Apocalipse 16
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ARIB
1 Keŋte me nyii woya ŋaale Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man ne yako Wurubuarɛ kpilala nyetooro baŋ keŋkeŋ nyiaa, “Ɛ gyu ke kyɛɛkee Wurubuarɛ baŋ kumɛɛ ŋan ŋe doo ɛ nyefalɛɛ nyetooro ŋan man nɛ woli tɛɛle dɔɔ.”
1 E ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças, da ira de Deus.
2 Botɔɔ te Wurubuarɛ kpilale gyaŋgbate ŋon gyuuwɔ ke kyɛɛkee kpene keŋ doo ɔ nyefale keŋ man nɛ woli tɛɛle dɔɔ. Ɔ ke kyɛɛkee ke woli tɛɛle dɔɔ pɛ, te gyamɛɛ kumɛɛ ŋaale kaa gyɔɔ balaŋ baŋ pou bɔɔ do wɔ wonembukum ŋon nso, te bɛɛ som bane ŋon bɔɔ maa wonembukum ŋonaŋ dinɔɔ man nɛ.
2 Então foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra; e apareceu uma chaga ruim e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Kenaŋ wɔle te Wurubuarɛ kpilale balate ŋon mɔ kyɛɛkee kpene keŋ doo ɔ nyefale keŋ man nɛ do ɛpo man. Botɔɔ te ɛpo loŋ keŋ kyɛɛkeewɔ yɛɛ ŋgba walaŋ deyeŋe fatabo nɛ, te wonembu kamasɛ ŋon ɔ doo ɛpo man nɛ yeŋawɔ.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu todo ser vivente que estava no mar.
4 Keŋte Wurubuarɛ kpilale batoorote ŋon mɔ kyɛɛkee kpene keŋ doo ɔ nyefale man nɛ do booneŋ na loŋse man, te ŋe popou bese fatabose.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Botɔɔ te me nyii Wurubuarɛ kpilale ŋon ɔ ne kɛɛ loŋse ŋan dɔɔ nɛ yakowɔ nyiaa,
5 E ouvi o anjo das águas dizer: Justo és tu, que és e que eras, o Santo; porque julgaste estas coisas;
6 Nawolo nyi ba koe n balaŋ
6 porque derramaram o sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado sangue a beber; eles o merecem.
7 Keŋte me nyii ŋolo kolosiwɔ lee botɔɔ keŋ bee deesi nɛ nyiaa,
7 E ouvi uma voz do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Kenaŋ wɔle te Wurubuarɛ kpilale banaarate ŋon mɔ kyɛɛkee kpene keŋ doo ɔ nyefale keŋ man nɛ woli weese dɔɔ. Te be faa weese doŋ nyi waa nyakee balaŋ ŋgba boalaŋ nɛ.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Mena dɔɔ weese ŋon nyakee balaŋ baŋ nideli, te be falaa Wurubuarɛ ŋon ɔ dana doŋ mena kayeyɛɛ nombia ŋan dɔɔ nɛ yele. Mɔna be bɛe ba te kyɛɛkee ba agyueŋ na baa tina be nombiakumɛɛ keyɛɛ yela, na baa lese Wurubuarɛ yele ya.
9 E os homens foram abrasados com grande calor; e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Keŋte Wurubuarɛ kpilale banoŋte ŋon mɔ kyɛɛkee kpene keŋ doo ɔ nyefale keŋ man nɛ woli wonembukum ŋon gyooro gbeli keŋ dɔɔ. Botɔɔ te ditiŋtɛɛ gyoo wonembukum ŋon gyoori keŋ pou. Kayeyɛɛ keŋ be kɔŋ balaŋ dɔɔ nɛ, yela be nyii weeleŋ nideli te be tao be kela.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam de dor as suas línguas.
11 Be gyamɛɛ ŋan bɔɔ nyim na weeleŋ keŋ bɔɔ nyii nɛ, yela be falaa Wurubuarɛ ŋon ɔ kyaa adido nɛ. Mɔna be bɛe ba te kyɛɛkee ba agyueŋ na baa tina be nombiakumɛɛ keyɛɛ yela, na baa kɔŋ ɔ gyaŋ ya.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram o Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Keŋte Wurubuarɛ kpilale loorote ŋon mɔ kyɛɛkee kpene keŋ doo ɔ nyefale keŋ man nɛ, do boo dinaa keŋ bɛɛ baake ke nyi Efurate nɛ man. Te loŋ keŋ pou yoowɔ, na gbɛɛ ke doo fa gyooneŋ baŋ baa lee weese dɛɛlee man kɔŋ nɛ.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do oriente.
