Gênesis 19
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs BKJ
1 Nyangka-pula yayintjulpa kutjarranya Yayipuramaku ngurra wantirra pitjalayirnu mungarrtjirringkula parrapitjangu yiwarla Tjatamaku. Nyangka Luutanya yiwarla palunyaku kayirrta nyinarranytja, tjiinya-ya wati pirni nyinarra wangkapayingka. Palunyalu nyangu wati-pula kutjarra pitjalayinnyangka. Palunyalu nyakula ngata-ngata mapitjangu pupakatingu.
1 E vieram dois anjos a Sodoma ao entardecer; e Ló estava sentado no portão de Sodoma. E Ló, vendo-os, levantou-se para encontrá-los, e ele curvou-se com a sua face em direção a terra;
2 Palunyalu watjarnu, “Yuwa, walykumunu. Pitjaku-munta-pulan ngayuku ngurrakutu nyangka-pulanyarnanta yirringkanku? Nyangka-pulankun tjina parltjilku ngarriku tjirnturringkula yanku.”
2 e ele disse: Eis, agora, meus senhores, entrai, rogo-vos, na casa de vosso servo, e ficai a noite toda, e lavai vossos pés, e levantareis cedo e ireis no vosso caminho. E eles disseram: Não! Nós permaneceremos na rua toda noite.
3 Nyangka-pulanya tirtu yarltirranyangka-pula wanarnu palunyaku ngurrakutu. Nyangka Luutalunku waarka palyalpayi pirninya watjarnu mirrka nyuma, kuka walykumunutarrartu witara katitjaku. Nyangka-ya witarnu katingu-pulampa nintirnu. Nyangka-pula ngalkulayirnu parltjarringu.
3 E insistiu com eles grandemente, e foram com ele, e entraram em sua casa; e ele lhes fez um banquete, e assou pão ázimo, e eles comeram.
4 Nyangka kuwarripa-pula ngurra ngarrikitjangka-ya wati ngurrangkatjalu pitjangu ngurra palunyanya parrangururrtjunu. Wati pirninyartu-ya pitjangu yirna puru yangupalatarrartu.
4 Mas antes que eles se deitassem, os homens da cidade, até os homens de Sodoma, rodearam a casa toda, tanto velhos como os jovens, todo o povo de cada quarteirão.
5 Palunyalu-ya mirrarra Luutanya tjapiranytja, “Wati-pula kutjarra palangka yaaltjirringu? Kati-pulanya ngayulakutu-lanyatju.” Tjiinya-ya watjaranytja watirarra ngarrikitjalu.
5 E eles chamaram Ló, e lhe disseram: Onde estão os homens que vieram a ti esta noite? Traze-os fora até nós, para que possamos conhecê-los.
6 Nyangka Luutanya yilkaku pakaralpi tuu tjatapungu.
6 E Ló saiu à porta até eles, e fechou a porta atrás de si;
7 Palunyalu-tjananya watjarnu, “Wati pirni, palyamunurringkutjamaaltu-ya wanti.
7 e disse: Rogo-vos, irmãos, que não venhais a agir tão perversamente.
8 Kulila-ya. Ngayulu-rna yurntalpa kutjarra kanyira. Watiku ngurrpa-pula. Yurntalpa kutjarranya-rna ma-nintilku nyangka-yan kanyinma. Palunyalu-yan wati ngaanya-pulanya wantiku pampuntjamaaltu. Tjiinya wati kutjarra-rna ngayulu miranykanyira.”
8 Eis que eu tenho duas filhas que não conheceram homem. Suplico-vos, deixai que eu as traga a vós, e fazei a elas o que for bom aos vossos olhos; porém a estes homens não façais nada; pois, eles vieram sob a sombra do meu telhado.
9 Nyangka-ya watjarnu, “Wiya, wati-langarriwa. Pitjangu-munta-lanyatjun malikilu puurrarringu watjara?” Nyangka-ya puru watjaranytja, “Wati-tiwarriwa tjiinya-latjunta ma-palyamunultjakutarra, wati palangka-pulanya munkarra.” Nyangka-ya Luutanya watiyurnturalpi tuu lampilkitja ngalyakukurraarnu.
9 E eles disseram: Para trás. E eles disseram novamente: Este indivíduo veio aqui para peregrinar, e ele quer ser juiz; agora agiremos pior contigo do que com eles. E pressionaram severamente sobre o homem, sobre Ló, e chegaram perto de quebrar a porta.
10 Nyangka-pula wati kutjarralu tuu yarlaralpi Luutanya yamirrinu tjarrpatjunu. Palunyalu tuu tjatapungu.
10 Mas os homens estenderam suas mãos, e puxaram Ló para dentro da casa até eles, e fecharam a porta.
11 Palunyalu-pula wati pirninya kuru pupatjunu. Nyangka-ya purtu parrapantjurrmaranytja tuu pampulkitja.
11 E eles feriram os homens que estavam à porta da casa com cegueira, tanto pequenos quanto grandes, de modo que se cansaram tentando achar a porta.
