Lucas 15
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ARIB
1 Nyangka-ya kapamanku tjimarri yurralpayinya puru yarnangu palyamunu pirninyatarrartu pitjangu Tjiitjanya kulilkitja.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Nyangka Paratji pirnilu puru Mawutjaku wangka nintipungkupayilu-ya nyakulalpi mirrparn-mirrparntu watjaranytja, “Nyawa-ya. Pala yarnangu palyamunu pirningka-tjananya lurrtjurringkula wangkarra. Puru-tjananya yankula mirrka ngalkupayitarrartu.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Nyangka Tjiitjalu kuliralpi-tjananya tjukurrpa kamparntalpa watjarnu.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Wati ngaalu tjiipu 100-pa kanyiranytja. Nyangka kutju kawarnarrara kutipitjangu. Nyangka-tjananya 99-pa wantingu ngarala-ya yukiri ngalkulatjaku. Palunyalu yanu kutjuku ngurrilkitja. Palunyalu putakulu ngurrirayirnu
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 nyakulalpi pukurlarringu. Palunyalu ngurntingka watingarritjunkula
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 katingu ngurrakutu. Palunyalu-tjananya palunyaku yamatji pirninya pukurltu parrayarltingu. Palunyalu-tjananya watjarnu, ‘Pukurlarri-la. Tjiipu nyarra kawarlirringu, palunyanya-rna ngurrirnu.’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Nyangka palunyapirinypartu yayintjulpa pirnilu-ya nyaku pukurlarriku yarnangu kutjulu palyamunu wantirra marlaku pitjanyangka. Nyangka-ya yarnangu kutjupatjarra wiyangkalpi palyarungu nyinarra.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kutjupanyalpi watjarnu: “Minyma ngaalu tjimarri 10-pa kanyiranytja. Palunyalu kutju kawarlinu. Palunyalu wantinytjamaaltu tilitjarralu ngurrirayirnu nyangu
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 ngarrirranyangka. Palunyalu pukurlarringkulalpi mantjira yanu parrayarltingu-tjananya palunyaku yamatji pirninya. Palunyalu-tjananya watjarnu, ‘Pukurlarri-la. Tjimarri nyarra-rna kawarlinu, palunyanya-rna ngurrirnu.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Nyangka palunyapirinypartu Mama Kuurrku yayintjultu-ya nyaku pukurlarriku yarnangu kutjulu palyamunu wantirra pinkurraannyangka.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kutjupa watjarnu: “Wati ngaanya nyinarranytja katja kutjarratjarra.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Nyangka katja marlangkatjalu watjarnu, ‘Yuwa Mama, ngayuku-limpatju ngarala ngula-litju yulytja mantjiltjaku. Nyangka kuwarrinyartu-rni tjarraralpi nintila.’ Nyangka mularrpartu tjarraralpi-pulampa mawurntalpa-mawurntalpa nintirnu.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Nyangka rawamaalturtu katja marlangkatjalu yulytja pirninyartu tjimarrikitjalu nintirnu. Palunyalu tjimarri palunyatjarra yalatja yanu ngurra tiwakutu. Pitjalayirnu tjimarri wiilywarningu yatatjura kulintjamaaltu.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Palunyalu maralarringu nyinarranytja. Nyangka yayilurru purlkanya ngurra palunyawana ngarangu. Nyangka parltjatjirratjalu purtu kuliranytja.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Palunyalu wati kutju tjapirnu waarkaku. Nyangka-lu watjarnu mapitjala palunyaku piki-piki miranykanyiratjaku. Nyangka mularrpartu mapitjangu-tjananya miranykanyiranytja.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Palunyalu mirrka nyirri-tjanampa nintiranytja. Nyangka-ya ngalkulanyangka nyakula kuliranytja, ‘Piki-pikiku mirrkapalka-rna ngala parltjarriwa.’ Tjiinyamarntu kutjupalu-ra mirrka nintiranytjamunu.