Romanos 4

nrz (NRZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kanaua boina koanai dava ekakoma 'ava'avata Abela'amo enai? Abiveni koana 'eva a edavalia koma?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abela'amo ena vinaula daitai komolo kaunai bema ao koanai, dava kataua daitai bema apa, beia Dilava vailanai 'eva asi'i.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Puka kabukabuna dava ekoma?
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Vinaula kauna 'eva maitavana beia tava kanaua 'eva sia ainama davana, ua 'eva ena vinaula tavana.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Kau ka vinaula nama'ina sia evavaia, beia Dilava si'avana kauna komolo evenia Dilavana eabivenia kauna 'eva ena abiveni 'ounai komolo kaunai bevaoa.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Kau vinaula 'ounai komolo sia deabia beia Dilava enai komolo deabia kauta eta nama'ina dainai Davida luva kanania eluvaia.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “ Kau kataua eta vinaula si'avata vaika e'ou kao
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Lovia namana eta si'avana
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Vanama'ina kanania 'eva deivata kauta mo beabia 'o sia deivata kauta beabia? Ita 'ani kaluva, “Abela'amo ena abiveni 'ounai Dilava eta'u komolona e'ouia.”
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Melala davanai komolo kaunai evaoa? Deivaia mulinai 'o asido'o deivaia? Dilava Abela'amo ena komolo e'ouia 'ana'i vakaia deivaia.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Abela'amo 'eva asido'o deivaia laloanai ena abiveniai komolo eabia, muliai deivaia, kanaua 'eva abiveni koana ivamomo'aina. Kanaua 'ounai Abela'amo 'eva mai eta abiveni kauta Dilava komolo kautai evaota kauta boutai kamata.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Inoku deivata kauta vaka kamata 'eva Abela'amo. Beia sia deivata kauta boutai mo, vaida ita kamata Abela'amo asido'o deivaia laloanai eabiveni dalana kanaua vitaitanai bedada'a kauta vaka kamata.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Luva'ana'i 'eva eveni Abela'amo mai 'ava'avana ita kanobata itoinai beabia ia eta, kanaua 'eva sia talavatu dainai evenia, beia komolo kanaua 'eva Abela'amo ena abiveni Dilava enai dainai evenia.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 'Olana talavatu deabia dae kauta luva'ana'i bemabia ia etai bemao koanai abiveni 'eva ena nama'ina asi'i, luva'ana'i vaka anina asi'i.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Talavatu eukua 'eva Dilava ena badu evapulua, beia talavatu bema asi'i koanai va'eva adeduata vaka bema asi'i.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Kanaua 'ounai luva'ana'i 'eva abiveniai easi vitaitana vidulu namana, Abela'amo 'ava'avana boutai beabia, sia talavatu deda'avaia kave'i kauta mo, beia Abela'amo eabiveni vitaitanai deabiveni kauta boutai etai. 'Olana Abela'amo 'eva ita boutai kamata.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Puka kabukabunai kanania deleleia koma, “Lau oni kanobata doutamo kamatai avaomu.” Kanaua 'ounai Abela'amo 'eva ita kamata Dilava vailanai. Abela'amo eta'u Dilava kanaua ba kauta evamaulita maivaka sia depulu davata evapuluta kauna eabivenia.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Dilava Abela'amo e'ouia 'ana'i 'ava'avana doutamo bevenia, laloanai kataua boutai anita asi'i. Abela'amo 'eva nuana bounai Dilava eabivenia, kanaua 'ounai ia 'eva kanobata doutamo kamatai eao, Puka kabukabunai eluva vitaitana, “'Ava'avamu 'eva bedoutamo vaika itani visiu boita.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abela'amo vikauna sinavu ka 'ounai kauanina eonovaia 'eva itani ba kauna boina mai Sala vaka melo bevapulua 'abuna ia bo'anai 'eva asi'i, beia Abela'amo ena abiveni 'eva sia emanomano.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Abela'amo Dilava ena luva'ana'i ai nuana sia evalalo to'ato'a ena abiveniai elava 'ini inoku ekula'ila Dilava evanama'inala.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Mai eikabasi dokadoka Dilava 'eva maisiavuna eluva'ana'i davana 'eva bevavaia.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Kanania 'ounai, “Dilava Abela'amo ena abiveniai eabiadae, komolo kaunai evaoa.”
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ia eabiadae komolo kaunai evaoa luvana deleleia 'eva sia Abela'amo sibona mo dainai
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Beia ita vaka komolo kautai beva aota 'olana Iesu eta Lovia namana ba ai evako'isia 'udai Dilavana kabivenia 'ounai.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Dilava Iesu evenita eba 'eva ita eta si'avana daitai, mai evako'isia 'udai emauli 'eva ita komolo bevenita 'ounai.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.