Lucas 22
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs NTLH
1 Nyangka ngamurringu Nyuma Tjalpu Ngalkupayinya tjiinya-ya Wayirntankutjanya watjalpayinya ngalkutjaku, nyarra kutjulpirtu Yiitjipula ngarangu, palunyapirinymankutjaku.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Nyangka-ya tjurrtjuku puurrpa pirnilu puru Mawutjaku wangka nintipungkupayilu-ya wangkarra kuliranytja Tjiitjanya kumpiltu tjulyara mirri pungkukitjalu. Tjiinya-ya ngurlulu palunyapirinypa kuliranytja yarnangu pirnilu-tjananya mirrparnarrirra yapungka yatultjakutarra.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Nyangka mamu Tjayitinnga kurrutjarrpangu-lu wanalpayi Tjuuta-Kariyarrta. Palunyanyatarrartu Tjiitjalu ngurrkarntanu nyangka-ya 12-pa nyinarranytja.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Nyangka yanu wangkakitja-tjananya tjurrtjuku puurrpa pirningka puru tjurrtjuku purlinymanta pirningka. Palunyalu-tjananya tjapira ngurringaralanytja yaaltji-yaaltjilu Tjiitjanya-tjanampa nintilkitjalu.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Nyangka-ya pukurlarringkulalpi watjarnu tjimarri payipungkukitjalu.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Nyangka Tjuutalu palyarnkarrarnu. Palunyalanguru tirtu kuliranytja, “Yaaltjilu-tjanamparna nintilku? Tjinguru kutjurringku nyinarranyangka-rna nintilku.”
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Nyangka ngarangu nyuma tjalpu ngalkula kuliltjaku puru-ya tjiipu warlangu pirninya pungkula ngalkula Wayirntankutjanya kuliltjaku.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Nyangka Tjiitjalu-pulanya Piitanya Tjuunnga watjarnu, “Mapitja-pula mirrka kuka paala tjurra wanti ngalkula-lan Wayirntankutjanya kuliltjaku.”
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Nyangka-pula tjapirnu, “Wanytjatja?”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Nyangka-pulanya watjarnu, “Mapitja-pula yiwarlakutu. Palunyalu nyawa wati kapi tjarlitjarra waalkarrara pitjanyangka. Palunyalu wanala ngurrangka tjarrpatjurra.
10 Jesus respondeu:
11 Palunyalu-pula marlawana tjarrparralpi ngurra yungarranya watjala, ‘Yuwa, Nintipungkupayilu-linyatju witurnu. Ruumpa wanytjanya ngarala mirrka-latju ngalkula Wayirntankutjanya kuliltjaku?’
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Nyangkalta-pulanyanta ruumpa purlkanya katalarrangkatja nintitjunku tamarlmanu wantitjalu. Nyangka-pulan mirrka kuka paalku tjunku wantiku.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Nyangka-pula mularrpartu yanu nyangu wati palunyanya kapi tjarlitjarra waalkarrannyangka. Wanarayirnu-pula ngurrangka tjarrpatjunu. Palunyalu-pula marlawanalu tjarrparralpi ngurra yungarranya tjapirnu, “Ruumpa wanytjangka-latju mirrka ngalku Wayirntankutjanya kulilku?” Nyangka mularrpartu katalarrangkatjanya nintitjunu. Palunyangka-pula mirrka kuka paarayirnu tjunu wantirra marlaku yanu Tjiitjalakutu.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Nyangka tjirntu tjarrpanyangka Tjiitjanya puru tjukurrpa watjalpayinyatarrartu-ya yanu ngurra palunyangka tjarrparralpi nyinakatingu mirrka ngalkukitja.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Rawalu-rna kurrurntutarra kuliranytja tjiinya-lan mirrka ngalkula Wayirntankutjanya kuliltjaku. Nyangka-rna marla pika purlkanyatjarra mirrirriku.
