Lucas 7
Nehan New Testament (NSN_WBT) vs ARIB
1 Tar binaka ke mene uakapa baka pe Iesu tasir tamatasine, kare la lekangua i Kaperneam.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Doh tar uanion e uangoulur tang siokor tamata uleik tasir tamatang uiliatung i Roum, doh na tamatang kalekinaleon gere malarantiehe tunuion e momouhuntiehe tun, kare uahuhutung mata manas.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Tar binaka ke longoro koutur tamata uleik tang Iesu, Inggono ke ualatue tasir gisiameher Juisiner mamahoholik tar la dangata tatanono tar lame mare me uauiaono tena tamatang kalekinaleon.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Gisina ka la tang Iesu, kara la dangata uapopokoho tun tatanon, kara hire pare, “A tamata uleikionene auia tun, maeit ingga pako poul tatanon.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Ter hauon inggon e malarantiehe tasir Ju, kare poul tamiueim tar tuha tenami umang lotu.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Song ke la tagu Iesu tasisin. Tar binakeit re lang la uahuhut manasa Iesu tar um, kare ualatuer tamata uleik tasir gisiamehe ro kaluana tar la kula tang Iesu pare, “Ir Tamata Noman, ahik paho namanantiehe tun tar guata me inet, ter hauon inggo ahik paha tamata uaia tar kaleme totomua tar lame tenag umo.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Inggo ku namana sira pare, ahik paha uia tar lame totomua, bo o kula kompe me puh mare la uia nag tamatang kalekinaleo.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Ge inggo pe u uangoul pon i kukulebanga tasir tamata uleik, doh nogo soldiao ra uangoul pon i kukulebang tar nikauekeng totoguo. Doh getu kulo me tang siok pare, ‘O la,’ inggon e la, doh getu kulo tar tang giamehe pare, ‘O lame,’ inggon e lame. Doh getu kulo tenag tamatang kalekinale pare, ‘O guata tar kalekinaleene,’ inggon e la guat.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Tar binaka ke longoro Iesu tar puhene, inggono ke lutarantiehe tatanon, kare kauiuirila tasir manai tamata gera uakeluk teil tatanon, kare kula pare, “Inggo gine ru hire tamiuoum, Inggo ahik matu tupara me tamat i Israel misiana tar tamatane ge mena popokohontieher nitagorong man.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Song ka tapokisilar tamatasitir niualatue tar um, kara la tupara tar tamatang kalekinale ke uia manas.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Ke karuh bakar sisikinalikir binak, doh Iesu ke la tar uauanilik ra kilain i Nain, doh no tamatang uakuakelukon, doho gisiameher manai tamata ka la tagu tatanon.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Gine ke me pokoso pemeono toro pirikinar uauanilik, o tamata ka huata tauete tar tamat a mat, ter tang siokor bulout puk tang tinan, doh tinanon a kamob a nimata liu. Doho manai tunur tamatang tar uauanilik ra la tagu teil tatanon.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Tar binaka ke bang huarar Tamata Nomana tar kuah, inggono ke ueldolomo uasa tun tatanon, kare kula tatanono pare, “Ahik paho kiring.”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Song ke la taro Iesu, kare la tuhala tena bokisir mat, doh gisit ra huata teil tatanon ka tur, kare kula Iesu pare, “Ir mamanailik,” inggo u kula totomua pare, “Tentur kai!”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 A tamataitir mat ka uatua tapokisin, ke tabila kai, kare uakekena tar men, doh Iesu ke heir tapokis tatanono tang tinan.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Gisina ka siokor lutarantiehe tun, kara sokor, kara uatakai tang God pare. “A uleikir propet ke kotpokoso tagigeig, God ke lame tar me poul tosno tamat.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Doho ueluatata rone tang Iesu ko la tauete hahai tur i Judia, doh ko la uiloho tar pang uan uakap.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 No tamatang uakuakeluk Jon ger tang uahuhu ka la hire tar mamang inetelikinine ke guataig Iesu. Maeit Jon ke kila tena tang torikir tamatang uakuakeluk,
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 kare ualatue tasrasina tar la dangata tang Iesu pare, “Te inggar tamata gero turung lame ue paking uanguangoul me tang giameh.”
