Lucas 15

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nyangka-ya kapamanku tjimarri yurralpayinya puru yarnangu palyamunu pirninyatarrartu pitjangu Tjiitjanya kulilkitja.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Nyangka Paratji pirnilu puru Mawutjaku wangka nintipungkupayilu-ya nyakulalpi mirrparn-mirrparntu watjaranytja, “Nyawa-ya. Pala yarnangu palyamunu pirningka-tjananya lurrtjurringkula wangkarra. Puru-tjananya yankula mirrka ngalkupayitarrartu.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Nyangka Tjiitjalu kuliralpi-tjananya tjukurrpa kamparntalpa watjarnu.
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Wati ngaalu tjiipu 100-pa kanyiranytja. Nyangka kutju kawarnarrara kutipitjangu. Nyangka-tjananya 99-pa wantingu ngarala-ya yukiri ngalkulatjaku. Palunyalu yanu kutjuku ngurrilkitja. Palunyalu putakulu ngurrirayirnu
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 nyakulalpi pukurlarringu. Palunyalu ngurntingka watingarritjunkula
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 katingu ngurrakutu. Palunyalu-tjananya palunyaku yamatji pirninya pukurltu parrayarltingu. Palunyalu-tjananya watjarnu, ‘Pukurlarri-la. Tjiipu nyarra kawarlirringu, palunyanya-rna ngurrirnu.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Nyangka palunyapirinypartu yayintjulpa pirnilu-ya nyaku pukurlarriku yarnangu kutjulu palyamunu wantirra marlaku pitjanyangka. Nyangka-ya yarnangu kutjupatjarra wiyangkalpi palyarungu nyinarra.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kutjupanyalpi watjarnu: “Minyma ngaalu tjimarri 10-pa kanyiranytja. Palunyalu kutju kawarlinu. Palunyalu wantinytjamaaltu tilitjarralu ngurrirayirnu nyangu
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 ngarrirranyangka. Palunyalu pukurlarringkulalpi mantjira yanu parrayarltingu-tjananya palunyaku yamatji pirninya. Palunyalu-tjananya watjarnu, ‘Pukurlarri-la. Tjimarri nyarra-rna kawarlinu, palunyanya-rna ngurrirnu.’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Nyangka palunyapirinypartu Mama Kuurrku yayintjultu-ya nyaku pukurlarriku yarnangu kutjulu palyamunu wantirra pinkurraannyangka.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kutjupa watjarnu: “Wati ngaanya nyinarranytja katja kutjarratjarra.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Nyangka katja marlangkatjalu watjarnu, ‘Yuwa Mama, ngayuku-limpatju ngarala ngula-litju yulytja mantjiltjaku. Nyangka kuwarrinyartu-rni tjarraralpi nintila.’ Nyangka mularrpartu tjarraralpi-pulampa mawurntalpa-mawurntalpa nintirnu.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Nyangka rawamaalturtu katja marlangkatjalu yulytja pirninyartu tjimarrikitjalu nintirnu. Palunyalu tjimarri palunyatjarra yalatja yanu ngurra tiwakutu. Pitjalayirnu tjimarri wiilywarningu yatatjura kulintjamaaltu.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Palunyalu maralarringu nyinarranytja. Nyangka yayilurru purlkanya ngurra palunyawana ngarangu. Nyangka parltjatjirratjalu purtu kuliranytja.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Palunyalu wati kutju tjapirnu waarkaku. Nyangka-lu watjarnu mapitjala palunyaku piki-piki miranykanyiratjaku. Nyangka mularrpartu mapitjangu-tjananya miranykanyiranytja.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Palunyalu mirrka nyirri-tjanampa nintiranytja. Nyangka-ya ngalkulanyangka nyakula kuliranytja, ‘Piki-pikiku mirrkapalka-rna ngala parltjarriwa.’ Tjiinyamarntu kutjupalu-ra mirrka nintiranytjamunu.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Nyangkalta pina taparlarraralpi kulirnu, ‘Munta, ngayuku mamaku waarka palyalpayi pirnilu-ya mirrka purlkanya purtu ngalkula wantirra. Nyangka-rna parltjatjirratja nyinarra mirrirrikitja.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Wiya, kuwarrirtu-rna pakara yanku mamalakutu. Palunyalu-rna watjalku, Wiya Mama, palyamunu-rna palyarnu Mama Kuurrta mirangka. Puru-rnanta nyuntulawana palyamunu palyarnu.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Nyangka-rni katja warlkuntjamaaltu waarka palyalpayikutju-rni kanyinma.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Nyangka mularrpartu pakara marlaku yanu palunyaku mamakutu. Pitjalayirnu, nyangka palunyaku mamalu nyangu tiwa pitjalayinnyangka. Palunyalu kurrurnpa ngarlturringkula kukurraarnu yampurnu, nyunytjurnu.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Nyangka watjarnu, ‘Wiya Mama, palyamunu-rna palyarnu Mama Kuurrta mirangka. Puru-rnanta nyuntulawana palyamunu palyarnu. Nyangka-rni katja warlkuntjamaaltu wanti.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Nyangka palunyaku mamalu waarka palyalpayi pirninya yarltingu. Palunyalu-tjananya watjarnu, ‘Waarrpungkula-ya warntu walykumunu kati tjarrpatjurra. Palunyalu marangkatja tjarrpatjurra. Puru tjinapuunpa kati tjarrpatjurra.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Palunyalu-ya mawirrtjala puluka warlangu karnpi purlkanya pungkula kati. Palunyalu-ya paala tjurra wanti. Nyangka-la pukurltu ngala.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Tjiinyamarntu-tju katja mirritjanupirinypa wankarringu. Puru kawarnarrantjatjanu marlaku pitjangu.’ Nyangkalta-ya pukurltu ngalkulanytja.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Nyangka katja tirnalu kaatanpa palyarayirnu wiyarringkula ngalyakulirayintja turlku-ya yinkarra kanturanyangka.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Palunyalu wati waarka palyalpayi kutju yarltirralpi tjapirnu, ‘Nyaarringkula-ya?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Nyangka watjarnu, ‘Wiya, nyuntuku marlanypa marlaku pitjangu. Nyangkanku mamalu puluka warlangu karnpi purlkanya pungu tjiinya wiirrurtu pitjanyangka.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Nyangka kuliralpi mirrparnarringu. Palunyalu tjarrpanytjamaalpa yilkakurtu ngaralanytja. Nyangka palunyaku mamalu ngalyapakaralpi muku-mukulu yarltirranytja tjarrpatjaku.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Nyangka-lu watjarnu, ‘Wiya-kulila. Rawalu-rnanku waarka palyaranytja. Palunyalu-rnanku wangka kulira kutjuwarra tungun-tungunarrinytjamunu. Nyangka-rnin nanikuurrpa kurlunypatarrartu nintiranytjamunu pungkula-rna yamatji pirningka ngalkutjaku.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Nyangka nyuntuku katja marlangkatjalunku tjimarri makatingu. Palunyalu minyma kurlanytju pirningka wiilywarnirrayirnu wiyarnu. Nyangka marlaku pitjanyangka palunyakukutju-ran puluka warlangu karnpi purlkanya pungkulalpi nintirnu.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Nyangka watjarnu, ‘Wiya katja, tjiinya-lin lurrtjurtu tirtu nyinapayi. Nyangka-limpa pirninyartu ngarala.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Tjiinya nyuntuku marlanypa mirritjanupirinypa wankarringu. Puru kawarnarrantjatjanu marlaku pitjangu. Nyangka-munta-lan palunyaku mirrka ngalkula pukurlarrinytjamaalpa nyinama?’”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.