Apocalipse 14

WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kenaŋ wɔle ma besewɔ gɛɛse kɛɛ na, te me naa Nambu ŋon ɔ ba mo ɔ wose fa kedeesa nɛ seŋɛɛ Siyɔn bula keŋ dɔɔ. Na balaŋ kakpoŋse kufu bala akpeŋ kufu ala (144,000) seŋɛɛ Nambu ŋonaŋ gyaŋ. Ba te ŋmarase Nambu ŋon yele na ɔ kya Wurubuarɛ yele gyakaa mena balaŋ benaŋ tirinɔɔse dɔɔ.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Keŋte me nyii woya ŋaale lee adido ŋgba boo wuu la waale ne lam nɛ, te ka besewɔ wii ŋgba ɔga fae la nɛ. Woya ŋan mɔɔ nyii nɛ, ŋe yɛɛ ŋgba baale ne gyɔɔ na adolɛɛse nɛ.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Mena balaŋ kɛwɔ seŋawɔ Wurubuarɛ gyooro gbeli keŋ, na wonise banaara baŋ na kegyiise baŋ siaman kpee nɔɔneŋ wɔle. Te ŋolo te tale kasee nɔɔneŋ kenaŋ kpu na balaŋ kakpoŋse kufu bala akpeŋ kufu ala (144,000) baŋ Wurubuarɛ be tɔ ba nyeeman kom lɛɛ wɔ lee tɛɛle kei dɔɔ nɛ ya.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Mena balaŋ kɛwɔ yɛna balaŋ baŋ bɔɔ tela ba wose nideli, keŋ ba te doo na ala yaa baala see korakora ya nɛ. Bee sila Nambu ŋon gyu yenaŋ kamasɛ keŋ ɔ ne gyu nɛ. Balaŋ kɛwɔ yɛna balaŋ baŋ Wurubuarɛ be tɔ ba nyee man kom lɛɛ wɔ lee tɛɛle kei dɔɔ nɛ. Be ta mo wɔ fa Wurubuarɛ na ɔ Nambu ŋon, ŋgba mena keŋ walaŋ na mo ɔ wɔɔman weenɛɛ gyaŋgba nyiŋan deesi fa Wurubuarɛ nɛ.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Be te di dekara see korakora ya, te nombiikum kamasɛ mɔ be mataa na wɔ ya.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Kenaŋ wɔle te ma besewɔ naa Wurubuarɛ kpilale ŋolo na ɔ ne furufu feliŋ man adido. Na ɔ dana Kristo nombia kpaakpaa ŋan ŋe kyaa kekpaakekpaa nɛ waa kolosi fa deise, na akpaŋalaŋse na tɛɛle kei dɔɔ balaŋ pou.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Keŋte ɔ kolosiwɔ keŋkeŋ nyiaa, “Ɛ yee Wurubuarɛ na ɛ ka lese ɔ yele, nawolo nyi ɔ nombia kedi debaŋ keŋ te lii. Ɛ som Wurubuarɛ, nawolo nyi ŋon yɛɛna adido na ateta na ɛpo na loŋse pou.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Botɔɔ te Wurubuarɛ kpilale balate ŋolo mɔ kɔŋawɔ kaa yako nyiaa, “Babilɔn donɔɔ dinaa keŋ te yɛlɛɛ. Ɔ te yale, nawolo nyi ɔ ta mo ɔ kafoŋ nombia kyaŋee tɛɛle kei dɔɔ balaŋ pou. Ɔ kafoŋ kei yɛɛ yaa ŋgba soloŋ doŋte te ɔ moowɔ fa tɛɛle kei dɔɔ balaŋ te be nyɔɔwɔ dɛɛse nɛ.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Keŋte Wurubuarɛ kpilale batoorote ŋolo mɔ kaa yakowɔ keŋkeŋ nyiaa, “Akpaa ŋolo da som wonembukum ŋon, yaa bane ŋon bɔɔ maa ŋgba ŋon nɛ, yaa ɔ sɛɛ te ba do e nso ɔ nyiŋmaa man yaa ɔ tirinɔɔ dɔɔ nɛ, be gyae ke de fa e ya.
