Gênesis 19

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nyangka-pula yayintjulpa kutjarranya Yayipuramaku ngurra wantirra pitjalayirnu mungarrtjirringkula parrapitjangu yiwarla Tjatamaku. Nyangka Luutanya yiwarla palunyaku kayirrta nyinarranytja, tjiinya-ya wati pirni nyinarra wangkapayingka. Palunyalu nyangu wati-pula kutjarra pitjalayinnyangka. Palunyalu nyakula ngata-ngata mapitjangu pupakatingu.
1 E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e vendo-os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra;
2 Palunyalu watjarnu, “Yuwa, walykumunu. Pitjaku-munta-pulan ngayuku ngurrakutu nyangka-pulanyarnanta yirringkanku? Nyangka-pulankun tjina parltjilku ngarriku tjirnturringkula yanku.”
2 E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não, antes na rua passaremos a noite.
3 Nyangka-pulanya tirtu yarltirranyangka-pula wanarnu palunyaku ngurrakutu. Nyangka Luutalunku waarka palyalpayi pirninya watjarnu mirrka nyuma, kuka walykumunutarrartu witara katitjaku. Nyangka-ya witarnu katingu-pulampa nintirnu. Nyangka-pula ngalkulayirnu parltjarringu.
3 E porfiou com eles muito, e vieram com ele, e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete, e cozeu bolos sem levedura, e comeram.
4 Nyangka kuwarripa-pula ngurra ngarrikitjangka-ya wati ngurrangkatjalu pitjangu ngurra palunyanya parrangururrtjunu. Wati pirninyartu-ya pitjangu yirna puru yangupalatarrartu.
4 E antes que se deitassem, cercaram a casa, os homens daquela cidade, os homens de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.
5 Palunyalu-ya mirrarra Luutanya tjapiranytja, “Wati-pula kutjarra palangka yaaltjirringu? Kati-pulanya ngayulakutu-lanyatju.” Tjiinya-ya watjaranytja watirarra ngarrikitjalu.
5 E chamaram a Ló, e disseram-lhe: Onde estão os homens que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.
6 Nyangka Luutanya yilkaku pakaralpi tuu tjatapungu.
6 Então saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,
7 Palunyalu-tjananya watjarnu, “Wati pirni, palyamunurringkutjamaaltu-ya wanti.
7 E disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal;
8 Kulila-ya. Ngayulu-rna yurntalpa kutjarra kanyira. Watiku ngurrpa-pula. Yurntalpa kutjarranya-rna ma-nintilku nyangka-yan kanyinma. Palunyalu-yan wati ngaanya-pulanya wantiku pampuntjamaaltu. Tjiinya wati kutjarra-rna ngayulu miranykanyira.”
8 Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram homens; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for aos vossos olhos; somente nada façais a estes homens, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.
9 Nyangka-ya watjarnu, “Wiya, wati-langarriwa. Pitjangu-munta-lanyatjun malikilu puurrarringu watjara?” Nyangka-ya puru watjaranytja, “Wati-tiwarriwa tjiinya-latjunta ma-palyamunultjakutarra, wati palangka-pulanya munkarra.” Nyangka-ya Luutanya watiyurnturalpi tuu lampilkitja ngalyakukurraarnu.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro este indivíduo veio aqui habitar, e quereria ser juiz em tudo? Agora te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o homem, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.
10 Nyangka-pula wati kutjarralu tuu yarlaralpi Luutanya yamirrinu tjarrpatjunu. Palunyalu tuu tjatapungu.
10 Aqueles homens porém estenderam as suas mãos e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;
11 Palunyalu-pula wati pirninya kuru pupatjunu. Nyangka-ya purtu parrapantjurrmaranytja tuu pampulkitja.
11 E feriram de cegueira os homens que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.
12 Nyangka-pula wati kutjarralu Luutanya watjarnu, “Yungarrapirti-muntanku-ya ngurra ngaangka nyinarra? Katja, yurntalpa, waputju-tjananya yarltirra yarra.
12 Então disseram aqueles homens a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
13 Tjiinyamarntu-litju pitjangu yiwarla ngaanya wiyalkitja. Tjiinya Mama Kuurrtu kulirnu ngurra ngaangkatjalu-ya palyamunu palyaranyangka. Palunyalu-linyatju witurnu ngurra ngaanya wiyaltjaku.”
13 Porque nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado diante da face do Senhor, e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Nyangka Luutalu yanu palunyaku waputju kutjarrakutu. Tjiinya-pulampa kalkurnu yurntalpa nintilkitjalu. Palunyalu watjarnu, “Waarrpungkula-la pakara yarra. Tjiinyamarntu Mama Kuurrtu kuwarrinya watjarnu yiwarla ngaanya wiyalkitjalu.” Nyangka-pula kulirnu wantingu ngarlpululkanyu watjaranytjakukantjalu.
14 Então saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido porém por zombador aos olhos de seus genros.
15 Nyangka-pula yayintjulpa kutjarralu ngarringu mungayurnturalpi pakarnu Luutanya watjarnu, “Waarrpungkula pakala! Nyuntuku kurri, yurntalpa kutjarranya yarltirra kukurraala. Tjiinyamarntu Mama Kuurrtu ngurra ngaanya tililku tjarrpatjunku. Palunyangkatarrartu kukurraala!”
15 E ao amanhecer os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.
16 Nyangka Luutalu waarrpungkutjamaaltu kuwarripa kuliranytja. Nyangka Mama Kuurrtu nyakulalpi ngarlturringu-ra. Nyangkalta-pula wati kutjarralu Luutanya, palunyaku kurri puru yurntalpa kutjarranya yamirrira-tjananya yarltirra katingu.
