Marcos 11

Nehan New Testament (NSN_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tar binaka ka la uahuhut manasasin i Jerusalem, gisina ka la pokoso baka uoum tar toking uan i Betpage, dohi Betani, rasinar toking uan ura uahuhut tar Siusanang Oliv. Doh Iesu ke kilame tena tang torikir tamatang uakuakeluk,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 kare kula pare, “Raoum mura la tar uaneit i uoum tamiroum. Doh tar binaka mura la leka raoum tar uanion, raoum mura turung tupara tar donki ger kalan, a nilolo tane. Doh inggon a nitabung panpanete harah. Mura luaka tatanon, kaura keipime.
2 com a seguinte ordem:
3 Gete dangata me tamata tamiraoum, ‘Ae maene mura guata raoum pare, tar donki?’ Mura hire tapokis pare, ‘A Tamata Noman e malara tatanon, bo e turung heir tapokis ualahur puk.’”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Maeit rasina kura la manas, kaura la tupara tar donki kalan e tur tar lel, a nilolo tane toro pirik. Gine ura luaka tur pe rasina tatanon,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 o tamata gera tur uahuhut ka dangata tasrasina pare, “A haua mura guatain raoum, maene ura luaka tar donki kalaneit?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Doh rasina kura hire sirampe ke kula pe Iesu tasrasin, song ka uamaluanar tamata tasrasin.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Song kura keipime rasina tar donki tang Iesu, kara baka uaponalasina tenas hikhiku tar donki, song ke panete Iesu.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 O bureher ponor tamata ka heig tenas gomono tar lel, doho gisiomehe ka heig tar rananar douk ge ka tokout turig toro butur malatahan.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Gisis ra uoumuoum teil kare gisis i mud ra kulkula ualeik teil pare,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 — ausente —
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Maeit Iesu ke leke manas i Jerusalem, kare la leke tar umang lotu ger uleik, kare la bangaehe ueltebeir tar mamang inetelikane ium. Bo teene ke reiu manasa peon, maene inggono ke la tauete liu polukane tar uan, kare lala i Betani mesno siokor hangaul, doha tang torikir tamatang uakuakeluk.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Tar uagiomehenar marein, naliuo gine ra lang hiliu manasa pesin i Betani, Iesu ke hagouo tar gog.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Kare bangala toro douk fig menia tar kamanana roon, maeit inggono ke lala tar la banga ge pare kaeig me kukuanan. Bo tar binaka puk ke lame Iesu toro douk fig, roon ahik poho ua, a kamanana puk, teene a binakon halanar douk te ua.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Doh Iesu ke la kula toro douk fig pare, “Ingga ahik paho ua baka poluk, kara einir tamata me kukuanan, ahik tun!” Doh no tamatang uakuakelukono ka longoro ke mene pe inggon.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Tar binaka ka la tapokisilasin i Jerusalem, Iesu ke la leka tar umang lotu ger dedeil, kare uakekena tar geil tauete tasir tamatang uabulbulau menia tasir tamatang bulbulau. Inggono ke siokor tula bise tenas tebolusis ra uapuapalih tar mani, kare nosio taluh ponosis ra uabulbulaua tasir tetiau.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Kare tur tane pono tasir tamatasis ra marang leka keipime tenas ineteng uabulbulau
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Song ke menmene ualasirono tasisina pare, No uelhire God o nibolo pare,
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Doh gisisir patere uleik mesir tamatang ualualasira tar ualatut ka longoro toro uelhire roon, kara sir me hagar tar tung pous tatanon. Bo gisina puk ra sokoro tatanon, teene ka lutarantiehe pesinar manai tena niualasiron.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Doh nareiuinar binakon, Iesu mesno tamatang uakuakeluk ka hiliu tar uan uleik i Jerusalem.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Tar uagiomehenar liuo, gine ka la siaua pelasina toro douk fig geke menmenein Iesu, o tamatang uakuakeluk song ka la ate pare, ke maul per kamanana roon, karo mata uatuka toro tenkan.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Doh Pita ke namana tapokis hape ke mene pe Iesu toro douk roon, kare kula pare, “Tang Ualasir! O banga toro douk fig rotie ko soul pousuia ko mata manas!
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Kare mene hahaua Iesu tasisisna pare, “Mu tagorong mana tang God!
22 Jesus respondeu:
23 Inggo u uamana tun tamiuoum pare, inggoum mu banotompe mu kula tar siusana pare, God e kabekai totomua, kare la bakako i laur, nang niualatoho ingga ra longorompein. A mamang inetelik ra malahirin ter nirtagorong mana puk manasampe, kara hik me namana tortorik i lolono tar balamiu.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Temaene ru hire polukuo tamiuoum pare, Inggoum mu banoto mu lotu uatuha me inet, doh gerung tagorong manaoum, inggoum mu banotong kale.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Bo tar binaka puk rung lotuoum, a uakikilangan inggoum mu kuse luara liu baka uoum me inete geka guata uasaig tamiuoum mare kuse luara liu pono tamamiuoumenah i Heuene teremi niguata uasaoum.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Ge Tamamiuoum peenah i ran ahik pahe banot e kuse luara teremi niguata uasaoum geta hikioum pah mu kuse luara tar niguata uasa ka guataisir gisiameher tamata tamiuoum.”
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Tar binakanin, Iesu mesno tamatang uakuakeluk ka la pokoso tapokis manasa poluk i Jerusalem. Maeit gine re lala pela Iesuane tena buturur umang lotu ger uleik, a tamata uleiking tasir pater, o tamatang ualualasira tar ualatut, doho gisiameher tamatang uoum keip ka lame tatanon. Gisina ka me dangata uapopokoho tatanono pare,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 “Ia ko kale tura tar tohanganene, doh mai ke heir totomua tar nitampopokoh, maeit a tohangoum?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Kare mene hahaua Iesu tasisin pare, “Inggo u turung hire tamiuoum, mai ke heir tar nitampopokohene ru guata keipio getung mene hahauoum tar siokor puhung dangatene ru dangataio.
29 Jesus respondeu:
30 Inggo u dangata tamiuoum pare, Na uahuhu Jon e la tur tang God ue ke la tur puk me tamat? Mu hire hahaua totoguo.”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Gisina ka ueluelmene katongonguais pare, “Geti kula inggeig pare, ‘E laturon i Heuen,’ inggon e turung dangat, ‘Ae maene ahikieig pah ki tagorong mana tatanon?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Bo geti hireeig pare, ‘E la tur pukuono me tamat,’ ahik pono pahe banot.” Teeit gisina ra sokoro geta nimalianar tamata tasisin, ge o tamata pe ra kula pare, Jon a propet nomana tunur nang God.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Temaene, gisina ka uelhire hahauangua puk pare, “Inggeim deh mi teil!” Kare hire Iesu tasisisna pare, “Inggo ahik pono pahu banot u hire tamiuoum, tang mai ke heir tar tohanganene ue a nitampopokohene ru guata keipio tar inetenine.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.