Lucas 10

Nehan New Testament (NSN_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 I muduhia tar puhonene, a Tamata Nomana ke uamatoto tasir gime mouitir hangaul, doha tang torikir tamat, kare ualatue tang tang torik tasisina ra uoum tatanono toro mamang uauanilik, kare toro butur re marang lagion.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Kare kula tasisina pare, “A niein a burehe tar ueuer, bo o tamatang kalekinale puk o pag. Mu dangata tang tanener iomo te mare ualatuehaono mo tamatang kalekinale tar la kale toto tar niein.”
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 “Mu la manas! Mu la sirala misiana tar sipsip kalan i uantinanina tasir lo roke.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Ahik pah mu kale me dukung mani ue me dukung inet ue me giameher toking pang su, doh inggoum ahik pah mu mene uatoro me tang sioko tar lel.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Doh tar binaka rung la lekalaoum me um, inggoum mu kula uakikilanga pare, ‘No uelhiarou God o moko tar umene.’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Gete me tamatang uelhiarou re pepe, no uelhiarou God o moko uaiala tatanon. Geta hikion, no uelhiarou God o tapokis tamiuoum.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Mu uangoul iuma tar umoneit ro moko ro hiarou, doh mu ein to, karung inum to ue me hauampe gera heirigisina tamiuoum, inggono ter bulauamiuoum rung kalekinale pe tang God. Inggoum ahik pah mu la uangoul hahai toro um.”
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 “Doh getung laoum me uauanilik, doh gisina ra uaha uangoul tamiuoum, mu ein kompe tar niein gera heirigisina tamiuoum.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Karung uauia tasir momouh ge kaeis tar buturuon, karung hire tasisina pare. ‘Tar Nitoia ger nang God inggono gine manas i hutuna tamiuoum.’
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Bo getung laoum me uan, doh ahik pah ra uaha uangoul tamiuoum, mu la turane tar morenar uan, karung kula pare,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘O uou rone tenami uanioum geko rakut tar tatabalanar kekeimiueim, inggeim mi tunaha liu tapokis polukula tamiuoum, teeit inggeim mi marang uaate tamiuoum pare, na Nitoia God gine manas i hutuna tamiuoum, bo inggoum puk mu ueluelde.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Inggo gine ru hire tamiuoum pare, ‘Tar binaka re kedanga God tasir tamat, a niuabato tasir tamata tar uanioneit, e turung i rana uain tar niuabato ka guatain tasir tamatang Sodom.’”
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Kare kula polukiono pare, “Kuasalikisoumeitir tamatang tar uan i Korasin! Doh kuasalikisioumeitir tamatang tar uan i Betsaida! Ge pakene ka guata toigir nitouonine kung bangagioum i Tair, dohi Saidon, gisina pake sioun tun ka uapalih tenas niguat. Kara hiku tar hikhikung ueldolom, kara sorois tar taun tar ualasira pare, ra ueldolomo tun tar niguata uasa ka guataig.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Bo a niduh pukene re turung kedanga keipin God tasir Tair, doho Saidon a kikitilik tanene tamiuoum, ter hauono inggoum kung banga ku guata peo tar nitou, doh inggoum ahik dedempe pah mu ualasira pare, mu ueldolomo tenami niguatar sa.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Doh inggoumur tamatang tar uan i Kaperneam, ahik pah mu namana pare, te God re turung kale kai tamiuoum i Heuen, inggon ahik. Inggon e turung baka uahiuako tamiuoum i Hel.”
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Kare kula poluk Iesu tosno tamatang uakuakeluk pare, “Gete me tamata re longoro tamiuoum, inggon e longoro totoguo, doh gete me tamata re ueluelde tamiuoum, inggon e ueluelde totoguo, doh gete me tamata re ueluelde totoguo, inggon e ueluelde tang God geke ualatueha totoguo.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 A mouitir hangaul, doha tang torikir tamatang uakuakelukusine ka tapokis keip tar niuah, kara kula pare, “Ir Tamata Noman, o liouana uasa ka longoro tun tamiueim tar binaka king ualatoho keipieim tasisina tar hangoumua.”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Doh Iesu ke mene hahaua pare, “Inggo ku banga tang Satan ke punga tur peha i Heuen misiana sira tar kanau.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Inggo ku heir tar nitampopokoho tamiuoum marung banoto tar ueih uaponola tasir soi uasa, doho hilang, doh marung la pehuaroum tar mamang nitampopokoholik ger nosir uelmatan, doh ahik me inete re uauelmahing tamiuoum.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Bo ahik puk pah mu uaha ka longoro per liouana tamiuoum, inggoum mu uaha puk ka bolo peigir hangamiu i Heuen.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Tar binaka tunionene, Iesu ke uoun tar niuahene re la tur tar Iabena Dedeil, kare kula pare, “Inggo u uatakai totomua, Tamoug, ingga ter Tamata Noman i Heuen, dohi kot, teene ko touaouo pe ingga tar inetenine tasir tamata gesir tang naman, karo tamatang ate, karo ualasira taninina tasir keketik. Aa! Tamoug, gininanine ter inete uaia re uauaha totomua.”
