Lucas 15

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nyangka-ya kapamanku tjimarri yurralpayinya puru yarnangu palyamunu pirninyatarrartu pitjangu Tjiitjanya kulilkitja.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Nyangka Paratji pirnilu puru Mawutjaku wangka nintipungkupayilu-ya nyakulalpi mirrparn-mirrparntu watjaranytja, “Nyawa-ya. Pala yarnangu palyamunu pirningka-tjananya lurrtjurringkula wangkarra. Puru-tjananya yankula mirrka ngalkupayitarrartu.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Nyangka Tjiitjalu kuliralpi-tjananya tjukurrpa kamparntalpa watjarnu.
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Wati ngaalu tjiipu 100-pa kanyiranytja. Nyangka kutju kawarnarrara kutipitjangu. Nyangka-tjananya 99-pa wantingu ngarala-ya yukiri ngalkulatjaku. Palunyalu yanu kutjuku ngurrilkitja. Palunyalu putakulu ngurrirayirnu
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 nyakulalpi pukurlarringu. Palunyalu ngurntingka watingarritjunkula
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 katingu ngurrakutu. Palunyalu-tjananya palunyaku yamatji pirninya pukurltu parrayarltingu. Palunyalu-tjananya watjarnu, ‘Pukurlarri-la. Tjiipu nyarra kawarlirringu, palunyanya-rna ngurrirnu.’
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Nyangka palunyapirinypartu yayintjulpa pirnilu-ya nyaku pukurlarriku yarnangu kutjulu palyamunu wantirra marlaku pitjanyangka. Nyangka-ya yarnangu kutjupatjarra wiyangkalpi palyarungu nyinarra.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kutjupanyalpi watjarnu: “Minyma ngaalu tjimarri 10-pa kanyiranytja. Palunyalu kutju kawarlinu. Palunyalu wantinytjamaaltu tilitjarralu ngurrirayirnu nyangu
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 ngarrirranyangka. Palunyalu pukurlarringkulalpi mantjira yanu parrayarltingu-tjananya palunyaku yamatji pirninya. Palunyalu-tjananya watjarnu, ‘Pukurlarri-la. Tjimarri nyarra-rna kawarlinu, palunyanya-rna ngurrirnu.’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Nyangka palunyapirinypartu Mama Kuurrku yayintjultu-ya nyaku pukurlarriku yarnangu kutjulu palyamunu wantirra pinkurraannyangka.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kutjupa watjarnu: “Wati ngaanya nyinarranytja katja kutjarratjarra.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Nyangka katja marlangkatjalu watjarnu, ‘Yuwa Mama, ngayuku-limpatju ngarala ngula-litju yulytja mantjiltjaku. Nyangka kuwarrinyartu-rni tjarraralpi nintila.’ Nyangka mularrpartu tjarraralpi-pulampa mawurntalpa-mawurntalpa nintirnu.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Nyangka rawamaalturtu katja marlangkatjalu yulytja pirninyartu tjimarrikitjalu nintirnu. Palunyalu tjimarri palunyatjarra yalatja yanu ngurra tiwakutu. Pitjalayirnu tjimarri wiilywarningu yatatjura kulintjamaaltu.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Palunyalu maralarringu nyinarranytja. Nyangka yayilurru purlkanya ngurra palunyawana ngarangu. Nyangka parltjatjirratjalu purtu kuliranytja.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Palunyalu wati kutju tjapirnu waarkaku. Nyangka-lu watjarnu mapitjala palunyaku piki-piki miranykanyiratjaku. Nyangka mularrpartu mapitjangu-tjananya miranykanyiranytja.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Palunyalu mirrka nyirri-tjanampa nintiranytja. Nyangka-ya ngalkulanyangka nyakula kuliranytja, ‘Piki-pikiku mirrkapalka-rna ngala parltjarriwa.’ Tjiinyamarntu kutjupalu-ra mirrka nintiranytjamunu.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Nyangkalta pina taparlarraralpi kulirnu, ‘Munta, ngayuku mamaku waarka palyalpayi pirnilu-ya mirrka purlkanya purtu ngalkula wantirra. Nyangka-rna parltjatjirratja nyinarra mirrirrikitja.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Wiya, kuwarrirtu-rna pakara yanku mamalakutu. Palunyalu-rna watjalku, Wiya Mama, palyamunu-rna palyarnu Mama Kuurrta mirangka. Puru-rnanta nyuntulawana palyamunu palyarnu.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Nyangka-rni katja warlkuntjamaaltu waarka palyalpayikutju-rni kanyinma.’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Nyangka mularrpartu pakara marlaku yanu palunyaku mamakutu. Pitjalayirnu, nyangka palunyaku mamalu nyangu tiwa pitjalayinnyangka. Palunyalu kurrurnpa ngarlturringkula kukurraarnu yampurnu, nyunytjurnu.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Nyangka watjarnu, ‘Wiya Mama, palyamunu-rna palyarnu Mama Kuurrta mirangka. Puru-rnanta nyuntulawana palyamunu palyarnu. Nyangka-rni katja warlkuntjamaaltu wanti.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Nyangka palunyaku mamalu waarka palyalpayi pirninya yarltingu. Palunyalu-tjananya watjarnu, ‘Waarrpungkula-ya warntu walykumunu kati tjarrpatjurra. Palunyalu marangkatja tjarrpatjurra. Puru tjinapuunpa kati tjarrpatjurra.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Palunyalu-ya mawirrtjala puluka warlangu karnpi purlkanya pungkula kati. Palunyalu-ya paala tjurra wanti. Nyangka-la pukurltu ngala.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Tjiinyamarntu-tju katja mirritjanupirinypa wankarringu. Puru kawarnarrantjatjanu marlaku pitjangu.’ Nyangkalta-ya pukurltu ngalkulanytja.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Nyangka katja tirnalu kaatanpa palyarayirnu wiyarringkula ngalyakulirayintja turlku-ya yinkarra kanturanyangka.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Palunyalu wati waarka palyalpayi kutju yarltirralpi tjapirnu, ‘Nyaarringkula-ya?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Nyangka watjarnu, ‘Wiya, nyuntuku marlanypa marlaku pitjangu. Nyangkanku mamalu puluka warlangu karnpi purlkanya pungu tjiinya wiirrurtu pitjanyangka.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Nyangka kuliralpi mirrparnarringu. Palunyalu tjarrpanytjamaalpa yilkakurtu ngaralanytja. Nyangka palunyaku mamalu ngalyapakaralpi muku-mukulu yarltirranytja tjarrpatjaku.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Nyangka-lu watjarnu, ‘Wiya-kulila. Rawalu-rnanku waarka palyaranytja. Palunyalu-rnanku wangka kulira kutjuwarra tungun-tungunarrinytjamunu. Nyangka-rnin nanikuurrpa kurlunypatarrartu nintiranytjamunu pungkula-rna yamatji pirningka ngalkutjaku.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Nyangka nyuntuku katja marlangkatjalunku tjimarri makatingu. Palunyalu minyma kurlanytju pirningka wiilywarnirrayirnu wiyarnu. Nyangka marlaku pitjanyangka palunyakukutju-ran puluka warlangu karnpi purlkanya pungkulalpi nintirnu.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Nyangka watjarnu, ‘Wiya katja, tjiinya-lin lurrtjurtu tirtu nyinapayi. Nyangka-limpa pirninyartu ngarala.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Tjiinya nyuntuku marlanypa mirritjanupirinypa wankarringu. Puru kawarnarrantjatjanu marlaku pitjangu. Nyangka-munta-lan palunyaku mirrka ngalkula pukurlarrinytjamaalpa nyinama?’”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.