Mateus 14
Nehan New Testament (NSN_WBT) vs ACF
1 Tar binakon Herot ger toia i Galili ke longoro manasa tar ineteninanine ke guataig Iesu.
1 Naquele tempo ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus,
2 Kare kula pare tosno tamatang kalekinale, “Gine deh te Jon ger tang uahuhu, inggono deh ke tua tapokis tur toro mat, temaene na nitampopokoho sirono pare.”
2 E disse aos seus criados: Este é João o Batista; ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
3 Teene sioun Herot ke kale tang Herodias pare, na kuah. Doh inggonor kuaha na kuaha baka uoum Pilip tahinono Herot. Doh Jon ke kula tang Herot pare, “Ingga ko katego tena ualatut Moses, ko kale pe tar kuaheit!” Temaene ke kusa Herot tang Jon, kare uih tane tatanon, kare uamoko tatanono tar karabus.
3 Porque Herodes tinha prendido João, e tinha-o maniatado e encerrado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 — ausente —
4 Porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Doh Herot ke marang uiliatung pous tatanon, bo ke sokoro puk tasir tamatang Ju, teene o burehe ka namana tun tang Jon pare, a propet.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Doh tar binaka ke kotpokosomer marein re namana tapokis Herot tar marein ka pohoin, a tuna Herodias, a kalan, ke me doumane i uoumuhia tasir tamatasiner nikil ke me uauaha tang Herot.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele, e agradou a Herodes.
7 Temaene Herot ke ualapagaha tatanono pare, e turung heir me hauar inete re dangataiono tatanon.
7 Por isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse;
8 Doh tena niualatoho tinanon, inggono ke dangata tang Herot pare, “Heir kompemeene daana toro luna Jon ger tang uahuhu me peileit.”
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João o Batista.
9 Doha toia ke ueldolom, karo duh ro balan, bo teene manasa ke ualapagaha to peono tar matasir manai, temaeit ke tangana beilbeiliono tar haua ke dangatainir kuaha kalana tatanon.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Temaene, ke ualatueono tar tang siokor soldia ke la tokout toro luna Jon iuma tar umang uih.
10 E mandou degolar João no cárcere.
11 Doho luna Jon ka uamokolain tar peileit, kara heirin tar kuaha kalan, kare keipinguaono tang tinan.
11 E a sua cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Doh no uakuakeluk Jon ka lame, kara me kale tar tukununon, kara la keu, song ka la, kara la ueluatata tang Iesu.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Tar binaka ke longoro Iesu toro ueluatata tang Jon, kare panetengua tar bout, kare la tar butur a tabotan me pahen. Doho tamata ka longoro tang Iesu ke la pe tar bout, kara hiliu pono tonoso uan, kara lih uakeluk tatanon i kot.
13 E Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo-o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Doh gitie ke la hung pekoon, kare banga tasir bureher tamat, doh ke ueldolomontiehe tun tasisin, kare uauia teres momouhusin.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Gitie ke reiu manasa peon, no tamatang uakuakelukono ka lame tatanono, kara me kula pare, “A butur dehene a tabotan, doh inggono gine ke reiu manas. Uelueltula tasisina ra la toro uaninit ro uahuhut mara bulaua katongosina mes niein.”
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias, e comprem comida para si.
16 Doh Iesu ke kula pare tasisin, “Ae maene ra lasin? Inggoum katongo dehono mung heir me niein tasisin.”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Doh gisina ka kula pare tatanon, “Inggeim deh ahik me mi bureher nieinane. Bo o tolima kompe ro bereit rasine, doha torikir ian.”
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Doh Iesu ke kula pare, “Keipimeane totoguo taninin.”
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Song ke kulono tasir tamata ra tabil i koto toro garas, kare kale toro tolima ro bereit, kara torikir ian, kare banga kai i Heuen, kare uatakai tang God, kare pispis, kare heir tosno tamatang uakuakeluk, doh gisina ka bul hahai tasir tamata uakap.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Doho tamata uakapa ka ein, kara siokor mahmahur. Doho tamatang uakuakeluk ka ute tar siokor hangaul, doha torikir tolaha tang ginitie ke mokomok.
20 E comeram todos, e saciaramse; e levantaram dos pedaços, que sobejaram, doze alcofas cheias.
21 Doh gisis ka ein kaelais tar tolimar taosein, o kuah, doho keketik ahik pah ka aha keip taguis, bo gisina ka ein ponompe.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Doh Iesu ke kula tosno tamatang uakuakeluk ra panete tar bout, kara la uoum tar pang giamehe nar kodom, bo inggon e uelueltula baka tasir tamat.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco, e fossem adiante para o outro lado, enquanto despedia a multidão.
23 I muduhia ke ueltula peono tasir tamat, kare la kai taro tar siusana me pahene tar la lotu. Gitie ke reiu peon, inggon e uangoulumpe me pahen,
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar, à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Doh tar binakonene a bout e uairehe harahahanah i laur, dohe uasuasiakain tar butuan, teene a romo ke u tanela tasisin.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário;
25 Doh na lulein Iesu ke la i rana tar laur tasir tamatang uakuakeluk.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, andan-do por cima do mar.
26 Doh binaka ka bangasina tatanono re la peha tar laur, gisina ka sokorontiehe tun. Kara kalkaling ualeik tun. Kara kula pare, “A liouan!”
26 E os discípulos, vendo-o an-dando sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram com medo.
27 Bo Iesu puk ke mene ualahur tasisin pare. “Mu uaongolosioum! Inggo dehon. Ahik pah mung sokor!”
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Doh Pita ke mene ke kula pare, “Ir Tamata Noman, ge pare ingga nomanon, kula totoguo maru lahao totomua i rana tar laur.”
28 E respondeu-lhe Pedro, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Doh Iesu ke kula pare, “Lame.” Doh Pita ke hiuo tur tar bout, kare lihiko i rana tar laur tang Iesu.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Bo tar binaka puk ke bangono tar uleikir butuan, kare sokor, kare dududur, kare kula ualeik pare, “Tamata Noman, uaudeil totoguo!”
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Kare hue ualahurunguako Iesu tar pang limana, kare kusa tatanon, kare kula pare, “Ingga deha kikitilik reng nitagorong man! Ae maene ko tagorong boha?”
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Song kura siokor panete rasina tar bout, kare takoutunguar rom.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Doh gisit tar bout ka hatup uahiu i koto tar kekenon, kara kula pare, “O mana tun, ingga ter tuna God.”
33 Então aproximaram-se os que estavam no barco, e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Tar Binaka ka sairkoutusina tar kodomo uiluiloh i Galili, kara la hung manas i teh i Genesaret.
34 E, tendo passado para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Doh tar binaka ka la bang parokor tamatang tar buturuono tang Iesu, kara kula tasir gisiameher tamata tar la hireme tasir momouh uakapa tun tar pang uanion, kara keipimeis tatanon.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Kara dangata uapopokoho tang Iesu, ge para banotong tuha pukusina tono suruna no hikhikuon. Doh gisina uakapasit ka tuha tatanono ka siokor uia tapokis.
36 E rogavam-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua roupa; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.