Lucas 19

Nehan New Testament (NSN_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Iesu ke lekala i Jeriko, kare haiala i uantinanina tar uan.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Doha tamat e uangoul tar uanion a hangana tang Sakeus. Inggono nas uleikir tamatang kale tar takis, doh inggon a tang mani.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Inggon e marang banga uasa tun maionene Iesu, bo teeit kompe a tamata puhina peon, maeit ahik pahe banot e bang huar, doh teene pon o manai per tamat.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Doh Iesu e lihime tar lelon, temaeit ke ualolaon i uoum, kare la moto toro douk fig mare bang huarala.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Tar binaka ke me la matoto Iesu tang Sakeus, kare tada kai taro i ran, kare kula tatanono pare, “Sakeus o hiuo ualahur puk manasampehaene daan. Inggo u la uangoul tun bakampe daana tenang uma.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Maeit Sakeus ke longoro kompe, kare hiu, kare me kila keip tang Iesu tar niuah.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 O mamang tamata uakapa ka banga tar puhon, kara uakekena tar ueluelmene pare, “E la tun manasampeono tena umar tamateitir sa.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Bo Sakeus puk ke tentur kai, kare kula pare, “Bangar Tamata Noman! Inggo gine manasa ru heir tar maharanar mamang inetelikininer noug e la tasir tiome, doh getu boho me tamata me inet. Inggo u turung bulaua uatoueit tapokis tar bulauana ro boh.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Maeit ke kula Iesu tatanono pare, “Daan ke laha God tar uelkarus tamiuoum tar umene, teene a tamatane a tuna pono Abraham.
9 Então Jesus disse:
10 Ge a Tuna per Tamat ke lame tar me sir uelhir, kare uelkarus tasir tamata geka heil sira tasir sipsip.”
10 Porque o
11 Tar binaka ra ualongoror tamata tena niualasira Iesu, inggono ke hire tasisina toro uelhire uarang, teene inggono ke uahuhut i Jerusalem, doho tamata ra namana pare, na Nitoia God e turung pokoso puk manasampe.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Kare kula Iesu pare, “A tamata gere la tur toro matina toia ke kaleuatoro tar la tar giameher pang uan gere uairehentieh. Inggono ke haiala mara la uatoia toin tar pang uanion, song re turung la tapokisime.
12 Então Jesus disse:
13 Tar binaka ke marang hiliuion, inggono ke kila baka tosno hangaulur tamatang kalekinale, kare heir tasisina tar 20 kina hahai, kare kula tasisina pare, ‘Mu uamoko tar maninine mare poho uabureh, e tuka getu tapokisimeo.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Bo o tamatan tena uan pukion e tokouasais tatanono temaeit gisina ka ualatue uakeluk tasir tamata ra la uakeluk tatanon, tar la kula pare, ‘Inggeim mi de tar tamatane mata kotpokoso sira pare, nami toiaeim.’”
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 “Bo inggono ka uatoiampein, song ke la tapokis tena uan. Maeit inggono ke kilame tasir tamatang kalekinalesit geka heiris tar mani mare ate a touiha ka uakotpokosoigisin.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 A uakikilanganar tamata ke lame, kare me kula pare, ‘Ir Tamata Uleik, inggo ku uapoho uanoto tar 200 kina tar mani geko heiria.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Doh na tamata uleikiono ke mene hahaua pare ‘Nag tamatang kalekinaleo, ingga ko guata uaia tun! Teeit ko kalekinale uaia keip pea tar mani ger sasalik tun, temaeit gine daan inggo u uamatoto totomua ter tamatang kaueke tar hangaulur uan uleik.’”
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 “Kare la polukuhar uatang torikinar tamatang kalekinale, kare me kula pare, ‘Ir Tamata Uleik, inggo ku uapoho uanoto tar 100 kina tar mani geko heiria.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Kare mene hahaua na tamata uleikiono pare, ‘Auia tun! Inggo u uamatoto totomua ter tamatang kaueke tar tolimar uan uleik.’”
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 “Doha tang giameher tamatang kalekinale ke la polukuha, kare me kula pare, ‘Ir Tamata Uleik! Kale tenang maniene, inggo ku gomo uaouo taninina toro mahar gomon, karu uamok.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Inggo ku sokoro totomua, teene a ualasokoro pe ingga. Ingga o uoto kale uahuara puk tar haua re kotpokoso tur tenas kalekinaler gisiamehe geka guataig.’”