15 e lhes disse:
16 Kulinma-ya ngaanya. Tjiinya-rna kutjuwarra mirrka ngalku Wayirntankutjanya kulilku. Nyangka ngula Mama Kuurrtu yarnangu pirninya puurrarriku kanyiranyangka-tjananyarnanta puru ngalku. Nyangkalta-yan tjurrkurlmaralpi kulilku.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Nyangka Tjiitjalu panikinpa wamatjarra mantjiralpi Mama Kuurrnga marninypungu. Palunyalu-tjananya watjarnu, “Mantjila-ya. Palunyalu tjikira parranintinma.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Kulinma-ya ngaanya. Ngaanguru-rna wama ngaapirinypa tjikilkitjamunu. Ngarna Mama Kuurrnga ngula puurrarriku nyinarranyangka-rna puru tjikilku.”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Nyangka Tjiitjalu nyuma mantjirnu. Palunyalu Mama Kuurrnga marninypungkulalpi kartarntanu-tjanampa nintirnu. Palunyalu-tjananya watjarnu, “Ngaanya-tju ngayuku yarnangupirinypa. Tirtu ngalkulanytjalu-rniya ruukulinma.”
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Nyangka-ya mirrka ngalangu wiyarrinyangka Tjiitjalu-tjanampa panikinpa wamatjarra nintirnu. Palunyalu watjarnu, “Ngaanya-yan tjikira kuliratjaku Mama Kuurrku tjukurrpa kuwarri watjarnu wantitjanya. Nyangka tjukurrpa palunyanya tirtu ngarama ngayulu-rnatju yirrami wiilypungkulalpi mirrirriku, palunyangka.”
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Nyangka puru Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Kulila-ya ngaanya. Kutjulu-rni yinytjanulu nintilku, ngaa-lan lurrtju nyinarra mirrka ngalkula, palunyalu.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Yuwa, Katja Yarnangurrinytjanya-rna mirrirriku Mamalu-rni watjarnu wantinyangka. Nyangka-ra palyamunu ngaraku ngaa yinytjanulu-rni nintilku, palunyaku. Tjiinya Mama Kuurrtu-ra palyamunu purlkanya yutilku.”
22 Pois o
23 Nyangka-yanku ngaparrku tjapiranytja, “Ngananyanyka watjara?”
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Nyangka wanalpayi pirnilu-yanku pika-pikarringkula watjaranytja purlkanya nyinarranytjalu.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Tjiinya-ya puurrpa mantangkatjalu yarnangu pirninya witu-witura nintilpayi. Palunyalu-yanku marninypungkula watjalpayi, ‘Wiya, ngayulu-rna yarnangu pirninya yirringkankupayi.’
25 Então Jesus disse:
26 Nyangka nyuntulu-ya palunyapirinypa kulintjamaaltu wantima. Nyuntulu wati purlkanya nyinarranytjatjanu tjilku kurlunypirinyarri. Puru wanalpayi purlkanya nyinarranytjalu waarka palyanma yarnangu pirniku.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Wanytjanya wati purlkanya? Mirrka katirra nintilpayinya-munta? Wiya, nyinarra ngalkupayinya wati purlkanya. Nyangka ngayulu-tjananyarnanta nyinarra mirrka katirra nintilpayinyapirinypa.”
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tirtu watjaranytja, “Yuwa, tjiinya-rniya yarnangu pirnilu watjara tjurlpilymaranytja. Nyangka nyuntulu-rniyan wantirra yankutjamaalpa tirtu lurrtjurtu nyinarranytja.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Nyangka ngayulu-tjananyarnanta nyinatjunku yarnangu pirninya-yan puurrarringkula kanyiltjaku. Tjiinya-rni Mamalu nyinatjunu puurrarringkula-tjananyarna kanyiratjaku, palunyapirinypa.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Nyangka puurrarriku-rna yilkari katu nyinarranyangka-rniyan ngamu nyinarra pukurltu mirrka ngalkunma. Palunyalu-yan puurrpa purlkanya nyinama tjiya walykumunu pirningka. Palunyalu-yan Yitjurayilku tjamupirti-tjananya puurrarriku kanyinma.”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Yuwa Tjayiman, kulila. Tjayitintu Mama Kuurrnga tjapirnu, ‘Palya-munta-tjananyarna witu-witulku palyamunu-ya palyaltjaku?’ Nyangka Mama Kuurrtu yuwarnmanu. Nyangka-tjananyanta mularrpartu witu-witulku. Nyangka-yan kutjupatjarralu kulilku wantiku. Nyangka-yan kutjupatjarralu kuliralpi palyalku. Tjiinyakurlu mirrka yurninypa karniralpi walykumunu kanyila. Palunyalu palyamununya warni, palunyapirinypa.
