Atos 27
Itlajtol Totajtsi Dios (NPLNT) vs NVI
1 Ijkuak okijtojkeh techtitlaniskeh Italia, Pablo iwa n oksikimeh tlakah non noiwa oikxilpitiayah, okinmaktilijkeh n soldado tlanawati non itoka Julio. Ye okatka kapita de se siento de soldadojteh iaxkawah n César Augusto.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Otitlejkokeh itech se barko non owalaya de kan puerto de Adramitio iwa ya onewaskia Asia. Noiwa okatka towah Aristarco, se tlakatl de Tesalónica non kajki kan tlali de Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Iwa ijkuak owalmostlatik otikalakitoh kan puerto de Sidón; ompa n soldadojtlanawati Julio opé kiyeknotsa n Pablo iwa okikawili makintlajpaloti non iwa omowikaya para makipalewikah.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Ijkuak otikiskeh de kan puerto de Sidón ipan barko, otikonmilajkeh kan ik isla de Chipre, porke n ejekatl otechixnamiktiwalaya.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Otitlakotontiajkeh itech weyi atl iwa otipanokeh iyakapa n altepetl de Cilicia iwa Panfilia. Satepa otikalakitoh kan altepetl de Mira non kajki kan tlali de Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Ompa n soldado tlanawati okitak se barko non owalaya de kan altepetl de Alejandría iwa oyaya para Italia, iwa n ye otechnawati matitlejkokah itech non barko.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Otipanokeh miak tonati ipan weyi atl porke yolik onejnemia n barko, yika satlawel otiwejkajkeh iwa ika miak tlaijyowílistli otikalakitoh iyakapa n altepetl de Gnido. Iwa kemi n ejekatl ok otechixnamiktiwalaya, otikyawalojkeh n isla de Creta iwa otipanokeh iyakapa n altepetl non itoka Salmón.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Semi owi otiajkeh ik nochi tlátentli asta otikalakitoh kan puerto non kiliah Buenos Puertos. Non puerto mach ok wejka okatka de kan altepetl non itoka Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Miakeh tonatijmeh yotinejnentokah itech weyi atl. Yokatka temojti para se yas itech weyi atl, ken yoajsitiwalaya n sewaya, iwa ijkuak osewaya okinmixnamiktiwalaya n ejekatl chikaktik. Noiwa yopanoka n ilwitl de Yom Kippur keman mosawah n judíojteh. Yika, Pablo okintlapowi akimeh ompa oyayah,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 iwa okinmili:
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Pero n soldado tlanawati okachi okineltokaya n tekowa de n barko iwa akin okinejnemitiaya, iwa amo okikakia tlan okiliaya n Pablo.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Iwa kemi non puerto amo okatka kuali para se mokawas ompa itech sewaya, miakeh okijtojkeh okachi kuali matikisakah de ompa. Matikyejyekokah chamo tonkalakitiweh Fenice, se puerto de Creta non tlachixtok kan ik kalaki tonati iwa ompa timochiaskiah asta mapano n sewaya.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Iwa kemi okitakeh opé nejmantsi ejeka ik tlatsintla, okimolijkeh chamo ya weletiskia onewaskiah. Okiskeh de ompa, iwa san ik tlátentli okiyawalojtiajkeh n isla de Creta.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Iwa ayamó wejka oyayah ijkuak se ejekatl chikaktik kemi se siklón okimomakako n barko.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 N ejekatl opé kiwika n barko. Iwa kemi ayakmó otiweletkeh otiknejnemitiayah n barko, otikkawilijkeh makiwika n ejekatl.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Otipanokeh ikuitlapa se isla non itoka Clauda, kan ik ejekatl amo chikawak otlawitekia, iwa ika miak tekitl otiweletkeh otiktlejkoltijkeh n barkajtsi non okitilantiwalaya n barko.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Satepa ijkuak yokitlejkoltijkeh n barkajtsi, okitlajkoilpijkeh n weyi barko ika miak mekatl; iwa kemi okimawiliayah maixtsoponiti ijtik xali non kiliah Sirte, okintemowilijkeh ilonajwah iwa sa ijkó okikajkeh makiwika n ejekatl.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Iwa ijkuak owalmostlatik, ok oejekatoka chikaktik, okitlamochilijkeh siki itlamamal n barko ijtik atl;
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 iwa ijkuak obiktlatik, innewiah ika inmawah okintlamotlakeh ijtik weyi atl ilonajwah iwa oksiki tlan okitekitiltiayah itech barko.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Miakeh tonatijmeh otlamixtentoka iwa amo otiktakeh nion tonati nion sítlalteh, iwa ika neká chikaktik kiawiejekatl non topa owetsia otikmolijkeh timikiskiah.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Kemi ya miak tonati amo otitlakuayah, Pablo omóketski tlatlajkotia iwa okijto:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Pero amo ximosotlawakah, porke maya tikpoloskeh n barko, nion se de nomejwah mikkis.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Porke nin yúali onechmonextili se iángel Dios, akin niteaxka inawak iwa niktekitilia.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 N ángel onechili: “Amo ximawi Pablo, porke tikpia de timoteixpantiti inawak n César, iwa por te Dios amo kikawas mamikki nion se non kateh mowah itech nin barko.”