13 Botɔɔ te me naa feliŋkumɛɛ atooro ŋaale na ŋe yɛɛ ŋgba penlase nɛ. Ŋa lee wonembukum dekpatakpere ŋon na wonembukum gyaŋgbate ŋon, na wonembukum balate dekarate ŋon nɔɔse man.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta, vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Mena feliŋkumɛɛ kɛwɔ yɛɛ ɔbɔnsam tewulɛɛwɔ, te be dana doŋ keŋ bɛɛ tale yɛɛ gyakoloŋ nombia dinaana. Be dɔŋ tɛɛle kei gyooneŋ pou dɔɔ bee yilaa wɔ, na be kaa yoo na Wurubuarɛ doŋte ŋon ɔ wee dinaa keŋ man.
14 Pois são espíritos de demônios, que operam sinais; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo, para os congregar para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 De Gbeŋgyoo kpa nyiaa, “Ɛ tɔɔse nyi maa kɔŋ kaa futaa ŋon bo ŋgba ŋmɛɛlate nɛ! Mena dɔɔ walaŋ kamasɛ ŋon waa kyaa gyee keŋ ɔ be wolee ɔ wose ya, te waa desina ɔ wose keŋ ɔ be tɛɛ diteŋteli na desɛŋ balaŋ man mena wee kenaŋ ya nɛ, ŋon na nyeebam.”
15 {Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua nudez.}
16 Keŋte feliŋkumɛɛ ŋan yilaa gyooneŋ baŋ, te be gyuuwɔ kegyaŋee botɔɔ keŋ bɛɛ baake ke Gyudatena dei man nyi Amagedɔn nɛ.
16 E eles os congregaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Kenaŋ wɔle te Wurubuarɛ kpilale nyetoorote ŋon mɔ kyɛɛkee kpene keŋ doo ɔ nyefale keŋ man nɛ woli feliŋ man. Botɔɔ te me nyii yeesa keŋkeŋ ŋaale lee gyooro gbeli keŋ ke doo Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man nɛ nyiaa, “Nɛnɛɛ dɔɔ te taŋ!”
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar; e saiu uma grande voz do santuário, da parte do trono, dizendo: Está feito.
18 Kei wɔle te ɔga ŋmaalewɔ agbaatee agbaatee, te ɔ faewɔ agbaatee agbaatee, te tɛɛle wosiwɔ nideli. Leenaŋ debaŋ keŋ balaŋ be kyaa tɛɛle kei dɔɔ pou nɛ, tɛɛle te wosi ta mena see ya.
18 E houve relâmpagos e vozes e trovões; houve também um grande terremoto, qual nunca houvera desde que há homens sobre a terra, terremoto tão forte quão grande;
19 Keŋte donɔɔ dinaa keŋ kpasewɔ akpeŋ atooro, te donɔɔse dinaana ŋan pou ŋe kyaa tɛɛle kei dɔɔ nɛ yɛlɛɛwɔ. Te Wurubuarɛ tɔɔse nombiakumɛɛ ŋan Babilɔntena be yɛɛ nɛ, mena dɔɔ ɔ gyeŋa baŋ kum do wɔ nideli ŋgba mena keŋ kaboena nɛ.
19 e a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Te donɔɔse ŋan pou loŋ be kilisi ŋa gyaŋee nɛ, na bulase pou ŋaalaawɔ.
20 Todas ilhas fugiram, e os montes não mais se acharam.
21 Te akpeleŋkpeleŋbia dinaana ŋan ŋe dana yuŋ nideli nɛ leewɔ adido yala balaŋ dɔɔ. Mena dɔɔ balaŋ baŋ falaa Wurubuarɛ lee kayeyɛɛ nombia ŋan akpeleŋkpeleŋbia ŋan ba mo kɔŋ be dɔɔ nɛ dɔɔ. Nawolo nyi diyem keŋ akpeleŋkpeleŋbia ŋan be naase wɔ nɛ, te yɛɛ nsendee ya.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraivada, pedras quase do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraivada; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.