Mateus 14

Nehan New Testament (NSN_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tar binakon Herot ger toia i Galili ke longoro manasa tar ineteninanine ke guataig Iesu.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Kare kula pare tosno tamatang kalekinale, “Gine deh te Jon ger tang uahuhu, inggono deh ke tua tapokis tur toro mat, temaene na nitampopokoho sirono pare.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Teene sioun Herot ke kale tang Herodias pare, na kuah. Doh inggonor kuaha na kuaha baka uoum Pilip tahinono Herot. Doh Jon ke kula tang Herot pare, “Ingga ko katego tena ualatut Moses, ko kale pe tar kuaheit!” Temaene ke kusa Herot tang Jon, kare uih tane tatanon, kare uamoko tatanono tar karabus.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 — ausente —
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Doh Herot ke marang uiliatung pous tatanon, bo ke sokoro puk tasir tamatang Ju, teene o burehe ka namana tun tang Jon pare, a propet.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Doh tar binaka ke kotpokosomer marein re namana tapokis Herot tar marein ka pohoin, a tuna Herodias, a kalan, ke me doumane i uoumuhia tasir tamatasiner nikil ke me uauaha tang Herot.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Temaene Herot ke ualapagaha tatanono pare, e turung heir me hauar inete re dangataiono tatanon.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Doh tena niualatoho tinanon, inggono ke dangata tang Herot pare, “Heir kompemeene daana toro luna Jon ger tang uahuhu me peileit.”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Doha toia ke ueldolom, karo duh ro balan, bo teene manasa ke ualapagaha to peono tar matasir manai, temaeit ke tangana beilbeiliono tar haua ke dangatainir kuaha kalana tatanon.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Temaene, ke ualatueono tar tang siokor soldia ke la tokout toro luna Jon iuma tar umang uih.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Doho luna Jon ka uamokolain tar peileit, kara heirin tar kuaha kalan, kare keipinguaono tang tinan.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Doh no uakuakeluk Jon ka lame, kara me kale tar tukununon, kara la keu, song ka la, kara la ueluatata tang Iesu.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Tar binaka ke longoro Iesu toro ueluatata tang Jon, kare panetengua tar bout, kare la tar butur a tabotan me pahen. Doho tamata ka longoro tang Iesu ke la pe tar bout, kara hiliu pono tonoso uan, kara lih uakeluk tatanon i kot.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Doh gitie ke la hung pekoon, kare banga tasir bureher tamat, doh ke ueldolomontiehe tun tasisin, kare uauia teres momouhusin.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Gitie ke reiu manasa peon, no tamatang uakuakelukono ka lame tatanono, kara me kula pare, “A butur dehene a tabotan, doh inggono gine ke reiu manas. Uelueltula tasisina ra la toro uaninit ro uahuhut mara bulaua katongosina mes niein.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Doh Iesu ke kula pare tasisin, “Ae maene ra lasin? Inggoum katongo dehono mung heir me niein tasisin.”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Doh gisina ka kula pare tatanon, “Inggeim deh ahik me mi bureher nieinane. Bo o tolima kompe ro bereit rasine, doha torikir ian.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Doh Iesu ke kula pare, “Keipimeane totoguo taninin.”
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Song ke kulono tasir tamata ra tabil i koto toro garas, kare kale toro tolima ro bereit, kara torikir ian, kare banga kai i Heuen, kare uatakai tang God, kare pispis, kare heir tosno tamatang uakuakeluk, doh gisina ka bul hahai tasir tamata uakap.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Doho tamata uakapa ka ein, kara siokor mahmahur. Doho tamatang uakuakeluk ka ute tar siokor hangaul, doha torikir tolaha tang ginitie ke mokomok.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Doh gisis ka ein kaelais tar tolimar taosein, o kuah, doho keketik ahik pah ka aha keip taguis, bo gisina ka ein ponompe.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Doh Iesu ke kula tosno tamatang uakuakeluk ra panete tar bout, kara la uoum tar pang giamehe nar kodom, bo inggon e uelueltula baka tasir tamat.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 I muduhia ke ueltula peono tasir tamat, kare la kai taro tar siusana me pahene tar la lotu. Gitie ke reiu peon, inggon e uangoulumpe me pahen,
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Doh tar binakonene a bout e uairehe harahahanah i laur, dohe uasuasiakain tar butuan, teene a romo ke u tanela tasisin.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Doh na lulein Iesu ke la i rana tar laur tasir tamatang uakuakeluk.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Doh binaka ka bangasina tatanono re la peha tar laur, gisina ka sokorontiehe tun. Kara kalkaling ualeik tun. Kara kula pare, “A liouan!”
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Bo Iesu puk ke mene ualahur tasisin pare. “Mu uaongolosioum! Inggo dehon. Ahik pah mung sokor!”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Doh Pita ke mene ke kula pare, “Ir Tamata Noman, ge pare ingga nomanon, kula totoguo maru lahao totomua i rana tar laur.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Doh Iesu ke kula pare, “Lame.” Doh Pita ke hiuo tur tar bout, kare lihiko i rana tar laur tang Iesu.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Bo tar binaka puk ke bangono tar uleikir butuan, kare sokor, kare dududur, kare kula ualeik pare, “Tamata Noman, uaudeil totoguo!”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Kare hue ualahurunguako Iesu tar pang limana, kare kusa tatanon, kare kula pare, “Ingga deha kikitilik reng nitagorong man! Ae maene ko tagorong boha?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Song kura siokor panete rasina tar bout, kare takoutunguar rom.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Doh gisit tar bout ka hatup uahiu i koto tar kekenon, kara kula pare, “O mana tun, ingga ter tuna God.”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Tar Binaka ka sairkoutusina tar kodomo uiluiloh i Galili, kara la hung manas i teh i Genesaret.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Doh tar binaka ka la bang parokor tamatang tar buturuono tang Iesu, kara kula tasir gisiameher tamata tar la hireme tasir momouh uakapa tun tar pang uanion, kara keipimeis tatanon.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Kara dangata uapopokoho tang Iesu, ge para banotong tuha pukusina tono suruna no hikhikuon. Doh gisina uakapasit ka tuha tatanono ka siokor uia tapokis.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.