12 Nyangka-pula wati kutjarralu Luutanya watjarnu, “Yungarrapirti-muntanku-ya ngurra ngaangka nyinarra? Katja, yurntalpa, waputju-tjananya yarltirra yarra.
12 E os homens disseram a Ló: Tens mais alguém aqui? Genro, e teus filhos e tuas filhas e qualquer um que tiveres na cidade? Traze-os para fora deste lugar.
13 Tjiinyamarntu-litju pitjangu yiwarla ngaanya wiyalkitja. Tjiinya Mama Kuurrtu kulirnu ngurra ngaangkatjalu-ya palyamunu palyaranyangka. Palunyalu-linyatju witurnu ngurra ngaanya wiyaltjaku.”
13 Porque destruiremos este lugar, porque o clamor deles tem subido diante da face do SENHOR, e o SENHOR nos enviou para destruí-lo.
14 Nyangka Luutalu yanu palunyaku waputju kutjarrakutu. Tjiinya-pulampa kalkurnu yurntalpa nintilkitjalu. Palunyalu watjarnu, “Waarrpungkula-la pakara yarra. Tjiinyamarntu Mama Kuurrtu kuwarrinya watjarnu yiwarla ngaanya wiyalkitjalu.” Nyangka-pula kulirnu wantingu ngarlpululkanyu watjaranytjakukantjalu.
14 E Ló saiu, e falou a seus genros, que haviam casado com suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o SENHOR destruirá esta cidade. Mas ele parecia com alguém que zombava dos seus genros.
15 Nyangka-pula yayintjulpa kutjarralu ngarringu mungayurnturalpi pakarnu Luutanya watjarnu, “Waarrpungkula pakala! Nyuntuku kurri, yurntalpa kutjarranya yarltirra kukurraala. Tjiinyamarntu Mama Kuurrtu ngurra ngaanya tililku tjarrpatjunku. Palunyangkatarrartu kukurraala!”
15 E quando a manhã surgiu, então os anjos apressaram Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua esposa, e tuas duas filhas, que estão aqui, para que não sejas consumido na iniquidade da cidade.
16 Nyangka Luutalu waarrpungkutjamaaltu kuwarripa kuliranytja. Nyangka Mama Kuurrtu nyakulalpi ngarlturringu-ra. Nyangkalta-pula wati kutjarralu Luutanya, palunyaku kurri puru yurntalpa kutjarranya yamirrira-tjananya yarltirra katingu.
16 E enquanto ele demorava, os homens seguraram a sua mão e a mão de sua esposa, e a mão de suas duas filhas; o SENHOR foi misericordioso com eles, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Nyangka yiwarla yilkakuralpi yayintjulpa kutjulu watjarnu, “Wankalpi-ya kukurraala. Pinkurraara-ya nyakunytjamaalpa tirtu kukurraala. Yapukutu-ya kukurraala mirrirritjakutarra.”
17 E aconteceu que, quando os haviam trazido para fora dali, ele disse: Foge por tua vida, não olhes para trás, nem fiques em toda esta planície; foge para o monte, para que não sejas consumido.
18 Nyangka Luutalu watjarnu, “Wiya, wanti-lanyatju palunyapirinypa watjantjamaaltu.
18 E Ló lhes disse: Oh! Assim não, meu Senhor;
19 Mularrpa-rnin walykumunulu wankarnu. Nyangka yapu nyarranya tiwa purlkanya ngarala-wanarayirni. Tjiinya-rna pitjalayilku ngatalpartu mirrirriku kutjupa-kutjupa palyamunu yartakarrinyangka.
19 eis que agora teu servo encontrou graça aos teus olhos, e tu magnificaste a tua misericórdia, que mostraste ao salvar a minha vida, e eu não posso fugir para o monte, para que o mal não me alcance, e eu morra.
20 Palya-munta-rna yiwarla nyarra ngamungkatjaku yanku nyinaku? Tjiinya yiwarla kurlunypa. Nyangka-rna tjarrparralpi wankarriku.”
20 Eis que esta cidade está próxima para fugir, e é pequena. Oh! Deixa que eu fuja para lá (não é pequena?) e minha alma viverá.
21 Nyangka watjarnu, “Yuwa, palya. Ngayulu-rna yiwarla palunyanya wiyalkitjamunu.
21 E ele lhe disse: Vê, aceitei-te também com respeito a esta coisa, que eu não derrubarei esta cidade, pela qual tu falaste.
22 Waarrpungkula kukurraala. Tjiinya-yan pitjalayilku ngurrangka tjarrpanyangka-rna Tjatamanya wiyalku.”
22 Apressa-te, fuja para lá, pois eu não posso fazer coisa alguma até que tu chegues lá. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Nyangka tjirntu pakarayinnyangka Luutanya-ya pitjalayirnu parrapitjangu Tjawalakutu.
