Atos 9

Nehan New Testament (NSN_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tar binakanin i Jerusalem, Sol e mene uasokoro dedempe tar marang mamantou, kare uamate tosno tamatang tagorong manar Tamata Noman. Inggono ke la tar pater ger i ran, tar kale mo bolobolong tonosio umang lotur Ju i Damaskus mare kale me nipoul gete tuparono mo tamata gera uakeluk tena lele Kristo, o bulout ue o kuah, inggon e marang kuse tasisin, kare la uamoko tasisina tar umang uih i Jerusalem.
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 — ausente —
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Maeit Sol ke la i Damaskus, gine re lang uahuhut manasa peon, a luh ke balo ualutara turuha tatanon i Heuen.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Inggono ke punga uahiuane i kot, kare longoro tar tamata re kula pe tatanono pare, “Sol! Sol! Ae maene ro guata uasa ingga totoguo?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Kare dangata Sol pare, “Ingga pe mai ter Tamata Nomana?” Kare mene hahauar tamata pare, “Inggo te Iesu, teene ro guatguata uasaia.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Tentur kaiene daan, karo la leka tar uan uleik, song ra turung hireia tar haua ro la turung guatain.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Doho tamatasine ra la tagu teil tang Sol ka siokor lutara tun, doh ahik pah ka mene me puh, gisina ka longoro ponompe tar tamata ke mene pe, bo ahik puk pah ka bang huara me tamat.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Sol ke tentur kai turane i kot, bo tar binaka puk ke marang uatauala inggono tar matan, inggon ahik pahe banot e bang huara me inet. Maeit gisina ka kuse tar limanon, kara keipilain i Damaskus.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Inggono ke kut tar touonor marein, doh ahik pono pahe ein ue e inum me inet.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Tar uan uleik i Damaskus, e uangoulur tang siokor tamatang tagorong mana tar Tamata Noman, a hangana tang Ananias. A Tamata Nomana ke mene tatanon i lolono tar siokor borborian, ke kula pare, “Ananias!” Kare mene hahauono pare, “Tamata Noman inggo gine.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Kare kular Tamata Nomana tatanono pare, “La tena uma Judas gere toko tar lele ra kilain, ‘A lele makmakos,’ karo la dangata tar tamata ger peng Tasius ger hangana tang Sol, ge inggono pe e lotu totoguoene daan.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Sol ke borborian, kare banga tar tamat a hangana tang Ananias, ke lame, kare me uaponola tar limana tatanon mare banga tapokis.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Kare mene hahaua Ananias pare, “Tamata Noman, inggo deh ku longoro tar bureher ueluatata tar tamatono re uoto uauelmahing pe tosnongo tamata ingga i Jerusalem.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Doh gine ke la pemeonane, inggon e uakeluk tar ualatohong tar pater ger i ran, tar kuse, kare uamoko tar karabus tang mai gere tagorong mana totomua.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Bo a Tamata Nomana puk ke kula tang Ananias pare, “La! A tamatonene ke pokoso sira manasa pare, nag tamatang kalekinaleo, tar ueliu hahai tar hangouguo tasir tamata ge ahik paho Ju mesnosio toia menia pono tasir Israel.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Inggo u turung ualasira tatanono hape re turung baka per niduh re turung kalegiono tar ueliu tauete tar hangouguo.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Maeit ke la Ananias, kare la leke tar umon. Ke la uapono tar limana tang Sol, kare kula pare, “Tahiguo Sol, Iesu ger Tamata Noman geke kotpokoso to totomua tar lele tar binaka ko lang lameaane teke ueliuime totoguoane totomua maro banga tapokisia, karo uoun tar Iabena Dedeil.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Ahik me sikir manasan, a inete ngohina tar karongonar ian ke takapeis liu tur tar matana Sol, song ke bang huara tapokis poluk. Inggono ke tentur kai song ka uahuhuin. I muduhia ke ein baka peono song ke tampopokoho poluk. Sol ke mene tauete toro Uelhire Uaia i Damaskus dohi Jerusalem Sol ke uangoul tagu bakampe tar ginameher marein tasir tamatang tagorong man i Damaskus.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 — ausente —
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Ahik paha puhung barah ke uangoul peon, kare uakikilanga manasa tar mene tauete toro Uelhire Uaia iuma tonosio umang lotur Ju pare, Iesu ter tuna God.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 O tamata uakapa tunusine ka longoro tatanono ka siokor lutarang toboul tun, kara ueldangateis pare, “A tamata dehene te giane ke mamantouo uasa tun tasir tamatang uakeluk tang Iesu i Jerusalem. Doh inggono teke lame tar me kuse mo tamatane gera tagorong mana tang Iesu, song re ueliuila tar pater ger i ran mara uamokoisisina tar karabus.”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Bo Sol puk ke kotpokoso pare, a tang mene uapopokoho tun. Na niuabang manateono tang Iesu pare, te Kristo a kalahara tun. Doh gisisir Ju ra uangoul i Damaskus ahik tun pah ka banotong mene hahaua me puh tar touahiua tatanon.