Gênesis 19

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nyangka-pula yayintjulpa kutjarranya Yayipuramaku ngurra wantirra pitjalayirnu mungarrtjirringkula parrapitjangu yiwarla Tjatamaku. Nyangka Luutanya yiwarla palunyaku kayirrta nyinarranytja, tjiinya-ya wati pirni nyinarra wangkapayingka. Palunyalu nyangu wati-pula kutjarra pitjalayinnyangka. Palunyalu nyakula ngata-ngata mapitjangu pupakatingu.
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado junto ao portão da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e, indo ao encontro deles, prostrou-se com o rosto em terra
2 Palunyalu watjarnu, “Yuwa, walykumunu. Pitjaku-munta-pulan ngayuku ngurrakutu nyangka-pulanyarnanta yirringkanku? Nyangka-pulankun tjina parltjilku ngarriku tjirnturringkula yanku.”
2 e lhes disse: — Por favor, meus senhores, venham para a casa deste servo de vocês. Poderão passar a noite, lavar os pés, levantar-se de madrugada e seguir o seu caminho. Mas eles responderam: — Não; passaremos a noite na praça.
3 Nyangka-pulanya tirtu yarltirranyangka-pula wanarnu palunyaku ngurrakutu. Nyangka Luutalunku waarka palyalpayi pirninya watjarnu mirrka nyuma, kuka walykumunutarrartu witara katitjaku. Nyangka-ya witarnu katingu-pulampa nintirnu. Nyangka-pula ngalkulayirnu parltjarringu.
3 Ló insistiu tanto, que eles foram e entraram na casa dele. Deu-lhes um banquete, fez assar uns pães sem fermento, e eles comeram.
4 Nyangka kuwarripa-pula ngurra ngarrikitjangka-ya wati ngurrangkatjalu pitjangu ngurra palunyanya parrangururrtjunu. Wati pirninyartu-ya pitjangu yirna puru yangupalatarrartu.
4 Mas, antes que eles se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa. Eram os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados.
5 Palunyalu-ya mirrarra Luutanya tjapiranytja, “Wati-pula kutjarra palangka yaaltjirringu? Kati-pulanya ngayulakutu-lanyatju.” Tjiinya-ya watjaranytja watirarra ngarrikitjalu.
5 E chamaram Ló e lhe disseram: — Onde estão os homens que, à noitinha, entraram na sua casa? Traga-os aqui fora para que abusemos deles.
6 Nyangka Luutanya yilkaku pakaralpi tuu tjatapungu.
6 Então Ló foi até a porta, fechou-a atrás de si
7 Palunyalu-tjananya watjarnu, “Wati pirni, palyamunurringkutjamaaltu-ya wanti.
7 e lhes disse: — Meus irmãos, peço-lhes que não cometam essa maldade.
8 Kulila-ya. Ngayulu-rna yurntalpa kutjarra kanyira. Watiku ngurrpa-pula. Yurntalpa kutjarranya-rna ma-nintilku nyangka-yan kanyinma. Palunyalu-yan wati ngaanya-pulanya wantiku pampuntjamaaltu. Tjiinya wati kutjarra-rna ngayulu miranykanyira.”
8 Olhem aqui! Tenho duas filhas, virgens, e vou trazê-las para vocês. Façam com elas o que quiserem, porém não façam nada a estes homens, porque se acham sob a proteção do meu teto.
9 Nyangka-ya watjarnu, “Wiya, wati-langarriwa. Pitjangu-munta-lanyatjun malikilu puurrarringu watjara?” Nyangka-ya puru watjaranytja, “Wati-tiwarriwa tjiinya-latjunta ma-palyamunultjakutarra, wati palangka-pulanya munkarra.” Nyangka-ya Luutanya watiyurnturalpi tuu lampilkitja ngalyakukurraarnu.
9 Eles, porém, disseram: — Saia daí! E acrescentaram: — Ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? Vamos fazer com você pior do que com eles. E atiraram-se contra o homem, contra Ló, e se aproximaram para arrombar a porta.
10 Nyangka-pula wati kutjarralu tuu yarlaralpi Luutanya yamirrinu tjarrpatjunu. Palunyalu tuu tjatapungu.
10 Porém os homens, estendendo a mão, puxaram Ló para dentro e fecharam a porta.
11 Palunyalu-pula wati pirninya kuru pupatjunu. Nyangka-ya purtu parrapantjurrmaranytja tuu pampulkitja.
11 E feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, desde o menor até o maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Nyangka-pula wati kutjarralu Luutanya watjarnu, “Yungarrapirti-muntanku-ya ngurra ngaangka nyinarra? Katja, yurntalpa, waputju-tjananya yarltirra yarra.
