Atos 9
Nehan New Testament (NSN_WBT) vs NAA
1 Tar binakanin i Jerusalem, Sol e mene uasokoro dedempe tar marang mamantou, kare uamate tosno tamatang tagorong manar Tamata Noman. Inggono ke la tar pater ger i ran, tar kale mo bolobolong tonosio umang lotur Ju i Damaskus mare kale me nipoul gete tuparono mo tamata gera uakeluk tena lele Kristo, o bulout ue o kuah, inggon e marang kuse tasisin, kare la uamoko tasisina tar umang uih i Jerusalem.
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 — ausente —
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Maeit Sol ke la i Damaskus, gine re lang uahuhut manasa peon, a luh ke balo ualutara turuha tatanon i Heuen.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Inggono ke punga uahiuane i kot, kare longoro tar tamata re kula pe tatanono pare, “Sol! Sol! Ae maene ro guata uasa ingga totoguo?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Kare dangata Sol pare, “Ingga pe mai ter Tamata Nomana?” Kare mene hahauar tamata pare, “Inggo te Iesu, teene ro guatguata uasaia.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Tentur kaiene daan, karo la leka tar uan uleik, song ra turung hireia tar haua ro la turung guatain.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Doho tamatasine ra la tagu teil tang Sol ka siokor lutara tun, doh ahik pah ka mene me puh, gisina ka longoro ponompe tar tamata ke mene pe, bo ahik puk pah ka bang huara me tamat.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sol ke tentur kai turane i kot, bo tar binaka puk ke marang uatauala inggono tar matan, inggon ahik pahe banot e bang huara me inet. Maeit gisina ka kuse tar limanon, kara keipilain i Damaskus.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Inggono ke kut tar touonor marein, doh ahik pono pahe ein ue e inum me inet.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Tar uan uleik i Damaskus, e uangoulur tang siokor tamatang tagorong mana tar Tamata Noman, a hangana tang Ananias. A Tamata Nomana ke mene tatanon i lolono tar siokor borborian, ke kula pare, “Ananias!” Kare mene hahauono pare, “Tamata Noman inggo gine.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Kare kular Tamata Nomana tatanono pare, “La tena uma Judas gere toko tar lele ra kilain, ‘A lele makmakos,’ karo la dangata tar tamata ger peng Tasius ger hangana tang Sol, ge inggono pe e lotu totoguoene daan.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Sol ke borborian, kare banga tar tamat a hangana tang Ananias, ke lame, kare me uaponola tar limana tatanon mare banga tapokis.”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Kare mene hahaua Ananias pare, “Tamata Noman, inggo deh ku longoro tar bureher ueluatata tar tamatono re uoto uauelmahing pe tosnongo tamata ingga i Jerusalem.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Doh gine ke la pemeonane, inggon e uakeluk tar ualatohong tar pater ger i ran, tar kuse, kare uamoko tar karabus tang mai gere tagorong mana totomua.”
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Bo a Tamata Nomana puk ke kula tang Ananias pare, “La! A tamatonene ke pokoso sira manasa pare, nag tamatang kalekinaleo, tar ueliu hahai tar hangouguo tasir tamata ge ahik paho Ju mesnosio toia menia pono tasir Israel.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Inggo u turung ualasira tatanono hape re turung baka per niduh re turung kalegiono tar ueliu tauete tar hangouguo.”
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Maeit ke la Ananias, kare la leke tar umon. Ke la uapono tar limana tang Sol, kare kula pare, “Tahiguo Sol, Iesu ger Tamata Noman geke kotpokoso to totomua tar lele tar binaka ko lang lameaane teke ueliuime totoguoane totomua maro banga tapokisia, karo uoun tar Iabena Dedeil.”
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ahik me sikir manasan, a inete ngohina tar karongonar ian ke takapeis liu tur tar matana Sol, song ke bang huara tapokis poluk. Inggono ke tentur kai song ka uahuhuin. I muduhia ke ein baka peono song ke tampopokoho poluk. Sol ke mene tauete toro Uelhire Uaia i Damaskus dohi Jerusalem Sol ke uangoul tagu bakampe tar ginameher marein tasir tamatang tagorong man i Damaskus.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 — ausente —
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Ahik paha puhung barah ke uangoul peon, kare uakikilanga manasa tar mene tauete toro Uelhire Uaia iuma tonosio umang lotur Ju pare, Iesu ter tuna God.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 O tamata uakapa tunusine ka longoro tatanono ka siokor lutarang toboul tun, kara ueldangateis pare, “A tamata dehene te giane ke mamantouo uasa tun tasir tamatang uakeluk tang Iesu i Jerusalem. Doh inggono teke lame tar me kuse mo tamatane gera tagorong mana tang Iesu, song re ueliuila tar pater ger i ran mara uamokoisisina tar karabus.”
