Apocalipse 14
WURUBURƐ NOMBIA KPAAKPAA NƆƆKEBAKESEE WƆLE (NTR) vs ARIB
1 Kenaŋ wɔle ma besewɔ gɛɛse kɛɛ na, te me naa Nambu ŋon ɔ ba mo ɔ wose fa kedeesa nɛ seŋɛɛ Siyɔn bula keŋ dɔɔ. Na balaŋ kakpoŋse kufu bala akpeŋ kufu ala (144,000) seŋɛɛ Nambu ŋonaŋ gyaŋ. Ba te ŋmarase Nambu ŋon yele na ɔ kya Wurubuarɛ yele gyakaa mena balaŋ benaŋ tirinɔɔse dɔɔ.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Keŋte me nyii woya ŋaale lee adido ŋgba boo wuu la waale ne lam nɛ, te ka besewɔ wii ŋgba ɔga fae la nɛ. Woya ŋan mɔɔ nyii nɛ, ŋe yɛɛ ŋgba baale ne gyɔɔ na adolɛɛse nɛ.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Mena balaŋ kɛwɔ seŋawɔ Wurubuarɛ gyooro gbeli keŋ, na wonise banaara baŋ na kegyiise baŋ siaman kpee nɔɔneŋ wɔle. Te ŋolo te tale kasee nɔɔneŋ kenaŋ kpu na balaŋ kakpoŋse kufu bala akpeŋ kufu ala (144,000) baŋ Wurubuarɛ be tɔ ba nyeeman kom lɛɛ wɔ lee tɛɛle kei dɔɔ nɛ ya.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Mena balaŋ kɛwɔ yɛna balaŋ baŋ bɔɔ tela ba wose nideli, keŋ ba te doo na ala yaa baala see korakora ya nɛ. Bee sila Nambu ŋon gyu yenaŋ kamasɛ keŋ ɔ ne gyu nɛ. Balaŋ kɛwɔ yɛna balaŋ baŋ Wurubuarɛ be tɔ ba nyee man kom lɛɛ wɔ lee tɛɛle kei dɔɔ nɛ. Be ta mo wɔ fa Wurubuarɛ na ɔ Nambu ŋon, ŋgba mena keŋ walaŋ na mo ɔ wɔɔman weenɛɛ gyaŋgba nyiŋan deesi fa Wurubuarɛ nɛ.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Be te di dekara see korakora ya, te nombiikum kamasɛ mɔ be mataa na wɔ ya.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Kenaŋ wɔle te ma besewɔ naa Wurubuarɛ kpilale ŋolo na ɔ ne furufu feliŋ man adido. Na ɔ dana Kristo nombia kpaakpaa ŋan ŋe kyaa kekpaakekpaa nɛ waa kolosi fa deise, na akpaŋalaŋse na tɛɛle kei dɔɔ balaŋ pou.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Keŋte ɔ kolosiwɔ keŋkeŋ nyiaa, “Ɛ yee Wurubuarɛ na ɛ ka lese ɔ yele, nawolo nyi ɔ nombia kedi debaŋ keŋ te lii. Ɛ som Wurubuarɛ, nawolo nyi ŋon yɛɛna adido na ateta na ɛpo na loŋse pou.”
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Botɔɔ te Wurubuarɛ kpilale balate ŋolo mɔ kɔŋawɔ kaa yako nyiaa, “Babilɔn donɔɔ dinaa keŋ te yɛlɛɛ. Ɔ te yale, nawolo nyi ɔ ta mo ɔ kafoŋ nombia kyaŋee tɛɛle kei dɔɔ balaŋ pou. Ɔ kafoŋ kei yɛɛ yaa ŋgba soloŋ doŋte te ɔ moowɔ fa tɛɛle kei dɔɔ balaŋ te be nyɔɔwɔ dɛɛse nɛ.”
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Keŋte Wurubuarɛ kpilale batoorote ŋolo mɔ kaa yakowɔ keŋkeŋ nyiaa, “Akpaa ŋolo da som wonembukum ŋon, yaa bane ŋon bɔɔ maa ŋgba ŋon nɛ, yaa ɔ sɛɛ te ba do e nso ɔ nyiŋmaa man yaa ɔ tirinɔɔ dɔɔ nɛ, be gyae ke de fa e ya.