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Tar binaka kura lamer toking tamata tang Iesu, kaura kula pare, “Jon ger tang uahuhu ke ualatue tamiraeim tar me dangata totomua pare, ‘Ingga ter tamata gero turung lame ue paking uanguangoul me tang giameh?’”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Tar binaka tunoneit Iesu ke uauia tasir burehesis roso mata tar tukunus, o momouh, doh gisis ka hikung liouan, kare uauia tasir bureher kut.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Maeit Iesu ke mene hahaua tena toking ualualatue Jon pare, “Mura tapokis, kaura la uahire tang Jon tar haua kura bangain raoum, doh kura longoroin pare, o kut ka bang, o peil ka la uaia, o toba ka delauan, o kamelong ka longor huar, doho mata ka uatua tapokisis, doho tiome ka longoro toro Uelhire Uaia geka uelhire tauetein tasisin.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 A niguata uaia e la tar tamata ge ahik pahe matala totoguo, bo e uakeluk dede totoguo.”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Tar binaka kura hiliu na toking ualualatue Jon, kare menmene teil Iesu tasir manai tang Jon pare, “Tar binaka kung lalaoum tar butur padenen, a haua kung la marang bangasioum? Here kung la banga tar romo re sasaula pe toro garas?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 A haua kung la marang bangasioum? Here kung la banga me tamata re hiku teil me hihiku mataia uelhir ger i ranar bulauan? Ahik! O babeir tamata gera hiku tar hihikuninanine ra uangoul tenas umar toia gesir tang mani.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Bo a haua kung la bangasioum? Tar la bang tar propet? Te paara noman, bo i ranahia puk tar propet.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Gine teon geka bolo uatuha tolain pare,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Inggo u uamana tun tamiuoum, ahik me tamat ka paho toinane i kot e i rana uain tang Jon. Bo a tamata puk ger tabo hangan tena Nitoia God, inggon tere i rana uain poluk tang Jon.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Tar binaka ka longoror mamang tamatalik, doho tamatang kale takis tono ueluatata Iesu, ka uah, kara hire tena niguata God a kodkodoho tun, teene ke uahuhu pe Jon tasisin.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Bosir Parisi, doho tamatang ualualasira tar ualatut ka ueluelde tar haua ke malauelhirin God tasisina ra guat, ge gisina pe ka de pono mata uahuhu tagu Joh tasisin.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Kare mene poluk Iesu pare, “Bo getu marang uelhireo tenas niguatar tamatang daan, hingia ro uelhire uaranga paku mene uatuha tolaio?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Gisina misiana tasir keketikisitie ra tabil i moren, kara kila ualeik toso uanotous pare,
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Ge tar binaka pe ke lame Jon, inggon ke uoto ueil, doh ahik mata inum tar bino, doh inggoum kung kula pare, ‘Inggono ke hikuinir liouana uasa.’
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Doha Tunar Tamata ke lame, kare me ein, doh ke me inum, doh inggoum kung kula pare, ‘Banga tar tamatane, inggono deha uoto ein tunumpe, doha uoto inum tar bino, doh inggon e matakaluana tasir tamatang kale tar takis, doho tamata uasa.’
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Doh na niate uaia God e ualasirain a mana tasisit ra uahue, kara uakeluk.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 A siokor binak, a tang siokor Parisi a hangana tang Saimon ke kila tang Iesu tar me ein tagu tatanon, maeit Iesu ke la tena umar Parisi, kare la tabila tar buturung ein.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Doha kuaha uasa tar uanono ke longoro tang Iesu ke la ein to pe tena umar Parisi, maeit ke la keipime tar itung amiamuhunitir mataia a nihedongolar amiamuh.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Doh gitie re tur pe mer kuah i muduhia tang Iesu, kare kiring tola tar kekenon. Inggono ke uakekene tar uabusa keip tar kekenono tar bulbulunar matan, kare tunaha uakadaka keip tar ulun, song ke nguh tar toking pang kekenon, kare ding tar amiamuh.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Tar binaka ke bangar Parisieit geke kila tatanon, kare namana pare, “Geto mana roono pare, a propeitir tamatane, inggono pake ate mai ke tuha tatanon, ge git per kuah a sa.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Doh Iesu ke mene tatanon pare, “Saimon, inggo u marang hire totomua tar siokor inet.” Kare kula Saimon pare, “Hire totoguo tang ualasir.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 “A tang siokor tamata gere uoto heir tar mani mare kale tapokis me giniamehe geke poh, inggono ke heir tar mani tar tang torikir tamat, a tang sioko ke heir uamatotoiono tar 100 kina, doha tang giameh ke heir uamatotoiono tar 10 kina.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Doh rasin ahik pah kura banotong heir uelhir sira tapokis tar mani. Maeit inggono ke hire uaia tun tasrasina tokaha pare, ahik pah ura bulaua tapokis tatanon. Doh hingia tasrasina re turung malarantiehe tun tatanon.”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Saimon ke mene hahaua pare, “Inggo u namana sira teeitono geke kale tar 100 kina.” Doh Iesu ke kula pare, “Ingga ko uaman.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Kare kauiuirila Iesu tar kuah, kare kula tang Saimon pare, “Ko banga tar kuahene? Inggo ku la lame iuma tenang uma, doh ingga ahik mato heir totoguo me laur tar uahuhu keip tar kekeig, bo inggono puk ke uabusa keip tar kekeiguo tar bulbulunar matan, doh ke uakadaka keip tar ulun.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Doh ingga ahik mato nguh totoguo, bo tar binaka ku lekameo tar umene, a kuahene, ahik mata uolong uakenua tar nguh tar kekeiguo.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Doh ingga ahik mato pikur me uaiuai toro luguo, bo inggono ke pikur tar amiamuh tar kekeiguo.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Temaene, Inggo u hire totomua, a kuanene na bureher niguata uasa, bo ke kusa luara liu puk God taninin, maeit inggono ke ualasira tar uleikintieher nimalara totoguo, bo mai ge ahik paha burehe na niguata uasa ka siokor kusa luaraig, inggon e ualasira puk tar sasalikir nimalar.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Kare kula Iesu tar kuaha pare, “Inggo ku kusa luara liu tenang niguata uasaa.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 O gisiameher tamatasis ka ein tagu tatanon ra ueluelkule katongois pare, “Maionor tamatane, maeit re kusa luara liuono tenas niguata uasar tamat.”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Iesu ke kula tar kuaha pare, “Reng nitagorong mana totoguo ke uaudeil totomua, o la keip toro hiarou.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.