2 Coríntios 10

Diuusi ñiooquidʌ utuducami oodamicʌdʌ (NTPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aanʌ Paavora gʌnaagidamu ʌmo istumaasi. Cʌʌ maatʌ aapimʌ isSuusi Cristo aliʌsi cʌʌ tuiga dai maioomaliga dai aanʌ ʌʌpʌ ipʌlidi ispotuigacagi. Ʌʌmo oodami pocaiti sai siʌʌscadʌ gʌnʌʌmadu daaca aanʌ maioomaliga aanʌ gʌnvui dʌmos siʌʌscadʌ gʌnoojiada aanʌ aliʌsi gʌnbagaiña.
1 Agora eu, Paulo, apelo a vocês com a mansidão e a bondade de Cristo, mesmo ciente de que vocês me consideram fraco pessoalmente e duro apenas a distância, quando lhes escrevo.
2 Aanʌ gʌndaanʌi giñaaduñi mʌsai gajiaadʌrʌ viaana vʌʌsi gosoimaascami poduucai siʌʌscadʌ gaamo imia aanʌ maiviaacamu isgʌnbagaidagi. Dʌmos isʌʌmoco quiaa pocaitaidagi sai aanʌ ivueeyi mosʌcaasi istumaasi aanʌ ʌʌgi ipʌlidi, ʌgai gia bagaidamu aanʌ.
2 Pois bem, suplico-lhes que, quando eu for visitá-los, não precise ser duro com aqueles que pensam que agimos segundo motivações humanas.
3 Vaavuava isaatʌmʌ ʌʌpʌ ʌroodami dai quiaa oidi daama oidaga dʌmos maiʌpan duucai ivueeyi aatʌmʌ ʌgai ismaacʌdʌ maivaavoitudai Diuusi.
3 Embora sejamos humanos, não lutamos conforme os padrões humanos.
4 Diuusi ʌgai dai giñsoicʌi iscʌʌga ivuaada aanʌ aa duiñdadʌ maisiu aanʌ ʌʌgi. Ʌmo oodami ʌʌgi maitistutuidi isgajiaadʌrʌ viaagi gosoimaascami avʌnacai Diuusi guvucadadʌcʌdʌ. Cascʌdʌ Diuusi giñmaacai guvucadagai ansai cʌʌga ivuaadana aa duiñdadʌ.
4 Usamos as armas poderosas de Deus, e não as armas do mundo, para derrubar as fortalezas do raciocínio humano e acabar com os falsos argumentos.
5 Idi guvucadagaicʌdʌ ismaacʌdʌ Diuusi giñmaacai vaamioma maatʌ ñioocai aanʌ isʌgai ismaacʌdʌ gʌgʌrducʌdʌ gʌnʌlidi vui ñioocaitai Diuusi ñiooquidʌ ismaacʌdʌ gamamaatʌtuldi aanʌ. Ʌgai maitipʌlidi isoodami maatiagi istumaasi Diuusi ipʌlidi isivuaadagi. Dai ʌgai vaa guvucadagaicʌdʌ vaamioma istutuidi aanʌ isʌgai dai avʌnacai poduucai ʌgai ʌʌpʌ ʌʌgidi Diuusi ñiooquidʌ.
5 Destruímos todas as opiniões arrogantes que impedem as pessoas de conhecer a Deus. Levamos cativo todo pensamento rebelde e o ensinamos a obedecer a Cristo.
6 Siʌʌscadʌ cacʌʌga ʌʌgiada aapimʌ vʌʌsiaʌcatai istumaasi aagai Diuusi ñiooquidʌrʌ aidʌ gia casi istutiadamu aanʌ isbagaidagi ismaacʌdʌ maiʌʌgidi Diuusi ñiooquidʌ.
6 E, depois que vocês se tornarem inteiramente obedientes, estaremos prontos para punir todos que insistirem em desobedecer.
7 Gʌaagai mʌscʌʌga gʌntʌgito nʌijadagi istumaasi ʌpʌvueeyi aapimʌ gʌnsaagida. Dai ʌgai ismaacʌdʌ pocaiti saidʌ ʌrSuusi Cristo ojootosadʌ dai giñvui ñioocai gʌaagai ismaatʌcagi iñsaanʌ ʌʌpʌ ʌrSuusi Cristo ootosadʌ.
7 Vocês se preocupam apenas com o que é aparente. Aqueles que afirmam pertencer a Cristo devem reconhecer que pertencemos a Cristo tanto quanto eles.
8 Tomasi aliʌ aagai aanʌ sai Suusi Cristo giñmaa ʌmo sʌʌlicami vʌʌscʌrʌ maisiaa ʌʌrai aanʌ. Suusi Cristo giñmaa gosʌʌlicami ansai gʌnsoicʌiña mʌsai vaamioma cʌʌga vaavoitudaiña Diuusi ñiooquidʌ, maisiu ansai gʌnsobicʌiña isvaavoitudadagi aapimʌ.