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 I muduhia ke karuh baka per bureher marein, o gisiameher Ju ka ueluauiae tar uiliatung pous tang Sol.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Maeit tar boung, doh tar marein gisina ra tur kaueke tar pirpirikinar uan uleik, bo Sol puk ke ate kout teres ninamanasin.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 A siokor boung no tamatang uakuakelukion ka poul tatanono tar hiliu tar uan uleik, gisina ka uahiua keip tatanono tar tohene uleik e tabila teil, ka uahiuakoin tar siokor hagarin tar padoronar uan uleik, song ke lalampe.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Tar binaka ke lameon i Jerusalem, inggono ke uedanga tar uataguin tasir tamatang uakuakeluk, bo gisina puk ka siokor sokoro tatanon, kara hik pah ra tagorong mana tatanono pare, inggono ke tamatang tagorong mana pono tang Iesu.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Bo Banabas puk ke keip tatanon mare la mene keip tatanono tasir aposoul. Banabas ke hire uaia tasisina hape ke banga pe Sol tar Tamata Noman, doh hape ke mene per Tamata Noman tatanon, kare ongolo tar mene tauete tar hangana Iesu i Damaskus.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Maeit song ke uangoul tagu Sol tasisin, kara hik me inete ke uakoutkout tatanono re la teil pe i Jerusalem, kare ongolo tun tar mene tauete to tar hanganar Tamata Noman.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Inggon e uoto uelperere keip tasir Jusine ra ate toro uelhireng Grik, maeit gisina ka uedanga tar uiliatung pous tatanon.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Tar binaka ka ater tamatang tagorong man tar puhon, gisina ka keip tang Sol tar uan uleik i Sisaria, kara la ueliuila tatanono tar uan uleik i Tasus.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Tar binakaninanine o tamatang tagorong manang toro mamang buturulik i Judia, Galili dohi Samaria ke pokosoisir binaka uaia, kare popokoho tun res nitagorong man, ra ueltada tun tar Tamata Nomanane ra uangoul pe, kara Iabena Dedeil e uatampopokoho pono tasisin, doh gisina ka burehe uain, kara uangoul keip puk tar nisokoro tar Tamata Noman.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Pita ke la teil toro mamang buturulik tar pang uanion, inggono ke la uahiua ponoko tar uan uleik i Lida tar la banga tosno tamata God tar uanion.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Tar uan uleikion, inggono ke la ueltupar tar tang siokor tamat a mater tukunun, a hangana tang Ainias, inggon ahik pah ke banot e tentur liu tono uat e banoto toro tual ro krismas.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Pita ke kula pare tatanon, “Ainias, Iesu Kristo e uauia totomua, Tentur kai, karo kaleuatoro tenang ineteng rikin.” Ahik me sikir manasan, Ainias ke tentur kai.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 O mamang tamatalikisine ra uangoul i Lida, dohi Saron ka siokor bang, kara siokor tagorong mana tar Tamata Noman.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Tar uan uleik i Jopa e uangoulur tang siokor kuahang tagorong man a hangana tang Tabita (toro uelhireng Grik inggono ra kilain Dokas). Inggon e uoto guata uaia tun, kare poul tasir tiome.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Tar siokor binak, inggono ke momouh, kare mat, inggono ka uahuhu uaiainir tukunun, kara uarikinin tar tine um i ran.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Lida e uahuhut i Jopa, maeit tar binaka ka longoro per tamatang tagorong manang Jopa tang Pita pare, e uangoul i Lida, gisina ka ualatue tar tang torikir tamata tar la kula uapopokoho tang Pita pare, “Ingga o la uateuele tunume!”
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Maeit Pita ke la tagu tasrasin, doh tar binaka ke la pokoson, inggono ka la keip kaein i rana tar tine um. O mamang kuaha nimate liu uakapa tun ka tur uiloho tatanon, kara ualasira tar hikhiku mer gomono geke tuhtuha bakaig Dokas, tar binaka re uangoul tagu haraha tasisin.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Pita ke kula tasisina tar siokor tauete liu tar tine um, kare hatup uahiu, kare lotu, song ke kauiuirila tar tukununar mat, kare kula pare, “Tabita! Tentur kai.” Inggono ke uatauala tar matan, doh tar binaka ke bang huara inggono tang Pita, Inggono ke tabil.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Pita ke huela tar limana tatanon, kare kuse uatentur tatanon. Song ke kila ualeke tapokisilaono tasir tamatang tagorong mana mesir kuaha nimate liu, kare la ualasira tasisina pare Tabita a tua.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 A puhonene ka ueliateinane i Jopa, doho bureher tamata ka tagorong mana tar Tamata Noman.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 I muduhia tar puhon Pita ke uangoul uabarah sikoro bakampe i Jopa, ke uangoul tagu tar tamatang tuha keip tar kapokousur kau tar inet, inggon a hangana tang Saimon.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.