Marcos 4
Nehan New Testament (NSN_WBT) vs VC
1 Kare la poluk Iesu ke la mene ualasira to tasir tamatane i tektekener kodomo uiluiloh i Galili. Doho manaiar tamata ka la uangoul uiloho tatanon. Gisin o burehentiehe tun, temaene ke panetengua Iesu tar bout, kare la tabil, teke la menmene turuhaon. Bosir tamata ka tur hahailaane ion i hutun i laur.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Doh Inggono ke mene ualasira tasisina tar bureher inet i lolono tar uelhire uarang, dohi lolono tena nimene ualasiron, inggono ke kula tasisina pare,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Ualongor! A tang siokor tang kalekinale tar iom, ke la tar lang dudura tena uatunar raes-uit tar iom.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Gine re dudura pela inggon, a giniameher uatuna ke duduko tar buturung la, doho tetiaua ka me ein taninin.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Doha giniameher uatuna ke dudula tar butur papalauan ahik paha kotan. Doh gininar uatuna ke tungara ualahur, teene a kotana sikoro puk peon.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Bo tar binaka puk ke hara pehar pisar, ginina ke siokor makmakor, kare siokor mat, teene ge ahik pe me uana ke hiua uabarah bak.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Doha giniameher uatunar uit ke pungpungala i uantinanina tar uoho ueluelhung, karo hai tanengua, kara hikingua pah ke ua me kukuanan.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Bor giniameher uatunar uit teke pungpungala tar koto uaia. Ginina teke tabuara uaia tun, kare bungbunguanantiehe tun. Doha giniamehe taninina ke kuselar touonor hangaul, doha giniamehe ke ua tar tonomor hangaul, doha giniameh a hangaulur hangaul.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Doh Iesu ke kula poluk tasisina pare, “A tamata ger to talingana tar ualongor tere longor.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Imuduhia ka la baka per manai, Iesu ke uangoul tagu tosno tamatang uakuakeluk, doho gisiameher tamat. Doh gisina teka dangata toro tengkana ro uelhire uarang geke uelhire tauetein Iesu.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Doh Iesu ke hire tapokis pare tasisin, “God ke uakalahara manasa tamiuoum tar tengkanar uelhire uaouong tena nitoia God. Bosir tamata gesir gisiamehe siok, gisina ra ueluatata pukis tar uelhire uarang.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Maeit a haua ger nibolo uahiu, e turung pokoso pare o man.
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Song ke kula Iesu tosno tamatang uakuakeluk pare, “Inggoum ahik pah mu naman manate toro uelhire uaranga rone? Hape marung ateoum tar giniameher uelhire uarang?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Gitir tang kalekinale tar iomo ke dudura tono uelhire God.
14 O semeador semeia a palavra.
15 A uatuna geke duduko tar lel, ngohina tasir tamata geka longoro tono Uelhire God, bo Satana puk ke la ualahur tunume, kare me kale liu toro uelhire roon
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Doho gisiameher tamata ngohinar butureitir papalauan geke dudukoigir uatun. Gisina ka longoro tono Uelhire God, doh gisina ka kale ualahur tunugua tang roon, kara uahantieh.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Bo teene o uelhire ahik mato hiua uaiaha tasisin, doh ko mokongua puk tar sisikinalikir binak. Tar binaka gere pokosor uelsae ue me nimalianane tasisin, teeit ka kale pesina tono Uelhire God, gisina ra turung hiliu ualahur tun tang roon.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Doho gisiameher tamata ngohinar koto geke dudukoigir uatun i rana toro uoho ueluelhung. Gisina teka longoro tono Uelhire God.
