Lucas 20
Nehan New Testament (NSN_WBT) vs NTLH
1 A siokor binakene re ualasira to pe Iesu tar buturung uelpokosane iuma tar umang lotu ger dedeil, inggono ke la mene tauete toro Uelhire Uaia, doho patere uleik mesir tamatang ualualasira tar ualatut, karo gisiamehe ponor mamahoholik ka siokor lame tatanon,
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 kara kula tang Iesu pare, “Hire tamiueim tang mai ke uatohangana totomua, doh mai ke heir totomua tar nitampopokoh, maeit ko guata tar inetenine.”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Kare mene hahauono pare, “Inggo u dangatangua pono tamiuoum tar nidangat, mu hire totoguo,
3 Jesus respondeu:
4 mai ke heir tar nitampopokoho tang Jon tar uahuhu tasir tamat, God ke heir ue o tamata puk.”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Gisina ka ueluelmene katongois pare, “Hape geti mene hahaueig pare, a nitampopokohor nang Jon e la tur tang God, song re turung dangatono tagigeig pare, ae maeit ahikioum matung tagorong mana tatanon?
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Bo geti kula hahaueig pare, a nitampopokohoneit tang Jon e la turume tasir tamat, doho tamata uakapa tun ra turung bakbak pous tagigeig tar palau, ter hauon gisina ra tagorong mana tun tang Jon a propet.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Maeit ka kulasina pare tang Iesu. “Inggeim mi tel, ia re la tur na nitampopokoho Jon.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Kare kula Iesu tasisina pare, “Gine ahik peoum pah mu hire tapokis totoguo, temaeit inggo ahik pono pahu hire tamiuoum, ia re la turur nitampopokohene ru guata keipio tar inetenine.”
8 Jesus disse:
9 Inggono ke mene dedempela tar hire tasir tamata toro uelhire uaranga rone pare. “A tang siokor tamata ke lebe tena iomo bino, kare heir baka tasir gisiameher tamata ra kaueke uangoul, kare hiliu ke la i reh, ke la uangoul tar puhung barah.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Doh tar binaka ke uelmurakar bino, inggono ke ualatue tena tang siokor tamatang kalekinale e la tasir tamatasis ra kauek. Inggono ke malauelhir tasisina ra la heirime tatanono me giniameher kukuanar bino. Bo o tamatang kaueke puk ka halhaluh tatanon, kara uelueltula liu tatanon ahik mata kale bak.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Inggono ke ualatue poluk tar tang giameh, doh inggono ka la uiliatung ponoin, kara uamatalain, doh ke la tapokis puk ahik mata kale baka me inet.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Doh tanener iomo ke ualatue poluk tar uatang touononar tamat, doh inggono ka uiliatung uadeuatingin, kara baka tauetein.”
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Kare la kular tanener lebe bino pare, “A hauangua paku guataio? Inggo u turung ualatue tar tug geru malauelhirintiehein. Song tera la ueltada to nomanasina tar tuguo.”
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 “Bo tar binaka puk ka bangar tamatang kaueke bino tatanon, gisina ka uelmene katongois pare, ‘Inggonene ter tang sioko re turung kale uahiua tar iomo binoene, ti uiliatung pous tatanon, kari kale tena ineton.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Temaeit ka baka tauete turusina tatanono tar iomo bino, kara la tung pous tatanon.” Kare kulangua Iesu pare, “A hauangua re turung guatain tanener lebe bino tasisin?
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Inggon e turung lame me uiliatung pous tasir tamatang kaueke tar iomo bino. Kare heir tar iomo bino tasir gisiameh.” Tar binaka ka longoror tamata ke kula pe Iesu pare, gisina ka kula pare, “God ahik uamaluana tar puhonene e kotpokos!”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Doh Iesu ke banga uakodkodohola tasisin, kare kula pare, “Bo ae maene ka bolo uahiuain roono tono bolobolo God pare?