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Bo Sol puk ke kotpokoso pare, a tang mene uapopokoho tun. Na niuabang manateono tang Iesu pare, te Kristo a kalahara tun. Doh gisisir Ju ra uangoul i Damaskus ahik tun pah ka banotong mene hahaua me puh tar touahiua tatanon.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 I muduhia ke karuh baka per bureher marein, o gisiameher Ju ka ueluauiae tar uiliatung pous tang Sol.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Maeit tar boung, doh tar marein gisina ra tur kaueke tar pirpirikinar uan uleik, bo Sol puk ke ate kout teres ninamanasin.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 A siokor boung no tamatang uakuakelukion ka poul tatanono tar hiliu tar uan uleik, gisina ka uahiua keip tatanono tar tohene uleik e tabila teil, ka uahiuakoin tar siokor hagarin tar padoronar uan uleik, song ke lalampe.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Tar binaka ke lameon i Jerusalem, inggono ke uedanga tar uataguin tasir tamatang uakuakeluk, bo gisina puk ka siokor sokoro tatanon, kara hik pah ra tagorong mana tatanono pare, inggono ke tamatang tagorong mana pono tang Iesu.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Bo Banabas puk ke keip tatanon mare la mene keip tatanono tasir aposoul. Banabas ke hire uaia tasisina hape ke banga pe Sol tar Tamata Noman, doh hape ke mene per Tamata Noman tatanon, kare ongolo tar mene tauete tar hangana Iesu i Damaskus.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Maeit song ke uangoul tagu Sol tasisin, kara hik me inete ke uakoutkout tatanono re la teil pe i Jerusalem, kare ongolo tun tar mene tauete to tar hanganar Tamata Noman.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Inggon e uoto uelperere keip tasir Jusine ra ate toro uelhireng Grik, maeit gisina ka uedanga tar uiliatung pous tatanon.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Tar binaka ka ater tamatang tagorong man tar puhon, gisina ka keip tang Sol tar uan uleik i Sisaria, kara la ueliuila tatanono tar uan uleik i Tasus.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Tar binakaninanine o tamatang tagorong manang toro mamang buturulik i Judia, Galili dohi Samaria ke pokosoisir binaka uaia, kare popokoho tun res nitagorong man, ra ueltada tun tar Tamata Nomanane ra uangoul pe, kara Iabena Dedeil e uatampopokoho pono tasisin, doh gisina ka burehe uain, kara uangoul keip puk tar nisokoro tar Tamata Noman.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Pita ke la teil toro mamang buturulik tar pang uanion, inggono ke la uahiua ponoko tar uan uleik i Lida tar la banga tosno tamata God tar uanion.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Tar uan uleikion, inggono ke la ueltupar tar tang siokor tamat a mater tukunun, a hangana tang Ainias, inggon ahik pah ke banot e tentur liu tono uat e banoto toro tual ro krismas.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Pita ke kula pare tatanon, “Ainias, Iesu Kristo e uauia totomua, Tentur kai, karo kaleuatoro tenang ineteng rikin.” Ahik me sikir manasan, Ainias ke tentur kai.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 O mamang tamatalikisine ra uangoul i Lida, dohi Saron ka siokor bang, kara siokor tagorong mana tar Tamata Noman.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Tar uan uleik i Jopa e uangoulur tang siokor kuahang tagorong man a hangana tang Tabita (toro uelhireng Grik inggono ra kilain Dokas). Inggon e uoto guata uaia tun, kare poul tasir tiome.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Tar siokor binak, inggono ke momouh, kare mat, inggono ka uahuhu uaiainir tukunun, kara uarikinin tar tine um i ran.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Lida e uahuhut i Jopa, maeit tar binaka ka longoro per tamatang tagorong manang Jopa tang Pita pare, e uangoul i Lida, gisina ka ualatue tar tang torikir tamata tar la kula uapopokoho tang Pita pare, “Ingga o la uateuele tunume!”
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Maeit Pita ke la tagu tasrasin, doh tar binaka ke la pokoson, inggono ka la keip kaein i rana tar tine um. O mamang kuaha nimate liu uakapa tun ka tur uiloho tatanon, kara ualasira tar hikhiku mer gomono geke tuhtuha bakaig Dokas, tar binaka re uangoul tagu haraha tasisin.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Pita ke kula tasisina tar siokor tauete liu tar tine um, kare hatup uahiu, kare lotu, song ke kauiuirila tar tukununar mat, kare kula pare, “Tabita! Tentur kai.” Inggono ke uatauala tar matan, doh tar binaka ke bang huara inggono tang Pita, Inggono ke tabil.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pita ke huela tar limana tatanon, kare kuse uatentur tatanon. Song ke kila ualeke tapokisilaono tasir tamatang tagorong mana mesir kuaha nimate liu, kare la ualasira tasisina pare Tabita a tua.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 A puhonene ka ueliateinane i Jopa, doho bureher tamata ka tagorong mana tar Tamata Noman.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 I muduhia tar puhon Pita ke uangoul uabarah sikoro bakampe i Jopa, ke uangoul tagu tar tamatang tuha keip tar kapokousur kau tar inet, inggon a hangana tang Saimon.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.