Atos 14
Nehan New Testament (NSN_WBT) vs NVT
1 Tar uan uleik i Aikoniam, Poul me Banabas kura guata sira poluk ngohina kura guata uoum pe i Antiok, rasina kura la leke poluk tenas umang lotur Ju. Tar umang lotuon, rasina kura mene uaia tun, maeit o bureher Ju, doh gisis ahik paho Ju tagu ka siokor tagorong mana tono uelhirer Tamata Noman.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Bo o gisiamehe puk ge ahik mata tagorong mana tagu, gisina ka uatentur tar balasir tamatasine ahik paho Ju tagu, maeit gisina ka uapalih teres ninaman, kare la tokouasanguais tasir tamatang tagorong man.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Maeit Poul me Banabas kura uangoul bakampe tar bureher marein, doh ura ongolo tun ura mene ualasira pe tono uelhirer Tamata Noman, temaene a Tamata Nomana ke poul tun tasrasina tar uatouo tar bureher nitou, kara niparoko uleik mara ater tamata pare, a haua ka menmeneig tang Iesu a man.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Bo o tamata pukane tar uan uleik ahik pah ra uauia tokah, kara la uelpakahangua tar torikir pain, o gisiamehe ka uakeluk tasir Ju, doho gisiamehe ka uakeluk tasrasin ger toking aposoul.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Karo gisiameher Ju mesir gisiameher tamatasine ahik paho Ju tagu meniampe tosnosio tamata uleik ka uelhote uanomo tar guata uasa tas Poul me Banabas, kara marang bakbak pous tasrasin maura mat.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Bo rasina puk kura ate kout, kaura ualonguala tar toking uan uleiking Likonia gera kilais i Listra me i Debe meniampe toro ginamehe ro uan gere moko uahuhut tar toking uan uleik rasin.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Doh toro uaninin, rasina kura la mene tauete dedempe toro Uelhire Uaia.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Tar uan uleik i Listra, Poul ke mene ualasira to tar siokor butur tasir tamata toro Uelhire Uaia, doh tar uan uleikion, a tansiokor tamat a mate turur toking pang kekena tar binak ka pohoin, kara hik pahe banotong la katong.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Inggon e ualongoro uaia tun re menmene pe Poul. Doh Poul ke banga uanono tatanon, kare banga pare, inggonor mater keken e tagorong mana pare, e banoto ra uauiain, kare kulangua tatanono pare, “Tahig! Tentur kai.” Doh gine ke mene pe Poul tatanono paar, inggono ke siaka kai, kare uakekena tar la.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 — ausente —
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Gine ka banga per tamata tar haua ke guatain Poul, gisina ka siokor mene ualeik pare, toro uelhireng Likonia, “O godo ka la uahiuaha tagigeig ngohina tasir tamat!”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Gisina ka uelkilangua tang Banabas pare, nu Sus, doh Poul ka uelkilain tang Hermes, teene inggon a tamatang men.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Na umang lotu Sus ge nas godosin e tokohia i kalahara tar uan uleik, doha patereng tar umang lotuono ke keipimeane toro pirpirikinar uan uleik tasir kau makana mer kalanguh nirokoso tar me guata tokaha keip tasir tamata me uahung e la tas Poul me Banabas.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Bo tar binaka puk kura longoro rasina tar puhon, rasina kura kihkih tenasira hikhiku, kaura ualo tauetela tasir tamat, kaura mene ualeik pare,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Ro bung kalomiraeim! Ae maene rung guata inggoum pare? Raeim deha toking tamata puk pon, ngohina tamiuoum. Raeim kira ueliu pukume toro Uelhire Uaia, tar lang hire teil tamiuoum tar hiliu tasir godo bohoboh, ge gisina pe ahik pah ra banotong poul tamiuoum, karung lotu tang God ger tua geke tou i Heuene, dohi kot, kare touo pono tar teh meniampe tasir mamang inetelik gera mok i teh, doh tar kot.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Sioun inggono ke uamaluana tasir tamata uakapa ra uakeluk teres nimalar, teene inggeig ahik pah ki ate tatanon.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Bo Inggono puk ke ualasirain tar bureher hagar. Inggono ke ualasirain pare, ter God uaia, re heir tur peha i Heuene tar huan, kare uakotpokoso pono tar niein. Inggono ke heir tar bureher niein tagigeig, kare uauoun tagigeig tar niuah.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Gine kura mene pe Poul me Banabas tar menemenenin, rasina ke puluhe uadeil pukis tar tur tane tasisina mata heir tar uahung tasrasin.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Bo i muduhia puk, o gisiameher Jung Antiok me i Aikoniam ka lame i Listra, kara me hounhoun tasir tamata pare, Poul me Banabas ura bohboho puk tasisin. Maeit gisina ka bakbak pousungua tang Poul tar palau. Doh gisina ka namana pare, ke maton, maeit ka reih tauetela i kalahara tatanono tar uan uleik.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Bo o tamatang tagorong mana puk ka me tur uiloho tatanon, song ke tentur kaion, kare la tapokis polukula iuma tar uan uleik. Tar uagiamehenar marein, rasina me Banabas kura hiliu i Listra, kaura la i Debe.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 I Debe rasina kura la mene ualasira pono toro Uelhire Uaia, doho bureher tamata ka tagorong man.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Rasina song kura tapokis polukula i Listra me i Ikoniam dohi Antiok tar mene uatampopokoho tasir tamatang tagorong mana tar tur uapopokoho teres nitagorong mana tang Iesu. Rasina kura hire pono tasisina pare, “Inggeig i turung kale tar bureher niduh, song ri banoto tar la leke tena Nitoia God.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Doh rasina kura uamatoto ueleheiringua tasisina tasir mamahoholiking tasir mamang toto tamataliking lotu. Rasina kura lotu, kaura ueil tar uamoko tasisinar mamahoholik tena nikaueke Iesu mara tampopokohosin ge rasina pe ura tagorong mana pare, gisina tera turung uoum keip tasir tamatang tagorong man.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 I muduhia rasina kura lih tapokisila i Pisidia, kaura la pokos i Pampilia.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Gine kura mene ualasira baka pe rasina toro Uelhire Uaia i Pega, rasina song kura lihiko i Atalia.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Tar uan i Atalia te kura panete tur rasina tar parau tar la tapokis i Antiok gekura la tur rasina sioun, doho tamatang tagorong man tar uaniono teka lotu tang God tar kaueke tasrasin, ge gisina pe teka ualatue tasrasina tar la uelhire tauete toro Uelhire Uaia. Doh rasina kura la uakapa manasa tar kalekinaleon.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Tar binaka kura me pokoso Poul me Banabas i Antiok, rasina kura kila toto tasir tamatang lotu. Rasina kura ueluatata tasisina hape ke uamalagir pe God tasisis ahik paho Ju tagu, maene ka tagorong mana pon.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Rasina kura uangoul tagu tasisinar tamatang tagorong mana tar puhung barah.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.