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Nyangkalta pina taparlarraralpi kulirnu, ‘Munta, ngayuku mamaku waarka palyalpayi pirnilu-ya mirrka purlkanya purtu ngalkula wantirra. Nyangka-rna parltjatjirratja nyinarra mirrirrikitja.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Wiya, kuwarrirtu-rna pakara yanku mamalakutu. Palunyalu-rna watjalku, Wiya Mama, palyamunu-rna palyarnu Mama Kuurrta mirangka. Puru-rnanta nyuntulawana palyamunu palyarnu.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Nyangka-rni katja warlkuntjamaaltu waarka palyalpayikutju-rni kanyinma.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Nyangka mularrpartu pakara marlaku yanu palunyaku mamakutu. Pitjalayirnu, nyangka palunyaku mamalu nyangu tiwa pitjalayinnyangka. Palunyalu kurrurnpa ngarlturringkula kukurraarnu yampurnu, nyunytjurnu.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Nyangka watjarnu, ‘Wiya Mama, palyamunu-rna palyarnu Mama Kuurrta mirangka. Puru-rnanta nyuntulawana palyamunu palyarnu. Nyangka-rni katja warlkuntjamaaltu wanti.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Nyangka palunyaku mamalu waarka palyalpayi pirninya yarltingu. Palunyalu-tjananya watjarnu, ‘Waarrpungkula-ya warntu walykumunu kati tjarrpatjurra. Palunyalu marangkatja tjarrpatjurra. Puru tjinapuunpa kati tjarrpatjurra.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Palunyalu-ya mawirrtjala puluka warlangu karnpi purlkanya pungkula kati. Palunyalu-ya paala tjurra wanti. Nyangka-la pukurltu ngala.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Tjiinyamarntu-tju katja mirritjanupirinypa wankarringu. Puru kawarnarrantjatjanu marlaku pitjangu.’ Nyangkalta-ya pukurltu ngalkulanytja.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Nyangka katja tirnalu kaatanpa palyarayirnu wiyarringkula ngalyakulirayintja turlku-ya yinkarra kanturanyangka.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Palunyalu wati waarka palyalpayi kutju yarltirralpi tjapirnu, ‘Nyaarringkula-ya?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Nyangka watjarnu, ‘Wiya, nyuntuku marlanypa marlaku pitjangu. Nyangkanku mamalu puluka warlangu karnpi purlkanya pungu tjiinya wiirrurtu pitjanyangka.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Nyangka kuliralpi mirrparnarringu. Palunyalu tjarrpanytjamaalpa yilkakurtu ngaralanytja. Nyangka palunyaku mamalu ngalyapakaralpi muku-mukulu yarltirranytja tjarrpatjaku.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Nyangka-lu watjarnu, ‘Wiya-kulila. Rawalu-rnanku waarka palyaranytja. Palunyalu-rnanku wangka kulira kutjuwarra tungun-tungunarrinytjamunu. Nyangka-rnin nanikuurrpa kurlunypatarrartu nintiranytjamunu pungkula-rna yamatji pirningka ngalkutjaku.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Nyangka nyuntuku katja marlangkatjalunku tjimarri makatingu. Palunyalu minyma kurlanytju pirningka wiilywarnirrayirnu wiyarnu. Nyangka marlaku pitjanyangka palunyakukutju-ran puluka warlangu karnpi purlkanya pungkulalpi nintirnu.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Nyangka watjarnu, ‘Wiya katja, tjiinya-lin lurrtjurtu tirtu nyinapayi. Nyangka-limpa pirninyartu ngarala.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Tjiinya nyuntuku marlanypa mirritjanupirinypa wankarringu. Puru kawarnarrantjatjanu marlaku pitjangu. Nyangka-munta-lan palunyaku mirrka ngalkula pukurlarrinytjamaalpa nyinama?’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.