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 Wurubuarɛ waa gyeŋ baŋ ɔtenate dɔɔ na waa wɔŋ ɔ deŋele nideli. Gyae ke yɛɛ ŋgba Wurubuarɛ gbagba moona soloŋ doŋte do leenɔɔ keŋ nawolo nyi ɔ ta gyeŋ baŋ nɛ man fa e. Mena walaŋ ŋonaŋ waa naa diyem nideli boalaŋ keŋ ne kpaa ŋgba ba moo kpatakpela bo do ke man nɛ Wurubuarɛ kpilala na Nambu ŋon siaman.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Boalaŋ keŋ man mena walaŋ ŋonaŋ waa yeyɛɛ nɛ, ke nyɔɔse gyae ka gyeŋ gyu adido kekpaakekpaa. Te balaŋ baŋ bɛɛ som wonembukum ŋon, na bane ŋon bɔɔ maa ŋgba wonembukum ŋonaŋ nɛ, na baŋ pou bɔɔ do wɔ wonembukum ŋonaŋ nso nɛ, bɔɔ gyae baa fɛɛfo korakora ya. Baa naa diyem nideli nelim na ka weese.”
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Mena dɔɔ kaboena nyi Wurubuarɛ balaŋ baŋ bee di Wurubuarɛ mmaraase dɔɔ, te be silana Yesu anokoare man nɛ, baa nyiŋ konɔɔ na baa seŋ keŋkeŋ gbɛɛ kamasɛ man.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Keŋte me nyii woya ŋaale lee adido bela nyiaa, “Ŋmarase see nyiaa, ‘Balaŋ baŋ pou baa yeŋ de Gbeŋgyoo yele man lee gyɛŋ wee kei ne gyu nɛ, baŋ na nyeebam.’ ” Keŋte Wurubuarɛ feliŋ ŋon mɔ sɛɛwɔ nyiaa, “Ayi, ke yɛɛ ampaŋ. Baa fɛɛfo lee be kaale pou man, nawolo nyi be nombia ŋan bɔɔ yɛɛ nɛ ne gyae la ke sila wɔ.”
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Ma besewɔ gɛɛse kɛɛ na, te me naa ŋɔma wolomɛɛ ŋaale. Te me naa ŋolo kyaa ŋɔma ŋenaŋ dɔɔ ŋgba “Deniwalaŋ” nɛ. Ɔ wuuna gyooro kotɔtɔɔ ɔ nyee dɔɔ, te ɔ dana sakawa keŋ kɛɛ bee baŋbaŋ nɛ ɔ nyiŋmaa man.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Keŋte Wurubuarɛ kpilale ŋolo mɔ leewɔ Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man adido kɔŋ, te ɔ kolosiwɔ keŋkeŋ yako walaŋ ŋon ɔ kyaa ŋɔma ŋan dɔɔ nɛ nyiaa, “Mo n sakawa keŋ na n ke kɛrɛɛ weenɛɛ ŋan. Nawolo nyi tɛɛle kei dɔɔ weenɛɛ ŋan te yɛɛ, te ŋa kekɛrɛɛ mɔ debaŋ te lii.”
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Mena dɔɔ walaŋ ŋon ɔ kyaa ŋɔma ŋan dɔɔ nɛ, fuŋa ɔ sakawa keŋ kɛrɛɛ abɔɔ ŋan pou ŋɔɔ yɛɛ tɛɛle dɔɔ nɛ.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Kenaŋ wɔle te Wurubuarɛ kpilale ŋolo mɔ besewɔ lee Wurubuarɛ ɔsom deni dinaa keŋ man adido bela. Na ŋon mɔ dana sakawa baŋbaŋ daale.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Keŋte Wurubuarɛ kpilale ŋolo mɔ leewɔ botɔɔ keŋ bee deesi fa Wurubuarɛ nɛ man kɔŋ. Wurubuarɛ kpilale kei ne kɛɛ na kedeesa boalaŋ keŋ dɔɔ. Te ɔ fae yeesa keŋkeŋ yako walaŋ ŋon ɔ dana sakawa baŋbaŋ keŋ nyiaa, “Mo n sakawa keŋ na n ke kɔ gerepo saase ŋan pou ŋɔɔ yɛɛ tɛɛle kei dɔɔ nɛ lee ŋe woŋse ŋan man.”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Mena dɔɔ Wurubuarɛ kpilale ŋon mɔ fuŋa ɔ sakawa keŋ kɔ gerepo saase ŋan pou lee ŋe woŋse man, te ɔ fuŋa ŋa do bɔɔ dinaa keŋ man bɛɛ ŋmaase bia ŋan lese ŋa loŋ mo yɛɛ soloŋ nɛ. Mena bɔɔ kei seŋɛɛ fa Wurubuarɛ baŋ kum keŋ.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Keŋte be sakatee gerepo bia ŋan botɔɔ ŋmaase ŋa lese ŋa loŋ donɔɔ keŋ nɔɔman. Te loŋ keŋ ba lee ŋe man nɛ bese fatabo te ŋe laŋawɔ ŋgba boo nɛ. Fatabo kenaŋ kelaŋ dɔɔloŋ man gyae ke yɛɛ ŋgba maelese sɔŋonoŋse ala nɛ (200), te ke siiliŋ mɔ gyae ke yɛɛ ŋgba nawɔɔtɔɔse anoŋ nɛ.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.