Marcos 11
Nehan New Testament (NSN_WBT) vs ARIB
1 Tar binaka ka la uahuhut manasasin i Jerusalem, gisina ka la pokoso baka uoum tar toking uan i Betpage, dohi Betani, rasinar toking uan ura uahuhut tar Siusanang Oliv. Doh Iesu ke kilame tena tang torikir tamatang uakuakeluk,
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 kare kula pare, “Raoum mura la tar uaneit i uoum tamiroum. Doh tar binaka mura la leka raoum tar uanion, raoum mura turung tupara tar donki ger kalan, a nilolo tane. Doh inggon a nitabung panpanete harah. Mura luaka tatanon, kaura keipime.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Gete dangata me tamata tamiraoum, ‘Ae maene mura guata raoum pare, tar donki?’ Mura hire tapokis pare, ‘A Tamata Noman e malara tatanon, bo e turung heir tapokis ualahur puk.’”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Maeit rasina kura la manas, kaura la tupara tar donki kalan e tur tar lel, a nilolo tane toro pirik. Gine ura luaka tur pe rasina tatanon,
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 o tamata gera tur uahuhut ka dangata tasrasina pare, “A haua mura guatain raoum, maene ura luaka tar donki kalaneit?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Doh rasina kura hire sirampe ke kula pe Iesu tasrasin, song ka uamaluanar tamata tasrasin.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Song kura keipime rasina tar donki tang Iesu, kara baka uaponalasina tenas hikhiku tar donki, song ke panete Iesu.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 O bureher ponor tamata ka heig tenas gomono tar lel, doho gisiomehe ka heig tar rananar douk ge ka tokout turig toro butur malatahan.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Gisis ra uoumuoum teil kare gisis i mud ra kulkula ualeik teil pare,
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 — ausente —
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Maeit Iesu ke leke manas i Jerusalem, kare la leke tar umang lotu ger uleik, kare la bangaehe ueltebeir tar mamang inetelikane ium. Bo teene ke reiu manasa peon, maene inggono ke la tauete liu polukane tar uan, kare lala i Betani mesno siokor hangaul, doha tang torikir tamatang uakuakeluk.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Tar uagiomehenar marein, naliuo gine ra lang hiliu manasa pesin i Betani, Iesu ke hagouo tar gog.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Kare bangala toro douk fig menia tar kamanana roon, maeit inggono ke lala tar la banga ge pare kaeig me kukuanan. Bo tar binaka puk ke lame Iesu toro douk fig, roon ahik poho ua, a kamanana puk, teene a binakon halanar douk te ua.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Doh Iesu ke la kula toro douk fig pare, “Ingga ahik paho ua baka poluk, kara einir tamata me kukuanan, ahik tun!” Doh no tamatang uakuakelukono ka longoro ke mene pe inggon.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Tar binaka ka la tapokisilasin i Jerusalem, Iesu ke la leka tar umang lotu ger dedeil, kare uakekena tar geil tauete tasir tamatang uabulbulau menia tasir tamatang bulbulau. Inggono ke siokor tula bise tenas tebolusis ra uapuapalih tar mani, kare nosio taluh ponosis ra uabulbulaua tasir tetiau.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Kare tur tane pono tasir tamatasis ra marang leka keipime tenas ineteng uabulbulau
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Song ke menmene ualasirono tasisina pare, No uelhire God o nibolo pare,
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Doh gisisir patere uleik mesir tamatang ualualasira tar ualatut ka longoro toro uelhire roon, kara sir me hagar tar tung pous tatanon. Bo gisina puk ra sokoro tatanon, teene ka lutarantiehe pesinar manai tena niualasiron.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Doh nareiuinar binakon, Iesu mesno tamatang uakuakeluk ka hiliu tar uan uleik i Jerusalem.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Tar uagiomehenar liuo, gine ka la siaua pelasina toro douk fig geke menmenein Iesu, o tamatang uakuakeluk song ka la ate pare, ke maul per kamanana roon, karo mata uatuka toro tenkan.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Doh Pita ke namana tapokis hape ke mene pe Iesu toro douk roon, kare kula pare, “Tang Ualasir! O banga toro douk fig rotie ko soul pousuia ko mata manas!
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Kare mene hahaua Iesu tasisisna pare, “Mu tagorong mana tang God!
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Inggo u uamana tun tamiuoum pare, inggoum mu banotompe mu kula tar siusana pare, God e kabekai totomua, kare la bakako i laur, nang niualatoho ingga ra longorompein. A mamang inetelik ra malahirin ter nirtagorong mana puk manasampe, kara hik me namana tortorik i lolono tar balamiu.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Temaene ru hire polukuo tamiuoum pare, Inggoum mu banoto mu lotu uatuha me inet, doh gerung tagorong manaoum, inggoum mu banotong kale.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Bo tar binaka puk rung lotuoum, a uakikilangan inggoum mu kuse luara liu baka uoum me inete geka guata uasaig tamiuoum mare kuse luara liu pono tamamiuoumenah i Heuene teremi niguata uasaoum.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Ge Tamamiuoum peenah i ran ahik pahe banot e kuse luara teremi niguata uasaoum geta hikioum pah mu kuse luara tar niguata uasa ka guataisir gisiameher tamata tamiuoum.”
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Tar binakanin, Iesu mesno tamatang uakuakeluk ka la pokoso tapokis manasa poluk i Jerusalem. Maeit gine re lala pela Iesuane tena buturur umang lotu ger uleik, a tamata uleiking tasir pater, o tamatang ualualasira tar ualatut, doho gisiameher tamatang uoum keip ka lame tatanon. Gisina ka me dangata uapopokoho tatanono pare,
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 “Ia ko kale tura tar tohanganene, doh mai ke heir totomua tar nitampopokoh, maeit a tohangoum?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Kare mene hahaua Iesu tasisin pare, “Inggo u turung hire tamiuoum, mai ke heir tar nitampopokohene ru guata keipio getung mene hahauoum tar siokor puhung dangatene ru dangataio.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Inggo u dangata tamiuoum pare, Na uahuhu Jon e la tur tang God ue ke la tur puk me tamat? Mu hire hahaua totoguo.”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Gisina ka ueluelmene katongonguais pare, “Geti kula inggeig pare, ‘E laturon i Heuen,’ inggon e turung dangat, ‘Ae maene ahikieig pah ki tagorong mana tatanon?’
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Bo geti hireeig pare, ‘E la tur pukuono me tamat,’ ahik pono pahe banot.” Teeit gisina ra sokoro geta nimalianar tamata tasisin, ge o tamata pe ra kula pare, Jon a propet nomana tunur nang God.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Temaene, gisina ka uelhire hahauangua puk pare, “Inggeim deh mi teil!” Kare hire Iesu tasisisna pare, “Inggo ahik pono pahu banot u hire tamiuoum, tang mai ke heir tar tohanganene ue a nitampopokohene ru guata keipio tar inetenine.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.