Lucas 24

Nehan New Testament (NSN_WBT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Naliliuolik tun tar uakikilangar marein tar uikion, o kuaha ka kale tar inete geka kaleuatoroig, ginitir amiamuh, kara la toro lebangang mat.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Gisina ka bang huara toro palaua ka uatagegele liu pein toro lebangang mat.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Gine ka leka pekosin ahik mata la tupara tar tukununa Iesu ger Tamata Noman.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Tar binaka ra namnamanaehe turusin, kaura kotpokoso ualutarar toking tamat, kaura me tur uahuhut tasisin. Ura hiku teil tenasira gomononitir balobal.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 Doho kuaha ka sokor, kara uasuge uahiua tar pores tar kot. Kaura kular toking tamata tasisina pare, “Ae maeit rung lang siroum tar tamata ger tuaane tenas buturur mat?
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Inggon ahik baka poluk pah kaeinane. Inggono ke tua tapokis! Namana huara tar haua ke hireiono tamiuoum tar binaka re uangoul tagu haraha tamiuoum i Galili.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Inggono ke kula pare, ‘A Tunar Tamata ra turung ueliuilain tasir tamata uasa, ra turung tine uakusein tar korose, doh tar uatouononor marein inggon e turung tua tapokis.’”
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Doh gisitir kuah song ka namana huara tena uelhireon.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Tar binakeit ka la tapokis turumesina toro lebangang mat, gisina ka la hire tar mamang inetelikininanine tasir siokor hangaul, doha tang siok, kare tasir gisiameh.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Gisinasiner kuaha tes Maria Makdala, Joana, doh Maria ge tinana Jems, doho gisiamehemper kuah. Gisina teka la hire tasir aposoul.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Bo gisina puk ahik mata tagorong mana tasir kuah, teeit gisina ra longoro sira tasisina ra meneng popouluan.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Bo Pita puk ke tur kai, kare ualualola toro lebangang mat, kare la uakatela ium, kare banga tar gomono ger niauih uiloho tar tukununa Iesu. A gomononin e mokong pahene puk. Song ke hiliu Pita, kare namnamanaehe teil tar haua ke kotpokos.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Tar siokono komper mareinon, a tang torikir tamat ura lang la tar uan ra kilain i Emaus. Doha uanon e uairehe sira tar siokor hangaul, doha siokor kilomita ra la tur pemein i Jerusalem.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Doh rasin ura ueluelmene teil tar mamang inetelikinit ke kotpokos.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Gine ura menmene teil pe rasin, kaura ueluatata tar puhonene, kare pokoso ualutara Iesu, kare me la tagu tasrasin.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Bo God puk ke uaouo tara matas rasina mara hik pah ura bang paroko tatanon.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Maeit inggono ke dangata tasrasina pare, “A hau ura uelueluatata teilis raoum gine ura la pela.” Rasit kura tur uanonongua, doha pores rasina ke ualasira tun tar niueldolom.
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 A tang sioko tasrasin, a hangana tang Kliopas, ke dangatala tatanono pare, “Ingga ko nihing pokosane i Jerusalem, maene ro tele tar inetenine ke kotpokoso to tar uan tar binakene.”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Kare dangata Iesu pare, “A inete hauanin.” Kaura mene hahaua rasina pare, “Bo tar inete ke kotpokoso tang Iesu ger peng Nasaret. Inggon a propet, kara i ranantiehe na nitampopokoho re mene keip pe, kare guata to i uoum tasir tamat, doh tang God, inggono ra uelbang paroko tunin.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Doho patere uleik mesnogio tamata uleikeig ka ueliuila tatanono mare mat. Doh gisina ka tine uakusa tatanono tar korose.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 Bo inggeim king tagorong mana teil tun pare, inggono ter tang sioko gere turung bulaua tapokis tasir Israel. Doh me haua pono re uasuasantiehe tagigeig. Inggon a uatouononor marein manasa daan, ke uakekena pemer inetenin.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Bo o gisiamehe pukur kuahasine tamiueim ka me ualutara keip tamiueim tenas ueluatat. Gisina ka haiala toro lebangang mat naliliuolik tun,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 bo ahik puk mata ueltupara tar tukununa Iesu. Gisina ka la tapokisiha, kara me hire tamiueim pare, gisina ka banga tar toking anggelou, doh rasina kura kula pare, Iesu inggono ke tua.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Song ka la ponomer gisiameher uanotoumiueim toro lebangang mat, kara la tupara sira kompeeit ka hire per kuah, bo gisina puk halana ta banga tatanon.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Kare kula Iesu tasrasina pare, “Inggoum deho tuktukara harahampe, inggoum halanampe tung tagorong mana tar inete geka bolo uahiuaigir propet ka mene tauete pe pare,
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Inggonene Kristo, e turung huata tar burehentieher uelmahing, song re turung lekala tena uiniator.”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Doh inggono ke mene ualasira tasrasina e uakekena tur pe tang Moses, doho propet uakap, kare mene uakalahara pono hape re kula peninar uelhire ger nang God gere uelhire uatuha katongo tatanon.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Git ra la uahuhut pesina tar uaneit ra lang lain, Iesu ke guata sira pare, e lang uoum liu tasrasin.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Bo kura menmene tane hamas puk rasina tatanon, kaura kula pare, “Uangoul tagu tamiraeim gere lang hu manasa per pisar, kare kitup manason.” Song ke la leka tagumpela Iesu tar uangoul tagu tasrasin.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Tar binakeit ke tabila tagu Iesu tasrasina toro teboul, kare kale toro bereit, kare heir tar uauia tang God, kare pis polaka tang roon, kare uakekena tar heir tasrasin.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Song ke kalahara ramatas rasin, kaura bang paroko tatanon, bo inggono puk ke tabo ualutarain tasrasin.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Kaura ueluelmeneis rasina pare, “Inggono ke uatentur tara balagiraeig tar binaka ke memene toanaha tar lel, kare uakalahara tagiraeig tono uelhire God.”