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 Bo gisina puk ra uahantiehe tar niuangoulung gane i kot, doh ra malarantiehe pono menas mani bureh, doh ra mahamaha pono tar bureher inet. Gininanine tere uapekout tane tono Uelhire God, kara hikingua me niein uaia re turung kotpokoso tur tasisin.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Doho gisiameher tamata ngohinar koteit ke dudukoigir uatun, doha kotana uaia tun. Teasina teka longor paroko tono uelhire God. Doh ka sanga dede tang roon, kare kotpokosonguar niein uaia tasisin. Ngohina tar kukuanana ke burehe uainintieh, a giniameh a touonor hangaul, doha giniameh a tonomor hangaul, doha giniameh a hangaulur hangaul.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Doh Iesu ke uelhire uaranga poluk tasisina pare, “Me tamat e banot e keip ualeka toro lam iuma, kare la uarakop tane tana roono tar tohen ue e uamok i kukulebanga toro uat? Ahik! Inggon e uatoko toro lam i rana toro toktokan.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 “A hauar inete re moko uaouo, ginina ra turung uakalaharaig, doha hauar inete re gom taneig ra turung pukaig.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Mai gere marang ualongor, pake ualongoro mare naman manate!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Inggono ke mene ualatuman poluk pare, “Namnamana hamas tun tar inete gero longoroin, ge hape ko kedanga pea tasir tamat, te hape ponompe ra turung kedanga peia, bo e la turung i rana uainintiehe puk.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Gete me tamata kaig mena inet, inggono ra turung heirin me giniameher inete poluk. Bor tamata ge ahik me inete tatan, ra turung kale liuig na siksikir inet.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Doh Iesu ke kula pono pare, “Na Nitoia God ngohina pare, a tamata ke dudura tar uatuna tena iom.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Inggonor tamat e hohouo tar boung, kare gulete tar marein. Tar binakon a uatunanina ke tungara manas, kare tabuar, inggon e telempe hape ke tabuara penin.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 A koto katongompe re uakotpokoso tananin, e uakikilanga per kamanan, song ter alaran, song re la pokosor kukuanan.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Tar binaka re la mahohor kukuanan, inggonor tamat e tokout ualahur manasampe, ter hauon a binakang ueuere ke kotpokoso manas.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Doh Iesu ke mene poluk pare tasisin, “A haua paka uamisiana toin tena Nitoia God? Ue hingia ro uelhire uaranga ro banot o uakalahar?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Na nitoia God te ngohina toro uatunar mastet gero sasalikintiehe tar mamang uatuna gera lebeigane tar kot.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Gine o sasalik tun pe roon, roon o turung hua kai, karo la uleikintiehe uain tar mamang doukane tar iom. A ranana roon e turungn uleik pon, doho tetiaua ra me turung tuha pono tenas niu tar momolouina roon.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Iesu ke mene keip tasisina tar bureher uelhire uarang ger siokona sira pare, re mene ualasira pe tasisina toro uelhire mara matotosina tar naman manate.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Inggon ahik tun mate mene uakalahara me siokor inetenine ke meneig tasisin. Teeit a mamang menelikir nanon a uelhire uaranga kompe. Bo tar binaka puk ke la pahenaiono mesno tamatang uakuakeluk, inggono song ke mene uakalahara tasisina tar mamang inetelik.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Na moloinar binakon, Iesu ke kula tosno tamatang uakuakeluk pare, “Ti sairkoutula tar pang giomehenar kodom.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Maeit gisina ka hiliu manasa tasir manai tamat, kara keip tatanon, inggon e panete teilimpe tar bout. O giniamehe ro bout ke la tagu pono tasisin.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Doh ahik me manasan, kare u mer pang romo uleik, doha butuana uleik ke puahame i lolono tar bout, kare marang uounungua tar laur.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Bo Iesu puk e hohouo rikinane i uoum tar bout, e dedeke rikin toro dedek. Maeit gisisir tamatang uakuakeluk ra kula tatanono pare, “Tang Ualasir! Ingga ahik paho sokoro tagu geti dudurieig?”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Gine ke gulete pe Iesu, inggono ke louara tar rom, kare kula pare tar butuan, “Takout manas!” Doho hiarouo manas! Song ke molo uahiuor rom, kare la hiarouo tununguaon.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Iesu song ke kula tosno tamatang uakuakeluk pare, “Ae maene rung sokoro inggoum? Inggoum halana harahampe tung tagorong man?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Bo gisina puk ka sokorontiehe tun, kara ueldangata katongois pare, “Mair tamatonene? Maene a romo mer butuana ke longoro nomana tatanon?”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.