Atos 27

Itlajtol Totajtsi Dios (NPLNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ijkuak okijtojkeh techtitlaniskeh Italia, Pablo iwa n oksikimeh tlakah non noiwa oikxilpitiayah, okinmaktilijkeh n soldado tlanawati non itoka Julio. Ye okatka kapita de se siento de soldadojteh iaxkawah n César Augusto.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Otitlejkokeh itech se barko non owalaya de kan puerto de Adramitio iwa ya onewaskia Asia. Noiwa okatka towah Aristarco, se tlakatl de Tesalónica non kajki kan tlali de Macedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Iwa ijkuak owalmostlatik otikalakitoh kan puerto de Sidón; ompa n soldadojtlanawati Julio opé kiyeknotsa n Pablo iwa okikawili makintlajpaloti non iwa omowikaya para makipalewikah.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Ijkuak otikiskeh de kan puerto de Sidón ipan barko, otikonmilajkeh kan ik isla de Chipre, porke n ejekatl otechixnamiktiwalaya.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Otitlakotontiajkeh itech weyi atl iwa otipanokeh iyakapa n altepetl de Cilicia iwa Panfilia. Satepa otikalakitoh kan altepetl de Mira non kajki kan tlali de Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ompa n soldado tlanawati okitak se barko non owalaya de kan altepetl de Alejandría iwa oyaya para Italia, iwa n ye otechnawati matitlejkokah itech non barko.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Otipanokeh miak tonati ipan weyi atl porke yolik onejnemia n barko, yika satlawel otiwejkajkeh iwa ika miak tlaijyowílistli otikalakitoh iyakapa n altepetl de Gnido. Iwa kemi n ejekatl ok otechixnamiktiwalaya, otikyawalojkeh n isla de Creta iwa otipanokeh iyakapa n altepetl non itoka Salmón.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Semi owi otiajkeh ik nochi tlátentli asta otikalakitoh kan puerto non kiliah Buenos Puertos. Non puerto mach ok wejka okatka de kan altepetl non itoka Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Miakeh tonatijmeh yotinejnentokah itech weyi atl. Yokatka temojti para se yas itech weyi atl, ken yoajsitiwalaya n sewaya, iwa ijkuak osewaya okinmixnamiktiwalaya n ejekatl chikaktik. Noiwa yopanoka n ilwitl de Yom Kippur keman mosawah n judíojteh. Yika, Pablo okintlapowi akimeh ompa oyayah,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 iwa okinmili:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pero n soldado tlanawati okachi okineltokaya n tekowa de n barko iwa akin okinejnemitiaya, iwa amo okikakia tlan okiliaya n Pablo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Iwa kemi non puerto amo okatka kuali para se mokawas ompa itech sewaya, miakeh okijtojkeh okachi kuali matikisakah de ompa. Matikyejyekokah chamo tonkalakitiweh Fenice, se puerto de Creta non tlachixtok kan ik kalaki tonati iwa ompa timochiaskiah asta mapano n sewaya.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Iwa kemi okitakeh opé nejmantsi ejeka ik tlatsintla, okimolijkeh chamo ya weletiskia onewaskiah. Okiskeh de ompa, iwa san ik tlátentli okiyawalojtiajkeh n isla de Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Iwa ayamó wejka oyayah ijkuak se ejekatl chikaktik kemi se siklón okimomakako n barko.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 N ejekatl opé kiwika n barko. Iwa kemi ayakmó otiweletkeh otiknejnemitiayah n barko, otikkawilijkeh makiwika n ejekatl.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Otipanokeh ikuitlapa se isla non itoka Clauda, kan ik ejekatl amo chikawak otlawitekia, iwa ika miak tekitl otiweletkeh otiktlejkoltijkeh n barkajtsi non okitilantiwalaya n barko.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Satepa ijkuak yokitlejkoltijkeh n barkajtsi, okitlajkoilpijkeh n weyi barko ika miak mekatl; iwa kemi okimawiliayah maixtsoponiti ijtik xali non kiliah Sirte, okintemowilijkeh ilonajwah iwa sa ijkó okikajkeh makiwika n ejekatl.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Iwa ijkuak owalmostlatik, ok oejekatoka chikaktik, okitlamochilijkeh siki itlamamal n barko ijtik atl;
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 iwa ijkuak obiktlatik, innewiah ika inmawah okintlamotlakeh ijtik weyi atl ilonajwah iwa oksiki tlan okitekitiltiayah itech barko.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Miakeh tonatijmeh otlamixtentoka iwa amo otiktakeh nion tonati nion sítlalteh, iwa ika neká chikaktik kiawiejekatl non topa owetsia otikmolijkeh timikiskiah.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Kemi ya miak tonati amo otitlakuayah, Pablo omóketski tlatlajkotia iwa okijto:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Pero amo ximosotlawakah, porke maya tikpoloskeh n barko, nion se de nomejwah mikkis.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Porke nin yúali onechmonextili se iángel Dios, akin niteaxka inawak iwa niktekitilia.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 N ángel onechili: “Amo ximawi Pablo, porke tikpia de timoteixpantiti inawak n César, iwa por te Dios amo kikawas mamikki nion se non kateh mowah itech nin barko.”
