ŋon bo ŋgba ŋmɛɛlate nɛ! Mena dɔɔ walaŋ kamasɛ ŋon waa kyaa gyee keŋ ɔ be wolee ɔ wose ya, te waa desina ɔ wose keŋ ɔ be tɛɛ diteŋteli na desɛŋ balaŋ man mena wee kenaŋ ya nɛ, ŋon na nyeebam.”
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Keŋte feliŋkumɛɛ ŋan yilaa gyooneŋ baŋ, te be gyuuwɔ kegyaŋee botɔɔ keŋ bɛɛ baake ke Gyudatena dei man nyi Amagedɔn nɛ.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Kenaŋ wɔle te Wurubuarɛ kpilale nyetoorote ŋon mɔ kyɛɛkee kpene keŋ doo ɔ nyefale keŋ man nɛ woli feliŋ man. Botɔɔ te me nyii yeesa keŋkeŋ ŋaale lee gyooro gbeli keŋ ke doo Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man nɛ nyiaa, “Nɛnɛɛ dɔɔ te taŋ!”
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Kei wɔle te ɔga ŋmaalewɔ agbaatee agbaatee, te ɔ faewɔ agbaatee agbaatee, te tɛɛle wosiwɔ nideli. Leenaŋ debaŋ keŋ balaŋ be kyaa tɛɛle kei dɔɔ pou nɛ, tɛɛle te wosi ta mena see ya.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Keŋte donɔɔ dinaa keŋ kpasewɔ akpeŋ atooro, te donɔɔse dinaana ŋan pou ŋe kyaa tɛɛle kei dɔɔ nɛ yɛlɛɛwɔ. Te Wurubuarɛ tɔɔse nombiakumɛɛ ŋan Babilɔntena be yɛɛ nɛ, mena dɔɔ ɔ gyeŋa baŋ kum do wɔ nideli ŋgba mena keŋ kaboena nɛ.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Te donɔɔse ŋan pou loŋ be kilisi ŋa gyaŋee nɛ, na bulase pou ŋaalaawɔ.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Te akpeleŋkpeleŋbia dinaana ŋan ŋe dana yuŋ nideli nɛ leewɔ adido yala balaŋ dɔɔ. Mena dɔɔ balaŋ baŋ falaa Wurubuarɛ lee kayeyɛɛ nombia ŋan akpeleŋkpeleŋbia ŋan ba mo kɔŋ be dɔɔ nɛ dɔɔ. Nawolo nyi diyem keŋ akpeleŋkpeleŋbia ŋan be naase wɔ nɛ, te yɛɛ nsendee ya.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.