31 Jesus continuou:
32 Yuwa Tjayiman, ngayulu-rnanku Mamala tjapiranytja punkaran tirturringkula yankutjakutarra. Nyangkan marlaku pinkurraalku puru wanaranytjatjanulu wanalpayi pirninya yirringkanama.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Nyangka Piitalu kuliralpi watjarnu, “Wiya Puurr, lurrtjurtu-lin tjayilpangka tjarrpaku. Mirrirringkutarrartu-lin.”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Piita, kulila-rni. Munga kuwarrinya-tjun marnkurrara ngurrparriku. Palunyalultan kulilku tjuki-tjuki tjirntukutu mirranyangka.”
34 Então Jesus afirmou:
35 Nyangka Tjiitjalu-tjananya wanalpayi pirninya tjapirnu, “Kulira-munta-yan kutjulpirtu-tjananyarnanta witurnu tjukurrpa-yan parrawatjaratjaku? Nyangka-munta-yan mirrkatjirratjalu puru tjinapuunpa wiyalu purtu kuliranytja?”
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Nyangka-yan kuwarrinya palya walarrpa puru kaliki mirrkaku kanyiranytjalu katiku. Nyangka-tjingurun kunmarnumaaltu kawutunku nintilku tjimarrikitjalu. Palunyalu kunmarnu purlkanya payipungku.
36 Então Jesus disse:
37 Tjiinya Payipulta kutjulpirtu walkatjunu wantinytjanya ngaapirinypa ngarala, ‘Tjiinya yarnangu pirnilu-ya kuliranytja wati palunyanya palyamunu nyinarranytja.’ Tjiinya-rni ngayunyatjarra watjaranytja. Nyangka wangka palunyanya kuwarrinya yutirriku.”
37 Pois as
38 Nyangka-ya wanalpayi pirnilu watjarnu, “Puurr, nyawa ngaa kunmarnu purlkanya kutjarra-latju kanyira.”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Nyangka Tjiitjanya palunyaku wanalpayitarrartu-ya yiwarla palunyanya wantirra yanu purli Yalapalakutu. Tjiinya-ya ngurra palunyakutu tirtu yankupayi.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Pitjalayirnu-ya parrapitjangu. Nyangka-tjananya Tjiitjalu watjarnu, “Tjapinma-ya tjiinya mamulu-tjananyanta punkatjingaltjakutarra.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Nyangka ngamurtu mapitjalalpi pupakatingu. Palunyalu ngaapirinypa tjapirnu,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 “Yuwa Mama, wuyurrarriku-munta-rnin watjalku pika purlkanyatjarra-rna mirrirringkutjamaaltu wantitjaku? Wiya, nyuntulunku yungarralu kulila.”
42 dizendo:
43 Nyangkalta yayintjulpa yilkaringuru tjarungaralalpi-lu kurrurnpa rapara kanyiranytja.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Palunyangka tjuni tjurlpilytju puru kurrurntutarrartu tjapiranytja. Nyangka-lu yakuri purlkanya yirramipirinypa tjutirranytja mantakutu.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Nyangka palunyaku Mamangka tjapirayirnu wiyarringkulalpi pakara marlaku yanu. Palunyalu nyangu wanalpayi pirninya-ya kunkunpa ngarrirranyangka. Tjiinya-ya tjuni tjurlpilyarringu yamatjitjirratja kunkunarringu.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Nyangka-tjananya watjarnu, “Nyaaku-yan kunkunpa ngarrirra? Pakala-ya. Palunyalu tjapinma tjiinya mamulu-tjananyanta punkatjingaltjakutarra.”
46 E disse:
47 Nyangka tjaangkartu-ya pirnipurlka waalkarrara pitjangu. Tjiinya wanalpayi Tjuutalu-tjananya walara katingu. Palunyalu pitjangu-lu Tjiitjanya nyunytjulkitja.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Nyangka-lu tjapirnu, “Tjuuta, nyunytjuralpi-parta-rnin nintilku warrmarlaku?”