23 O sol havia se levantado sobre a terra quando Ló entrou em Zoar.
24 Nyangka Mama Kuurrtu waru parnti palyamunutjarra tjutipirti-pirtirnu ngurra nyarra Tjatamala Kumarala-pulanya.
24 Então, o SENHOR fez chover sobre Sodoma e sobre Gomorra enxofre e fogo do SENHOR desde o céu.
25 Palunyangka-tjananya yarnangu pirninya, yanamulpa puru wartatarrartu kamparrayirnu wiyarnu.
25 E ele derrubou aquelas cidades, e toda a planície, e todos os habitantes das cidades, e o que crescia sobre a terra.
26 Nyangka Luutaku kurrilu pinkurraarnu nyakulalpi yapurringu.
26 Mas a sua esposa olhou para trás por detrás dele, e ela se tornou um pilar de sal.
27 Nyangka Yayipuramanya ngarringu munga-mungangka pakara yanu ngurra nyarra Mama Kuurrta-lu wangkarranytja, palunyalakutu.
27 E Abraão levantou-se cedo de manhã e foi para o lugar onde havia estado de pé diante do SENHOR.
28 Palunyalu yapunguru walunyangu ngurra lipi Tjatamala Kumaralawana winyinpa purlkanya pakaranyangka. Tjiinyakurlu tjaparu kamparra winyinpa purlkanya tunngu-tunngunma, palunyapirinypa.
28 E ele olhou para Sodoma e Gomorra, e para toda a terra da planície, e eis que viu a fumaça da terra que subia como fumaça de uma fornalha.
29 Tjiinya Mama Kuurrtu yiwarla kutjarranya tilira tjarrpatjunkukitjalu Yayipuramanya ngarltunytjulu kuliralpi palunyaku katja Luutanya-lu wankarura katingu.
29 E aconteceu que, quando Deus destruiu as cidades da planície, Deus lembrou-se de Abraão e retirou Ló do meio da destruição, quando ele derrubou as cidades em que Ló habitara.
30 Nyangka Luutanya yiwarla Tjawala nyinarrayirnu ngurlurringu. Palunyalunku yurntalpa kutjarra-pulanya yarltirra katingu yapukutu. Palunyalu-ya pulpangka tjarrpangu nyinarranytja.
30 E Ló subiu de Zoar, e habitou no monte, e suas duas filhas com ele, pois ele temia habitar em Zoar; e ele habitou em uma caverna, ele e suas duas filhas.
31 Nyangka tjurtulunku marlanypa watjarnu, “Wiya, ngayuku-limpa mama yirnarringu. Nyangka-ya wati kutjupa nyinanytjamunurtu ngayunya-linya kurri yarltikitja.
31 E a primogênita disse à mais jovem: Nosso pai está velho, e não há homem na terra para entrar a nós, segundo a maneira de toda a terra;
32 Nyangka-munta-lin wama nintilku Mamanya kakirinku? Palunyatjanu-lin ngarriku tjilkutjarrarriku.”
32 vem, façamos nosso pai beber vinho, e deitaremos com ele, para que possamos preservar semente de nosso pai.
33 Nyangka munga palunyangkartu-pula wayinpa nintirnu kakirinu. Nyangka kakiri ngarrirranyangka tjurtu tirnanya mapitjangu-lu ngarringu. Nyangka kakiri purlkanya ngarringu ngurrpartu tjirnturringu.
33 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite; e a primogênita entrou e deitou com seu pai, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
34 Nyangka karlarlarringkulalpi tjurtu tirnalunku marlanypa watjarnu, “Pururtu-li wama nintila kakirila. Nyangka nyuntululpi ngarri. Nyangka-lin kutjarralu tjilku kanyilku mamangkatja.”
34 E aconteceu que, no dia seguinte, a primogênita disse à mais jovem: Eis que eu deitei com meu pai na noite passada; demos-lhe de beber vinho esta noite também, e entra tu, e deita com ele, para que possamos preservar a semente de nosso pai.
35 Nyangka-pula nyinarrayirnu mungarringkulalpi wama nintirnu kakirinu. Nyangka marlanyngalpi-lu pakarnu mapitjangu ngarringu. Nyangka pururtu kakiri ngarringu watarrku tjirnturringu.
35 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite também; e a mais jovem se levantou, e deitou-se com ele, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
36 Nyangka palunyangurulta-pula Luutaku yurntalpa kutjarranya mukalarringu mama yungarrangkatja.
36 Assim, as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Nyangkalta tjurtu tirnalu katja kanyiralpi yini Mawapanya tjapirnu. Tjiinya palunyanya kutjutjamu-tjanampa Mawapaku tjamupirtiku.
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou seu nome Moabe; este mesmo é o pai dos moabitas até este dia.
38 Nyangka marlanytju katja kanyiralpi yini Pinaminya tjapirnu. Tjiinya palunyanya kutjutjamu-tjanampa Yamanku tjamupirtiku.
38 E a mais jovem, ela também deu à luz um filho, e chamou seu nome Ben-Ami; este mesmo é o pai dos filhos de Amom até este dia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.