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 “Kare kula na tamata uleikiono tatanono pare, ‘Ingga a sa! Inggo u kedanga keip totomua tenang uelhire katong. Ingga a tamatang kalekinale uasa, Ingga ko ate pare, inggo a tamat a ualasokor, karu kale uahuara puk tar haua re kotpokoso tur tenas kalekinaler gisiamehe geka guataig.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Ae maeit ahikia mato la uamokola tenag manio tar umang mani maru me kaleo me mani geke poho uahahaua tar binaka getu la tapokisime?’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Kare kular toia tasir gisiameher tamatang kalekinale pare, ‘Kale liu tar mani tatanon, kara heirig tar tamatang kalekinale geke uapoho uanoto tar 200 kina.’”
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 “Kara kulasina pare, ‘Ahik dehonor tamata uleik, inggono deh ke kale manasa tar 200 kina!’”
25 Eles responderam:
26 Kare kular toia pare, “Inggo gine ru hire pare, maisir tamata geka kalekinale keip uaia tenas bureher inet, gisina ra turung heir uaburehe ponois. Bosir tamata ge ahik pah ka kalekinale keip uaia tenas inet ue gete kae manasa uoumig menas inetesin, ginina ra turung siokor kale liuig.
26 — E o patrão disse:
27 Bo mu ueliu pukumeane tos nogo uelmatanio geka ueluelde matu toiao tasisin, kara me uiliatung pous toisisinane i uoum totoguo.”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 I muduhia ke mene uakapa baka pe Iesu, kare la uoumunguala i Jerusalem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Git re lang uahuhut manasa pe Iesu i Betpage, dohi Betani geura uahuhut tar siusan gera kilain a Siusanang Oliv, Iesu ke ualatue tena toking uakuakeluk, kare kula pare,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 “Raoum mura la tar uaneit i uoumuhia, kaura la lekala ium, kaura la tupara tar donki kalan a nisanga uatur.
30 com a seguinte ordem:
31 Gete me tang sioko re me dangata tamiraoum pare, ‘Ae maeit kura luaka raoum tatanon?’ Mura hire tatanono pare, ‘A Tamata Noman e malara tatanon.’”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Maeit rasina kura la, kaura la tupara sira re moko per mamang inetelik ka hire peis.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Gine ura luaka tur pe rasina tar donki. Tanener donki ke dangata tasrasina pare, “Ae maeit ura luaka liu raoum tar donki.”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Kaura mene hahaua rasina pare, “A Tamata Noman e malar e kalekinale keip tatanon.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Doh rasina kura me ueliuime tatanono tang Iesu. Kaura baka uaponala tenasira hikhiku i rana toro pinenar donki, kaura poul tar uapanete tang Iesu tar donki.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Git ke la manasa peko Iesu, o tamata ka heig tenas hikhiku tar lel.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Doh tar binaka ke me la uahuhutiono tar lele gere la uahiuako tar Siusan i Oliv, no tamatang uakuakeluk Iesusitir manai ka siokor uatakai keip tar niuaha uleik, kara kulkula ualeik, teene ka banga pesina tar bureher nitouo geke guataig Iesu.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Gisina ra kulkula pare,
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 O gisiameher Parisi geka uangoul tagu tasir manai tamata ka kula pare tang Iesu, “Ir Tang Ualasir, ingga o uelkukur tosno tamatang uakuakeluk tar puhene ra kulainisin.”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Kare mene hahauono tasisina pare, “Inggo gine ru hire tamiuoum geta uangoul bukbukusin, a palauanine tere turung kaling ualeik!”
40 Jesus respondeu:
41 Gine re lang pokoso peko Iesu i Jerusalem, kare banga tar uan uleik, inggono ke kiring e ueldolom, kare kula pare,
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 “Ge pake gine mu ate tanikoum daana tar haua re banot e heir toro uelhiarou, bo ka touaouo pukin tar matamiuoum.
42 e disse:
43 A binak e turung la tunuha tamiuoum, doh nomio uelmatanioum ra turung turtur uiloho tane tar koto tamiuoum mara hikioum pah mu banotong ualo tauete liu.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Doh gisina ra turung ueh uatamtamiana to tamiuoum i koto menia toso bung tumiu i koboro tenami uan uleikioum, kara siokor mamantouo tar uan uleikene, teene inggoum ahik matung bang paroko tar binaka ger nang God ke la peha tamiuoum.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Song ke la lekala Iesu tar umang lotu ger dedeil, kare la geil tauete tasisit ra uabulbulaua to tar inet ium.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Kare hire tasisina pare, “No uelhire God gero nibol o kula pare,
46 Ele lhes disse:
47 Doha mamang mareinilik Iesu e ualualasira to tar umang lotuono ger dedeil. Bo o patere uleik puk, doho tamatang ualualasira tar ualatut mesir gisiameher tamata uleik ka uedanga tar marang uiliatung pous tang Iesu.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Bo ahik puk pah ka tupara me hagar mara guat, teene o tamata ra marang ualongoro uaia tun tar hauanine ke meneig Iesu.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.