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 — ausente —
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Ahik me manasan o tang ualasira tar ualatut, doho patere uleik ka bangaehe me hagar tar uih tang Iesu, ter hauon gisina ka ate ke uelhire peono toro uelhire uaranga rone o lain tasisin, bo gisina puk ka sokoro tasir tamat.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 O tamatang ualualasira tar ualatut, doho patere uleik ka uakeis uanono tang Iesu, kara ualatue tasir gisiameher tamata ra la bangbanga uanomo tang Iesu, kara pepe boho pare, o tamata kodkodoh. Gisina ra marang uakouh tang Iesu gete mene siaua me puh mara ueliuilasina tatanono tena nitampopokohor gavamanang Roum.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Maeit gisina ka dangata tatanono pare, “Ir tang ualasir! Inggeim mi ate ingga o men, karo ualasira tar hauar kodkodoho tang hingiamper tamata ger tohangana ue ahik paha tohangan, karo ualasira tena niguata God toro mana tun.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Auiampeono ri heir pe inggeig tar takis tang Sisar ue ahik.”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Iesu ke ate pare, gisina ra marang tutlour tatanon, kare kula tasisina pare,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Ualasira totoguo me mani, karung hire totoguo maiener nipetut tola, doha hangana mai re moko teil.” Kara mene hahauasina pare, “Sisa!”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Kare kula Iesu tasisina pare, “Mu heir tang Sisa tar inete ger nan, doha ineter nang God ra heirimpeig tang God.”
25 Então Jesus disse:
26 Doh gisin ahik pah ka banoto tar mene uakouh tatanono tar haueit ke mene toiono tasir manai. Gisina ka me tabila bolongurungua ka lutara pe tar menenin.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 O gisiameher Sadiusi gera tagorong boho tar nitua tapokis tur toro mat, ka lame tang Iesu, kara me dangata pare,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Ir Tang Ualasir, Moses ke bolo uatuha tagigeig pare, ge pake mata liu me tamata mena kuah, bo ahik puk me keketik, a tahinono pake le tar kuaha kamobono mare uakotpokosono mena keketik tahineit ke mat.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 O mouitir mamahialik ka uangoul. Doh ger uoum ke le tar kuah, kare mat ahik me keketik.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 A uatang torikin ke le kalehe tar kuahon, kare la mata pon.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Kare la le polukur uatang touonona tatanon, doha siokono kompe, gisinar mouitir mamahialik ka siokor le tatanon, kara siokor mat. Ahik me tang sioko tasisina ke to tun.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Dohi muduhia a kuaha ke la mata pon.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Bo tar binakang tua tapokis puk maingua re turung nana tun tar kuahaon, ge gisina per mouitir mamahialik ka siokor le tatanon.”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Iesu ke mene hahaua pare, “O tamatang daan ra le, kara ualeis.
34 Jesus respondeu:
35 Bosir tamatang gaat i uoumuhia gisis re uairanais God, kara uatua tapokisis, ahik pah ra turung le ue ra ualeis.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Doh gisin ahik pah ra banoto ra mata baka poluk, ge gisina pe ngohina tasir anggelou, karo bung tuna God, teeit ka uatua tapokis peisisin.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Bo Moses puk ke ualasira pono tasisit ra mat, kara tua tapokis, inggono ke bolo uahiua hape ke mene tur peha God tatanon i lolono toro hue pare, a Tamata Noman ke kila katongoin pare, ‘Na God Abraham, doh Aisak, doh Jekop.’
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 A Godon ahik pah nas Godor mat. Inggono nas Godor tua. Ge gane pe tatanon, gisin o tua uakap.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 O gisiameher tamatang ualualasira tar ualatut ka kula tang Iesu pare, “Ir tang ualasir, ingga ko heir uaia tun tar puhung mener uia!”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Doh ahik me tang sioko ke ongolo tun tar dangata poluk tatanono me giniameher nidangat.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Kare kula Iesu tasisina pare, “Ae maene ra kulasina pare, ‘Inggono e la tur toso bunguna Debit.’
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Bo Debit ke uakalahara katongoin i lolono tono Bolobolong Ker, ke kula pe pare,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Doh gete kila Debit tatanono pare, na Tamata Noman, hape maene re uatuna Debit tatanon.”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Tar binaka ra ualongoror tamata tang Iesu, inggono ke hire tosno tamatang uakuakeluk pare,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Mu tagin teil tasir tamatang ualualasira tar ualatut. Gisina ra uaha tar uiloho keip tar gomononitir barah, kara malara ra meneng ueltada tois toro buturung uabulbulau, kara uoto malara tar tabtabilanitir nasir tamata uleik iuma tenas umang lotur Ju, kare tar tabtabilaniner nosir tohangas ger to ueltadan tar niein uleik.
46 — Cuidado com os
47 Gisina ra boh, kara uoto kale uakapa tenas mamang inetelikir kuahar nimata liu, doh ra guata sira pare, o tamata uaia ra kotouo pe tar lotuniner barah mara bangar tamat. O tamata sira pare, ra turung uabatontieheis.”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.