16 Ele, porém, demorava-se, e aqueles homens lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher e de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Nyangka yiwarla yilkakuralpi yayintjulpa kutjulu watjarnu, “Wankalpi-ya kukurraala. Pinkurraara-ya nyakunytjamaalpa tirtu kukurraala. Yapukutu-ya kukurraala mirrirritjakutarra.”
17 E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti, e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.
18 Nyangka Luutalu watjarnu, “Wiya, wanti-lanyatju palunyapirinypa watjantjamaaltu.
18 E Ló disse-lhe: Ora, não, meu Senhor!
19 Mularrpa-rnin walykumunulu wankarnu. Nyangka yapu nyarranya tiwa purlkanya ngarala-wanarayirni. Tjiinya-rna pitjalayilku ngatalpartu mirrirriku kutjupa-kutjupa palyamunu yartakarrinyangka.
19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas eu não posso escapar no monte, para que porventura não me apanhe este mal, e eu morra.
20 Palya-munta-rna yiwarla nyarra ngamungkatjaku yanku nyinaku? Tjiinya yiwarla kurlunypa. Nyangka-rna tjarrparralpi wankarriku.”
20 Eis que agora aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, deixe-me escapar para lá (não é pequena? ), para que minha alma viva.
21 Nyangka watjarnu, “Yuwa, palya. Ngayulu-rna yiwarla palunyanya wiyalkitjamunu.
21 E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não destruir aquela cidade, de que falaste;
22 Waarrpungkula kukurraala. Tjiinya-yan pitjalayilku ngurrangka tjarrpanyangka-rna Tjatamanya wiyalku.”
22 Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Nyangka tjirntu pakarayinnyangka Luutanya-ya pitjalayirnu parrapitjangu Tjawalakutu.
23 Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Nyangka Mama Kuurrtu waru parnti palyamunutjarra tjutipirti-pirtirnu ngurra nyarra Tjatamala Kumarala-pulanya.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra;
25 Palunyangka-tjananya yarnangu pirninya, yanamulpa puru wartatarrartu kamparrayirnu wiyarnu.
25 E destruiu aquelas cidades e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.
26 Nyangka Luutaku kurrilu pinkurraarnu nyakulalpi yapurringu.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.
27 Nyangka Yayipuramanya ngarringu munga-mungangka pakara yanu ngurra nyarra Mama Kuurrta-lu wangkarranytja, palunyalakutu.
27 E Abraão levantou-se aquela mesma manhã, de madrugada, e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor;
28 Palunyalu yapunguru walunyangu ngurra lipi Tjatamala Kumaralawana winyinpa purlkanya pakaranyangka. Tjiinyakurlu tjaparu kamparra winyinpa purlkanya tunngu-tunngunma, palunyapirinypa.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, que a fumaça da terra subia, como a de uma fornalha.
29 Tjiinya Mama Kuurrtu yiwarla kutjarranya tilira tjarrpatjunkukitjalu Yayipuramanya ngarltunytjulu kuliralpi palunyaku katja Luutanya-lu wankarura katingu.
29 E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão, e tirou a Ló do meio da destruição, derrubando aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Nyangka Luutanya yiwarla Tjawala nyinarrayirnu ngurlurringu. Palunyalunku yurntalpa kutjarra-pulanya yarltirra katingu yapukutu. Palunyalu-ya pulpangka tjarrpangu nyinarranytja.
30 E subiu Ló de Zoar, e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele; porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Nyangka tjurtulunku marlanypa watjarnu, “Wiya, ngayuku-limpa mama yirnarringu. Nyangka-ya wati kutjupa nyinanytjamunurtu ngayunya-linya kurri yarltikitja.
31 Então a primogênita disse à menor: Nosso pai já é velho, e não há homem na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra;
32 Nyangka-munta-lin wama nintilku Mamanya kakirinku? Palunyatjanu-lin ngarriku tjilkutjarrarriku.”
32 Vem, demos de beber vinho a nosso pai, e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos a descendência de nosso pai.
33 Nyangka munga palunyangkartu-pula wayinpa nintirnu kakirinu. Nyangka kakiri ngarrirranyangka tjurtu tirnanya mapitjangu-lu ngarringu. Nyangka kakiri purlkanya ngarringu ngurrpartu tjirnturringu.
33 E deram de beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Nyangka karlarlarringkulalpi tjurtu tirnalunku marlanypa watjarnu, “Pururtu-li wama nintila kakirila. Nyangka nyuntululpi ngarri. Nyangka-lin kutjarralu tjilku kanyilku mamangkatja.”
34 E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe de beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos a descendência de nosso pai.
35 Nyangka-pula nyinarrayirnu mungarringkulalpi wama nintirnu kakirinu. Nyangka marlanyngalpi-lu pakarnu mapitjangu ngarringu. Nyangka pururtu kakiri ngarringu watarrku tjirnturringu.
35 E deram de beber vinho a seu pai também naquela noite; e levantou-se a menor, e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Nyangka palunyangurulta-pula Luutaku yurntalpa kutjarranya mukalarringu mama yungarrangkatja.
36 E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.
37 Nyangkalta tjurtu tirnalu katja kanyiralpi yini Mawapanya tjapirnu. Tjiinya palunyanya kutjutjamu-tjanampa Mawapaku tjamupirtiku.
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou-lhe Moabe; este é o pai dos moabitas até ao dia de hoje.
38 Nyangka marlanytju katja kanyiralpi yini Pinaminya tjapirnu. Tjiinya palunyanya kutjutjamu-tjanampa Yamanku tjamupirtiku.
38 E a menor também deu à luz um filho, e chamou-lhe Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom até o dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.