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 Wurubuarɛ waa gyeŋ baŋ ɔtenate dɔɔ na waa wɔŋ ɔ deŋele nideli. Gyae ke yɛɛ ŋgba Wurubuarɛ gbagba moona soloŋ doŋte do leenɔɔ keŋ nawolo nyi ɔ ta gyeŋ baŋ nɛ man fa e. Mena walaŋ ŋonaŋ waa naa diyem nideli boalaŋ keŋ ne kpaa ŋgba ba moo kpatakpela bo do ke man nɛ Wurubuarɛ kpilala na Nambu ŋon siaman.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Boalaŋ keŋ man mena walaŋ ŋonaŋ waa yeyɛɛ nɛ, ke nyɔɔse gyae ka gyeŋ gyu adido kekpaakekpaa. Te balaŋ baŋ bɛɛ som wonembukum ŋon, na bane ŋon bɔɔ maa ŋgba wonembukum ŋonaŋ nɛ, na baŋ pou bɔɔ do wɔ wonembukum ŋonaŋ nso nɛ, bɔɔ gyae baa fɛɛfo korakora ya. Baa naa diyem nideli nelim na ka weese.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Mena dɔɔ kaboena nyi Wurubuarɛ balaŋ baŋ bee di Wurubuarɛ mmaraase dɔɔ, te be silana Yesu anokoare man nɛ, baa nyiŋ konɔɔ na baa seŋ keŋkeŋ gbɛɛ kamasɛ man.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Keŋte me nyii woya ŋaale lee adido bela nyiaa, “Ŋmarase see nyiaa, ‘Balaŋ baŋ pou baa yeŋ de Gbeŋgyoo yele man lee gyɛŋ wee kei ne gyu nɛ, baŋ na nyeebam.’ ” Keŋte Wurubuarɛ feliŋ ŋon mɔ sɛɛwɔ nyiaa, “Ayi, ke yɛɛ ampaŋ. Baa fɛɛfo lee be kaale pou man, nawolo nyi be nombia ŋan bɔɔ yɛɛ nɛ ne gyae la ke sila wɔ.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ma besewɔ gɛɛse kɛɛ na, te me naa ŋɔma wolomɛɛ ŋaale. Te me naa ŋolo kyaa ŋɔma ŋenaŋ dɔɔ ŋgba “Deniwalaŋ” nɛ. Ɔ wuuna gyooro kotɔtɔɔ ɔ nyee dɔɔ, te ɔ dana sakawa keŋ kɛɛ bee baŋbaŋ nɛ ɔ nyiŋmaa man.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Keŋte Wurubuarɛ kpilale ŋolo mɔ leewɔ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man adido kɔŋ, te ɔ kolosiwɔ keŋkeŋ yako walaŋ ŋon ɔ kyaa ŋɔma ŋan dɔɔ nɛ nyiaa, “Mo n sakawa keŋ na n ke kɛrɛɛ weenɛɛ ŋan. Nawolo nyi tɛɛle kei dɔɔ weenɛɛ ŋan te yɛɛ, te ŋa kekɛrɛɛ mɔ debaŋ te lii.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Mena dɔɔ walaŋ ŋon ɔ kyaa ŋɔma ŋan dɔɔ nɛ, fuŋa ɔ sakawa keŋ kɛrɛɛ abɔɔ ŋan pou ŋɔɔ yɛɛ tɛɛle dɔɔ nɛ.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Kenaŋ wɔle te Wurubuarɛ kpilale ŋolo mɔ besewɔ lee Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man adido bela. Na ŋon mɔ dana sakawa baŋbaŋ daale.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Keŋte Wurubuarɛ kpilale ŋolo mɔ leewɔ botɔɔ keŋ bee deesi fa Wurubuarɛ nɛ man kɔŋ. Wurubuarɛ kpilale kei ne kɛɛ na kedeesa boalaŋ keŋ dɔɔ. Te ɔ fae yeesa keŋkeŋ yako walaŋ ŋon ɔ dana sakawa baŋbaŋ keŋ nyiaa, “Mo n sakawa keŋ na n ke kɔ gerepo saase ŋan pou ŋɔɔ yɛɛ tɛɛle kei dɔɔ nɛ lee ŋe woŋse ŋan man.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Mena dɔɔ Wurubuarɛ kpilale ŋon mɔ fuŋa ɔ sakawa keŋ kɔ gerepo saase ŋan pou lee ŋe woŋse man, te ɔ fuŋa ŋa do bɔɔ dinaa keŋ man bɛɛ ŋmaase bia ŋan lese ŋa loŋ mo yɛɛ soloŋ nɛ. Mena bɔɔ kei seŋɛɛ fa Wurubuarɛ baŋ kum keŋ.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Keŋte be sakatee gerepo bia ŋan botɔɔ ŋmaase ŋa lese ŋa loŋ donɔɔ keŋ nɔɔman. Te loŋ keŋ ba lee ŋe man nɛ bese fatabo te ŋe laŋawɔ ŋgba boo nɛ. Fatabo kenaŋ kelaŋ dɔɔloŋ man gyae ke yɛɛ ŋgba maelese sɔŋonoŋse ala nɛ (200), te ke siiliŋ mɔ gyae ke yɛɛ ŋgba nawɔɔtɔɔse anoŋ nɛ.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.