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Yika, ximoyolchikawakah tlakah, porke ne nikneltoka Dios, iwa kuali nikmatok Ye kichiwas nochi tlan iángel onechili.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Pero moneki matechtlamotlati n ejekatl inakastla n isla.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Ijkuak opanokeh májtlaktli iwa nawi tonati, non yúali n ejekatl otechwiwikaya itech weyi atl non itoka Adriático. Iwa kemi ik tlajko yúali akimeh okinejnemitiayah n barko, okimachiliayah ya onajsiah kan onka tlali.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Ijkuakó okitamachijkeh n atl kox ok wejkatla, iwa okipiaya sempóali iwa n káxtoli iwa n se metro (36) tlawejkatla. Okachi tlayakapa oksepa okitamachijkeh iwa okipiaya sempóali iwa n chikome (27) metro tlawejkatla.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Ken okimawiliayah kimomakatiweh itla weyi tetl, okinkajkajkeh nawi wejweyi ganchojteh de tépostli ik ikuitlapa n barko para makitsekokah, iwa sa okichixtokah matlanestiwetsi.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Pero akimeh okinejnemitiayah n barko okinekiah choloskeh, iwa opé kitemowiah n barkajtsi non okitekitiltiayah ijkuak oapolakia n barko. Yejwah omochijkeh yawih kinkajkawatiweh ijtik n weyi atl n téposteh ik iyakapa n barko para kitsekoskeh.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Ijkuakó Pablo okili n soldado tlanawati iwa isoldadojwah:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Ijkuakó n soldadojteh okintekeh n mekameh non ika oilpitoka n barkajtsi iwa okikajkeh makiwika n atl.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ijkuak yotlatlanestiwalaya, Pablo okinyolchikawaya nochteh matlakuakah, iwa okinmili:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Nomechtlatlaujtia xitlakuakah para nonkipiaskeh chikawálistli, porke amaka de nomejwah kipolos nion se itsonkal.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Ijkuak ijkí okijto n Pablo, okónanki se paj, omotlasojkama inawak Dios inmixpa n nochteh, okitlajkotlápanki iwa opé kikua.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 San nima nochteh omoyolchikajkeh iwa opé tlakuah.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Nochteh akimeh otiayah itech barko, otikatkah ome siento iwa n eyi póali iwa n káxtoli iwa n se (276).
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Iwa ijkuak nochteh kuali yoixwikeh, okontlamotlakeh n trigo ijtik atl para maejkautia n barko.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ijkuak otláneski, n tlakah non okinejnemitiayah n barko mach omixmoskalijkeh kan okatkah, pero okitakeh se weyi imamayo n weyi atl iwa onkalaktoka itech non tlali, iwa ompa okinekiah kijkuaniskeh n barko, porke omotaya okatka miak xali.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Okintejtekeh n mekameh non ika oilpitokah n téposteh non okitsekojtokah n barko, iwa ompa okinkajkeh ijtik atl. Okinkaxanijkeh n mekameh non ika oilpitoka n timón non kiyakana n barko. Okitlejkoltijkeh ilona n barko para makinejnemiti n ejekatl, satepa n barko opé mijkuania ik tlátentli.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pero okalakito kan omoixnamikiah ome ameh, iwa n barko oyakatsoponito ijtik xali iwa ompa omoka, iwa opé xixini ik ikuitlapa, porke n amemélolteh omotlawitekiah chikaktik ipan barko.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Ijkuakó n soldadojteh okinekiah kinmiktiskeh n tlakah non konintsakuaskiah, para amo mamotlamotlakah ijtik atl iwa machocholokah.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Pero n soldado tlanawati okinekia kipalewis n Pablo, iwa amo okitekawili makinmiktikah, yej okinnawati akimeh oweletiah ajkuiah achto mamokajkawakah ijtik atl para makalakitih tlátentli,
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 iwa akimeh amo oweletiah ajkuih, okinnawati mawiah ipan tablajteh noso ipan kuaujmeh non opostekah de n barko. Iwa ijkó nochteh okalakitoh tlátentli. |src="45_CN02045B.TIF" size="Col" ref="Hechos 27:44"
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.