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Kura tentur kai kompe rasin, kaura la tapokis manas i Jerusalem. Te kura la ueltupara to rasina tasir aposoulusiner siokor hangaul, doha tang siok, karo gisiamehesine ra uangoul tagu tasisina ra siokor pepe tokah
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 kara kulkula tasrasina pare, “O mana tun! A Tamata Noman ke tua tapokis, kare kotpokoso to tang Saimon.”
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Song kura hire rasina tar haua ke kotpokoso to tasrasina tar lel, doh hape pono kura bang paroko pe rasina tang Iesu tar binaka ke pis toro bereit.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Tar binakene ra ueluelmene peisisin, Iesu ke me tur i uantinanina tasisin, kare kula pare, “O hiarou o moko tamiuoum.”
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Doh gisina ka siokor kasian, kara sokor, ka namana sira pare, ka bang huara me iabener tamat,
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 kare kula Iesu tasisina pare, “Ae maeit kung kasianoum, karung tortorik ninaman?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Ge Inggo puk peonene, bangame tar toking limouguo, doha toking kekeiguo. Tuha totoguo, doh mu bang. A iaben ahik tagu me tukunun, doh me hirona sira ngohina rung banga peoum totoguo.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Tar binaka ke kula uakapa peono pare, kare ualasirangua tasisina tar toking liman, doha toking keken.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Gisina ka uahantiehe tun, kara lutara ke tua tapokis pe Iesu, bo halana haraha puk ta tagorong man ge paro mana tun roon. Kare dangatono tasisina pare, “Kaeig me ineteng einane tamiuoum.”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Kara heirisina tatanono toro mahar ian o moh,
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 kare kaleono tang roon, kare ein toane ra uangoul pesin.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Inggono ke kula tasisina pare, “Gine ter haua ku hireio tamiuoum tar binaka ru pepe tagu haraha tamiuoum. A mamang inetelik ra me uakotpokosoig a man, teaninanitir nibolo uatuha totoguo tena ualatut Moses, doho propet, kare toro bukung kereker.”
44 E disse-lhes:
45 Song ke uatakapuk Iesu teres ninamanasina mara banotosina tar naman manate tono uelhire God.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Inggono ke hire tasisina pare, “Gine te hape ka hire pelaion. Kristo e turung kale uelmahing, kare turung tua tapokis tur toro mat tar uatouononor marein.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 A hanganono ra turung uelhire tauetein toro mamang pang uan uakapa tun, e uakekena tur i Jerusalem tasir tamata tar uapalih mara kusa luaraig nas niguata uasa.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Inggoum kung siokor banga tar ineteninanine.”
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 “Inggo u turung heiriha tamiuoum tar haua ke ualapagahain Tamoug. Doh inggoum mu uangoul kompeane tar uan uleik e tuka tar binaka rung kaleoum tena nitampopokoho God gere la tur i Heuen.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Tar binaka ke uoum keipila Iesu tasisina toro mok i Betani, inggono ke hue kai tar toking liman, kare mene uaia tasisin.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Tar binakeit re menmene uaiaono tasisin, kare hiliuon, kare kale kaingua God tatanon i Heuen.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 No tamatang uakuakelukono ka uatakai i rana tatanon, kara la tapokis keip tar niuaha uleik i Jerusalem.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Doh gisinasine ra uangoul ualataono tar umang lotu ger dedeil tar uatakai tang God.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.