12 Então os homens disseram a Ló: — Você tem aqui mais alguém dos seus? Genro, filhos, filhas, todos quantos você tem na cidade, faça-os sair daqui,
13 Tjiinyamarntu-litju pitjangu yiwarla ngaanya wiyalkitja. Tjiinya Mama Kuurrtu kulirnu ngurra ngaangkatjalu-ya palyamunu palyaranyangka. Palunyalu-linyatju witurnu ngurra ngaanya wiyaltjaku.”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado, chegando até a presença do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Nyangka Luutalu yanu palunyaku waputju kutjarrakutu. Tjiinya-pulampa kalkurnu yurntalpa nintilkitjalu. Palunyalu watjarnu, “Waarrpungkula-la pakara yarra. Tjiinyamarntu Mama Kuurrtu kuwarrinya watjarnu yiwarla ngaanya wiyalkitjalu.” Nyangka-pula kulirnu wantingu ngarlpululkanyu watjaranytjakukantjalu.
14 Então Ló saiu e foi falar com os seus genros, os que estavam para casar com as suas filhas. Ele disse: — Levantem-se e saiam deste lugar, porque o Mas eles pensaram que Ló estava brincando.
15 Nyangka-pula yayintjulpa kutjarralu ngarringu mungayurnturalpi pakarnu Luutanya watjarnu, “Waarrpungkula pakala! Nyuntuku kurri, yurntalpa kutjarranya yarltirra kukurraala. Tjiinyamarntu Mama Kuurrtu ngurra ngaanya tililku tjarrpatjunku. Palunyangkatarrartu kukurraala!”
15 Ao amanhecer, os anjos apressaram Ló, dizendo: — Levante-se, pegue a sua mulher e as suas duas filhas, que aqui se encontram, e saia daqui, para que você não morra quando a cidade for castigada.
16 Nyangka Luutalu waarrpungkutjamaaltu kuwarripa kuliranytja. Nyangka Mama Kuurrtu nyakulalpi ngarlturringu-ra. Nyangkalta-pula wati kutjarralu Luutanya, palunyaku kurri puru yurntalpa kutjarranya yamirrira-tjananya yarltirra katingu.
16 Como, porém, ele se demorasse, aqueles homens o pegaram pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Nyangka yiwarla yilkakuralpi yayintjulpa kutjulu watjarnu, “Wankalpi-ya kukurraala. Pinkurraara-ya nyakunytjamaalpa tirtu kukurraala. Yapukutu-ya kukurraala mirrirritjakutarra.”
17 Havendo-os levado para fora, um deles disse: — Corra, para sair daqui com vida! Não olhe para trás, nem pare em toda a campina. Fuja para o monte, para que você não morra.
18 Nyangka Luutalu watjarnu, “Wiya, wanti-lanyatju palunyapirinypa watjantjamaaltu.
18 Mas Ló disse a eles: — Assim não, meu Senhor!
19 Mularrpa-rnin walykumunulu wankarnu. Nyangka yapu nyarranya tiwa purlkanya ngarala-wanarayirni. Tjiinya-rna pitjalayilku ngatalpartu mirrirriku kutjupa-kutjupa palyamunu yartakarrinyangka.
19 Eis que o teu servo encontrou favor diante dos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia para comigo, salvando-me a vida. Mas não posso fugir para o monte, pois receio que a destruição vá me alcançar, e eu morra.
20 Palya-munta-rna yiwarla nyarra ngamungkatjaku yanku nyinaku? Tjiinya yiwarla kurlunypa. Nyangka-rna tjarrparralpi wankarriku.”
20 Eis aqui perto uma cidadezinha para a qual eu posso fugir. Ela é bem pequena. Permita que eu fuja para lá — ela é bem pequena, não é verdade? —, e nela poderei salvar a minha vida.