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Yika, ximoyolchikawakah tlakah, porke ne nikneltoka Dios, iwa kuali nikmatok Ye kichiwas nochi tlan iángel onechili.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Pero moneki matechtlamotlati n ejekatl inakastla n isla.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Ijkuak opanokeh májtlaktli iwa nawi tonati, non yúali n ejekatl otechwiwikaya itech weyi atl non itoka Adriático. Iwa kemi ik tlajko yúali akimeh okinejnemitiayah n barko, okimachiliayah ya onajsiah kan onka tlali.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Ijkuakó okitamachijkeh n atl kox ok wejkatla, iwa okipiaya sempóali iwa n káxtoli iwa n se metro (36) tlawejkatla. Okachi tlayakapa oksepa okitamachijkeh iwa okipiaya sempóali iwa n chikome (27) metro tlawejkatla.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Ken okimawiliayah kimomakatiweh itla weyi tetl, okinkajkajkeh nawi wejweyi ganchojteh de tépostli ik ikuitlapa n barko para makitsekokah, iwa sa okichixtokah matlanestiwetsi.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Pero akimeh okinejnemitiayah n barko okinekiah choloskeh, iwa opé kitemowiah n barkajtsi non okitekitiltiayah ijkuak oapolakia n barko. Yejwah omochijkeh yawih kinkajkawatiweh ijtik n weyi atl n téposteh ik iyakapa n barko para kitsekoskeh.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Ijkuakó Pablo okili n soldado tlanawati iwa isoldadojwah:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Ijkuakó n soldadojteh okintekeh n mekameh non ika oilpitoka n barkajtsi iwa okikajkeh makiwika n atl.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Ijkuak yotlatlanestiwalaya, Pablo okinyolchikawaya nochteh matlakuakah, iwa okinmili:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Nomechtlatlaujtia xitlakuakah para nonkipiaskeh chikawálistli, porke amaka de nomejwah kipolos nion se itsonkal.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ijkuak ijkí okijto n Pablo, okónanki se paj, omotlasojkama inawak Dios inmixpa n nochteh, okitlajkotlápanki iwa opé kikua.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 San nima nochteh omoyolchikajkeh iwa opé tlakuah.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Nochteh akimeh otiayah itech barko, otikatkah ome siento iwa n eyi póali iwa n káxtoli iwa n se (276).
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Iwa ijkuak nochteh kuali yoixwikeh, okontlamotlakeh n trigo ijtik atl para maejkautia n barko.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Ijkuak otláneski, n tlakah non okinejnemitiayah n barko mach omixmoskalijkeh kan okatkah, pero okitakeh se weyi imamayo n weyi atl iwa onkalaktoka itech non tlali, iwa ompa okinekiah kijkuaniskeh n barko, porke omotaya okatka miak xali.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Okintejtekeh n mekameh non ika oilpitokah n téposteh non okitsekojtokah n barko, iwa ompa okinkajkeh ijtik atl. Okinkaxanijkeh n mekameh non ika oilpitoka n timón non kiyakana n barko. Okitlejkoltijkeh ilona n barko para makinejnemiti n ejekatl, satepa n barko opé mijkuania ik tlátentli.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pero okalakito kan omoixnamikiah ome ameh, iwa n barko oyakatsoponito ijtik xali iwa ompa omoka, iwa opé xixini ik ikuitlapa, porke n amemélolteh omotlawitekiah chikaktik ipan barko.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Ijkuakó n soldadojteh okinekiah kinmiktiskeh n tlakah non konintsakuaskiah, para amo mamotlamotlakah ijtik atl iwa machocholokah.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Pero n soldado tlanawati okinekia kipalewis n Pablo, iwa amo okitekawili makinmiktikah, yej okinnawati akimeh oweletiah ajkuiah achto mamokajkawakah ijtik atl para makalakitih tlátentli,
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 iwa akimeh amo oweletiah ajkuih, okinnawati mawiah ipan tablajteh noso ipan kuaujmeh non opostekah de n barko. Iwa ijkó nochteh okalakitoh tlátentli. |src="45_CN02045B.TIF" size="Col" ref="Hechos 27:44"
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.