Lucas 16
Nara NT (NRZ_NAR) vs ACF
1 Iesu ibanona kauta e'outa ediaka, “Lavo kauna ka 'eva mai ena dava i'imana kauna ka, inoku ia 'eva kau vaida deta'u de'ouia dae dava i'imana kauna 'eva ena 'ola kauna ena dava eveni 'avaea veni 'avaea.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Inoku lavo kauna ia e'aeia easi 'eva e'ouia ediaka, ‘Kanania 'eva dava ovavaia lau valimu a'ika, emu dava i'imata vinaulata luvata bovaikabasi'u 'olana oni 'eva 'ani babimu ovo.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 “Dava 'ima kauna nuanai eluva ediaka, ‘Lau vali'u dava bavavaia? E'u 'ola kauna vinaula kanania'i 'ani bevato'o'u, lau sia mai kula'ila'u bavovoi mai noinoiai amalalai.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Lau aikabasi dava bavavaia. E'u vinaulai beabi'u ovo mulinai, e'u kau vaida betata'u beabi'u dae eta lumai.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Kanaua'i ena 'ola kauna kevanai deabi 'avaea makava kauta ka ka e'aeta. E'ana'ia kauna elavuaia ediaka, ‘Oni e'u 'ola kauna kevanai 'eva vida oabi 'avaea?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Ia enu'ovi ediaka, ‘Deolo voduta sinavu ka (100).’ Inoku 'ima'ima kauna e'ouia ediaka, ‘Oabi 'avaea makava pepana kanania, miadivo kaokao, pepa kanana'i ima navui bolelea.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Mune'e kau ivaluana elavuaia ediaka, ‘Oni oabi 'avaea makava 'eva vida?’ Ia ediaka, ‘Witi puteta sinavu 'ouka.’ Ia e'ouia ediaka, ‘Oabi 'avaea makava pepana kanania, miadivo, pepai sinavu kalavani bolelea.’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 “'Ola kauna eta'u 'ima'ima kauna dedena ena vinaulana eabia dae, 'olana vinaula kanaua mai aonekana evavaia. Vali'u kanobata kanania kauta eta aonekai 'ailala kauta eta aoneka be'olavaia.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Iesu e'outa 'udai ediaka, “Lau oi a'oumui, kanobata ena lovia davatai kau ita oi bovikau, inoku oi kevamuiai beda'aovo koanai, mia keinikeini lumanai beabimui dae.”
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Vinaula kikina ka evavaia kave'i kauna betata'u vinaula namana vaka bevavaia kave'i, inoku vinaula kikina sia evavaia kave'i kauna betata'u vinaula namana vaka sia bevavaia kave'i.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Bema kanobata ena dava si'avata vaika sia oi bo'imata kave'i koanai, dai betata'u vutuvutu davata nama'ita bevenimui oi bo'imata?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Bema kau edeata eta dava sia oi bo'imata kave'i koanai, dai betata'u emui dava umauta bevenimui?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Da'alaabi kauna ka 'ola kauta lua da'alata sia be'abi, 'olana ka bevaiviivia beia ka 'eva belalo'au venia, 'o ka bevadai venia beia ka belavala mulili. Dilava mai moni melala ka'onamoai da'alata sia oi bo'abi.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Palisea kauta lele kanaua deika koanai Iesu demedia media vaia, 'olana ia 'eva moni delalo'au venita 'ounai.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Iesu e'outa ediaka, “Oi 'eva kau vailatai sibomui oi okomolo okoma, beia Dilava 'eva oi nuamui eikabasita, kau dava tavata namata delalonama vai davata 'eva Dilava sia eula venita.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Talavatu luvata mai enolea kauta eta luva 'eva deilolo vaita, easimo Ioane Vaidi'u kabukabu kauna ena melalai. Kanaua mulinai 'eva Dilava ena lovia vanuana valina nama'ina deilolo vaia, kau boutai 'eva kula'ilatai dala dekakavu bedododo.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Vutuvutu mai kanobata betaule 'eva eveavea beia talavatu vana kikina sia ka betaule kovo.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Kau ka adana ebo'okaia inoku ateate edeana ka eadavala 'eva kulakula koana evavaia. Mai kau ka iva'ovu ateatena ka eadavala kauna vaka kulakula koana evavaia.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 “Lavo kauna ka ua'i tubu'a nama'ita vaika evadodota maivaka melala boutai dava nama'itai emauli.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Ena nutuala aunai 'eva va'ame kauna ka vana Lasalo ua'i eno, ia kauanina 'eva duadua evonu,
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 ena ula 'eva lavo kauna ena vaka ai iani 'ika'ikata de'ekoasi davata ka bemaania. 'Oveka deasi kauna duata dedemalita.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 “Melalana easi laloanai va'ame kauna eba koanai anelu devuaia deda'a Abela'amo kevanai. Lavo kauna vaka eba dekoleia.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Lavo kauna ba 'abunai ua'i anaana nama vaikana laloanai emia, e'a'a dae dau'ai vaika Abela'amo eikaia, Lasalo 'eva ia 'aba'abanai.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Ia e'ae'ae ediaka, ‘Kama'u Abela'amo e, bomalalo'u, Lasalo sinia imana li'uli'una veiai eisiauku emai mala'u mo bava'elua, 'olana lau 'eva anana si'asi'a 'alovana kanania laloanai.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Beia Abela'amo ediaka, ‘Naku'u e, bolalovaia emu mauli melalatai oni 'eva dava nama'ita oabi ia Lasalo 'eva dava si'avata vaika eabi. Beia vali'u ia 'eva elalonama laloanai oni 'eva oanana.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Maivaka ita viloatai 'eva 'uli 'oulana nama vaikana ka emimia, sia kau ka nia'i bekeini bevasi kanana'i, maivaka sia kau ka kanana'i bekeini be'asi nia'i.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 “Lavo kauna ediaka, ‘Kama'u Abela'amo e, anoimu, bemanama'ina Lasalo sinia eda'a kama'u ena luma.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 'Olana lau bo'akala'u ima ua'i, bevaikabasita kanaua'i ia vaka sia be'asi anaana 'abuna kanania'i.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Abela'amo ediaka, ‘Mose mai enolea kauta 'eva ua'i ia kevatai leleta demaika.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ia eluva ediaka, ‘Asi'i, kama'u Abela'amo e, beia bema kau ka ba ai beko'isi beda'a kevatai koanai 'ani belalo 'udai.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 “Beia Abela'amo eluva ediaka, ‘Bema Mose mai enolea kauta leleta sia de'ika koanai, nia'i ba ai kauna ka bedada'a 'eva lelena vaka sia be'ika.’”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.