21 Nyangka watjarnu, “Yuwa, palya. Ngayulu-rna yiwarla palunyanya wiyalkitjamunu.
21 O anjo respondeu: — Quanto a isso, estou de acordo, para não destruir a cidade de que você acaba de falar.
22 Waarrpungkula kukurraala. Tjiinya-yan pitjalayilku ngurrangka tjarrpanyangka-rna Tjatamanya wiyalku.”
22 Vá depressa e refugie-se nela; pois nada posso fazer, enquanto você não tiver chegado lá. Por isso, a cidade recebeu o nome de Zoar.
23 Nyangka tjirntu pakarayinnyangka Luutanya-ya pitjalayirnu parrapitjangu Tjawalakutu.
23 O sol estava nascendo sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Nyangka Mama Kuurrtu waru parnti palyamunutjarra tjutipirti-pirtirnu ngurra nyarra Tjatamala Kumarala-pulanya.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra. Isso veio da parte do Senhor , desde os céus.
25 Palunyangka-tjananya yarnangu pirninya, yanamulpa puru wartatarrartu kamparrayirnu wiyarnu.
25 Ele destruiu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Nyangka Luutaku kurrilu pinkurraarnu nyakulalpi yapurringu.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Nyangka Yayipuramanya ngarringu munga-mungangka pakara yanu ngurra nyarra Mama Kuurrta-lu wangkarranytja, palunyalakutu.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou de madrugada e foi para o lugar onde tinha estado na presença do Senhor .
28 Palunyalu yapunguru walunyangu ngurra lipi Tjatamala Kumaralawana winyinpa purlkanya pakaranyangka. Tjiinyakurlu tjaparu kamparra winyinpa purlkanya tunngu-tunngunma, palunyapirinypa.
28 Abraão olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma fornalha.
29 Tjiinya Mama Kuurrtu yiwarla kutjarranya tilira tjarrpatjunkukitjalu Yayipuramanya ngarltunytjulu kuliralpi palunyaku katja Luutanya-lu wankarura katingu.
29 Assim, quando destruiu as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, quando subverteu as cidades em que Ló tinha morado.
30 Nyangka Luutanya yiwarla Tjawala nyinarrayirnu ngurlurringu. Palunyalunku yurntalpa kutjarra-pulanya yarltirra katingu yapukutu. Palunyalu-ya pulpangka tjarrpangu nyinarranytja.
30 Ló partiu de Zoar e habitou no monte, ele e as duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar. Ló habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Nyangka tjurtulunku marlanypa watjarnu, “Wiya, ngayuku-limpa mama yirnarringu. Nyangka-ya wati kutjupa nyinanytjamunurtu ngayunya-linya kurri yarltikitja.
31 Então a primogênita disse à mais moça: — Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Nyangka-munta-lin wama nintilku Mamanya kakirinku? Palunyatjanu-lin ngarriku tjilkutjarrarriku.”
32 Venha, vamos embebedá-lo com vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Nyangka munga palunyangkartu-pula wayinpa nintirnu kakirinu. Nyangka kakiri ngarrirranyangka tjurtu tirnanya mapitjangu-lu ngarringu. Nyangka kakiri purlkanya ngarringu ngurrpartu tjirnturringu.
33 Naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Nyangka karlarlarringkulalpi tjurtu tirnalunku marlanypa watjarnu, “Pururtu-li wama nintila kakirila. Nyangka nyuntululpi ngarri. Nyangka-lin kutjarralu tjilku kanyilku mamangkatja.”
34 No dia seguinte, a primogênita disse à mais nova: — Ontem à noite, deitei-me com o meu pai. Vamos embebedá-lo também esta noite; entre e deite-se com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Nyangka-pula nyinarrayirnu mungarringkulalpi wama nintirnu kakirinu. Nyangka marlanyngalpi-lu pakarnu mapitjangu ngarringu. Nyangka pururtu kakiri ngarringu watarrku tjirnturringu.
35 De novo, naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Nyangka palunyangurulta-pula Luutaku yurntalpa kutjarranya mukalarringu mama yungarrangkatja.
36 E assim as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Nyangkalta tjurtu tirnalu katja kanyiralpi yini Mawapanya tjapirnu. Tjiinya palunyanya kutjutjamu-tjanampa Mawapaku tjamupirtiku.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe deu o nome de Moabe. Este é o pai dos moabitas, até o dia de hoje.
38 Nyangka marlanytju katja kanyiralpi yini Pinaminya tjapirnu. Tjiinya palunyanya kutjutjamu-tjanampa Yamanku tjamupirtiku.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe deu o nome de Ben-Ami. Este é o pai dos amonitas, até o dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.