Lucas 24
Nehan New Testament (NSN_WBT) vs ARA
1 Naliliuolik tun tar uakikilangar marein tar uikion, o kuaha ka kale tar inete geka kaleuatoroig, ginitir amiamuh, kara la toro lebangang mat.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Gisina ka bang huara toro palaua ka uatagegele liu pein toro lebangang mat.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 Gine ka leka pekosin ahik mata la tupara tar tukununa Iesu ger Tamata Noman.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Tar binaka ra namnamanaehe turusin, kaura kotpokoso ualutarar toking tamat, kaura me tur uahuhut tasisin. Ura hiku teil tenasira gomononitir balobal.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Doho kuaha ka sokor, kara uasuge uahiua tar pores tar kot. Kaura kular toking tamata tasisina pare, “Ae maeit rung lang siroum tar tamata ger tuaane tenas buturur mat?
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 Inggon ahik baka poluk pah kaeinane. Inggono ke tua tapokis! Namana huara tar haua ke hireiono tamiuoum tar binaka re uangoul tagu haraha tamiuoum i Galili.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 Inggono ke kula pare, ‘A Tunar Tamata ra turung ueliuilain tasir tamata uasa, ra turung tine uakusein tar korose, doh tar uatouononor marein inggon e turung tua tapokis.’”
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Doh gisitir kuah song ka namana huara tena uelhireon.
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 Tar binakeit ka la tapokis turumesina toro lebangang mat, gisina ka la hire tar mamang inetelikininanine tasir siokor hangaul, doha tang siok, kare tasir gisiameh.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 Gisinasiner kuaha tes Maria Makdala, Joana, doh Maria ge tinana Jems, doho gisiamehemper kuah. Gisina teka la hire tasir aposoul.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Bo gisina puk ahik mata tagorong mana tasir kuah, teeit gisina ra longoro sira tasisina ra meneng popouluan.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Bo Pita puk ke tur kai, kare ualualola toro lebangang mat, kare la uakatela ium, kare banga tar gomono ger niauih uiloho tar tukununa Iesu. A gomononin e mokong pahene puk. Song ke hiliu Pita, kare namnamanaehe teil tar haua ke kotpokos.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Tar siokono komper mareinon, a tang torikir tamat ura lang la tar uan ra kilain i Emaus. Doha uanon e uairehe sira tar siokor hangaul, doha siokor kilomita ra la tur pemein i Jerusalem.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Doh rasin ura ueluelmene teil tar mamang inetelikinit ke kotpokos.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Gine ura menmene teil pe rasin, kaura ueluatata tar puhonene, kare pokoso ualutara Iesu, kare me la tagu tasrasin.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Bo God puk ke uaouo tara matas rasina mara hik pah ura bang paroko tatanon.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Maeit inggono ke dangata tasrasina pare, “A hau ura uelueluatata teilis raoum gine ura la pela.” Rasit kura tur uanonongua, doha pores rasina ke ualasira tun tar niueldolom.
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 A tang sioko tasrasin, a hangana tang Kliopas, ke dangatala tatanono pare, “Ingga ko nihing pokosane i Jerusalem, maene ro tele tar inetenine ke kotpokoso to tar uan tar binakene.”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Kare dangata Iesu pare, “A inete hauanin.” Kaura mene hahaua rasina pare, “Bo tar inete ke kotpokoso tang Iesu ger peng Nasaret. Inggon a propet, kara i ranantiehe na nitampopokoho re mene keip pe, kare guata to i uoum tasir tamat, doh tang God, inggono ra uelbang paroko tunin.
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Doho patere uleik mesnogio tamata uleikeig ka ueliuila tatanono mare mat. Doh gisina ka tine uakusa tatanono tar korose.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Bo inggeim king tagorong mana teil tun pare, inggono ter tang sioko gere turung bulaua tapokis tasir Israel. Doh me haua pono re uasuasantiehe tagigeig. Inggon a uatouononor marein manasa daan, ke uakekena pemer inetenin.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 Bo o gisiamehe pukur kuahasine tamiueim ka me ualutara keip tamiueim tenas ueluatat. Gisina ka haiala toro lebangang mat naliliuolik tun,
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 bo ahik puk mata ueltupara tar tukununa Iesu. Gisina ka la tapokisiha, kara me hire tamiueim pare, gisina ka banga tar toking anggelou, doh rasina kura kula pare, Iesu inggono ke tua.