8 Pode parecer que estou me orgulhando além do que deveria da autoridade que o Senhor nos deu, mas nossa autoridade visa edificar vocês, e não destruí-los. Portanto, não me envergonharei de usá-la.
9 Maitipʌlidi aanʌ isgʌnʌʌbʌcatadagi gomaasicʌdʌ ismaacʌdʌ gʌnaagidiña aanʌ gʌnoojiditai.
9 Não é minha intenção assustar vocês com minhas cartas.
10 Ʌʌmo oodami pocaitiña sai siʌʌscadʌ gʌnoojiada aanʌ gʌnbagadan caitiña aanʌ dai sai siʌʌscadʌ gʌnʌʌmadu daaca aanʌ sai aidʌ gia doadicudan duucai ñioocaiña aanʌ.
10 Pois alguns dizem: “As cartas de Paulo são exigentes e enérgicas, mas em pessoa ele é fraco e seus discursos de nada valem”.
11 Dʌmos ʌgai ismaacʌdʌ pocaitiña gʌaagai ismaatʌcagi sai poduucai isduucai gʌnoojidiña aanʌ istutuidi ismotuigacagi siʌʌscadʌ gʌndividagi.
11 Essa gente deveria perceber que, quando estivermos presentes em pessoa, nossas ações serão tão enérgicas quanto aquilo que dizemos a distância, em nossas cartas.
12 Dʌmos maitipʌlidi aanʌ isʌpan tuigacagi ʌgai ismaacʌdʌ gʌgʌrducʌdʌ gʌnʌlidi giñvui ñioocaitai. Ʌgai poʌlidi sai vaamioma sastuduga siaa oodami. Ʌgai aliʌ vupuiiruga cascʌdʌ poʌlidiña sai vaamioma cʌʌga gamamaatʌtuldiña siaa aaduñdʌ mamaatʌtuldiadami.
12 Não nos atreveríamos a nos classificar como esses indivíduos nem a nos comparar com eles, que se julgam tão importantes. Ao se compararem apenas uns com os outros, usando a si mesmos como medida, só mostram como são ignorantes.
13 Siʌʌscadʌ gʌnaagiada aanʌ ansai cʌʌga ivueeyi giñaa duiñdaga aanʌ gʌnaagidiña mosʌcaasi istumaasi ivueeyi aanʌ. Aanʌ ivueeyi istumaasi Diuusi giñtʌjai ansaidʌ ivuaadana, cascʌdʌ mosʌcaasi gomaasi gʌnaagidiña aanʌ. Dai ʌgai giñtʌjai ansaidʌ gʌnmaatʌtuldana ñiooquidʌ aapimʌ Coriiñtoʌrʌ oidacami.
13 Não nos orgulharemos do que se fez fora de nosso campo de autoridade. Antes, nos orgulharemos apenas do que aconteceu dentro dos limites da obra que Deus nos confiou, que inclui nosso trabalho com vocês.
14 Aanʌ ivueeyi mosʌcaasi istumaasi Diuusi giñaagidi. Aanʌ ʌgai dai ʌpʌga gʌnaagidi Suusi Cristo ñiooquidʌ.
14 Quando afirmamos ter autoridade sobre vocês, não ultrapassamos esses limites, pois fomos os primeiros a chegar até vocês com as boas-novas de Cristo.
15 Aanʌ maiaagai istumaasi gamamaatʌtuldi aa mosʌcaasi istumaasi aanʌ ʌʌgi gamamaatʌtuldi. Aliʌsi ipʌlidi aanʌ mʌsai vaamioma cʌʌga vaavoitudana aapimʌ nai poduucai istutiada aanʌ isvaamioma naana maasi istumaasi gʌnmaatʌtuldiagi.
15 Também não nos orgulhamos do trabalho realizado por outros nem assumimos o crédito por ele. Pelo contrário, esperamos que sua fé cresça de tal modo que se ampliem os limites de nosso trabalho entre vocês.
16 Dai poduucai casi istutuidi aanʌ isgamaatʌtuldiagi Diuusi ñiooquidʌ sibʌacoga siaaco maiquiaa gamaatʌtuldi aa oodami.
16 Então poderemos anunciar as boas-novas em outros lugares, para além de sua região, onde ninguém esteja trabalhando. Assim, ninguém pensará que estamos nos orgulhando do trabalho feito em território de outros.
17 Aliʌsi ʌrcʌʌgai iscʌʌga ñioocadagi oodami Diuusi vui dai maisiu ʌʌgi gʌvʌʌtarʌ.
17 Como dizem as Escrituras: “Quem quiser orgulhar-se, orgulhe-se somente no Senhor”.
18 Diuusi maibaigʌʌlidi ʌgaicʌdʌ ismaacʌdʌ cʌʌga ñioocadagi ʌʌgi gʌvʌʌtarʌ baiyoma ʌʌgi Diuusi maatʌ sioorʌ baiʌliadagi.
18 Quando alguém elogia a si mesmo, esse elogio não tem valor algum. O importante mesmo é ser aprovado pelo Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.