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Gine ke lotu uakapa pe Iesu tang God, song ke uakekena tar mene tasir tamata pare, “Tamouguo ke siokor heir tar mamang inetelik totoguo. Ahik me tang sioko re ate hape re baka per Tunon te Tamana puk manasampeono tere ate. Doh ahik me tang sioko re ate hape re baka pe Tamanono ter Tunono puk manasampe, kare tes mais puk geke kedangaisir tunono tesir niualasira uakalahara pon.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Song ke tur uiuirila Iesu tosno tamatang uakuakeluk, kare la mene uaouo pare, “God ke guata uaia tasisit geka banga tar mamang inetelik kung bangagioum.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Gine ru hire tamiuoum pare, o bureher propet, doho toia ka marang banga tar hauanit rung bangagioum, bo ahik puk mata bang huar, doh ka marang ualongoro tar haua kung longorogioum, bo ahik puk pah ka longoro tagu.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Doha siokor binak, a tang siokor tamatang ate tar ualatutur nosir Ju, ke tur kai, kare marang uedanga tang Iesu. Inggono ke dangata pare, “Ir Tang Ualasir, A haua paku guataio maru banoto tar kale tar nitua gere moko dedela.”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Doh Iesu ke mene hahaua tanono pare, “A haua ka boloin tonosio ualatutur Ju? Hape ro naman manate pea tang roon.”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Kare mene tapokisir tamateit pare,
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Doh Iesu ke mene hahaua pare, “Ingga ko mene uakodkodoh. La, karo la guata sira paar, maro turung uangoul dedela ingga.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Bo inggono puk e marang uakodkodoho katongoin tar matasir tamat. Temaeitie ke dangatono tang Iesu pare, “Doh maionener uanotouguo.”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Iesu ke mene hahaua poluk pare, “A tamata ke la uahiuako i Jeriko, e la tur i Jerusalem, doh tar binakene re lakoon, kara kusa koutur ueuenaua tatanon, kara laruh liu tena gomonon, kara uiliatung tatanon, kara hiliu tatanono ke mata uapuh.”
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 “Kare lamer paterener nosir Ju tar siokonor lel, doh tar binakene ke bangono tar tamateit, inggono ke lihila tar pang giameh, ke la siauampe tatanon.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Doha tang siokor Libai ke la ponome tar buturuon, kare me bang huara tar tamaton, inggon ke lih ponola tar pang giameh, ke la siaua pono tatanon.”
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 “Bor tamatang Samaria puk ke haiala tar buturuon, kare banga tar tamatono re rikin pe, kare ueldolomo tatanon.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Inggono ke la uelhirila tatanon, kare la uamoko tar uaiuai, doha bino i rana tena taktakaron, kare uih tane keip taninina tar mahar gomon. Song ke kihanga tatanono tena donki, kare kalela tatanono tar umang hohou gera bulbulauain, kare la kaueke to tatanon.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Tar giameher marein inggono ke kale tauete tar torikir mani silva, kare heir tang tanener um, kare kula pare, ‘Kaueke tatanon.’ Doh gete hahauar bulauana tar maniene, inggo u me turung bulaua uadouh totomua tar binaka ru la tapokisime.”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Song ke dangata Iesu tar tamatang tar ualatut pare, “Hape ro namana pea? Hingia tasir tang touonosine ke guata sira pare, ter uanotono tar tamateit ka uiliatunginir ueuenau.”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Kare mene hahauar tamatang tar ualatut pare, “Ter tamata geke ueldolomo tatanon teke guata uaia.” Ke hirengua Iesu tanono pare, “La karo la guata sir.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Iesu mesno tamatang uakuakeluk ra la harahampela tenas nila i Jerusalem, kare la pokosola Iesu tar uan gere uangoulinir kuah a hangana tang Marta, kare kila ualeikenguaono tang Iesu e lame iuma tena umon.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Doh Marta tang tahina kuah a hangana tang Maria geke tabila uahuhut tar kekena Iesu, kare ualongoro tar haua re menegion.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Bo Marta puk ke namanantiehe tar nikaleuatoronar niein ginit paka guataig, kare me dangata pare, “Ir Tamata Noman, ahikia paho namana ke hiliu pe tahig kuaho totoguo, karu guato me paheig tar kalekinale? Hire tatanon e me poul totoguo!”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Kare kula Iesu tatanono pare, “Marta, Marta, ingga o namnamanantiehe puk, karo hagouo uasa tar mamang inetelik,
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 ahik paho namana uaburbureh, namana puk tar siokor ineter uia. Maria teke kedanga tar hauar uia, doh inggon ahik pah ra turung kale liu turin tatanon.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.