48 Mas Jesus disse:
49 Nyangka-ya Tjiitjala ngamu ngaralanytjalu nyangu, “Yuwa-parta, tjulyara-luya katikitja?” Nyangka-ya tjapirnu, “Puurr, kunmarnungka-munta-latju wakalku?”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Nyangka wanalpayi kutjulunku kunmarnu purlkanya yilaralpi wati kutju pina wakunguru katapungu, tjiinya tjurrtjuku puurrpa purlkanyaku waarka palyalpayinya.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Nyangka Tjiitjalu-tjananya wanalpayi pirninya watjarnu, “Wanti-ya.” Nyangka wati nyarra pina katapungu, palunyanya pampurnu wiirrurnu.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Palunyatjanu Tjiitjalu-tjananya tjurrtjuku puurrpa pirni puru tjurrtjuku purlinymanta pirni, yirna pirninyatarrartu nyakulalpi watjarnu, “Nyaaku-rniyan kunmarnu purlkanya kupulutjarra pitjangu tjulyalkitja? Ngayulu-munta-rna mirri pungkupayi?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Wiya, tjirntu kutjupa tjirntu-tjananyarnanta nyinarranytja tjurrtju purlkanyangka. Nyangka-rniyan tjulyantjamaaltu wantirranytja. Parturtu kuwarrinya nyuntuku-tjanampanku ngarala tjiinya-rniyan tjulyaltjaku. Puru mamu nyarra palyamunu pirninya mungalurrmara kanyilpayiku ngarala kutjupa-kutjupa palyaltjaku.”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Nyangka-ya Tjiitjanya tjulyara katingu. Palunyalu-ya tjarrpatjunu tjurrtjuku puurrpa purlkanyaku yiwarlangka. Nyangka Piitalu tiwawanalu wanarayirnu
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 tjarrpangu yaarrpa palunyangka. Palunyalu nyangu yarnangu pirnilu-ya waru tilirnu nyinarranyangka. Palunyalu-tjananya lurrtjurringu nyinarranytja.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Nyangka kungka waarka palyalpayi kutjulu nyangu Piitanya warungka nyinarranyangka. Palunyalu warnirripungkula puru nyakulanytjalu watjarnu, “Wiya, wati ngaanyatarrartu Tjiitjala lurrtju parrapitjalayintja.”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Nyangka Piitalu watjarnu, “Wiya, wati palunyaku-rna ngurrpa.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Nyangka rawamaalpartu wati kutjulu nyakulalpi watjarnu, “Wiya, nyuntunyatarrartun palunyaku wanalpayi.”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Nyangka-ya nyinarrayirnu, nyangka wati kutjupalu watjarnu, “Wiya, mularrpa ngaanya palunyaku wanalpayi tjiinyamarntu ngurra Kalalinyamartatji.”
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Nyangka Piitalu watjarnu, “Wiya, ngurrpa-rna. Nyaapan watjara? Purtu-rnanta kulira.”
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Nyangka Puurrpa Tjiitjalu pinkurraaralpi ngaparrku nyangu-pulanku. Nyangkalta Piitalu ruukulirnu palunyaku Puurrtu watjannyangka, “Munga kuwarrinya-tjun marnkurrara ngurrparriku. Palunyalultan kulilku tjuki-tjuki mirranyangka.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Nyangka wangka palunyanya kuliralpi kurntarringu. Palunyalu pakara yilkaku yankulalpi purlkanya yulangu.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Nyangka Tjiitjanya-ya miranykanyiranytjalu ngarlpupirtira pungkulanytja.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Puru-ya kuru karrpiralpi pungkula tjapiranytja, “Nganalunta pungu?”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Palunyalu-ya kutjupa-kutjupatarrartu tjalkirr-tjalkirrtu watjaranytja.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Nyangka-ya mungayurntura Tjiitjanya katingu kantjulpa pirnikutu. Tjiinya-ya tjurrtjuku puurrpa pirni, puru Mawutjaku wangka nintipungkupayi pirni, puru yirna pirninya kapurturringu nyinarranytja Tjiitjanya tjapira kulilkitja.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Palunyalu-ya watjarnu, “Tjurrkurltu-lanyatju watjala. Mularrpa-muntan wati nyarra Mama Kuurrtu kalkuntjanya?”
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Puru-tjinguru-tjananyarnanta tjapilku kulilku. Nyangka-rniyan watjalkitjamunu.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Nyangka ngaanguru-rna Katja Yarnangurrinytjanya yanku Mama Kuurrta yitingka nyinarralpi puurrpa tirtu nyinama.”
69 Mas de agora em diante o
70 Nyangka-ya kuliralpi watjarnu, “Nyuntulu-partan Mama Kuurrku Katja?”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Nyangka-ya kuliralpi watjarnu, “Wiyangkalpi yungarralunku watjarnu. Nyangka-lan nyaaku kutjupanya yarltiku pitjala-lanya watjaltjaku?”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.