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Song ka la ponomer gisiameher uanotoumiueim toro lebangang mat, kara la tupara sira kompeeit ka hire per kuah, bo gisina puk halana ta banga tatanon.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Kare kula Iesu tasrasina pare, “Inggoum deho tuktukara harahampe, inggoum halanampe tung tagorong mana tar inete geka bolo uahiuaigir propet ka mene tauete pe pare,
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Inggonene Kristo, e turung huata tar burehentieher uelmahing, song re turung lekala tena uiniator.”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Doh inggono ke mene ualasira tasrasina e uakekena tur pe tang Moses, doho propet uakap, kare mene uakalahara pono hape re kula peninar uelhire ger nang God gere uelhire uatuha katongo tatanon.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Git ra la uahuhut pesina tar uaneit ra lang lain, Iesu ke guata sira pare, e lang uoum liu tasrasin.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 Bo kura menmene tane hamas puk rasina tatanon, kaura kula pare, “Uangoul tagu tamiraeim gere lang hu manasa per pisar, kare kitup manason.” Song ke la leka tagumpela Iesu tar uangoul tagu tasrasin.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Tar binakeit ke tabila tagu Iesu tasrasina toro teboul, kare kale toro bereit, kare heir tar uauia tang God, kare pis polaka tang roon, kare uakekena tar heir tasrasin.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Song ke kalahara ramatas rasin, kaura bang paroko tatanon, bo inggono puk ke tabo ualutarain tasrasin.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Kaura ueluelmeneis rasina pare, “Inggono ke uatentur tara balagiraeig tar binaka ke memene toanaha tar lel, kare uakalahara tagiraeig tono uelhire God.”
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Kura tentur kai kompe rasin, kaura la tapokis manas i Jerusalem. Te kura la ueltupara to rasina tasir aposoulusiner siokor hangaul, doha tang siok, karo gisiamehesine ra uangoul tagu tasisina ra siokor pepe tokah
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 kara kulkula tasrasina pare, “O mana tun! A Tamata Noman ke tua tapokis, kare kotpokoso to tang Saimon.”
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Song kura hire rasina tar haua ke kotpokoso to tasrasina tar lel, doh hape pono kura bang paroko pe rasina tang Iesu tar binaka ke pis toro bereit.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Tar binakene ra ueluelmene peisisin, Iesu ke me tur i uantinanina tasisin, kare kula pare, “O hiarou o moko tamiuoum.”
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Doh gisina ka siokor kasian, kara sokor, ka namana sira pare, ka bang huara me iabener tamat,
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 kare kula Iesu tasisina pare, “Ae maeit kung kasianoum, karung tortorik ninaman?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Ge Inggo puk peonene, bangame tar toking limouguo, doha toking kekeiguo. Tuha totoguo, doh mu bang. A iaben ahik tagu me tukunun, doh me hirona sira ngohina rung banga peoum totoguo.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Tar binaka ke kula uakapa peono pare, kare ualasirangua tasisina tar toking liman, doha toking keken.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Gisina ka uahantiehe tun, kara lutara ke tua tapokis pe Iesu, bo halana haraha puk ta tagorong man ge paro mana tun roon. Kare dangatono tasisina pare, “Kaeig me ineteng einane tamiuoum.”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Kara heirisina tatanono toro mahar ian o moh,
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 kare kaleono tang roon, kare ein toane ra uangoul pesin.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Inggono ke kula tasisina pare, “Gine ter haua ku hireio tamiuoum tar binaka ru pepe tagu haraha tamiuoum. A mamang inetelik ra me uakotpokosoig a man, teaninanitir nibolo uatuha totoguo tena ualatut Moses, doho propet, kare toro bukung kereker.”
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Song ke uatakapuk Iesu teres ninamanasina mara banotosina tar naman manate tono uelhire God.
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Inggono ke hire tasisina pare, “Gine te hape ka hire pelaion. Kristo e turung kale uelmahing, kare turung tua tapokis tur toro mat tar uatouononor marein.
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 A hanganono ra turung uelhire tauetein toro mamang pang uan uakapa tun, e uakekena tur i Jerusalem tasir tamata tar uapalih mara kusa luaraig nas niguata uasa.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 Inggoum kung siokor banga tar ineteninanine.”
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 “Inggo u turung heiriha tamiuoum tar haua ke ualapagahain Tamoug. Doh inggoum mu uangoul kompeane tar uan uleik e tuka tar binaka rung kaleoum tena nitampopokoho God gere la tur i Heuen.”
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Tar binaka ke uoum keipila Iesu tasisina toro mok i Betani, inggono ke hue kai tar toking liman, kare mene uaia tasisin.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Tar binakeit re menmene uaiaono tasisin, kare hiliuon, kare kale kaingua God tatanon i Heuen.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 No tamatang uakuakelukono ka uatakai i rana tatanon, kara la tapokis keip tar niuaha uleik i Jerusalem.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Doh gisinasine ra uangoul ualataono tar umang lotu ger dedeil tar uatakai tang God.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.